Na vorig jaar in Kopenhagen had ik de smaak te pakken, en me in 2016 nog ingeschreven voor Ironman Kalmar.

Maar niet alleen... maar met Erik (Voskuil), Wim Derks, Ron Schop, Johan Moree en Tim (vriend van ons).

Op 19 augustus was het zover en gingen we los in Kalmar, een historische stad gelegen aan de zuidoost-kust van Zweden.

Met 2700 deelnemers begonnen we in een lange sliert aan de 3860 meter zwemmen, in een havendeel van de stad. Dit was best pittig in het open zeewater, vooral door de harde wind waren er pittige golven.

Dit deel ging vlot en na 1.22 was ik het water uit, om aan het fietsdeel te beginnen; een ronde van 181 km. Bestaande uit 2 lussen; 1 op het prachtige eiland Öland en het platteland boven Kalmar.

Het waaide flink (wk 5-6 ) en dat maakte het fietsen soms zwaar, volle bak tegen maar ook deels wind in de rug. Overal waren er mensen langs het parcours om ons aan te moedigen, zelfs bij de meest afgelegen boerderijen zaten gezinnen langs de kant met pollepels op emmers te slaan enz, fantastisch!

Na het fietsen begon ik aan de marathon; het laatste en zwaarste onderdeel van een Ironman. Helaas kreeg ik al in de eerste km's last van een oude blessure en had veel pijn.  Even er aan gedacht om zelfs uit te stappen, maar al snel besloten dit niet te doen; now way! Het is en blijft een mentaal spel, in dit deel moet je echt sterk zijn en blijven.

Na wat afwisselend wandelen en hardlopen en een paar paracetamols, ging het gelukkig deels weg en kon ik redelijk hardlopend verder. Het loopparcours bestond uit 3 rondes van 14 km door en rond Kalmar, en weer overal bewoners en toeschouwers die je het gevoel gaven dat je een popster was; dit heeft mij onwijs geholpen om door te gaan! 

De finish was op een groot plein, waar een paar duizend mensen op tribunes en achter dranghekken stonden te juichen; wat een feest was dat.  Ik heb de laatste paar honderd meter niks gevoeld, op zo'n moment loop je op rozen.

Misschien is het jammer dat mijn plan (snellere tijd) niet is geslaagd, maar ondanks alles ben ik extra trots blij dat ik kon doorzetten en gefinished ben. 

http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/johan.moree

Zaterdag 9 september was een dag om niet snel te vergeten. Het TVD heren team maakte zich op voor hun laatste wedstrijd in de 2e divisie triathlon. De wedstrijd vond plaats te Spijkenisse op en rondom de wielerbaan.

Helaas waren de weergoden al de gehele week en op de dag zelf ons niet echt gunstig gezind. Voor de start was er nog een flinke plensbui, waardoor de wisselzone veranderd was in een nog grotere modderpoel. Je kon de wedstrijd het beste omschrijven als een sprinttriathlon in teamverband met een wisselzone in "veldrijden/cross-triathlon"-stijl.

Om iets na 11:00 gingen Marcel, Redmer, Sander en Richard van start. Er werd een mooi tempo gezwommen en de kudde bleef mooi bij elkaar. Daarna zo snel mogelijk naar de wisselzone en deze zo goed als mogelijk op de been blijvend trotserend naar de fiets om snel te wisselen. Om de wisselzone uit te gaan, mochten de mannen nog eens 100meter door de "modderpoel" lopen met de fiets aan de hand. Een enkele triathleet zag ik dat die ochtend zelfs in veldrijden-stijl doen (fiets over de schouder). Nog even een stukje over het asfalt, de dijk op, op de fiets springen en weg waren de mannen voor 20km fietsen. Van het fietsparcours was weinig te zien, dus we moeten het hier doen met wat ooggetuige-verslagen. Richard had het hier en daar wat lastig om bij de kudde op hol geslagen TVD te blijven, maar onze ervaren mannen hadden dit op tijd door en hielden hem erbij. Richard moest een x zijn stalen (of carbon?) ros in toom houden, want die dreigde op/na een wildrooster enigszins uit koers te geraken. Redmer reed helaas op het laatste stuk lek en moest de kudde laten gaan, waardoor Marcel, Sander en Richard gedrieën terug kwamen om weer de "modderpoel" te trotseren en te beginnen aan het looponderdeel. Redmer zette dapper door en kwam rijdend op een lekke band een 2-tal minuten later de wisselzone in. 

