8 september was voor de Swissman en de Alpenmeisjes een mooie dag; als team finishen op de halve van Almere was superleuk om te doen! Door de val met mijn fiets en daardoor gekneusde ribben viel deze wedstrijd bijna in het water, maar als je niet alleen kan; doe het dan samen werd mijn motto.

Daarom heb ik Swissman Andre en Alpenmeisje Aafke zover gekregen om samen mee te doen. En uiteraard in passende outfit finishen hoort daar ook bij ;)

En dat was erg leuk; Aafke was snel terug van het zwemmen in de rolling start; het fietsen ging soepel en snel en Andre liep vervolgens nog even een dubbele PR (10 km en 21 km)! Met een eindtijd van 5.22 iets om zeer trots op te zijn.  

10 vragen van Embrunmanfinishers Annegreet en Irvin aan elkaar…

I: Waarom een hele en waarom deze (als eerste)?

A: Op een mooie lente dag op de fiets in een vlaag van verstandsverbijstering dacht ik bij mijzelf “Waarom ook niet” en deze triatlon omdat ik mezelf geen druk op wilde leggen qua tijd. Daarnaast is de omgeving veel mooier dan het vlakke polderland met tegenwind.

A:Hoe heb ik je over kunnen halen om de Embrunman nog een keer te doen?

I: Het was meer een kwestie van opofferen, ik dacht dat je geen buddy zou kunnen vinden die dat met je zou willen doen MAAR ik had hem altijd nog wel een keer willen doen.

I: Hoe verliep jouw voorbereiding en welke hobbels ben je daar in tegengekomen?

A: Niet geheel vlekkeloos, maar dat is dan ook zelden het geval. Kinderen die in bed plassen in de nacht, kinderen die ziek zijn in de nacht en besmettelijk zijn, Johan die een fysieke challenge voor zichzelf bedenkt waar mijn trainingsschema onder lijdt/leidt en oh ja... ook nog 2 studies en werk.

A: Was jouw voorbereiding psychisch of fysiek zwaarder?

I: Fysiek, want er is geen training geweest waar ik geen plezier aan heb gehad, geen trainingsweek die niet leuk was en geen wedstrijd die me tegen stond. Het was vooral een fysieke uitdaging vanwege de blessures en een zeer stevige griep. Maar na  generale repetitie in (Challenge) Roth was alles over.

I: Wat was jouw beste (wauw) moment in de wedstrijd en wat het slechtste (wow)?

A: De zonsopkomst tijdens het zwemmen en het fietsen en de laatste ronde van de marathon waren wauw momenten. Tijdens de eerste afdalingen maakten mijn remmen een verontrustend geluid, voorheen hoorde ik ze nooit. Hierdoor durfde ik niet goed te dalen tijdens de eerste 40 km, dit was wel een wow momentje.

A: Wanneer had je last van de relativiteit ofwel wanneer duurde de tijd langer dan eigenlijk het geval was?

I: De laatste twee klimmen voelden aan als een eeuwigheid, de eerste kilometer lopen doordat de kramp in de hamstring en quadriceps schoot, ik ondersteund moest worden door een jurylid én bij toeschouwers moest bedelen om water. Na een gel en een halve liter water heb ik nimmer meer last gehad van deze krampen.

A: Wanneer heb je de tijd sneller ervaren?

I: Ik voelde me tijdens het fietsen zodanig fit dat het voelde alsof het sneller was dan de werkelijkheid deed vermoeden. Eigenlijk gingen de laatste 41 kilometers van de marathon gevoelsmatig ook best snel voorbij ;-). De snelheid was tijdens de race helaas niet snel genoeg om de relativiteitstheorie van Einstein te bewijzen…

I: Hoe heb je de dag voor de wedstrijd beleefd?

Een beetje schizofreen, de ene helft van de dag bezig zijn met moedertje spelen en de andere helft met je hoofd proberen te zijn bij je spullen en de wedstrijd van morgen in de hoop dat je alles in het snotje hebt…Ik lag veel later op bed dan gepland, de wens was rond 21:30 op bed maar ik stond om 23:00 nog pannekoeken te bakken voor mijn supplybag op de Izoard en oh ja de melk was op….

