Achterhoede triatleet in het zand

18 juni 2018 | Maaike

Zaterdag 16 juni was het dan zover: de Beachchallenge Kijkduin. De Beachchallenge  is een leuke uitdagende cross triathlon bestaande uit zee, duinen en mul zand. Ik heb me beperkt tot de short, dat is voor deze achterhoede triatleet meer dan genoeg bij een cross.

De zee was brrrr best koud. Mijn kennis van de zee en stroming door het kitesurfen heeft me bij het zwemmen zeker geholpen. Meer dat de helft van het deelnemersveld miste de boei door de stroming en moest dus terug. Ik daarentegen kwam precies goed uit. Heeft al die jaren in de zee liggen toch nog een beetje nut gehad.

Toen de wissel en hop de mtb op. Na een paar meter fietsen meteen al mul zand omhoog waar je moest afstappen en omhoog lopen. Daar bovenaan lag een eenzame fietsschoen. Vervolgens een stuk verder weer verplicht afstappen vanwege mogelijke wandelaars. Rennen naast de fiets is echt veel vermoeiender dan fietsen. Daarna snel de duinen in. Veel zeer sterke klimmetjes waarbij mijn hartslag meerdere malen zeer hoog in mijn strot kwam te zitten. Twee rondes knallen. Ik kwam nog een fietser tegen met 1 schoen en zijn andere voet onder het bloed, aha, dat is de fietser van de fietsschoen die ik op het begin van het parcours was tegengekomen. Wat een bikkel! Of moet je eigenlijk zeggen, wat een idioot. Ik denk dat stoppen en schoen aantrekken hem uiteindelijk minder tijd zou hebben gekost dan doorfietsen op klikpedalen met een blote voet.

En toen de tweede wissel. Die ging redelijk snel! Ik rij op mijn mtb namelijk op flats dus ik had mijn cross schoenen al met fietsen aan en had geen schoenwissel. Helaas viel wel de fiets naast me en moest ik die eerst rechtzetten, anders was het echt een mooie wissel geweest. De eerste 500 meter lopen was meteen mul zand. Sommige mensen kunnen hierover heen vliegen maar helaas behoor ik daar niet toe, ik zak altijd mega weg en ben aan het ploeteren. Hartslag weer mega omhoog en dus toch maar even wandelen. Hop de duinen in, weer mul zand en nu pal omhoog. Baalde van mezelf maar toch weer stuk gewandeld want kreeg echt mijn hartslag niet onder controle. Tot slot circa 1km langs het strand naar de finish. Het was gelukkig laag water en kon prima lopen over het harde zand.

Bij de finish zag ik 1.40 op het bord. Hoera!! Vorige keer had ik 1.48 dus een behoorlijke verbetering. Maar het allerbelangrijkste: Helemaal verrot maar blij over de finish!. Deze achterhoede triatleet heeft een mooie seizoensopening gehad. Uiteindelijk 23st van de 33 vrouwen,  voor mij een heel mooi resultaat!

Volgend jaar doe ik bij leven en welzijn weer mee met de beachchallenge en hoop ik mijn tijd weer te verbeteren. Kan ik dan meer TVD-ers aan de start verwachten?