Het looponderdeel was idem aan het fietsen. Als supporter/coach zie je de kudde vertrekken en ongeveer 18a19minuten later zie je ze weer aan de horizon verschijnen. Ook hier moeten we het doen met ooggetuigen-verslagen: Sander was eerder in de week al wat verkouden en merkte bij het lopen dat dit nog niet uit zijn lichaam was en had de hulp van Richard en Marcel nodig. Een duwtje in de rug is dan zo lekker op dat soort momenten! Gebroederlijk en het volle pond gevend, naar de mogelijkheden en de vorm die er op dat moment, was sprinten de mannen naar de finish. Het was jammer dat Redmer zijn lekke band had gehad, want hij liep als een malle en kwam niet veel later ook binnen (in het zog van het team van Björn - de Hoekse Waard).

Na afloop was er enige verwarring ontstaan. Blijkbaar waren de eerste 12 teams in de wedstrijd verkeerd gestuurd op het loopparcours en hadden ongeveer 3,8km afgelegd. De laatste 6 teams, waaronder TVD, waren wel goed gestuurd en hadden 5,2km afgelegd. Aangezien de triathlon van Spijkenisse als 1 van de weinige triathlons met een tijdswaarneming werkt die je nergens meer in Nederland of omstreken ziet, werd na beraad van de NTBjury besloten om de teams die te kort hebben gelopen op basis van hun tijd te rangschikken op de plaatsen 7 t/m 18  en de eerste 6 teams op de plaatsen 1 t/m 6 in de daguitslag.

De TVD heren werden uiteindelijk 4e in de daguitslag. Er waren uiteindelijk nog verrassende ontwikkelingen gebeurd in de tussenstand, waardoor het eindklassement en de strijd om promotie helemaal op zijn kop werd gezet. Door het tegenvallende presteren van de Bollenstreek en het sublieme optreden van Vahalis uit Tiel, wipte dat laatste team over de Bollenstreek en de Hoekse Waard en pakte zo de 2e plaats in het eindklassement en de promotie. De TVD heren werden uiteindelijk 5e in het eindklassement.

Onze TVD mannen kunnen terugkijken op een schitterend seizoen in de 2e divisie, waarbij we hebben mee gedaan voor promotie en het vertrouwen is gegroeid om daar volgend jaar helemaal voor te gaan. Een mooi seizoen wordt het sowieso, want er zijn maar weinig andere dingen zo leuk als een met een bende TVD'ers op pad te zijn en plezier te maken ;-)

Dat was hem weer: Knalle als een Malle 2017 zit er op, We will be back in 2018 !!!  

Wat? De 13e open waterwedstrijd te Heerjansdam. 

Waar? "het Waaltje" in Heerjansdam

Voor de meeste TVD-ers een veelbezocht stukje water om de buitenwater technieken weer wat te trainen en verfijnen. Nu echter het strijdtoneel van de echte zwemspecialisten. Al 13 jaar lang komet menig zwemliefhebber uit de regio richting Heerjansdam om zijn of haar  krachten te meten. Zo ook dit jaar, echter voor dit jaar hadden ze iets nieuws bedacht. Ze kwamen op het goede idee om naast de zwemwedstrijden ook een zwemloop te organiseren. Wij Triatleten zijn in de basis misschien geen echte zwemspecialisten, maar als je ons na het zwemmen nog even los laat gaan op het asfalt dan zijn wij op zo'n leuk evenement graag van de partij. Toen het bekend werd schreef menig TVD lid zich dan ook direct in. Lekker even "knallen als malle" zou Albert zeggen. 500 meter zwemmen en 5 km hardlopen. 

 

Afgelopen zaterdag was het zover. Met 48 deelnemers kon er gestart gaan worden. Het weer was misschien niet ideaal, maar nat werden we toch al. Voor de start nog even een korte briefing van de KNZB die daarbij nog bijna 2 TVD-ers uitsloot van deelname ivm met te lange (en fel gekleurde) nagels. Gelukkig werden we hier gesteund door de regels van de NTB die dit gelukkig gewoon toelaten. Het was anders een hele klus geweest voor de dames om die nagels er op tijd af te knagen. 

 