A: Wat is het gevoel wat je hebt als je de voorbereiding van mij vergelijkt met die van jou?

I: Jouw chaostheorie tegenover mijn veld met zonnepanelen, loslaten tegenover overmatige structuur, flexibiliteit in het omgaan met externe omstandigheden tegenover beheerst afwijken van een vooropgesteld plan. Deze overmatige gestructuurde voorbereiding werkt voor mij heel goed en maakt dat ik kan reageren op onverwachte omstandigheden.

A: Ben je diep gegaan en hoe heb je je herpakt?

I: Mijn kramp momentje bij 1 kilometer. Je weet dat als je de goeie dingen doet dat je van kramp kan herstellen maar ook de gedachte dat ik genoeg tijd zou hebben voor de marathon en “ik ben er nou toch dus waarom niet doorgaan”.

I: Droom je wel eens over triathlon en waar gaat dat dan over?
A: In de week voor de triathlon heb ik er over gedroomd en dat was een hele gekke droom maar heb geen idee meer….

I: Heb je nog wat leuks gehoord (of gezien) tijdens de wedstrijd?

A: Ja, er waren enkele toeschouwers die van plek naar plek reden en een borat kostuum aan hadden. Op de muur van Pallon vroeg ik deze heren zich om te draaien zodat ik kon genieten van het billenuitzicht… die in het roze kostuum had lekkerdere billen dan die in het groene kostuum.

A: Wat was het grappigste wat je hebt gezien?

I: Ik kom niet gelijk op iets, maar wel op iets wat ik totaal niet leuk vond… twee mannen in borat kostuums waarvan er één vervelend goed gebouwd was.

oh ja ik weet het antwoord… ik vond het grappig dat jij me bij 39 km hard voorbij rende maar dat je door 5min tijdstraf toch niet van me kon winnen…

I: Waar ben je uitzonderlijk tevreden over en wat kon er beter?

A: Over het zwemmen ondanks verkeerd zwemmen en over het lopen. Het eten tijdens het fietsen kon beter, ik kon maar weinig vast voedsel verdragen, op m’n pannekoekjes na dan.

A: Tijdens het zwemmen heb ik kunnen genieten van de geur van verse koffie en afgebakken zoete broodjes, helaas zwommen er ook mannen met slechte eau de toilet voorbij. Heb jij ook een zintuigelijke sensatie gehad tijdens de triatlon?

I: Bij gebrek aan zintuigelijke sensatie zwom ik bijna tegen een boei aan en het grindpad naast het plan d’eau heeft een hele specifieke, prettige geur. De geur van dixies in het parc fermee, iedere triatlon ruikt zo….

I: Heb je wel eens twijfels gehad in de voorbereiding en/of in de wedstrijd en hoe heb je daarmee gedeald?

A: Ja ik had twijfels in de voorbereiding. Door alle externe omstandigheden die mijn schema in war schopten (alsof ik een schema had) had ik voor mijn gevoel te weinig gefietst. Door het vertrouwen wat Johan had in mijn kunnen en ook het gevoel van dat ik er toch niet meer van kan maken ben ik met een goed gevoel aan de race begonnen. Wel had ik tijdens het fietsen een ietwat langdurig moment (lees 90m km lang) dat ik geen vast voedsel kon hebben, weg eetschema. Heb ik er een keer één, loopt ie in de de soep. Ik was bang dat ik hierdoor tijdens het lopen in de problemen zou komen maar heb het genomen voor wat het was en ben me gaan focussen op de pijn die ik voelde. Met dank aan maurten, water, wat gels en tomaten met zout was het prima te doen.
 

A: Wat neem je mee uit deze triathlon naar de volgende en wat “ditch” je?

I: Afwisseling van repen en gels om gelverzadiging tegen te gaan tijdens het lopen want iedere gel is tijdens het lopen een mentaal momentje. Voedingsplan na de race: patat, bier, likeur, Macdonalds, frambozenbeignets, chocoladetaart en nog veel ook.

Ik kan zo niets bedenken wat ik wil “ditchen” want overall is dit de beste triatlon tot nog toe, alhoewel, het beeld van mannen in borat kostuum wil ik graag wel kwijt…

I: Had je nou wel of geen string aan bij het lopen?

