De org. van de ARB gebruikt veel afko’s. De speluitleg staat vol CP’s, WP’s, ST’s en VP’s. Afgewisseld met info over M16 en S6. Belangrijk voor groep 6A en 6B, 8A en 8B. Kijk in de tabel voor uw CT. Kortom: De Adventurerace is een avontuur dat thuis begint met hoofdpijn.

Voorbereiding deel 2. Bij de NOS maakt de presentatrice een bruggetje naar mijn favoriete weervrouw: “Marjolijn, het is koud en nat, blijft dat zo?” Antwoord: “Ja, dat blijft zo! Maar het levert wel mooie plaatjes op”. Strafpunt voor Marjolijn.

Ik lig op bed en kan de slaap niet vatten en denk: “Ik race en neem mee: loopschoenen, fietsschoenen, helm, reservebandjes, reepjes, gelletjes, biddonnetjes, tof shirtje, handdoek, regenjack, droge kleding, onduidelijke speluitleg... ja, ik heb alles!” Tevreden val ik in slaap.

Mijn wekker gaat. De laatste voorbereidingen: douchen, oogjes open, ontbijt, kusje doei! Met Ab in de auto: N3, A15, A12, A18, Braamt.

Braamt ligt in Montferland, een heuvelachtig bosgebied in het oostelijk deel van de provincie Gelderland. De heuvels in dit gebied zijn gevormd door gletsjers die de grond hebben opgestuwd. Delen van de stuwwal zijn door de eroderende werking van de Rijn ook weer verdwenen. Met 91,6 meter is de Hettenheuvel het hoogste punt van de omgeving. Naast heuvels zijn er ook dalen. De Bijland is een zandafgraving en tegenwoordig een recreatieplas met enkele eilandjes. Al deze locaties ga ik vandaag bekijken. Al weet ik dat nog niet want de checkpoints, waarvan we er zoveel mogelijk moeten bezoeken, staan op een kaart die pas na de start wordt uitgereikt.

Om 9:30 precies gaan we van start. Een klungel vertrekt vanuit het verkeerde startvak en snijdt iedereen af. Ik hoop dat hij lek rijdt. We rennen naar de fietsen, ontvangen de kaart en bestuderen hem. Kanoën is ver weg en bevat het verplichte punt. Enkele checkpoints liggen strategisch lastig. We moeten keuzes maken. We besluiten de checkpoints in het bos links te laten liggen. Die doen we, als we genoeg tijd hebben, op de terugweg.

Het is een frisse ochtend. We rijden een lekker tempo. Het is een feest van herkenning: “Hey, hier reed jij vorig jaar lek!” Het is fijn om onderweg te zijn. We vinden punt na punt. De één wat makkelijker dan de ander. Bij Hotel Belvedere hebben we meer tijd nodig. Marcel breekt én repareert zijn ketting. Met een schakeltje minder vinden het checkpoint alsnog. Ik bekijk de grond van dichtbij en krabbel weer op. Marcel heeft inmiddels de snelste weg naar het volgende checkpoint gevonden. Een spectaculaire afdaling volgt.

Bij de recreatieplas aangekomen zien we Albert en Remi in hun kano stappen. Competatief dat we zijn schakelen we een tandje bij. Op een eilandje ligt het eerste checkpoint. Hier ontdek ik dat we een normale en een kleine peddel hebben. Dat geeft niks. We liggen voor.

Onze kano-tactiek is eenvoudig: zo min mogelijk kanoën en in de luwte van de eilandjes blijven. Op het tweede eiland doen we een zuidelijke strandlanding terwijl het checkpoint op het noordelijkste punt is ingetekend. Hardlopen gaat sneller en past bij de kano-tactiek. Ab en Remi hebben voor een ander strandje gekozen. Ook geen slechte keus. We rennen nu en bloc. Ik: “Hoe gaat het?” Albert: “Mijn trapper zit los.”

We fietsen terug en hebben nog een kwartiertje voor de checkpoints in het bos. De eerste vinden we met moeite. Het wordt nu krap. We moeten op tijd terug zijn, want bij overschrijding van de cuttoff-tijd worden punten in mindering gebracht. Dan, in het heetst van de strijd, kettingbreuk nummer twee! Bicycle Repair Man hanteert de kettingpons en zet een PR. Een tijdrit volgt.

Anaërobe verbranding. De cutoff-tijd passeert. Terug op het evenemententerrein vraag ik de fietsenstallingmedewerker of dit checkpoint ook de cutoff-tijd registreerd. Antwoord: “Nee die is daar”. Hij wijst naar start-finish. De sprint naar start-finish gaat naar omstandigheden. Enigszins paniekerig roep ik: “Waar moet ik klokken voor de cutoff-tijd?” De dames wijzen me terug naar de fietsenstalling. Grrr.