Eindelijk mochten we het water in maar de start werd nog even uitgesteld vanwege oponthoud in de voorgaande zwemsessie. Iets wat voor de deelnemers zonder wetsuit niet echt optimaal was. Het was namelijk behoorlijk fris. Maar toen werden we eindelijk losgelaten. Nadat het startschot had geklonken ging iedereen er als een haas vandoor om zich de nodige ruimte te verschaffen. Ik probeerde gelijk met de voorste mee te komen maar zat na 200 meter al behoorlijk stuk. Ik moest echt mn eigen tempo gaan zwemmen. Na het keerpunt had ik weer wat lucht en kwam ik in mn slag. Uiteindelijk kwam ik als 7e uit het water. In de wisselzone passeerde ik vervolgens direct een aantal deelnemers en schoof ik al door naar plek 5. Het lopen ging gelijk lekker. Ik kon het tempo gelijk hoog houden en passeerde in de eerste kilometer nog 2 deelnemers. Een podiumplek lag voor het grijpen. Maar waarom genoegen nemen met plek 3. Op het lange rechte stuk kon ik zien hoeveel achterstand ik nog had. Dat viel eigenlijk best mee en ik kwam vrij snel dichterbij aan nummer 2. Nadat de tweede plek was binnen gehengeld alle focus op de koploper. Bij het keerpunt zag ik al snel dat deze jongen een aardig tempo liep en dat het heel moeilijk ging worden om daar nog in de buurt te komen. Ondanks dat ik wel wat dichterbij kwam was de race te kort om een bedreiging voor de 1e plek te vormen. Belangrijkste nu was in ieder geval de 2e plaats te consolideren en zo mijn eerste individuele podium veilig te stellen. Dat lukte en onder toeziend oog van alle aanwezige TVD's (allemaal bedankt voor het wachten) mocht ik de zilveren plak in ontvangst nemen. Ik ben er heel blij mee. Dat smaakt naar meer :-)

 

Mvg

 

Richard H

Afgelopen vrijdagavond te Gouderak werd er een zwemloop georganiseerd door Goudasport. afgelopen week konden we ons via een mailtje aanmelden. Er werdt door de organisator Andy Koolmees enthousiast gereageerd op onze aanmelding. 

Gouderak, ligt net onder de rook van Gouda. Is een dorp, dat 3000 inwoners telt en gelegen langs de Hollandsche Ijssel. 46 jaar geleden hebben de inwoners een buitenzwembad gebouwd met geld afkomstig uit burgerinitiatieven (loterij, braderie, sponsering, etc...). Het is een heerlijk pittoresk zwembad, degelijk gebouwd en gerenoveerd om weer mee te kunnen met de tijd. Er wordt niet alleen gezwommen in het zwembad, maar ook de plaatselijk handboogschiet-vereniging voert er zijn trainingen uit op het naastgelegen grasveld. Kortom het sportieve middelpunt van Gouderak en omgeving.

Gerbert, Björn en ikzelf hadden de weg gevonden naar dit schitterende dorpje aan de Ijssel. We hadden wel zin in een zwemloop met afwijkende afstanden (750m Z - 5km L). Uiteraard waren we er veel te vroeg, dus alvast maar inlopen. Echter we wisten van te voren niet meer dan dat om 20uur de start was en dat we onze eigen badmuts moesten mee brengen, waar we zelf wel de kleur van mochten bepalen.  Het exacte programma, parcours was ons niet bekend. Op onze vragen: hoe laten starten we? starten alle series te gelijk? hoe gaat het loopparcours? waar is de wisselzone? kregen we steeds een consequent antwoord van de vrijwilligers: GEEN IDEE (dat horen we nog).

Uiteindelijk kwam het allemaal goed. We zijn wat verwend met hoe heden ten dage zwemlopen worden georganiseerd en informatie wordt verstrekt via webiste of social media. Het kan ook nog steeds op de jaren 80-manier: 1 iemand weet alles, de rest niets, en 5min voor tijd wordt iedereen gebrieft zowel deelnemers als vrijwilligers en is het ook duidelijk en ga je aan de slag. Eigenlijk een kwestie van onthaasten !

kortom super leuke invulling van een zomer vrijdagavond en absoluut voor volgend jaar een zwemloop om naar uit te kijken. Mooie omgeving met lopen. Zwembad met 1 kant een open zijde, waar je dus niet een kantelkeerpunt kan maken en moet improviseren om daar snel te keren. Zo zie je maar weer dat de triahtlonsport ook een tactische sport is !

Gerbert pakte de 1e plaats, Björn was 2e en Albert werd 6e. Geen prijsuitreiking, geen uitslagenlijst, Kortom: PUUR VOOR DE EER !

 

 

Op 19 augustus staan er in Europa 7 TVD'ers aan start van een fikse uitdaging.

Fenna, Wim, Ron, Johan & Erik Voskuil starten op de sfeervolle IRONMAN, Kalmar in Zweden.Waar in mooi zwemwater een glooiend fietsparcours en een lekker looprondje een hele triathon afgewerkt mag worden.

Andre & Marcel nemen deel aan de INFERNO Triathlon in Zwitserland. Hier gaat het na 3km zwemmen, met de racefiets gelijk de bergen in. Na 100km stappen ze over op de MTB om 30km later aan de afsluitende bergloop te beginnen. Totaal zijn er 5500hm te overwinnen.

Als eenieder +/- 12u bezig is komen we op een totaal van 84u!

