Triathlonvereniging Dordrecht wenst u allemaal een voorspoedig, gezond en gelukkig nieuwjaar. Veel succes met het bereiken van uw sportieve doelen en geniet van de weg ernaar toe!

Tijdens een mooie, compacte en vlotte avond, in Art & Dining ( naast het Dordrecht Museum )  werden op woensdag 11 december de prijzen voor beste sporter, sportster, sporttalent, sportploeg junioren en senioren en clubbie van het jaar verkozen.

Door de goede prestaties in de teamcompetities van het afgelopen jaar was de TV Dordrecht genomineerd. Onze prestaties zijn op waarde geschat en heeft de jury doen besluiten om TV Dordrecht te verkiezen tot Sportploeg Dordrecht 2019.

het juryrapport luidt als volgt:

"Het eerste team van TV Dordrecht is gepromoveerd naar de eerste divisie, het op éën na hoogste niveau van Nederland waarop teamcompetities plaats vinden.

van april tot september zat dit jaar alles mee. Hard trainen in combinatie met een helder plan bleken de bouwstenen voor een uitstekend seizoen. Natuurlijk is goed presteren ontzettend belangrijk, maar ook plezier en goed samenwerken staan hoog in het vaandel. Het leverde in 2019 dus de kampioenstitel in de tweede divisie zuid op en de titel van Sportploeg van het jaar !

Iedereen bedankt voor de inzet, support en begeleiding in 2019 !

Op naar een gezond, sportief 2020; maak er een mooi uiteinde van in 2019 !

TV Dordrecht is genomineerd voor sportploeg van het jaar 2019. Dankzij de behaalde resultaten in de 2e en 4e divisieZuid en de promotie naar respectievelijk de 1e divisie en de 3e divisieZuid. 

Woensdag 11 december zal tijdens het sportgala o.a. de sportman, sportvrouw, sporttalent, sportploeg, sportploeg junioren en cluppie van Dordrecht 2019 bekend worden gemaakt.

https://www.destemvandordt.nl/nieuws/algemeen/863040/genomineerden-dordt-sportverkiezing-2019-zijn-bekend

Wil je hierbij aanwezig zijn, dan kan via onderstaande link tot 2 december jezelf  aanmelden:

https://www.dordtsport.nl/sportverkiezing/

Ironman Italy op 21 september... wat een spektakel was dat! Met knikkende knietjes stond ik s’ochtends rond 7 uur in het startvak.. Voor het eerst helemaal in mn uppie een Ironman zonder maatjes was toch ineens erg spannend. 

Maar toen we eenmaal met de rolling start het water in gingen en zwemmen 🏊🏻‍♀️ was de focus en rust teruggekeerd. Ondanks de golven en kwallen ging het zwemmen super. In 1.18 (PR) kwam ik t water uit en hup snel de wisselzone door en fietsen! Deze was ca 500 m lang dus een end rennen maar gelukkig zat ik toch vlot op de fiets.

Het parcours bestond uit 2 rondes van 90 km afwisselend langs boerenwegen, zoutpannen met flamingo’s, grotendeels snelweg en als toetje een mooie klim door de wijnvelden.
Ook het fietsen ging soepel en snel; weinig wind en gedoe en lekker genieten! Heel leuk was dat mijn supporters Erik, Karin en Alrik voor en na de klim lamgs de weg stonden; top!

Na een fijn fietsonderdeel door na t zwaarste deel; de marathon... Helaas ging die minder makkelijk door een pijnlijke peesplaat onder mijn voet. Maar dankzij wat rekken kon ik toch blijven hardlopen en ondanks t lagere tempo heb ik genoten. 
En dan eindelijk; de magische rode loper en die woorden waar je zo hard voor hebt getraind en gewerkt; ‘Fenna, you’re an Ironman’! 

Zaterdag 1 september Triathlon Hoeksche Waard! Deze dag werd er door een groot aantal TVD-ers gestreden om de titel TVD clubkampioen. Zowel op de 1/8 als op de 1/4 afstand kleurde het deelnemersveld rood. En bij een clubkampioenschap horen mooie prijzen!

Dit jaar zijn er nieuwe wisselbokalen aangeschaft en zijn deze door Björn van Bouman Sportprijzen (nogmaals dank) voorzien van de namen van alle oud-strijders. Gisteravond voorafgaand aan de zwemtraining hebben we geheel in TVDstijl een foto genomen en onze 4 clubkampioenen 2019 op de plaat vastgelegd.

Leo, Ellen, Redmer en Hannie nogmaals gefeliciteerd!

Almere 2018, we stonden langs het loopparcours aan te moedigen. De onvermijdelijke vraag kwam bij ons op: Zouden wij dit ook kunnen?

Heel voorzichtig hebben we de vraag voorgelegd aan Laura en Irvin. Het antwoord was: Als je een marathon kan lopen, kun je dit ook. Fact: we hadden allebei al meerdere marathons gelopen. Dus heel vriendelijk aan Irvin gevraagd een schema voor ons te maken. Dat deed hij. 