A: Ja

A: Eén zin voor deze belevenis.

I: Af en nu de volgende…

A & I: Waar wil je verder nog iets over kwijt?

I: Dat het fijn is om een buddy te hebben in aanloop naar de wedstrijd ondanks dat je er geen km mee samen traint, meer om het idee dat je het samendoet en vooral dat je elkaar de ruimte laat om je eigen ding te doen. Het geeft een positieve prikkel tijdens de wedstrijd en in de voorbereiding om je scherp te houden. Het publiek en de toeschouwers die langs de kant stonden maakten het echt af en was echt de kers op taart. De positief kritische en relativerende houding van mijn familie t.o.v. mijn naar het abnormale neigende sportambities zorgden voor een goede balans in het geheel.

A: Ik sluit mij volledig aan in het buddy verhaal, had het niet beter kunnen verwoorden; jij was mijn spreekwoordelijke stok achter de deur…Ik heb me verbaasd over mijzelf en ben blij met jou als buddy en blij met alle mensen van TVD en aanhang en familie en vrienden die langs het parcours stonden en bovenal blij met Johan, mijn rots in de branding (en ik de chaos in zijn leven).

De ervaringen van de finishers CAA 2018 op een rijtje:

Gevochten van start tot finish, wat was het zwaar. – Tijmen Smit

Wat een prachtig evenement, hele weg genoten! Oh nee toch niet....het fietsen was een flink gevecht tegen de wind in, maar de 3 looprondes met de vele (TVD) supporters en de geweldige finish maakte alles weer goed ! -  Annemiek Nusteling

Wat een wedstrijd zeg. De sfeer, de organisatie, de supporters en deelnemers.

Deze staat voor mij met stip op 1. – Richard den Hollander

Wat een fantastische dag! De “D-DAY” begint erg vroeg en eindigt laat. Daar tussenin was een trommel van allerlei dingen: spanning, blijdschap, plezier, afzien, pijn, verdriet, frustratie, vreugde en……. uiteindelijk de “Big-Smile”, de finish line. “I did it again”! Met dank aan de vrijwilligers, supporters, organisatie, trainers en nog veel meer! THANKS. – Gerard Verheij

Organisatie, supporters, beleving, trots, goed gevoel in lichaam en geest, ........... alles TOP.

Na het gevoel de praktijk: na een rollende start met ca 1400 zwemmers naar de 1e boei; veel golven en eindeloze stukken tussen de boeien; na de laatste boei kreeg ik kramp in beide benen tegelijk, geen paniek,  maar wel wat zorgen; na wat ontspanning van de benen en diverse overzwemmers toch nog  zwemmend op tijd de zwemfinish bereikt;   daarna bij het fietsen de wind ca 40km  achter, 50km tegen en 2,5 km achter; goed ritme en tempo kunnen rijden; het lopen ging niet makkelijk maar door constant goed op de techniek te letten kwam ik na 21km zeer blij over de finish met de begeleidende verrassende mededeling uit de speaker:" en daar hebben we Wietse Ritskes, 3e bij de klasse 65-70! – Wietse Ritskes

Het slotakkoord van de Triple Dutch: Almere!! Na een wat tegenvallende zwemtijd wat harder gepusht met het fietsen. Daarna een heerlijk machtige marathon gelopen, waarbij ik niet hebt gewandeld. Om te finishen met een tijd waarvan ik (nog) niet durfde te dromen: 10:41:10 #keeppushing #TD18 #trots – René Verheij

Wat een luxe triathlon hebben we in Almere.

Voor het eerst in mijn leven een halve Triathlon op een mooie dag met een zonnetje en wat wind. Op het gemakkie een stukje zwemmen, met aanmoedigingen van een heerlijke groep supporters.

Gelukkig mocht ik na het zwemmen door met fietsen. Ingehaald worden door de toppers van de hele, wat een ervaring is dat.

Het lopen van een halve marathon is in Almere zoiets als bezig zijn met de tafel van 7. Dat loopt best lekker. Dat het op het laatst dan toch 3x7 blijkt te zijn, ach ja.

Toen ik even wandelde kreeg werd ik aangespoord door een voorbijsnellende Tijmen.  Tja, dan moet je wel.