 

Succes en geniet er van!

Live te volgen via

http://eu.ironman.com/triathlon/events/emea/ironman/kalmar.aspx#axzz4pLz8TMZi

http://www.inferno.ch/de/

Afgelopen vrijdag vertrokken naar het mooie Drenthe om op zondag deel te nemen aan de halve triathlon van Klazienaveen. Een leuke toegankelijke dorpstriathlon met best een serieus deelnemersveld. Het zwemmen is in een smal kanaal, het fietsen grotendeels in het buitengebied en het lopen rondom de kern van Klazienaveen.

Het zwemmen was eenvoudig; met een touringcar naar de start en terug zwemmen. Het was wel dringen bij de start maar na het "startschot" was er snel voldoende ruimte. Tevreden over het zwemonderdeel.

Het fietsen was pittig. Vier rondjes van ongeveer 23 km door het Drenthse landschap. De elementen, zoals Hannie dat altijd zegt, waren er ook weer goed vertegenwoordigd. In rondje drie moest ik vanwege de harde wind opeens weer denken aan de triathlon in Almere van een paar jaar geleden. Ik mag niet klagen over het fietsen, tevreden.

Het is altijd de vraag hoe je van de fiets afkomt. Deze keer was ik gelukkig nog soepel genoeg om mijn schoenen makkelijk aan te krijgen. Dat is wel eens anders geweest. De eerste twee ronden lopen waren relatief eenvoudig, enigszins met de rem erop. De ronden die daarna kwamen gingen wat minder eenvoudig. Ik heb waarschijnlijk toch iets te hard gefietst. Besloten om de wedstrijd rustig uit te lopen en vooral niet te forceren.

Voor nu lekker herstellen en verder voorbereiden voor de Ironman in Zweden over precies één maand. Ik heb er zin in!

Triathlon Klazienaveen bedankt!

 

 

 

      

  

 

 

 

Wat een heerlijke sportdag. Eerst Aafke, Fenna, Remi en Edgar aanmoedigen op de ¼. Daarna mochten Mario, Richard H, Sander en Marcel in team TVD starten op de Sprint.

Het zwemmen was wel even een dingetje, het idee was om de 750m openwater te zwemmen in diamant vorm. Ik heb veel vormen gezien van een I t/m een Y en ook nog even een ! maar van een diamant is het nooit gekomen. Ook zorgden de guppy’s in het zwembrilletje van Richard voor de nodig navi problemen.

Mario die voor het eerst uit kwam voor het Team TVD was op het eerste deel van het fietsen zo enthousiast dat die met een hoofd ze rood als een tomaatje de overige drie nog net heeft uit kunnen zwaaien voor de rest van de tocht.

Bij het lopen had Marcel de nodige moeite om de jonge honden Sander en Richard bij te houden. Misschien toch een wijntje te veel bij het vieren van zijn verjaardag de avond ervoor….

Al met al een steady race met de 1e plek als beloning.

Daarna nog lekker chillen aan het water en de gewonnen taart verdeeld :-)

Op zondag 18 juni hebben we met een hele groep TVD-ers meegedaan aan de halve Ironman in Luxemburg; maar liefst 8 man! Michael, Wietse, Dennis, Redmer, Leo, Jef, WIm (relay) en Fenna deden mee.

Het was een mooie en vooral warme dag (28 gr), maar ondanks de warmte heeft iedereen het goed gedaan.

Het zwemmen is een lus in de Moezel; deze was dit jaar bijzonder rustig (bijna geen stroming) en door de rolling start geen wasmachine-perikelen, waardoor je je eigen tempo kan zwemmen. Het fietsparcours is eerst 40 km vlak knallen langs de Moezel, en daarna klimmend door de heuvels tussen de wijnranken en boerengebied, stukje door Frankrijk en via Schengen weer terug Luxemburg in. Het loopdeel is ook langs de boulevard in Remich langs de Moezel en bestaat uit 4 rondes, waardoor je iedereen tegenkomt; erg mooie wedstrijd!

Vooral Wietse heeft een mijlpaal gehaald; na een periode met gekwakkel is dit een heel bijzondere en knappe prestatie van onze looptrainer; super gedaan! Michael was heel snel en werd 4e in zijn leeftijdsgroep, ook een klein feestje waard. Jef heeft ondanks zijn blessure toch kunnen lopen, Wim heeft de realy gedaan met zijn 2 meiden Monique en Anne. Dennis was vliegensvlug en is helemaal in vorm voor zijn eerste hele Ironman in Frankfurt op 8 juli a.s. Leo en Redmer waren met de Spijkenisse-clan en hadden t naar hun zin. Voor mijzelf ook een nieuw PR ten opzichte van vorige edities en daar was ik erg blij mee.