We zijn een beetje van slag. Het pakken van de spullen voor het steppen en hardlopen gaat moeizaam. Voor we vertrekken doen we drie special tasks: klimtoren, boogschieten en iets met een balk. Dan beginnen we aan ons favoriete onderdeel: steppen.

Het loop-onderdeel is ver weg. We besluiten het hardlopen daarom over te slaan en ons te concentreren op de step-punten. We halen dan evenveel punten met minder inspanning. Bij één checkpoint loop ik een cross door een akker, terwijl Marcel zijn regenjas aantrekt en de kaart bestudeerd. Het is gaan regenen en het tempo zakt. Dat is niet erg, want we hebben tijd genoeg. Met gemak spring ik over een slootje en vinden we de overige checkpoints. We komen ruim op tijd over de finish.

Het is nog rustig in het douchegebouw. Als ik me sta af te drogen wordt het steeds drukker. Een medewerkster met piep-stem begint deelnemers te verwijzen naar een douche-tent. Niemand wil. Het is hier lekker warm.

In afwachting van de prijsuitreiking vertelt iedereen honderduit over de belevenissen. Tijdens de prijsuitreiking wordt ook een score-overzicht uitgedeeld. We staan met twee strafpunten op de 10e plaats. Niet slecht.

We gaan eten bij de lokale snackbar. Nog altijd belevenissen uitwisselend bestel ik schnitzelhawai. Een kwartiertje later wordt een bord met doorbakken schnitzel, twee schijven annanas, gegratineerde kaas en curry neergezet. Hongerig werk ik deze special task naar binnen.

Met sportieve groet,
Coen

70.3 Zell am See / Kaprun
Wat een mooie omgeving hier zeg. Hannie en ik zijn een week voor de 70.3 halve triathlon aangereisd. Mijn zus, Ingrid, komt morgen ook met haar gezin naar Zell am See. Haar man Paul is ook door het triathlonvirus "erfast" zoals ze hier zeggen en neemt ook deel aan de 70.3.

Het weer in deze week is super. Veel zon met temperaturen tussen de 25 en de 35 graden. Over het appartement hebben we ook geen klagen. Lekker ruim en op 300m van het parc fermee en het meer. Ondanks de naween van de bloedhete triathlon van Binnenmaas afgelopen weekend worden de dagen voor de triathlon redelijk actief doorgebracht. Ik kan nl slecht stilzitten. Op de MTB worden verschillende leuke en afwisselende routes gereden. En als je toch zo dichtbij het meer zit is het best lekker om aan het eind van de dag even een kilometertje af te koelen, zonder wetsuit natuurlijk!

IronKids.
De dag voor de 70.3 is er een programma met een IronGirls run en een IronKids aquathlon. Ons nichtje Myrthe, een ballerina van 6 jaar, gaat meedoen met de Aquathlon (50m zwemmen en 600m hardlopen). Paul heeft haar een half jaar terug vol enthousiasme ingeschreven, al dan niet in volledige overeenstemming met Myrthe. Afgelopen week heeft ze ook niet geheel vrijwillig toch nog wat trainingen afgewerkt. De 50m zwemmen en 600m lopen gaan niet geheel van harte. Jammer dat het fietsonderdeel er niet bij zit. Op donderdag rijden we samen een rondje van 11km waarin ze lekker blijft kwebbelen.

Na het inschrijven heeft ze de smaak goed te pakken. Wat een mooi T-shirt en een roze fles badschuim al niet kunnen doen! De wedstrijd zelf is echt super georganiseerd. Alle Kids een chip om de enkel en duidelijke uitleg wat de bedoeling is. Myrthe gaat bij het zwemmen erg goed en heeft bij de boei drie andere Kids te pakken. Bij de wissel snel het IronKids shirt over haar roze bikini en op naar de Finish in het centrum van Zell am See. Met een brede glimlach komt ze een paar minuten later door de echte Finishboog. De mooie finishmedalie hangt vanaf dat moment om haar nek of ligt op haar nachtkastje.

70.3 wedstrijdverslag Marcel,
In tegenstelling tot afgelopen week is het weer vandaag een beetje druilerig en fris. In het parc fermee staat op verschillende plekken een laagje water van de regen van afgelopen nacht. Onze startgroep (40+ ed), start 15 en 20 min later dan de eerste en de tweede startserie. Het zwemparcours is linksom en de meeste atleten liggen dan ook links van het startveld. Ik ga uiterst rechts liggen om uit de drukte lekker mijn eigen slag te kunnen zwemmen. Dat pakt goed uit. Na 100m word ik ingehaald door een iets snellere zwemmer en het eerste rak van 900m ronden we voor mijn gevoel redelijk voor in het veld. Op de terugweg haal ik nog wat zwemmers in, zelfs van de startserie voor ons, en het blijkt dat ik als 25e van de 300 40+ers uit het water ben gekomen.