Samen met de nummer 1 van de hele richting finish. Direct na zijn huldiging mocht ik ook. Heerlijk!

Dat Jef mij na de finish nog heeft begeleid terwijl ik enigszins voorovergebogen in een emmertje zat te kijken... Daarvoor dank, maar dat blijft onder ons. 😂 Alle supporters heel erg dankjewel!!! – John van de Laar

Wat leek op een lange lijdensweg bleek gewoon een feestje met allemaal gelijkgestemde tri-malloten, fantastisch publiek en een hele grote snackbar bij de finish: Dagje Almere in een notendop. – Jef Ruijtenbeek

Hans Michels kon vroeger tijdens het lopen honderuit praten over de triathlon. Over het fietsen naar Willemstad. Ik ging er niet vanuit dat dit voor mij weggelegd was. Een paar jaar terug probeerde ik het toch. Eerlijk ik was meteen verkocht. Toen Laura, Diantha, Joyce, Ellen en Brenda  vorig jaar meededen, voelde alles meteen als een avontuur. Ondanks mijn nogal beperkte ervaring schreef ik mezelf meteen in. Terug naar afgelopen weekend. De briefing, de drie tassen, ik vond het nogal overweldigend. Morgen is het gewoon gaan hield ik mezelf voor.  Dat was ook zo. Het zwemmen vond ik heerlijk. De golven maakte alles net even echter. Daarna het fietsen. Echt super, mijn favoriete routes zijn langs het water. Ik zat dus op rozen. De zeilschepen links. Het natuurgebied rechts. Kon niet beter. Mijn man gaf aan, dat ik toch wel een tandje bij moest. Vooruit dan maar. Ik kreeg wel last van mijn schouder. Die ging ik toch niet meer gebruiken deze race. In het stuur hangen maar. Daarna het lopen. Helaas werkte de gels een beetje te goed. Lang leve de Dixies. De mensen aan de kant waren zo tof. Ik kon niet anders dan lopen met een extreme glimlach. Het doet echt zoveel om je teamgenoten en mijn man aan de kant te zien. Dit was een droom die uitkwam. Een prachtgeschenk. – Wanda Groffen – Heijboer

Wat een belevenis. Goede voorbereiding is halve werk. Almere doet de rest. Heerlijk. Genieten. Denken dat er geen eind aan komt. Dat je er klaar mee bent. Maar stug doorgaan en gewoon finishen. Geweldig weekend. Kon mij niet lang genoeg duren.  Maar ga volgend jaar toch weer proberen sneller te zijn. – Wim Derks

Het was maximaal compleet. Een geweldig parcours met water, wind (veeel 😀), dijken, mooie natuur. Heerlijk gezwommen en gefietst. Het lopen ging wat moeizamer maar de geweldige aanmoedigingen van al die tvd-ers waren super! – Richard Nusteling

De weg naar mijn eerste hele tri was geweldig. Geen zorgen want het trainingsschema werkt!  Thanks lieverd! De dag zelf: Twijfel. Spanning. Actie. Emotie. Let’s go do this: 2 ronden zwemmen, 2 ronden fietsen, 6 rondjes hardlopen. Zwemmen: waar liggen die boeien? Best druk op de fiets – drinken- eten – bidons/gels aanpakken - genieten. Nog nooit zo relaxed een marathon gelopen, van verzorgingspost tot een van de vele ‘cheer’punten. Niet nadenken over de km’s. Heerlijk! Van de eerste minuut tot de laatste minuut genoten. Het besef groeit: ik ga het halen! Supporterscrew, jullie maakten mijn finish onvergetelijk. – Laura van der Waal

Dat was weer een mooie zonnige en gezellige sportdag. Met meer dan 30 TVD deelnemers op de kwart, achtste en de trio's waren we goed vertegenwoordigd.

De achtste triathlon was zeer in trek, daar hadden we dan ook de meeste podium plekken. Iedereen gefeliciteerd met het neer zetten van een mooie prestatie, in het bijzonder de Clupkampioenen natuurlijk.