De avond hebben we gezellig afgesloten in een pizzeria in Saarburg... (zie foto).

Uitslagen; zie http://eu.ironman.com/triathlon/events/emea/ironman-70.3/luxembourg/results.aspx?race#axzz4m2hmF7ki

 

Zaterdag begon het al. Banden oppompen, tas gereed maken. Isotone drank, gekregen van voedingsdeskundige Eline (Medplus) uitgeprobeerd. Via social media en vooral de dames app maken we elkaar extra gek in onze kop. Zoe haar eerste. We leven allemaal met haar en Natasja mee. Brenda en Ellen maken prachtig uitziende pannenkoeken. Goed idee. Zondag is het zover. Fietsendrager plus fiets optassen. Succes kus van Edwin en gaan. De rit naar Cuijk was een crime. Ik ben nog niet gewend om zelf lange stukken te rijden. Mezelf flink tegen de wangen meppen, raam open en door. Eenmaal aangekomen begon Zoe al aan haar wedstrijd. Naast een hyper Natasja en haar gezin kon ik de start meemaken. Daarna meteen mijn spullen aan. Bij het zwemmen wist ik en anderen nog niet goed hoe of wat. Linksom de boeien. Er zaten veel schoolzwemmers in het water. Een paar kleine minuten raakte ik even in paniek. Rustige lange slagen maken. Dat werkt. Op een paar niet meewerkende sokken na, ging de wissel soepel. Dan het fietsen. Er was een man in oranje shirt, die mij steeds inhaalde en ik hem. Dat blijft wel een ding, die stayer regel. Wanneer je ingehaald wordt, tempo afnemen. Je bent er in je hoofd wel strategisch ook mee bezig. Het sturen ging ook steeds beter. Ik durfde zelfs in mijn stuur te hangen in de bochten. Het lopen was pittig. Ik had er geen idee van hoelang de route was. Hoever ik nog omhoog moest. Ik heb het weer gehaald. De omgeving was echt mooi. Genoten weer.

Afgelopen zaterdag was te Oud Gastel weer het jaarlijkse triathlon-sportfestijn. Persoonlijk vind ik dit 1 van de leukste wedstrijden in het jaar o.a. met de niet gebruikelijk 1/3e afstand en 's middags de trio-triathlon en niet te vergeten de vrijwilligers en organisatie. Elk jaar zetten ze een mooi evenement, waar ook vele TVD'ers aan deelnemen.

Uiteraard was de 2e divisie Zuid ook weer aanwezig voor hun 3e wedstrijd in deze spannende competitie.

Als teamcaptain was ik vandaag zelf weer eens actief, namelijk op de 1/3 triathlon, die trouwens onder Nieuwkoopse omstandigheden (niet als het mooi weer is 😉) werd afgelegd door de deelnemers. Ik was hierdoor niet in staat om mijn gebruikelijke rituelen/taken als teamcaptain te voldoen op de wedstrijddag voor ons TVD-team. Echter Sander was ruim van tevoren gebrieft en heeft deze verantwoordelijke taak op zich genomen. Aangezien ik de jongens allemaal netjes met startnummers, fietsnummers en badmutsen heb gezien, liep alles neem ik aan gesmeerd.

Nadat ik klaar was met mijn eigen wedstrijd, ben ik bij Dianthe, die aanwezig was als jurylid, in transitionzone 2 gaan staan. Toen de eerste atleten van de 2e divisie eraan kwamen, werd ik meteen dol enthousiast, want Tijmen kwam als 2e binnen en verliet de wisselzone ook in die positie. Sander zat daar kort achter in een groepje voor posities 5 t/m 12 en daarna kwam een grote groep binnen met Redmer daarbij. Dennis kwam rond plek 50 de wisselzone binnen. Kortom de TVD'ers zaten goed gepositioneerd. Snelle, vlotte wissels en knallen voor het looponderdeel. 

Daarna begon het zenuwslopende wachten (ongeveer 15min), tot ze weer terug kwamen lopen via de Veerkensweg. Met de aanmoedigingen van de teamcaptain en dichterbij de finish van andere TVD-supporters werden de eindsprintjes getrokken en nog een paar posities (terug)gewonnen. Helaas was Tijmen door hamstringklachten niet in staat om zijn mooie positie te behouden. Daar en tegen waren Sander en Redmer (ondanks eerder in de week opgelopen voetblessure, die echter liefdevol behandeld was door zijn vrouw en zo goed als genezen) in een goede vorm en nestelde zich op de posities 11 en 17.  Dennis finishte op 53e positie en gaf zelf aan weinig last te hebben gehad van de 1/2 in Luxemburg de week daarvoor.