Het parc fermee is best lang, eerst langs het rek met de tassen waar de fietsspullen inzitten, dan door de omkleedtent en dan door naar het gigantische veld waar de fietsen staan. Het glooiende fietsparcours bestaat uit 2 ronden van 43km met een aan- en afrijstuk van 2km. Op het vlakke deel vanaf de start heb ik het gevoel dat ik flauw bergaf aan het rijden ben, de kmteller geeft dik boven de 40 aan (met een hf van 177..da's best hoog, maar het voelt oke). Het infietsen van donderdag over het eerste deel van het parcours ging ook al zo lekker. Omdat ik bang was versnellingen tekort te komen rijd ik nu op mijn gewone racefiets ipv de tijdritfiets, jammer..misschien had het dan nog sneller gegaan. Na 10km doemt bij het vliegveld de eerste en enige klim op richting het slot van Kaprun, hier gaat de snelheid terug naar 25 km/h. De afdaling door Kaprun is nat en bochtig met een scherpe bocht over klinkertjes aan het eind. Ondanks het weer staat er heel veel publiek in Kaprun.

Op weg naar het keerpunt bij Piessendorf denderen we nog langs het geweldige Wellness en Spa complex van Kaprun. Piessendorf doet zijn naam eer aan wat hier begint het te zeiken van de regen. Even bidons wisselen en nu gaat het via Zell am See richting Maishofen via een mooie N weg. Om het supporteren wat makkelijker te maken hebben we voor Ingrid een schema gemaakt met de verwachte doorkomsttijden. Eigenlijk wat te positief, maar dan staat ze in ieder geval op tijd aan de route. Het blijkt dat we alle drie sneller zijn dan de planning. Dat gaat best goed dus. In Zell am See staat ondanks de regen en de kou (het is maar 13gr.), echt heel veel publiek ....even zwaaien dus.

Normaal heb je vanaf Maishofen een mooi uitzicht op de het "Steinersmeer" in het Noorden en de Gletsjers van het "Tauernmassief" in het Zuiden. Helaas vandaag niet, lekker doortrappen dan maar. De regen in de tweede ronde is nog sterker en het meeste publiek is wijselijk binnen gaan zitten. Deze ronde gaat wat minder snel maar nog boven de 39km/h. Ongelofelijk...dit blijkt mijn sportweer te zijn, nooit geweten tot Beesd vorig jaar. Ingrid staat er nog steeds met de twee meiden. Ze hebben een bushokje gekozen om droog te staan. Jammer dat er geen verwarming in zit. Romy van twee had de hele week al geroepen "Het gaat zo regen hoorrr" terwijl er geen wolkje aan de lucht was. Terwijl het water mijn schoenen uitloopt rijd ik met een glimlach verder als ik aan die kreet denk. Tijdens de wissel naar het lopen zijn de Kids eerst even onder een warme douche gezet om te ontdooien.

Tijdens de wissel kom ik erachter dat de racechip los in mijn sok zit. De enkelband moet kapot gegaan zijn bij het uittrekken van het wetsuit de vorige wissel. Een nieuwe enkelband kunnen ze niet vinden dus wordt de chip vastgetaped. De drie looprondes gaan door het centrum van Zell am See en een lus langs de Zellersee. Het lopen gaat ondanks de weinige trainingen best oke. Door het drukke centrum gaat het wat zwaarder omdat er een paar korte maar stevige klimmetjes inzitten. Onze fans hebben onder een luifel een mooi droog plekje gevonden en moedigen ons luidkeels aan. Langs het meer is het lekker lopen, hier kom ik Hannie en Paul een paar keer tegen. De laatste ronde loop ik Paul achterop en loop een stukje met hem mee. Ik mag linksaf om te finishen en kom binnen in 4:31uur. Paul mag rechtsaf voor de laatste ronde, hij is net als Hannie ook sneller onderweg dan verwacht. Ze finishen in 5:05 & 5:40 uur.

Tevreden trekken we na de finish snel droge kleding aan, en schuiven met andere atleten aan bij een heel groot buffet.

Een dag later schijnt het zonnetje weer en Ingrid, Myrthe en Romy worden getracteerd op een ijsje voor hun geweldige support!

Al met al een schitterende week met een goed georganiseerde 70.3 met een mooi en snel parcours.

Marcel

Het begon zo mooi….

Het begon allemaal in Rapperswill-Jona (Zwitserland) nadat we als LauFen team samen de 70.3
triathlon hadden gedaan. Vanaf dat moment waren we geïnspireerd en is het plan gevat om in 2013
een halve triathlon te gaan doen. Dus moesten we ook makkelijk een OD aankunnen en wel nog dit
seizoen.

Vol goede moed schreven we ons in voor de OD op 26 augustus 2012 in Almere; moest makkelijk
kunnen na een aantal kwarts en andere wedstrijden.