Clubkampioen Kwart:  Zoë G & Michel D

Clubkampioen Achtste: Ellen & Ben

7-8 Dinsdag       20km       Tijdrit

8-8 Woensdag   5km         Lopen

9-8 Donderdag   1km        Zwemmen

Een paar weken geleden al was de Swissman Xtreme. Voor de zesde keer al weer waagden 239 triatleten uit 41 (!) landen zich aan de loodzware opgave: Lago Maggiore van Isole di Brissago naar Ascona met 20 graden gaat nog, daarna gaat het op de fiets over de Alpenpassen Gotthard, Furka en Grimsel en dan de marathon van Brienz via Grindewald tot de beruchte Kleine Scheidegg, totale hoogteverschillen tot 5500 meter. Ijzige wind, maar gelukkig ook zonneschijn en temperaturen tussen de 5 en 20 graden.Ga er maar aan staan.

Nieuwe winnaars in de vorm van de Pool Michal Rajca, klaar met de klus na 11.23 uur en de Britse Flora Colledge die er 13.22 uur over doet. Vier Nederlanders zijn bereid tot dezelfde pittige koers. Van hen komt TVD-man Marcel Bezemer als snelste binnen. De langharige Dordtenaar, merkwaardig genoeg in ons land specialist op de 1/8e afstanden, eindigt 26e in 14.28 uur. Dat was overigens 16 minuten langzamer dan twee jaar terug toen Marcel ook mee deed. Toen echter met 5km lopen ipv het zwemonderdeel (ivm onweer). De uitdaging werkt kennelijk verslavend. We noemen met veel respect ook de overige drie Nederlanders: Sander Palm (17.17 uur), André Stappers (18.55 uur) en Joop Schwalbach (19.04 uur). De laatste twee komen even na middernacht binnen nadat ze dus om 5 uur zaterdagochtend gestart zijn. 

Wim van den Broek, Trikipedia

Almere Duin divisie wedstrijden

Dit weekend stond de 2e ronde van de divisie wedstrijden op het programma. Ditmaal was er in Almere een heuse super sunday. Alle divisies van Nederland komend samen op 1 dag.  

Als eerste zijn de heren van het 4e divisie team aan de beurt. Met aan de startstreep René, Bas, André en Dennis.

Het zwemonderdeel van 750m lag er mooi bij, en was met ochtend temperaturen van 27 graden een verademing! Vooral René voelde zich als een vis in het water en kwam met de 1e concurrenten het water uit.

Op de fiets kwam het weer meer in de rol van een tegenstander, warmte en wind (voornamelijk van opzij) zorgt voor waaiers in deze stayer wedstrijd. Dit tactische spelletje zorgt voor een zwaar fietsonderdeel waar grote verschillen zijn gemaakt. André was dusdanig sterk op de fiets dat hij aan waaiers geen boodschap had. Hij heeft de volledige 20km nagenoeg alleen afgelegd en veel concurrentie ingehaald.

Vervolgens lopen, 3 korte rondes maken gezamenlijk 5km. De warmte speelt hier een nog grotere rol maar gelukkig stond er een verzorgingspost klaar voor wat verkoeling. Onlangs dat René de aangevers van sponsen en drank te snel af was heeft hij het hoofd koel kunnen houden en passeerde hij de finish als eerste TVDer, en als 4e atleet overall! Dennis, André en Bas volgde snel en zorgde gezamenlijk wederom voor een podium plek (3e team). In de divisie tussenstand staat het team zelfs op de 1e plek en kan er voorzichtig gedroomd worden over promotie. Al duurt het seizoen nog lang…

____________________________________________________

De afgelopen dagen waren warm, lekker warm. Op Hemelvaartsdag was het iets minder warm en daarmee heerlijk sportweer. De dag begon een beetje nat maar dat was gelukkig snel over. Voordat de eerste vrijwilligers bij Paviljoen de Viersprong aankwamen was het al droog. Al snel was het een drukte van belang. Met man en macht werden er tenten opgebouwd, een loop- en fietsparkoers uitgezet, wisselzone ingericht en lagen in het Paviljoen de startnummers klaar. Wat een dynamiek. Heerlijk om te zien en om mee te doen. Dat winnen komt wel weer een andere keer.

De parkeerbegeleiders Niels, Edgar en John zorgden ervoor dat de sporters en supporters hun auto prima konden parkeren. Zo soepel!