En wat voor een schema! In één jaar een marathon, 2 kwart triathlons, twee OD’s, waarvan één in Embrun (!), een 1/8 triathlon en de Challenge Almere Middle Distance ! Tel daarbij nog bij het trainingsweekend in Valkenburg, een trainingsweek in Frankrijk, drie weken trainingsvakantie in Embrun! Kortom, we hebben gebuffeld!!! Maar het bleek een gouden schema! Geen enkele blessure en niet overtraind, al was het af en toe best moeilijk om tussen werk, familie en trainingsschema te schakelen. Gedurende het jaar merkten we dat we sterker werden.

Naarmate Almere dichterbij kwam, werd het vertrouwen in ons bij anderen ook groter, maar bij ons sloeg de twijfel juist toe! Waar we allemaal niet aan moesten denken: Fiets op vrijdag inleveren, maar waar laat je nou je helm, wat moet er in het rode tasje, wat in het blauwe, is het water niet te koud, doen we één of twee badmutsen, weet ik nou zeker dat ik genoeg voeding bij me heb, wat trek ik aan op de fiets? En elke dag nieuwe mailtjes en nieuwe berichten van CAA2019 op Facebook. Het was om gek van te worden. Gelukkig hadden we de night before een zeer ontspannend, gezellig en langdurig diner met liefhebbende TVD-ers bij een Almeerse pizzeria, waar al die facetten nog eens even fijntjes de revue passeerden;-)

Zaterdagmorgen gierden de zenuwen door ons lijf. Het was fijn dat we met Johan in het startvak stonden en dat er veel te zien was, dat gaf ons nog wat afleiding.

Na de rolling start bleek het water toch echt behoorlijk koud. Maar na de eerste meters besloten we toch maar door te zwemmen. Het zwemmen, fietsen en lopen ging bij ons allebei boven verwachting goed. En wat was het heerlijk om bij het lopen langs onze kinderen en onze trouwe supporters te lopen! Voor we er erg in hadden, waren we al bij de finish, Marian in 6:38:04 en Joke in 7:00:17. En dat terwijl we vooraf hoopten op een tijd binnen de 8 uur! We hebben de hele weg genoten! We hebben niet één keer stuk gezeten! En natuurlijk dachten we na de finish: Dit nooit meer! Maar ja, hoe gaat dat? Volgend jaar toch maar weer een keer! Met het superschema van Irvin! Bedankt Lau en Irv voor jullie hulp en steun bij ons avontuur! En alle TVD-supporters bedankt!!! Het was een schitterende dag.

En nu op weg naar de marathon van Malaga in december.

Het is al weer bijna 2 weken geleden, maar beter laat dan nooit:

zondag 8 september te Westzaan (triathlonzaanstad) was de laatste wedstrijd van de teamcompetities van onze mannen in de 2e divisie Zuid. Nick, Ben, Björn en Redmer gingen vandaag weer hun beste armen en benen in zetten om weer een mooi teamresultaat te boeken.

Na een flinke wandeling van de parkeerplaats (dit was meteen de w-up voor de meeste deelnemers) kwamen we aan op het evenemententerrein/wisselzone. De ondergrond bracht af en toe herinneringen op aan elk willekeurig muziekfestival waar het een aantal dagen van te voren heeft geregend. 😉

Om 12:00uur was de start; Echter ter verassing werd deze vrij plotseling, voor zowel atleet als publiek, 3 minuten eerder gegeven. Gelukkig waren onze mannen alert en net als het hele jaar kwamen zij naar een heen-en-weertje te hebben gezwommen vooraan in het deelnemersveld uit het water.

Björn maakte een snelle wissel en daardoor zag de meegekomen TVD supporterschare: Nick, Ben en Björn als 1, 2 en 3 het fietsparcours betreden. Redmer deed zeker ook niet onverdienstelijk mee en fietste rond plek 11. Die had sowieso die dag al extra vleugels, want vierde zijn 19e trouwdag !

Terugkomend van het fietsonderdeel was het in de ietwat nauw opgezette wisselzone zo snel mogelijk je fiets stallen, loopschoenen aan en 5 km hardlopen. Nick ging als 1e het loopparcours op, met kort daarachter Ben. Bjorn en Redmer kwamen wat later op het loopparcours, maar ook nog steeds goed vooraan in de wedstrijd. Bij aanvang van het lopen, liepen alle 4 de TVD-boys in de top 15.

Uiteindelijk kwamen alle deelnemers "lopend over het water" riching de finish; Al daar werd als snel duidelijk dat de dagwinst wederom naar de TVD ging met o.a. Nick als 1e, Ben als 2e, Björn als 7e en Redmer als 25e.

na een behoorlijk lange tijd wachten (er was wat rekenwerk nodig om de nr 2 en 3 in het eindklassement te bepalen) mochten onze jongens dit schitterende seizoen vieren in stijl met extra meegebrachte champagne voor eindklassement huldiging.

Een exclusief interview bij 3athlon.nl liet daarna niet lang op zich wachten: https://www.youtube.com/watch?v=o_bPmEok3iA&t=4s

Dit succes is dit jaar mede mogelijk gemaakt door de actieve deelname van :

Nick van Ingen, Ben Muller, Bjorn van Vliet, Max Muller, Richard den Hollander en Redmer Bultema.

Verder dank aan de supperterscrew (o.a. de ouders en oom van Ben en Max en alle overige TVD'ers die aanwezig waren) en de teamcaptain.

Op naar 2020 in de 1e divisie om ook daar de strijd aan te gaan voor promotie naar de Eredivisie !

