SwimRunners trotseren de Zweedse archipel

Moe maar voldaan, aanvaarden wij onze terugreis naar Nederland vanuit het Zweedse Gothenburg. Als we op voorhand hadden geweten welke uitdagingen er op ons te wachten stonden, dan……………………... waren we zeker gegaan.

 

Na een aantal Swimruns te hebben gedaan verspreid over Europa, hebben we dit jaar besloten om naar de bakermat van het Swimrunnen te gaan: Zweden.  Het is ons gelukt de gehele vereniging SwimRun Dordrecht te mobiliseren. Alle 4 leden waren van de partij (Joost, Ernest, Joeri en Richel).

 

De Ötillö organisatie heeft ons al een aantal keer weten te verrassen met unieke races op unieke locaties. Ötillö staat overigens voor “van eiland naar eiland”. Wat ooit startte als een weddenschap tussen een paar vrienden, is nu een wereldwijd circuit van races met in Gothenburg wel meer dan 725 deelnemers. 

 

Voor de kust van Gothenburg ligt een archipel met talloze eilanden. Bosrijke natuur wordt afgewisseld met schitterende rotsformaties en …… heel veel water. 

 

Op donderdag reizen we af naar het eiland Styrsö waar we onze intrek nemen in het mooie en gemoedelijke kusthotel. De rest van donderdag en vrijdag staan in het teken van de voorpret, het eiland verkennen en hier en daar al stukjes van de route bekijken.

 

De race start zoals gebruikelijk in het dorp, waar we onder luid gejuich van het enthousiaste Zweedse publiek aangemoedigd worden met “heja heja”. Na de eerste kilometers hardlopen, duik je de zee in en zwem je naar het volgende eiland. Dit eiland ren je over en aan de andere zijde duik je er weer in. In totaal hebben we zo een kleine 7 km gezwommen, 32 km hardgelopen en 51 transities gehad.

 

Deze race had wel wat bijzondere uitdagingen voor ons in petto. Het waaide windkracht 5 en op zee waren er derhalve behoorlijk hoge golven ontstaan. Het zwemmen was daardoor een avontuur op zich waar wij, als van oorsprong waterpoloërs, zeker van konden genieten. De aankomst was menigmaal een feestje op zich.  Golven van een meter hoog, spekgladde rotsen en vermoeidheid maakten deze transities bijzonder uitdagend. 

 

Ook het hardlopen bracht zijn eigen dynamiek. Uiteraard waren er schitterende gravelpaadjes door de bossen. Maar er waren ook flinke stukken waar je van rotsblok naar rotsblok moest springen en ondertussen je evenwicht moest zien te bewaren. Springend en dansend van het ene blok naar het andere verplaatsen we ons met wisselend succes over de rotsformaties.

 

Wij doen dit soort wedstrijden bij voorkeur in duo’s. Je kunt dan samen genieten en elkaar ook steunen op zware momenten. Joeri en ik waren de wedstrijd aanvankelijk als toerist begonnen, genietend van de schitterende omgeving. Dat ging bijna verkeerd omdat we bij het eerste cut-off point na 3,5 uur te horen kregen dat we nog 10 seconden over hadden tov de cut-off tijd. Een vriendelijke Zweed vroeg of we door wilden gaan. Een aardige man, daar niet van. Maar dat is toch een rare vraag als je net 4 uur hebt gezwommen en gelopen om daar te komen. Natuurlijk wilden we door. De uitdagende omstandigheden waren er dit jaar debet aan dat meerdere koppels deze tijd niet haalden. Toch maar wat meer vaart gemaakt en het tweede cut-off punt met 25 minuten speling gehaald.

 

Uiteindelijk na een kleine 8 uur zijn we zeer tevreden gefinished met weer een supermooie ervaring in onze binnenzak. Joost en Ernest waren dik een uur eerder binnen en hebben daarmee een goede stap richting het WK gezet die over 5 weken plaatsvindt. 

 

Mocht je interesse hebben in deze schitterende sport, aarzel niet om contact op te nemen of het Rondje Eilanden in Vinkeveen eens te proberen. Dit is een laagdrempelig evenement en bijzonder gemoedelijk.

 

Wie weet zien we je binnenkort ook van eiland naar eiland gaan.

 

Heja Heja!

 

Richel