Tot dat…

Tot het moment van wakker worden op zondag de 26e… Het had de hele nacht al aardig gegoten
en ook toen de wekker ging, leek het wel alsof er een moessonregen gaande was… Ook in onze
slaapkamer hing tegelijk een grote grijze donderwolk en wel boven mijn hoofd!

Maar ik had met Laura afgesproken dat we er voor zouden gaan, we konden niet meer terug…

Met donderwolk nog boven t hoofd, getracht om via Whatsapp Laura te overtuigen van het feit dat
het wel heel slecht weer was en dat Aalsmeer best ver rijden was.. Maar Laura trapte daar (uiteraard
en gelukkig) natuurlijk niet in!

Dus met lood in de schoenen mezelf onder de douche gezet, spullen ingepakt en met racefiets en
onder lichte dwang van mijn liefdevolle coach/Erik richting de ophaalplaats. Daar kwam de stoere
witte bolide van onze chauffeur met partner –in-crime alias Laura aangereden en was er geen weg
terug…. Onderweg naar Aalsmeer werd het steeds droger, maar aldaar aangekomen kregen we
alsnog een flinke bui te verduren. Inmiddels was de grijze donderwolk (hangend boven mijn hoofd) al
veranderd in een lichtgrijs wolkje. Want als je er eenmaal bent, krijg je toch de kriebels…

En toen?

Tja en er was geen weg meer terug… Dus snel spullen ophalen, tas klaar maken voor de zwemstart en
fietsen naar het surfstrandje even verderop, waar het wisselterrein zwemmen-fietsen was.

Helaas kregen we onderweg nog wat nattigheid te verduren en zie dan maar eens je wetsuit aan te
krijgen, zeker als de zenuwen toch licht de overhand gaan nemen… Maar na het enige geworstel en
getrek, lukte het ons om in ons pak te hijsen.

Nou en toen gingen we uiteraard van start, en niet zomaar een, maar een echte Le Mann-start! Dat
betekent dat je met zn allen vanaf het strandje heel hard het water in rent om te gaan zwemmen.
Altijd wel iets onrustiger en heftiger dan een waterstart, maar wel erg spannend. Het zwemparcours
was langs een 350 m lange lijn zwemmen, keren , water uit klauteren (“landgang”) om paaltje heen
rennen en dan weer het water in voor de tweede ronde.

Daarna kwam het fietsfestijn; 6 rondjes om Aalsmeer en Kudelstaart heen racen met aardig
bochtenwerk. Wonderbaarlijk genoeg was het in de tussentijd droger geworden en was er -op wat
spetters na- vooral veel wind. Maargoed, gelukkig was het redelijk droog wat de deelnemers dus
minder valpartijen, lekke bandjes en andere ellende bespaart heeft.

Het waren leuke rondjes, maar na een paar rondjes ga je toch wat afleiding zoeken... zoals het
observeren van de huizen die te koop staan langs de route, de mooie watertoren en andere ongein.

En toen was het lopen geblazen.. en wel 4 rondjes rond een parkje, 2,5 km per rondje. Het leuke was
dat elk rondje een keerpunt had langs het parc fermé/finishdeel waar het publiek stond; leuk voor
de kijkers maar ook voor de deelnemers. Dit geldt trouwens ook voor het fietsparcours; ook hier
kwamen we steeds langs de zwem- en loopstart waar veel toeschouwers stonden.

En tijdens het lopen was het besef er ineens… zowel Laura als ik liepen boven schema van een 1/4 e !
Dat kon toch niet waar zijn, dacht ik nog. Maar nadat Erik nog eens riep dat ik inderdaad rond de 3
uur zou eindigen met het looptempo, begon het door te dringen; in een woord TE GEK! Dus dan ga
je net even wat harder lopen en gingen die laatste km’s bijna vanzelf. Toen was daar de finish en was
ik zoooooo blij! Laura zat een minuutje voor me en stond me op te wachten, ook helemaal happy
natuurlijk.

Net over de finishlijn aangekomen, stond daar ineens de speaker met microfoon voor mijn neus, en
begon mij gelijk te interviewen…Heel aardig bedoeld natuurlijk, maar als je net binnen bent en na
staat te hijgen en puffen, komt er niet veel dan gestamel en geproest uit…. Dus na een paar vragen
hield de beste man het ook maar voor gezien, en was het tijd om echt even uit te blazen.

Uiteindelijk had Laura een eindtijd van 2.59.16 en ondergetekende 3.01.03, voor ons beiden een
resultaat waar we heel trots op zijn! En ondanks alle regen- en donderwolken van de ochtend, gingen we met t hoofd in de wolken naar huis;)

Beste TVDers,

Helaas zal aan mijn lidmaatschap binnenkort een einde komen want:
over 10 weken is het zover!! Dan vertrekken wij voor 2 jaar naar Nigeria. We hebben via VSO Nederland een baan aangenomen bij ESSPIN, een lokale ontwikkelingshulporganisatie die zich inzet voor de verbetering van het onderwijs in Nigeria.