De start- finishbanners hangen. De begeleiders nemen hun positie op het loopparkoers in. Tijdwaarneming klaar. Het kan nu beginnen!

Om 10 uur de start van 5 km Smulbosloop. Er werd hard gelopen en maximale inzet van iedere loper.  Gezichten spraken boekdelen. Na de finish blijde gezichten en de heerlijke eierkoeken van Bakkerij de Man. Wat was er eerder? Hetzelfde voor de 10 km. Er stond op open plaatsen een harde koude wind wat voor een weggewaaide tent en bij Corine en Hannie bij de waterpost voor koude handen zorgde. Harry zorgde voor het vrolijke commentaar en onze BN-er Marian deed de medailles om. Na afloop was er voor de nummers 1, 2 & 3 een mooie prijs in onze huisstijl aangevuld met een tegoedbon van Runnersworld Dordrecht.

Tussen de Smulbosloop en de RBRBR even pauze. Niet lang. Een flink team van 12 verkeersregelaars (waaronder de jarige Frank) gaat op pad om het parkoers zo vrij mogelijk te houden voor de sporters. Er is gelukkig ook wel tijd voor een dolletje. Mario was het echt zo rustig op het kruispunt? Ook de NTB is er weer met een geweldig team officials en er zijn de motorrijders Piet, Frank en Gerrit. Uiteraard ook een team van begeleiders op het loopparkoers zodat er niet fout gelopen wordt en een verzorgingspost met verse banaan en sinaasappel. Op het aller allerlaatste moment een ontredderde wielrenster met een lekke band. Geen probleem. Redmer helpt haar en ze kan toch meedoen. Of wilde ze als duo toch alleen lopen?

De start verliep weer soepel en enthousiast begon iedereen aan zijn loop/ren uitdaging. Onder aanmoediging van vrienden, familie en vrijwilligers komt iedereen weer tot ultieme prestaties. Of het de 100ste of 1ste keer was maakte niet uit. Na een explosie van sportiviteit komt om iets over half vier de laatste deelneemster gevolgd door onze bezemfietser Marcel over de finish. Geweldig gedaan!

De hele dag is vastgelegd door onze eigen creatieve clubfotograaf Marcel. Door de verrassende foto’s zie je het soms toch weer even anders.

Nog sneller dan opgebouwd is alles weer opgeruimd en ligt het weer in de bus. Dan is het tijd voor een afsluitende maaltijd. Het is er gezellig, erg gezellig. Met zijn allen kijken we met een voldaan gevoel terug op een dag waarin we als vereniging voor bijna 400 sporters een mooi sportmoment mogelijk hebben gemaakt. Wat een geweldige groep sporters die hun vrije tijd even opofferen voor andere sporters. Dat is sportief! Ik ben trots om bij dat cluppie te horen.

Na veel voorbereiding was daar dan eindelijk de start van het divisie seizoen. Al vroeg onderweg, maar dat mocht de pret niet drukken. 

De dag zou pas echt beginnen wanneer net iets over half 10 het startschot zou worden gegeven. Het 4e divisie team was goed voorbereid en zeker met torpedo Richel op kop in het zwembad zou het zwemonderdeel een peulenschil zijn.

Het uitdagende fietsparcours met aardig wat klimwerk werd zorgvuldig afgewerkt door goed kop over kop te rijden. Zeker in de afdaling waarnaar verluid (maar niet bevestigd) snelheden van 60km p/h zijn gemeten. Hier zat de vaart er dan ook lekker in.

Al snel werden de fietsen ingewisseld voor de hardloopschoenen, toen bleek dat ook het loopparcours een zeer uitdagend hoogte profiel had. Na T2 was daar direct een klim waar geen einde aan leek te komen. De mannen gaven alles, en iedereen kwam leeg over de finish. Na ongeveer een half uur spanning bleek zelf een podiumplek gehaald te zijn, en dat voor de 1e wedstrijd! Een beter begin van het seizoen was dan ook niet mogelijk.