De donderdag voor de wedstrijd heb ik nog het zwemwater getest, want vooraf werd aangekondigd dat het water tussen de 15 en de 18 graden zou zijn. Werkelijkheid was dat het water 20 graden was, dus alle extra kleding voor het zwemmen konden in de tas blijven. Na deze verfrissing hebben we het gehele fietsparcours gereden met de auto om deze te verkennen. Want niet alleen ik moest deze in het donker kunnen fietsen, maar Annegreet moest het dus ook in het donker met de auto rijden. Deze verkenning bleek erg nuttig, want hier en daar was de weg toch wel erg slecht met zelfs kuilen en gaten.

Op vrijdagochtend was de briefing en registratie. Deze zijn zo heerlijk rustig en familiair dat ik me daar ook gelijk thuis voel. De briefing was in het Slovaaks en (gebrekkig) Engels, gelukkig geen andere dingen dan vermeld in de race manual.

De start van de Jánošík is om 12 uur 's nachts. Ook hier werd er alleen in het Slovaaks gespeakerd en enkele zinnen in het gebrekkige Engels. Nadat het parcours was ingekort vanwege de mist, moest er 4 rondes gezwommen worden ipv 3. Na 55 minuten klom ik weer op de kant, helaas was het totale afstand ook iets ingekort, want ik zag maar 3,3 km op m'n klokje staan. Wel een mooie top 10.

Dan het fietsen, de eerste 70 km een glooiend terrein met de nodig dingetjes: eenmaal een aflopende ketting, voorlamp die het begaf (kon gelukkig een hoofdlampje lenen) en het rijden in dikke duisternis met mist. Na het 70 km punt in een afdaling even een bochtje gemist, maar gelukkig wel kunnen blijven zitten. Verder was het met name veel alleen zijn op de fiets in het donker en werd het ook echt een mentaal gevecht tegen mezelf. Klimmen in het donker is prima te doen, maar de afdalingen deed ik toch wel wat voorzichtig. Vanaf het moment dat het licht werd, kon ik pas een beetje relaxen en genieten van de omgeving. Af en toe in de mist, dan er weer boven, kijkend over een dal met opkomende zon. Fantastisch! Na 186 km, 2.600 hoogtemeters en 6:47 uur stap ik toch wel fris van de fiets. Althans dat dacht ik, de foto doet anders vermoeden.....

Ik begon als 15de aan de marathon, wat me toch wel een beetje verbaasde. Deze positie hield ik vast tot het 25km punt. Het terrein tot aan dat punt was erg afwisselend. Eerste stuk veel trappen omhoog, dalend door het bos naar een plateau met landerijen en boerderijen. Mooi om te zien hoe de lokalen leven. Ook een soort verbindingsstuk over asfalt om dan via een lokaal uitkijkpunt weer de landerijen in te duiken. Na het 25km punt begon het echte werk. Veel klimmen en dalen. Heel veel klimmen en iets minder dalen. Veel via smalle trappetjes, soms gebruikmakend van kettingen, soms op handen en voeten. Hier werd ik dan als laaglander dan ook veel gepasseerd. Dit wist ik van te voren, dus kon me er niet te druk om maken. Er werd nog maar weinig hardgelopen, conditioneel konden het beide prima aan, maar dat klimmen zijn we niet gewend en begon wel z'n tol te eisen. Gelukkig taste het ons moraal niet aan, we konden gelukkig zelf blijven lachen. 3 keer moesten we tot bijna 1.700 meter hoogte klimmen en daar tussendoor dan weer terug naar de 1.000 meter. Op 6 km voor de finish konden we de finish zien, maar vanaf daar deden we er nog ruim 2 uur over. De beklimmingen bleven maar komen. Totaal maakte we 3.200 hoogtemeters in de marathon.

Ik finishte uiteindelijk als 27ste in een tijd van 18:26:22 met een marathon tijd van 10:26 uur. Alleen al over de laatste 17km deden we 7 uur. Wat een avontuur. Jánošík is met recht een Extreme Triathlon.

Na winst in Almere, Weert, Rotterdam en een 2e plek in Stein moest in Amersfoort de titel binnengehaald worden. Alhoewel de voorsprong riant was waren TZC Vahalis 3 (Tiel) en RZC (Renkum) nog geduchte concurrenten.

Marcel, Sander, Richard en Richel stonden aan de start van deze sprint wedstrijd (non-stayer) in het centrum van Amersfoort. Ze werden ondersteund door Albert, Edgar en Emiel.

Het was een massastart waarbij het zwemparcours al snel in een versmalling liep, een goede positie was belangrijk. De mannen kwamen vrijwel gelijk uit het water rondom de 15e positie. Tijdens het fietsen werd orde op zaken gesteld door de mannen en nestelden Marcel en Sander en Richard zich in de top 10. Ondertussen gaven Albert en Edgar de informatie door op welke posities zij zich bevonden. Emiel legde alles vast op de gevoelige plaat.

Tijdens het lopen nestelden Marcel en Sander zich in de top 3 en finishte als resp. 2e en 3e. Richard herstelde zich knap naar positie 7 met een 4e looptijd van de dag in deze 4e divisie. Richel finishte op een gedegen 17e plek. 

De 4e overwinning van het seizoen was een feit en dus ook het kampioenschap!