Kortom de schade werd vandaag beperkt. In de daguitslag: 6e en in de tussenstand staan we nu 4e. Echter in de tussenstand is het razend spannend geworden, want de eerste 4 teams staan dicht bij elkaar en maken allemaal nog kans op promotie.

zaterdag 15 juli om 18:15uur aan de Willem Alexander Roeibaan te Rotterdam is de volgende wedstrijd. Deze wedstrijd gaat over de Sprint-afstand en dit is een STAYERwedstrijd. Kortom ander spelletje, andere tactiek, nieuwe kansen: KNALLE ALS EEN MALLE be continued 

 

Vanaf heden te bestellen in de webshop. Leverbaar vanaf eind juli (onder voorbehoud). Prijs 25,00 euro.

Afgelopen zaterdag 10 juni om 09:00 's ochtends knalde onze mannen van TV Dordrecht weer weg voor hun 2e wedstrijd in de 2e divisie triahtlon.

De wedstrijd ging over de olympische afstand, maar dan wel in Weert-style. Dat betekent 1,5 km zwemmen, 38,5 km fietsen en 10 km hardlopen. Tijmen moest zich helaas op vrijdag af melden vanwege ziekte, maar gelukkig hadden we in Richard een uitermate goede reserve tot onze beschikking.

Het was duidelijk dat er goed getraind was door de mannen de afgelopen weken. Redmer legde een steady, stabiele race af met een 7e plaats. Michael knalde de straatstenen eruit tijdens het looponderdeel en werd 11e. Sander moest, naar later bleek een leegloper op de fiets, tijdens het looponderdeel overschakelen in de survival-modus, maar handhaafde zich in de top 20. Richard, maakte en passant zijn triahtlondebuut (Krimpen was een run-bike-run), en haalde in de eindsprint de 3e atleet van Vahalis nog in.

De tactiek was namelijk heel simpel: Knalle als een Malle en elke positie telt, dus iedereen voor je inhalen tot voorbij de finishstreep. Deze topprestaties werden aan het eind van de race beloond met een schitterende 2e plaats in de team-uitslag.

Marcel was hierdoor zo geinspireerd geraakt, dat hij besloot om aan het eind van de dag te starten op de recreatieve sprint en daar ook het podium haalde met een 3e plaats. Kortom een zeer geslaagde dag voor de TVD.

Ik heb van jullie genoten en dikke, vette proficiat !

zaterdag 24 juni te Oud Gastel is de volgende 2e divisie triahtlon wedstrijd en zien we hoe KNALLE ALS EEN MALLE part 3 verloopt.

 

 

 

Onverwachts een mooi succes voor TVD6.

Waar gehoopt was op een plek bij de beste zeven, wat een start zou betekenen in de finale, bleek nadat we na een sterke individuele 1/16e in de ochtend vanaf plek 2 mochten starten in de middagserie. Na wat rekenwerk zou misschien een podiumplek haalbaar zijn.

De vooraf in het zonnetje besproken tactiek pakte super uit. Strak in een treintje gezwommen, als een echt team kop over kop het bochtige fietsparcours over geknald en de beste drie lopers zouden het karwei afmaken.

Omdat Bjorn bang was dat de op achterstand geraakte Marcel bij het lopen de weg niet kon vinden, en hij geen broodkruimeltjes bij had, was hij zo aardig om de twee uur daarvoor genuttigde pasta als track & trace over het parcours te verdelen. ;-)

Ondanks deze ongemakken toch mooi als tweede over de finish

Groetjes, Redmer "Lopes" Bultema, Gerbert, Bjorn & Marcel

Super Sunday.

Na een aantal goede teamtrainingen was het zondag eindelijk zo ver. We mochten starten in de 2e divisie tijdens de team triathlon in Arnhem. Een pittig parcours zowel op de fiets als tijdens het lopen.

Helaas voor ons werd het zwemmen ook nog wat extra lastiger gemaakt. Het team voor ons was nog niet de baan uit waardoor we 150 meter hebben moeten knokken. Maar we lieten ons niet gek maken. De voorbereiding was niet voor niks geweest. Na de 150 meter konden we snel weer hergroeperen en in een mooie trein een strakke tijd zwemmen op de 475 meter. Na een snelle wissel, rap de fiets op.

Tijdens het fietsen werden de taken goed verdeelt. Iedereen deed zijn kopwerk en er werd goed gecommuniceerd. Over de wind en over de staat van het asfalt. Tijdens het fietsen hebben we nog enkele teams op mogen pikken. Het ging dan ook wel erg hard.

Tijdens het lopen duurde het even voordat we op stoom kwamen. Hierdoor konden we een negatieve split lopen.

Dit resulteerde in een mooie 4e plaats, op 3 seconden van de nr 3.