Daarna waren de mannen van het 2e divisie aan de beurt. Om 12:58:45 gingen ze van start met zwemmen. Het tempo werd mooi bepaald en geleidelijk aan opgevoerd door Marcel. Na iets minder dan 7 minuten klauterde de mannen het bad uit en rennen ze naar de wisselzone. Wetsuit droppen, helmpje op, fiets pakken en richting op/afstap-balk om te beginnen aan het fietsparcours met de nodige hoogtemeters rondom het zwembad Klarenbeek te Arnhem.

De samenwerking op de fiets ging soepel (in deze opstelling 2 weken geleden alhier nog geoefend), maar op het moment dat Sander net goed opgewarmd was en zijn energie voluit wilde ontbolsteren voor het team, was daar dat geluid wat je niet wil horen: ..... "pang" ..... (klapband achter en einde race voor Sander).

Op dat moment wisten Marcel, Redmer en Albert waar ze aan toe waren: met deze 3 gaan we onze uiterste best doen om deze race zo snel als het gaat te finishen. 

De wisselzone instormen zat er vandaag voor geen enkel team in, want je moest klimmen om deze te bereiken, maar je adem en adrenaline zat zeker daar waar die normaal gesproken ook zit als je deze bereikt in de teamcompetities. Afstappen, lopen met de fiets, goed blijven uitblazen om die ademhaling iets te controleren, fiets in het rek, schoenen aan, helm af, eventueel hoofddeksel mee en door naar het loopparcours.

De "hippie, de hoofdwond en de pet" liepen de 1e ronde zo veel mogelijk in hun eigen ritme en bleven bij elkaar in de buurt, vanaf de 2e ronde had "de hoofdwond" de duwkracht van de "hippie" en de "pet" nodig om de stijgende meters te overwinnen. Met dit mooie staaltje teamwork finishte we in een tijd van 00:58:50 en eindigde daarmee op een 9e plaats (23 teams). 

Goed in de middenmoot (7 seconden verschil tussen 6 en 9), wellicht op hogere klassering gehoopt, maar nergens fouten gemaakt, het volle pond gegeven en ondanks de pech van Sander het maximale eruit gehaald.

Het seizoen is begonnen en we gaan ook dit seizoen weer KNALLE ALS EEN MALLE met de mannen/vrouwen in de 2e en 4e divisie Zuid!

When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark

At the end of a storm
There's a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind
Walk on through the rain
Though your dreams be tossed and blown

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone

You'll never walk alone

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone

You'll never walk alone

Dat was weer een mooi triathlon feest! Bijna 4000 deelnemers van over heel de wereld zijn afgelopen zomer gestart in een van de vele startseries in de Grand Final in Rotterdam.

Waar ik dacht dat het een verkapt NK zou worden, bleek dat het “age group” WK in andere landen beduidend meer leeft dan in Nederland nog het geval is. Landen die opvielen door hun aanwezigheid waren vooral de USA, Team GB, Australië, Canada, Brasilie en onze favoriet Mexico! Leo gefeliciteerd met je mooie geswopte Mexico polo! Ben je ook gelijk van je NL shirt af....

Was het weer bij de Elite nog koud en druilerig op zaterdag, scheen de zon volop op de masters zondag.

’s Morgens is Leo gestart op de OD, en boven verwachting is hij ondanks een zware blessure (dit blijkt nu een hernia te zijn) nog gefinisht ook. Verstandig? Dat niet, maar wel heel gaaf!

Bjorn en ik zijn gestart op de Sprint in een van de middag series. Bjorn had de week er voor behoorlijk last van zijn longen, maar ondanks dat toch een degelijke wedstrijd gehad. Logistiek was het wel ff een dingetje. Of je 3uur voor de start even je schoenen en je fiets wil stallen in de wisselzones, gelukkig lagen die lekker dicht bij elkaar :-(   bijna 3km. Daarna toch best gespannen de start afgewacht op een zonnig terras bij de zwemstart.

Het zwemmen in de Rijnhaven was al indrukwekkend laat staan het fantastische en technische fietsparcours. Met Col du.. Erasmusbrug, Willemsbrug en Van Brienenoordbrug. Met als afsluiter het bochtige loopparcours in het Euromastpark en natuurlijk de blauwe loper naar de finish.

Support crew, bedankt voor jullie aanmoedigingen!

Helemaal geweldig!

Marcel

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u een gelukkig, gezond en sportief 2018!