Een exclusief interview aan 3athlon is via de volgende link te bekijken : https://youtu.be/kaGmUhmiv14  

Enkele spraakmakende quotes ,,Fantastisch. Hartstikke leuk. We zagen het eerlijk gezegd wel een beetje aankomen: we hebben er veel training ingestopt en zijn heel blij met het resultaat. Volgend jaar vijf keer eerste in de 3eDivisie, dat is het doel”

De kampioenen werden nog even feestelijk in het zonnetje gezet tijdens het BBQ feest van de TVD later op die dag.

Dank aan alle supporters die zijn wezen kijken dit seizoen en dank aan de actieve deelnemers dit seizoen:

Dennis Blommendaal, Marcel Bezemer, René Verheij, Edgar Taale , Sander van der Matten, Erik Voskuil, Albert de Vries, André de Geus, Richel Driessen en Emiel van Antwerpen.

Sponsoren voor volgend jaar kunnen zich melden bij de penningmeester

En bij deze succes aan de mannen van TV Dordrecht 1 die het feest compleet kunnen maken dit jaar door Zondag 8 September in de Zaanstad kampioen van de 2e Divisie te worden.

Zondag 18 augustus was het zover, Ironman Kopenhagen raceday! Een wedstrijd over de klassieke afstand: 3.8 km zwemmen in zee, 180 km fietsen en 42.2 km (hard)lopen.

's Morgen vroeg (+/- 5:30 uur) opgestaan en daarna snel een licht ontbijt (wit brood met nutella, thee en koffie) naar binnen gewerkt, aankleden en lekker naar de start gewandeld. Fiets controleren, wisseltasjes controleren, wetsuit aan, afscheid nemen van de supporters en samen met Ron Schop het zwemstartvak in. Mijn zwemstrategie voor dit jaar was anders dan in eerdere wedstrijden over de hele afstand. Dit maal zou ik vooral ontspannen en technisch goed zwemmen. Het zeewater was rustig en frisjes (17°C). Na 1:06 uur stond ik weer weer op de kant, lekker gezwommen en vooral energie gespaard.
Snel gewisseld en volgens plan met 1:10 uur op de fiets om aan de rit van 180km te beginnen. Eerst een km of tien door de stad draaien en keren om vervolgens twee ronden ten noorden van Kopenhagen te rijden. Het fietsen ging zo makkelijk dat ik snel te hard reed. In het tweede deel maar eens een Dixi opgezocht en iets rustiger aan gedaan om niet te veel energie te verspillen. Na 5:12 uur kwam ik aan in de wisselzone waar m'n fiets netjes werd aangepakt en weggezet.
Snel wisselen en ruim onder de 6:30 uur begonnen met de marathon. Uiteraard eerst even voor een high five langs m'n supporters. De marathon was een sight seeing door de stad, langs prachtige gebouwen, de kleine zeemeermin en daarna "even" naar de cruiseterminal en weer terug. Het plan was om de eerste 30 km in ongeveer 3 uur te lopen zodat ik voldoende marge zou hebben om "op tijd" binnen te komen. Dat is gelukt, na 10:57 uur sporten werd ik door een enorme menigte binnengehaald: "You are an Ironman"!  




 

Van onze lokale reporter:

1. Sander,  Hoe ging de wedstrijd?

Nou best lekker hoor! Gecombineerd met een prachtige omgeving en trouwe support (Liv en Aaf!) had een prima dagje! Bij het zwemmen was de prio navigeren gezien mijn eerdere escapades leek mij dat verstandig. De snelheid was uiteindelijk iets minder het navigeren goed. Nu nog combineren die twee.. T1 was echt een eind rennen met een kop die toch een beetje groggy was van het zwemmen maar geen vreemde fratsen dus best ok nu nog die 10 sec extra pakken (toch Albert?). Het fietsen ging vervolgens erg lekker. Schuin windje mee in het begin om vervolgens te draaien en langzaam aan de klim te gaan beginnen. In de klim toch terug naar het binnenblad want die 10% hakte er toch in. In de afdaling een beetje mopperend erachter komen dat ik niet terug kan naar het grote blad. Dus met de 44/11 dan maar de afdaling in en lekker hoog tempo draaien! Materiaal zoek ik later wel uit.. Door naar het lopen ging goed, snelle wissel en door naar de kopgroep.. Maar dat lopen viel nog best tegen continue omhoog of omlaag betekende pittig aanpoten. Samen met de kopgroep werden we toen voor de loopronde nog tegen de klok in gestuurd. Beetje vreemd, maar eenmaal bezig gewoon de rond afgemaakt en terug naar de finish. Iedereen liep toch dezelfde afstand en de voorfietser zag er ook niet zo'n issue in.. 
Al met al zeer tevreden met het teamresultaat!

2.  André, Ben je blij met de 2e plaats?

Van te voren werd de druk door de clubgenoten aardig opgevoerd.... Bedankt Bjorn en Albert! Maar vond het erg leuk dat ik een plek kreeg om mijn debuut voor TVD te maken in de teamcompetitie. Vooraf grondig het parcours verkend met Google maps.... 😉

Er waren mogelijkheden voor een top 10 plaats en zo het team te helpen naar een goed resultaat! Na een voor mij goed zwemonderdeel, een solide rondje fietsen en een pittig looprondje een mooie 8e plaats behaald!
Na de finish een lichte twijfel, podium of niet?
Maar na het verlossende woord van de speaker, een tweede plaats!!!
Gaaf! Super blij mee!