Al jaren is het onze droom om in het buitenland te werken en daarbij iets te doen aan de slechte onderwijs omstandigheden in ontwikkelingslanden. Al twee keer eerder ben ik afgereisd naar Gambia om daar te helpen met het opknappen van een schooltje.
In Nigeria zal ik mij bezig gaan houden met het opzetten van het rekenonderwijs in Kwara State. Ik zal mij voornamelijk bezig gaan houden met het opleiden en ondersteunen van de lokale leerkrachten. Op dit moment bezitten zij over te weinig kennis om de leerlingen voldoende les op niveau te kunnen geven.
Daarnaast willen wij proberen om een kleinschalig project op te zetten voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Mogelijk in de vorm van sportstimulering en zelfredzaamheid.

Natuurlijk zal de uitdaging van ons "nieuwe leven" niet alleen liggen in het werk, maar ook in het opbouwen van een leven buiten het werk. Zo heb ik op dit moment nog geen enkel idee over de mogelijkheden om te sporten. Zowel de omgeving als de temperatuur zal heel anders zijn dan hier. Ik zal waarschijnlijk op zoek moeten naar een nieuwe vorm van sport!!

De voorbereiding van ons avontuur vergt erg veel tijd, zo moeten wij deelnemen aan verschillende trainingsweekenden en ook het aanvragen van het werkvisum kost erg veel tijd. Toch hoop ik voor mijn vertrek nog aan enkele trainingen deel te nemen!

Via deze weg wilde ik iedereen van TVD alvast bedanken voor de gezellige jaren!! Ik heb mij altijd erg welkom gevoeld binnen de vereniging en hoop dat jullie na mij nog vele nieuwe leden mogen verwelkomen binnen de vereniging.

Tijdens ons avontuur houden wij een website bij waarop al onze ervaringen te lezen zullen zijn. Mocht je geïnteresseerd zijn kijk dan eens op www.mirandaenstefan.nl Ook zal hier binnenkort informatie te vinden zijn over de manier waarop ons project te steunen is.

Ik wens iedereen voor de rest van het seizoen veel sportiviteit en gezelligheid en wie weet tot ziens!!!

Lieve groetjes Miranda Moolenaar

Oom Donald (Marcel) moet eerst even zijn neefjes op halen. Als eerste is Kwak (Remi) aan de beurt. Daarna worden Kwik (Albert) en Kwek(Coen) met hen spullen in de auto gemoffeld. De reis gaat naar het verre oosten.

Oom Donald (Marcel) moet eerst even zijn neefjes op halen. Als eerste is Kwak (Remi) aan de beurt. Daarna worden Kwik (Albert) en Kwek(Coen) met hen spullen in de auto gemoffeld. De reis gaat naar het verre oosten. Na een uur of twee sturen komen we aan in Enschede. We mogen overnachten bij Roadrunner, een maatje van Kwak. Roadrunner blijkt niet erg ruim behuisd te zijn maar na wat passen en meten wordt Oom Donald naar de gang verwezen. Kwik, Kwek en Kwak vallen na een biertje in de stad gebroederlijk naast elkaar in slaap.

Na een korte nacht en een snel ontbijt op naar de campus van Universiteit Twente, daar waar de Team Triathlon plaats gaat vinden.’s Morgens staat een individuele 16e triathlon op het programma. De tijden van de vier teamleden worden op geteld bij de 8e triathlon die ’s middags in teamverband afgelegd moet worden.

Kwek mag als eerste starten in het 25m bad met 7 smalle banen. Na iedere baan schuif je een baantje op en na 175 m mag je dan het water uit. Er wordt om de 10sec gestart, wat er voor zorgt dat je best voor je plekje moet knokken.
De teamleden starten +/- 10min na elkaar zodat je geen profijt van elkaar kan hebben bij het fietsen. Na Kwik en Kwak is Oom Donald aan de buurt.(Die per abuis door zijn lange haar ook wel als Katrien Duck aan gezien wordt) Na een zonnige start is het nu bewolkt en is het nog behoorlijk fris. Zeker bij het fietsen slaan de ledematen blauw uit. Gelukkig is het maar 8km! Het bochtige parcours en de kou zorgen ervoor dat het lastig ritme zoeken is. Na twee rondjes de fiets af en een power rondje van 2km rennen.