Op naar Weert waar een olympische afstand op ons staat te wachten. Tijdens deze wedstrijd mogen we niet stayeren en komen de hardrijders goed uit de verf. Ik heb er nu al zin in.

 

O ja, in Dordrecht wisten ze het al lang maar nu kunnen ze er ook woorden aan geven... KNALLE ALS EEN MALLE.

 

Tijmen

Het triathlonseizoen is inmiddels losgebarsten! Velen van jullie zijn bekend met de reglementen vanuit de NTB, maar nog niet iedereen. In dit bericht daarom meer info over het hoe en wat!

De Mirandabad een Achtste Triatlon.

 

Gisteren nog in paniek Laura gevraagd of ze toch nog even tijd voor me had. Ik kreeg het ineens benauwd voor zondag..mijn eerste triatlon. Van te voren dacht ik, het is maar voor de lol, vooral genieten, tijd is niet belangrijk. Dit is door zo veel ervaringsdeskundigen tegen me gezegd. Maar daar dacht ik heel anders over. Samen met Laura en Marian onder het genot van een bakkie koffie en (munt)thee bij Villa Augustus hebben we alles doorgenomen, ben ik van alle tips en tricks voorzien. En het heeft geholpen. Ik heb heerlijk geslapen en ik was de hele dag niet zenuwachtig. Niet eens voor de start. Irv, Laura en Marian hebben blijkbaar een hele geruststellende werking op mij.

Wetsuit ging aan, dat stond niet meer ter discussie. Zwemmen ging best lekker. Daar zag ik het meeste tegenop, die had ik gehad. Wat kan er mij nu nog gebeuren.

Het fietsen ging ook prima, bochtig parcours, veel klinkers, gaten in de weg, stoepje. Allemaal overleefd. 4 rondjes, maar toen ging ik t vijfde rondje in ipv naar de wisselzone. Aii tijdverlies, omkeren, vragen waarheen en uiteindelijk de wisselzone in. Kon ik mijn plek niet meer vinden. Met Wim in mijn slipstream, aanmoedigend en zeeeer behulpzaam twee rekken terug, ahum, mijn plek gevonden. Gauw schoenen wisselen. Nou ja gauw. Ik had zulke koude handen dat ik er niet in kwam. Ook hier was ik weer heel blij met Wim. En Go. Laatste stukje, 5 km rennen. Wietze die nog even kwam aanmoedigen in zijn wetsuit.

Op 1 seconde na samen met Laura over de finish!

Ik heb een topdag gehad. De kop is eraf. Met een hoop leermomenten ben ik klaar voor de volgende. 

 

 

 

 

Mijn eerste triathlon.

Nog vol van mijn eerste stap. Het lid worden van de TVD, ga ik met mijn vriendin Linda naar de Triathlonbeurs in Utrecht. Nogal onder de indruk van alle serieuze sportieve mensen loop ik hier rond. Linda zo melig als een appel, is uit pure nieuwsgierigheid en om heel even te ontsnappen van haar superlieve ongeleide projectielen thuis, met mij meegegaan. Ze haalt mij over om mee te doen aan een wedstrijd daar op de hometrainer.

Stomverbaasd ben ik wanneer ik een startnummer win voor de Mirandabad Triathlon. Het lijkt mij handig om met 1/8ste te beginnen. Ik heb nog ruim tijd denk ik. Dat valt tegen.

Een paar weken terug realiseer ik mijzelf, dat ik niet eens weet hoe ik een fietsendrager achterop mijn auto plaats. De stress is begonnen. Eerst maar proberen. Het lukt, stap één.

Laura helpt mij met de voorbereiding. Ik had niet dankbaarder kunnen zijn. Een fiets aanschaffen, de helm die ik heb, daar zit een hap in. Nieuw aanschaffen maar, bril erbij. Ik heb in de tussentijd mijn man ook enthousiast gekregen met het fietsen. Eén nadeel. Edwin houdt van mountainbiken. Daar zit ik nu dus ook aan vast en daar ben ik zo bang voor. Maar goed samen sporten, is toch ook wel heel erg tof. Dan de weersvoorspellingen. Niet zo warm, een wetsuit aanschaffen dan maar. Wat een straf. Vol trots gooi ik alles op facebook. Mijn vrienden zien mij aan voor malle Pietje. Wat haalt zij zich nu allemaal weer op de  hals. Iedereen leeft mee. Wendy een racende vriendin van mij geeft mij haar oude wielrenkleren. Een helm, die mij enorm doet denken aan Urbanus. Ik vind het allemaal geweldig.