3. Richel, Wat ging er door je heen toen je over de finish kwam?

Ik was echt kapot. Kon bijna niet meer op mijn benen staan. Het lopen in de heuvels van Stein was echt ongelofelijk zwaar. Ik had een goede uitgangspositie na het fietsen en zwemmen. Hardlopen verdient nog wat aandacht en wilde voorkomen dat er veel concurrenten mij in zouden halen. Dus echt alles gegeven!

4. Emiel, je debuut op het podium, wat is jouw verhaal?

Zondag 7 Juli, de dag van de waarheid. De triathlon van Stein is een mooi affiche. Een competitiewedstrijd heeft iets speciaals en ik wilde voor mezelf een goed resultaat wegzetten. Het zwemmen ging redelijk voor mijn doen, de transitiezone was de langste die ik tot nu toe heb meegemaakt, er kwam geen eind aan. Het fietsen was mijn beste onderdeel van de dag, soepeltjes over de fameuze Slingerberg (een passerende deelnemer gaf nog een compliment voor mijn fiets...) en er een flinke snok aan gegeven op de rechte stukken, de dood of de gladiolen. Uiteindelijk moest ik de focus zoveel mogelijk bij mezelf houden en alles uit de kast halen. Ik zette mijn beste gemiddelde looptijd neer dit jaar op het geaccidenteerde loopparcours. En door mijn teamgenoten sta ik in de boeken! Mooie podiumplaats met alles erop en eraan. Bloemen, spuitende champagne en medailles. Voor herhaling vatbaar, topdag!

De één na laatste 2e divisie wedstrijd is afgelopen zaterdag in Nuenen alweer geweest. Ditmaal stond er een non-stayer sprint op het programma voor mij, Nick, Ben en Bjorn. De wedstijd begon jammer genoeg om 9:30 s ’ochtends wat betekende dat we allemaal vroeg ons bed uit moesten om nog op tijd onze spullen klaar te kunnen zetten.

Bij het zwemmen zijn wij naast elkaar van start gegaan met het idee om zo samen een gat te slaan bij het zwemonderdeel. Vlak voor de start kwam er een jongen bij ons liggen die graag met ons mee wilde zwemmen, Nick had andere plannen. Toen het fluitsignaal klonk was Nick binnen 100m los van de groep vervolgens ging Ben achter Nick aan en de jongen die erbij kwam liggen ging achter ben aan. Bjorn en ik waren met zijn tweeën over bij het zwemmen en we hebben samen het gat dicht gezwommen naar de 3e man.

Na snelle wissels waren we de eerste vier mannen op de fiets. Nick heeft zijn voorsprong nog iets uitgebreid bij het fietsen. Ben kwam als 2e van de fiets af gevolgd door een sterke fietser die mij iets eerder had gepasseerd. Gelukkig kwam ik nog als 4e man van de fiets af met Bjorn in een groepje vlak achter me.

Bij het lopen hebben Nick, Ben en ik onze positie kunnen behouden wat betekend dat we op de 1e, 2e en 4e plek over de finish kwamen. We hebben de één na laatste divisie wedstrijd ook met overmacht gewonnen en promotie komt nu wel heel dichtbij.

Afgelopen zaterdag vond op de Willem-Alexander Roeibaan te Rotterdam (of eigenlijk Zevenhuizen) de 3e wedstrijd in de teamcompetities plaats. Voor zowel de TVD heren van de 4e en 2e divisie was het wedstrijd-format een teamrelay (een estafette, waarbij je een korte supersprint aflegt en dan de volgende van je team aantikt) waarbij er gestayered mag worden. De afstanden die iedere atleet vandaag moest afleggen, waren 300m Z - 5,3 km F (1 rondje om de roeibaan) - 1,5 km L.

Wat het extra speciaal maakte was dat er voor het eerst een "Noord vs Zuid- battle" plaats vond in de teamcompetities (historie! en zo'n feitje om te onthouden voor een sportquiz 😉) . De teamcompetities zijn vanaf de 2e divisie verdeeld in een Noord en Zuid subdivisie om rij-afstanden voor teams en wedstrijdseries bij wedstrijd-organisaties beter behapbaar te maken. Dit was eindelijk de kans om ons te meten met teams uit het noordelijke deel van ons land !

De 4e divisie mannen (Erik, Dennis, Sander en Albert) mochten om 10:10uur het spits afbijten. Erik is de snelste zwemmer van dit 4-tal en de kans was dan groter dat we meteen voor in de wedstrijd mee zouden doen. Dit was ook het feit, echter er waren meerdere teams die het niet zo strikt namen met het volgen van de vooraf geinstrueerde zwemroute. Helaas was er geen jury aanwezig bij het zwemonderdeel en protesten hierover werden daarom door de jury naast zich neergelegd. Kortom Erik zat in een goede fietsgroep en had op het lopen voldoende atleten voor zich om naar toe lopen ("hengelen") en de achterstand op de teams voor ons te verkleinen.