Na de ochtend sessie staat de familie Duck er goed voor , 11e van de 55 teams. Met Kwik, Kwek en Kwak worden plannen gesmeed om in de middag sessie nog wat plekken te pakken. Nu wordt er gestart om de 8min. Na wat onderlinge hulp komen we alle vier gelijktijdig uit het water. Op volle vaart met vier man door de wisselzone. Kop over kop proberen we de 5 rondjes van 4km op de fiets af te werken. Het blijkt best lastig om op dit bochtige parcours goed in formatie te blijven. Zeker op het moment dat we een ander team moeten inhalen. De teams blijven dan een beetje in elkaar haken. Volle bak er overheen dan maar. Nog een ronde, hier en daar begint de vermoeidheid toe te slaan het overnemen gaat mindervlot en de formatie is moeilijker te houden.

Net na de wisselzone schiet bij het lopen de kuit van Kwek in de kramp. Kwik, Kwak en Oom Donald besluiten om Kwek achter te laten, de tijd van de 3e atleet telt tenslotte. Na de eerste van de drie rondes sluit Kwek weer aan en wordt het tempo opgeschroefd. Wat tot gevolg heeft dat we afscheid moeten nemen van Kwak. In de laatste loopronde is het behoorlijk afzien. Kwik, Kwek en Oom Donald komen gezamenlijk over de finish gesprint, met op een kleine afstand de breed grijnzende Kwak.

Het blijkt dat we als 11 zijn geëindigd. Na afloop nog even de finish mee gepikt van de Eredivisie triathlon teams. Al met al en spectaculaire sportdag die afgesloten wordt met een heerlijk diner bij de grote M.

Zoals het hoort na een partijtje worden Kwik,Kwek en Kwak netjes thuis gebracht.

Oom Donald,

Sinds kort hebben Kirsti van Wessel en Ronald Nuijten het stokje overgenomen van Annegreet Moree en Niclas Vermaas en vertegenwoordigen zij de kledingcommissie.

Vanaf heden kunnen jullie bij ons terecht voor bestellingen van de Craft kleding. Onze contactgegevens kunnen jullie onder clubinfo-organisatie vinden.

Naast de bestaande kledinglijn gaan wij de mogelijkheden bekijken om deze uit te gaan breiden met andere sportkleding. Wij hebben hier zelf ideeën over, maar staan natuurlijk open voor suggesties van alle leden. Dus als je ons ziet bij de trainingen schroom dan niet om ons aan te spreken.

1 Mei is de zomereditie 2012 van de Club Competitie weer van start gegaan, waarmee de Wintercompetitie 2011/2012 tot een einde kwam. In totaal waren er 17 deelnemers die punten in diversen "multisport" evenementen verdiende, met als eindwinnaars Hannie en Ron.

Voor de zomercompetitie staat als eerste evenement de triathlon van Breukelen op het programma.

Voor zover bekend doen er 3 leden van onze vereniging mee. Voor de gehele zomercompetitie zijn er tot nu toe 18 leden die door hebben gegeven waar zij dit seizoen van start gaan. Met voorlopig 81 starts zijn we deze zomer weer goed vertegenwoordigd in het land.

Staan je deelnames nog niet in het overzicht geef ze door wellicht breng je iemand op een idee. Samen is altijd leuker dan alleen.

Zie ook Uitslagen/Club Competitie/2012

Zaterdag vond in Dordrecht de tweede wedstrijd van het SIE Event Supplies duathloncircuit plaats, de Mobion Mobility Stores Duathlon in Dordrecht. De wedstrijd kende een bijzonder format. Na 2,5km hardlopen kregen de atleten 12,5km fietsen voor de kiezen, hierna wederom 2,5km lopen, 9,5 km fietsen om te besluiten met 2,5 km lopen.

 

Na het eerste looponderdeel wisselde nog een vrij omvangrijke groep binnen tien seconden, aangevoerd door Caimin Stevens en Ivo Bijl. Tijdens het eerste fietsonderdeel reden junior Jorik van Egdom en Alexander Picard weg van de rest. Achter hen stoomde Dirk Londema van buiten de top-tien naar de derde plaats. Kort na hem volgden Armand van der Smissen, Wim Nieuwkerk, John van der Vlies, Caimin Stevens, Bas Raas en Rob Musters. Tijdens de tweede run nam Van Egdom afstand van Picard, om de leiding niet meer af te staan. Picard handhaafde zich als tweede, op de hielen gezeten door Londema. In de strijd om de vierde plaats nam Nieuwkerk eerst afstand, maar tijdens het tweede fietsonderdeel werd hij achterhaald door Van der Smissen.

 

Bij de dames maakte Ruth van der Meijden weer haar opwachting in een duathlon na deze winter definitief tot de nationale looptop te zijn doorgedrongen. De Eindhovense nam tijdens de eerste run afstand en bouwde haar voorsprong gestaag uit op Jolien Janssen uit Utrecht. De pas 15-jarige Lindy van Anrooij werd knap derde.