Dan is het zover, de afvinklijn zit in de tas. De fietsendrager en fiets op de wagen. De Mio aan. Helaas dat was geen succes. Edwin had de MIO afgesteld op toeristische route met pondje. Ik had tijd zat, alleen bij het pondje in Bleskensgraaf kom ik erachter dat ik niet kan pinnen. Ik krijg het kreng niet op snelwegen gezet en blokkeer tussen mijn oren. Daar gaan mijn trotse feministische gevoelens. Dan maar google maps op mijn telefoon. Zo gezegd zo gedaan. Ik arriveer in Amsterdam. Ik kom meteen Irvin tegen en Laura, Marianne Diantha met haar familie. Zij hebben de race al achter de rug. Wietsze is op dat moment bezig. Ik kleed mijzelf om en loop met Laura naar het veldje met de fiets. Laura legt mij alles uit en ik kalmeer.

Het groepje waar ik mee start bestaat uit een groep meiden die elkaar al kennen. De dame die bij mij in de baan zwemt spreekt mij meteen met een brede lach aan. Deze meiden misgunnen elkaar niets. Dat blijkt wanneer ik bij het fietsen tot twee keer toe goede adviezen krijg van een mede speler. Het water is enorm koud. Normaal haal ik om de vier slagen adem. Ik zie het nu niet zitten. Het begint met een beetje paniek. Het water is echt koud. Om tot rust tussen mijn oren te komen adem ik om de slag. Ik gun mijzelf een seconde adempauze aan de kant. Hoort niet, ik weet het, maar het kan geen kwaad en de zenuwen verdwijnen. Al met al gaat het zwemmen soepel. Ik probeer te denken,” ah, de kou verdwijnt al. Aan de kant supporten ze mij superlief.

Uit het water, wetsuit uit, jasje aan. Denk aan de helm, dichtklikken doe dat maar als eerste, kan je het niet vergeten ook. Bril over de koortjes, anders is het gevaarlijk. Lopen tot aan de balk, ik doe mijn best om niets te vergeten. Wat die twaalf meter afstand betreft. Daar hoef ik mijzelf echt geen zorgen om te maken. Geen medespeler te zien.

Na vier rondjes afstappen voor de balk. Lopen naar het rek, jasje uit, hardlopen toch liever zonder jas, had het inmiddels al warm zat. Nog twee rondjes. Aan de kant leven ze echt mee. Laura en Irvin nemen steeds foto’s. Hun aanwezigheid doet mij echt goed. Ik voel mijzelf zo ongelooflijk stoer. Dat ik dit echt aan het doen ben. Dan de finish, nog een klein stukje dat op een eindsprint lijkt. De medespelers wachten gezellig aan de kant. Zitten lekker op stoelen te keuvelen. De sfeer is echt gemoedelijk. Sinaasappeltje erbij. Wat water en een wat later ongelooflijk lekker smaakt flesje chocolademelk. Ik geniet er met volle teugen van.

Deze dag smaakt ongelooflijk naar meer.

 

Echt genoten.

Op 30 april dan is het zo ver. De eerste team triathlon van het nieuwe seizoen!

Dit jaar is er een dames en heren TEAM TVD, beide uitkomend in de 2e divisie (zuid)  Gezellig ;-)

 

Het doel is om het een 8e triathlon zo snel mogelijk in teamverband af te leggen.

Het evenement vindt plaats in en om het mooi gelegen Buitenzwembad Klarenbeek te Arnhem.

 

Mocht je zin hebben om TEAM TVD aan te komen moedigen dan ben je van harte welkom!

De starttijden zijn 12:20u voor de dames en 13:05 voor de heren.

 

 Voor meer info, check teamtriathlon.nl of teamcompetities.nl

Ook dit jaar zijn de deelnemers aan de Rotterdam marathon weer in het zonnetje gezet onder het genot van een theetje en een tractatie van bakkerij De Man. Gefeliciteerd met jullie prestaties!

Staat er in de Transition nummer 7 die ik onlangs mocht ontvangen? Op blz. 058 is een stuk te lezen over zij-instromers. Het plezier staat voorop, maar deze plezierige zij-instromer wordt duidelijk ingehaald door een lid van de TVD. Wie o wie heeft zijn debuut in Transition gemaakt?

 

 

Soms zie je het zelf niet, soms maak je het niet bewust mee, totdat iemand van een afstandje er een foto van maakt. Wat zie je dan? Allereerst, dat we best in een mooi zwembad zwemmen. Verder, dat we te maken hebben met een groeiende opkomst bij de zwemtraining. Afgelopen donderdag moet wel een seizoensrecord zijn geweest met 45 deelnemers. Fantastisch!

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u allemaal een gelukkig, gezond en sportief 2017. Tot ziens op de nieuwjaarsbijeenkomst op 5 januari.