Erik gaf na het lopen het figuurlijk stokje over aan Dennis. Dennis liet zien dat als je traint voor een hele triathlon (en je doet dit kwalitatief en structureel goed) je ook op kortere afstanden een stuk sneller wordt. Na Dennis (wat ging die gast hard !) zijn inhaalslag was het de beurt aan Sander, die ons steeds verder naar voren in de wedstrijd bracht. Sander zwom, fietste en liep dusdanig hard, dat hij Albert aantikte, in leidende positie t.o.v. de overige 4e divisie Zuid teams. Enige teams die voor ons zaten waren er 5 van 4e divisie Noord. Deze voorsprong werd niet meer uit handen gegeven en de finishpassage (en winst in 4e divisie zuid) werd door Albert in "Jan Frodeno"- stijl, als kers op de taart, gevierd 😉 !

Voor Ben, Björn, Max en Nick stond hun strijd tegen de teams uit de 2e divisie Noord en Zuid om 13uur gepland. De nodige motivatie hadden de jongens al vooraf, maar wellicht het laatste stukje werd cadeau gedaan door een 2e divisie Noord team bij de voorbereiding in de wisselzone. 1 van hun atleten gaf aan dat er in Zuid alleen hard wordt gezwommen, maar in Noord wordt er harder gefietst en gelopen..... Het antwoord op deze vraag zou tijdens de wedstrijd al door onze mannen worden gegeven 😉 !

Om 13u ging Ben, als 1e atleet in teamrelay voor TVD, van start om vervolgens als 1e uit het water te komen. Na het fietsen kwam hij als1e van een kopgroep de wisselzone in om vervolgens supersnel te lopen en Björn aan te tikken in leidende positie overall. Bjorn bouwde deze voorsprong bij zwemmen en fietsen (tactisch gewacht op andere atleet en gezamelijk kop-over-kop) verder uit om na het lopen het stokje over te geven aan Max. Max behield bij zwemmen de voorsprong; bij fietsen moest hij op de laatste 300 meter, voor de wisselzone, 1 atleet uit Noord voor laten gaan om deze vervolgens op de 1,5 km lopen voorbij te razen en Nick aan te tikken. Als 1e van alle teams, zowel uit Noord als Zuid, begon Nick als 4e en laatste atleet aan zijn heat van de teamrelay. Bij zwemmen, fietsen en lopen heeft Nick geen enkele andere atleet in de wedstrijd dichterbij zien komen en kwam ook in zijn beste "Jan Frodeno"-imitatie over de finish. 

Ben, Björn, Max en Nick waren een minuut sneller dan het volgende team en wonnen de wedstrijd overall (snelste team in de hele 2e divisie) en hebben deze teamrelay gedomineerd van start tot finish (a la Flora Duffy of Katie Zaferes) ! 

Volgende afspraak in de teamcompetities voor onze mannen van het 2e en 4e divisie team is:

- zondag 30 juni te Nuenen voor de 2e divisie Zuid en zondag 7 juli te Stein voor de 4e divisie Zuid

Wordt vervolgt !

Podiumplekken voor TVD’ers.

Een kort verslag  ...  en leermomentje …!

Vorig jaar mijn eerste drie 1/8 triathlons gedaan, Terheijden, Oud-Gastel en Binnenmaas. Met daarbij een 1e, 3e en 4e plaats in de categorie 60+. Dat was natuurlijk een bijzonder leuke ervaring, al was het zwemmen wel een dingetje. De eerste keer 500 m zwemmen in Terheijden ging in 14 minuten en Binnenmaas al onder de 13 minuten! Voor mij een hele vooruitgang. Veel van jullie zwemmen dus (bijna) twee keer zo hard.

Ook kijk ik mijn ogen uit naar die geweldig mooie fietsen die klaarstaan. Dat moet toch een aardig kapitaaltje zijn zo bij elkaar. Mijn oude instapmodel Gazelle, nog gekocht bij Cees Boelaart in 2006, wordt binnenkort vervangen! Hardloopervaring heb ik wel. Fietsen veel bijgeleerd bij de koppeltrainingen en het trainingsweekend. Ook dat je bij de koppeltraining jezelf niet gek moet laten maken door anderen (Mark …) met een hamstringblessure tot gevolg. 

Nu na ruim een jaar zwemles had ik toch de hoop dat 500 m zwemmen inmiddels goed zou moeten gaan. Ook kreeg ik door de zwemtraining (flinke duurtraining) afgelopen donderdag wat meer zelfvertrouwen. Fietsen en hardlopen gaan best redelijk, maar dat zwemmen is voor mij blijkbaar een kriem. Het wil maar niet lukken om de rust te bewaren en gewoon netjes de slagen te maken. Halverwege, kort voor het keerpunt vraag ik mij af waarom ik dit eigenlijk doe? Na 200 meter borstcrawl dan een stukje schoolslag, dan weer wat borstcrawl en zelfs even rugslag om op adem te komen. Is dit leuk ……? Soms vind ik dat dus niet. Maar ja als je dan de kant op klimt en min of meer naar je fiets rent krijg ik wel een heerlijk sportief gevoel. Dan snel die wetsuit uit. Nou ja snel? Helm op, of was het in omgekeerde volgorde? Fietsschoenen aan, bril (op sterkte) op, fiets pakken en vertrekken. Leek allemaal best snel te gaan. Maar dan ben je 100 meter onderweg met fietsen en realiseer ik me dat je ook nog een startnummer heb. Beetje mopperen, fiets tegen een muurtje, terugrennen de PF in naar mijn plek, startnummer om, rennend naar mijn fiets, erop springen, geleerd van Marcel en Albert bij de koppeltrainingen en eindelijk op weg! Een wisseltijd van ruim 5 minuten bleek achteraf! Gelukkig ging het fietsen (best nog veel wind) en hardlopen (2 ronden waarbij je steeds andere TVD’ers tegenkomt en ook dat is leuk) prima, met aanmoedigingen van enkele TVD’ers en finishte ik toch nog sneller dan vorig jaar. Het was uiteindelijk een leuke ochtend in het gezelschap van enkele toppers van de TVD. Zoë werd 1e bij de dames 18+, Hannie 1e 40+, Willem 1e 60+, Paul 3e 60+, Ron 2e 50+, Dick 5e 50+, Erik 2e 40+.