 

 

 

 

MANNEN --------------------------- 

 1 Jorik van Egdom         1.01.41 

 2 Alexander Picard        1.02.10 

 3 Dirk Londema            1.02.26 

 4 Armand van der Smissen  1.02.55 

 5 Wim Nieuwkerk           1.03.04 

 6 John van der Vlies      1.03.42 

 7 Caimin Stevens          1.04.08 

 8 Rob Musters             1.04.48 

 9 Bas Raas                1.04.55 

10 John Aalbers            1.05.08 

 

VROUWEN -------------------------- 

 1 Ruth van der Meijden    1.08.44 

 2 Jolien Janssen          1.12.12 

 3 Lindy van Anrooy        1.15.42 

 4 Jolanda Nell            1.15.59 

 5 Marlies Groenewold      1.16.24 

 6 Monique Haans           1.20.23 

 7 Annegreet Moree         1.20.31 

 8 Margriet Uil            1.20.42 

 9 Anja Verduijn           1.21.00 

10 Marleen Stroomer        1.21.19 

    

In mijn artikel ‘Genieten met de Methusalemfactor’  roep ik TVD-ers op om deel te nemen aan de onderlinge wedstrijden van Parthenon en Hercules. Inmiddels is het programma voor 2012 bekend!

Dinsdag 1 mei 5000 meter
Dinsdag 29 mei 1500 meter
Dinsdag 19 juni 3000 meter (open wedstrijd)
Dinsdag 28 augustus 5 km achtervolgingsloop (rondje Dordwijk)

Er wordt gelopen in verschillende startseries. Deze series worden aan de hand van de door deelnemers zelf opgegeven tijden ingedeeld. De minst snelle serie bijt het spits af. Om 19.30 uur is het startschot!

Alle voordelen op een rij:

Leden van Triathlon Vereniging Dordrecht mogen gratis gebruik maken van de looptraining van AV Parthenon, zodoende is deelname aan de onderlinge wedstrijden ook gratis.
Resultaten zijn te vergelijken dankzij de Methusalemfactor (WAV/WMA-factor).
De wedstrijden (met uitzondering van de achtervolgingsloop) zijn op de baan. Er is dus altijd publiek en je kunt heel vlak lopen.

Wil je deelnemen? Dan kun je op de avond zelf aanmelden of inschrijven via http://www.avparthenon.nl

Meer informatie is te vinden op: http://www.avparthenon.nl/content/view/1628/377/

Hoe het begon:
Geachte heer vd Burgt,
Ik zou graag een zeer luxe kamer ***** willen reserveren voor week 9 (25-feb. tot 5-maart).
Met vriendelijk groet, De heer Bezemer

Geachte heer Bezemer,
Voor deze periode hebben wij alleen nog de suite beschikbaar, welke aangeboden wordt inclusief ontbijt en is voorzien van 2x niet bepaald king size single beds, badkamer met ligbad, inbouwkast vol stinkende fietsspullen van de eigenaar, strijkplank en fietskoffer.
Tevens staan de lobby met televisie voorzien van 832 arabische kanalen, balkon, zwembad, jacuzzi, gym met spinningbikes en loopbanden (u kunt dus uw volledige triathlon binnenshuis afwerken) tot uw beschikking.

Ook auto met chauffeur, reisleider, trainingspartner en fotograaf zijn in de avonduren en weekenden beschikbaar.
Graag maken we u erop attent dat de weekend dagen hier de vrijdag en zaterdag betreffen.
Vervoer naar de startlocatie van de triathlon is inbegrepen. Terug van Abu Dhabi naar Dubai kunt u per fiets doen teneinde de verzuurde spieren wat los te werken.
Kind regards, IHC Parts & Services Middle East, Aarnoud van de Burgt

Hoe het eindigde:
Abu Dhabi
3-3-2012 7:15h
Das niet zo mooi, rijden we net voor Abu Dhabi de file in en we moeten om 8:00h starten. Wat doe je in zo’n moment. Spring je de auto uit en probeer je aan de andere kant van de snelweg een taxi te pakken of blijf je vol goede hoop zitten. Aarnoud stelt ons gerust en om 7:40 rijden we voorbij het ongeluk wat de file heeft veroorzaakt, en om 7:50 rennen we de wissel zone binnen om onze “droge kledingzak” weg te hangen. Deze komt bij de zakjes voor het fietsen en lopen.

De start is gelukkig en half uur uitgesteld en om 8:30 klinkt de starttoetert. We zwemmen 1,5km in het heldere water van de Perzische golf, gaaf hoor!! We vonden het niet nodig om wetsuits mee te nemen en voor de watertemperatuur (22C) is dat ook niet nodig. Na het zwemmen even afspoelen, en we krijgen water aangereikt door spontane Arabische dames in een Abaya (Jurk die vrouwen daar dragen) en de omkleedtent in. Er is er een voor vrouwen en een voor mannen. Dit omdat openbare naaktheid verboden is.

De aerohelmen hebben we i.v.m. met de warmte ook maar thuis gelaten. Het fietsen voelt gelijk goed. Het parcours gaat via 35km snelweg van Abu Dhabi richting het Yas Marina F1 racecircuit en weer terug. Deze weg is over de volle lengte in het midden afgezet met pionnen!! Met een lekker windje in de rug vliegen de kilometers voorbij, om de 10km staat een verzorgingspost met hele enthousiaste vrijwilligers. Na +/- 37km draaien we het fantastische F1 racecircuit op. Wat een mooie ervaring!!! afgelopen week ook al 60km gefietst door de woestijn met een stop in de Oase Bab Al Shams en ’s avonds een keer getraind onder kunstlicht op het racecircuit van Dubai.

De terugweg is wat zwaarder. Dit omdat er toch wel een stevig briesje staat. Hat parcours is zo goed als vlak en het asfalt is super strak. De enige obstakels zijn een paar flinke bruggen. De grootste, die te vergelijken is met de “Van Brienenoordbrug” moet 4x genomen worden. Zeker met wind tegen gaat daar toch wel veel energie in zitten. Na +/- 80km bij het keerpunt in Abu Dhabi staan heel veel toeschouwers. Op naar het laatste keerpunt van het fietsparcours, deze hebben ze voor de lol net achter de grote brug neer gelegd. Na de laatste klim in volle vaart naar beneden richting de wisselszone.

De wisselzone ziet er super uit over de hele oppervlakte ligt mooi rood tapijt. Het begint trouwens al behoorlijk warm te worden en de 100km fietsen zit toch wel in de beentjes. Om de 2km staat gelukkig een post met drank en koude sponsjes. Het loopparcours loopt over de Corniche boulevard over een schiereiland richting de immense vlag van de Emiraten. De vlag geeft ook min of meer het keer punt aan. Het lopen gaat niet zo hard maar de gewenste finish tijden zijn binnen bereik. Het is nu gewoon heet en er dienen zich ook wat lichte kramp verschijnselen aan…. Even doorbijten nog.

Met de finish in zicht nog even genieten van het laatste deel van de wedstrijd. Moe maar voldaan krijgen we van miss Abu Dhabi een van de mooiste medailles ooit, en kunnen we ons tegoed doen aan een heerlijk buffet.

Al met al een bijzondere ervaring, zeker om in deze cultuur en in maart met dit weer te kunnen sporten.

Bijzondere dank gaat uit naar Aarnoud voor zijn gastvrijheid en zijn slechte grappen.

Statistieken Abu Dhabi Triathlon.
3 afstanden
3-200-20, 300 deelnemers
1,5-100-10, 700 deelnemers
750-50-5, 500 deelnemers

Ideaal triathlon weer:
Zon maar wel wat vochtig.
Temperatuur, Lucht 28C, Water 22C.
Windkracht 2 t/m 4

Afgelopen week hebben we behalve gesport ook genoten van.
Diverse Beachclubs
Burj Khalifa, hoogste toren ter wereld
Ballon vlucht over de woestijn. (Wel jammer van de mist)
Atlantis Waterpretpark
Atlantis Aquarium
Burj Al Arab het mooie 7* hotel in Dubai
De immense Shopping malls in Dubai
The Dubai fontein, Echt waanzinnig mooi!

Alpe d'HuZes is een actie waarbij fietsers, alleen of in een team, geld bijeen fietsen waarmee zij een bijdrage leveren aan de strijd voor de overwinning op kanker. Op één dag wordt de legendarische Alpe d'Huez tot 6 keer aan toe beklommen. Een bijna onmogelijke opgave. Toch lukte het in de jaren 2006 tot en met 2010 al heel veel deelnemers, zelfs een aantal (ex-)kankerpatiënten.

  In 2010 werd een recordbedrag van ruim 12 miljoen Euro opgehaald! Het doel voor 2011 is om het recordbedrag van 2010 te verpulveren.

Beste clubgenoten,

Op 7 juni 2012 ga ik ten behoeve van de kankerbestrijding de Alpe d’Huez per racefiets beklimmen. Mijn doel is om de Alpe d’Huez zes keer te beklimmen. Langs deze weg wil ik jullie vragen mij te sponsoren. Dat kan via mijn persoonlijke actiepagina, met een eenmalige donatie of met een donatie per beklimming.
Ga naar de website: opgevenisgeenoptie.nl, deelnemers en zoek op Erik van de Wal of ga direct naar http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/erik/erik-van-de-wal/
Geen beschikking over internet, maar je wilt toch steunen? Neem svp contact met mij op, zodat ik zelf de storting kan verzorgen.

Alvast hartelijk bedankt voor je bijdrage.

Erik van de Wal
078-631 25 51
E.Wal@kpnmail.nl