TVD weer goed vertegenwoordigd! En ‘s middags ook mooie prestaties bij de kwart en halve. Maar toen zij finishten was ik thuis bezig mijn wetsuit schoon te maken voor de volgende 1/8 in Oud-Gastel, toch maar weer proberen …

Paul

08-06-2019 om kwart over 1 was het zo ver. De tweede wedstrijd in de tweede divisie (gelukkig een stuk later dan 4e divisie 😊). Het plan was simpel hard zwemmen met z’n drieën uit het water en de voorsprong proberen vast te houden op de fiets.

Na de eerste 200m zwemmen lag Nick samen met een onbekende op kop, ik erachter en Max weer achter mij. Mooi moment om ons even los te zwemmen dacht ik…. Iets te enthousiast over genomen, even ingehouden en vervolgens met z’n drieën op kop van de race T1 in.

Met z’n drieën begonnen aan het fietsen met een kleine voorsprong.  Fietsen was een aanloop stuk van ongeveer 4 km en 2,5 rondje rijden. Gelukkig voor ons stond de wind erg gunstig (aanloop stuk wind mee en 3x een halve ronde mee). Eerste stuk wind tegen waren we jammer genoeg Max kwijt op de fiets en moesten we met z’n tweeën verder. Eerste ronde had ik het al erg zwaar en mijn kop beurten werden verder in de race ook steeds korter. Gelukkig was Nick erg sterk op de fiets en konden we met z’n tweeën op kop beginnen aan het lopen. Max samen met een kleine groep niet ver achter ons T2 in. Richard had ook goed gezwommen en kwam met de eerste grote groep van de fiets.

Met z’n tweeën als eerste T2 in Nick met erg goeie wissel gelijk een gat van 20 à 30 meter. Na een aanloop stuk naar het loop parcours van bijna 500meter beginnen aan het lopen. Met twee ronden te gaan, een gat van 20 à 30 meter en de zwaarste benen die ik ooit heb gehad wist ik al bijna zeker dat Nick deze wedstrijd makkelijk ging winnen. Proberen die tweede plaats vast te houden was het plan dan maar. Eerste ronden kwam ik nog als tweede door maar halverwege kwam er iemand van EDOsport toch erg dichtbij. Ik heb nog geprobeerd te versnellen maar het zat er niet meer in.

Nick 1e over de finish, ik 3e, Max 6e, Richard 15e, eerste met het team en weer een stap dichter bij promotie toch een geslaagde dag geweest.

Eindelijk was het zo ver. Mijn eerste triathlon! En wat heb ik genoten. Zondag 26 mei heb ik meegedaan aan de UT Enschede. En wat was het geweldig.

'S ochtends om 06:00 uur vertrokken we vanuit Dordrecht richting Enschede. We waren ruim op tijd aanwezig voor de wedstrijd. Maar toch heb je dan even een stressmomentje voordat je gaat beginnen. Gelukkig stond alles op tijd klaar en stond iedereen op tijd bij de start.

We begonnen individueel aan een zestiende triathlon. Het zwemmen was voor mij een makkie. Het was maar 175 meter. Daarna kwam de eerste wissel. Op zich ging dat wel soepel voor mijn gevoel. Daarna kwam het fietsen, nog een wissel en het lopen. Ik kon het prima volhouden en had een tevreden gevoel. Toch vond ik het een beetje saai, want je doet het alleen.

Gelukkig hadden we 's middags een achtste triathlon in teamverband. Dit vond ik ge-wel-dig! Het was echt genieten. Het teamgevoel was onbeschrijfelijk mooi. Het zwemmen hadden we tactisch aangepakt. Zoë zwom voorop, Hannie volgde, daarna kwam Madeline en ik lag achteraan.

Nu denken jullie misschien, hè waarom lag Rosalie achteraan? Dat is toch super makkelijk. Nou het zwemmen was voor mij het zwaarst. Elke baan heb ik Madeline minimaal één keer geduwd. Eerst haalde ik haar in. Door mijn schouder vast te pakken, kon ze zich vooruit duwen. Vervolgens duwde ik haar bij haar been nog verder. Dat was best vermoeiend, maar ik vond het prachtig.

Bij het fietsen lag Madeline op kop. Dit deed ze super goed. Hannie, Zoë en ik volgde. Ik was toen al zo trots op onze prestatie. We fietsten 31 km/uur gemiddeld, wat ik echt wel goed vond!

Bij het lopen vielen we helaas uit elkaar. Hannie liep vooral op kop. Uiteindelijk kwamen met zijn drieën over de finish. Daar hebben we gewacht op ons vierde teamlid.

Er was niet veel publiek, maar gelukkig hadden we 1 trouwe supporter. Marcel dank je wel! Je gaf ons energie. Dat was super tof! Hij kwam ons aanmoedigen en daarna stond hij zelf aan de start. Hij en zijn team hebben het super gedaan. Ze zijn derde geworden! Gefeliciteerd mannen. 

Maar wat fantastisch was dit! De dag erna had ik wel erg veel spierpijn in mijn kuiten. Maar het was het allemaal waard! 

Ik kan iedereen aanraden om mee te doen aan een team triathlon. Ik vind het zo veel leuker dan een individuele wedstrijd. 

Mijn ervaring:

-Het is veel leuker dan in je eentje, omdat je elkaar steunt en je af en toe kan kletsen ;)

-En het is veel minder zwaar, omdat je het niet alleen hoeft te doen.

Dus probeer het ook een keer en hopelijk kan je er net zo veel van genieten als ik heb gedaan. 

Groetjes,

Rosalie 

Enschede 26 mei

Al sinds ik lid ben van de TVD wordt er met veel lof gesproken over dit evenement aan de oostgrens van ons land. Daar moet je echt bij zijn Rich, kreeg ik al meerdere malen te horen. Echt een gezellig en goed georganiseerd evenement op de campus van Universiteit Twente. Een sterk deelnemers veld en een heel leuk wedstrijd format. Na een aantal keren verstek te hebben laten gaan ben ik dit jaar toch overstag en heb ik me ook ingeschreven.

05:45 de wekker gaat. Een korte nacht achter de rug. Was pas 01:00 terug van een feestje. 2 vrienden vierden hun 40e verjaardag en het heugelijke feit dat ze ook al 40 jaar vrienden zijn. Zoiets mag je natuurlijk niet missen. Triathlon of geen triathlon. De alcoholische versnaperingen vloeiden de hele middag en avond rijkelijk maar die heb ik (hoe verleidelijk soms ook) toch maar aan me voorbij laten gaan. Op dit moment ben ik daar echter heel blij om.

06:30 in de auto richting Enschede. Een kleine 2 uur rijden. Gelukkig nog lekker rustig op Nederlandse snelwegen.

08:30 gearriveerd op de campus van Universiteit Twente. Snel alles uitpakken en voorbereidingen treffen voor de kwalificatie ronde. Een soort van super sprint. 175 m zwemmen, 8 km fietsen en 2.2 km lopen. Iets met gierende hartkleppen.

09:30 als eerste gaan de dames van start. TVD wordt vertegenwoordigd door Zoë, Hannie, Rosalie en Madeline. 10 minuten later starten de heren. De kwalificatie is, in tegenstelling tot de hoofdrace, individueel en er wordt gestart om de 10 sec. Ik zelf start als 4e. 7 banen zigzagend (zoals op de training) tot aan de overzijde van t bad. De start is goed, alleen omdat ik de kantelkeerpunten nog niet zo goed beheers (neem me gelijk voor daar meer op te gaan trainen) verlies ik kostbare seconden. In baan 5 word ik daardoor ingehaald door een snellere zwemmer. Hij probeert bijna over me heen te zwemmen, maar dat laten we natuurlijk niet gebeuren. Met een beetje ellebogenwerk zorg ik dat ik voldoende ruimte creëer zodat ik op eigen tempo door kan zwemmen. Eenmaal uit het water gas er op naar het wisselpunt. 8 km fietsen lijkt dan misschien niet zo veel maar door de wind is het best intensief. Enschede heeft een bochtig fietsparcours en veel bochten betekend ook veel accelereren. Een echte aanslag op de benen, maar die houden het prima. Binnen no time denderen we wisselzone 2 binnen. Even wat last om de schoenen goed aan te krijgen, maar dan hard op weg naar de finish. Aangezien het lopen mijn sterkste onderdeel is hoop ik hier nog wat seconden te kunnen pakken. Eigenlijk net te kort rondje om in een mooi ritme te komen maar met gemiddelde van 3:25 min/km mag ik niet klagen. Uiteindelijk kom ik als 13e overall binnen. Alle 3 de TVD-ers finishen qua eindtijd binnen 30 sec (Bjorn 7e en Marcel 12e). Dat zou in principe voldoende moeten zijn voor een finale plaats. Nu lekker even uitrusten en wachten op de definitieve uitslag.

11:30 de uitslag is binnen. Het gemiddelde van onze 3 tijden levert een 4e startplaats voor de finale op. Slechts 15 sec van de nummers 3. Dat biedt perspectieven.

13:45 tijd voor het echte werk. Samen met Marcel & Bjorn starten we in baan 4. Zoals gezegd een kleine 15 seconden na de nummer 3. Er wordt in de finale gebruik gemaakt van een zgn jachtstart en met ons startschot is de jacht op eremetaal dus geopend. Aangezien Bjorn de beste zwemmer van ons team is start hij op kop, gevolgd door Marcel en mij. Bjorn houdt zich goed in zodat wij mooi in z’n kielzog mee kunnen zwemmen. Kost wat moeite maar al snel halen we de nummers 3 in en uiteindelijk komen we na 475 m met een comfortabele voorsprong vrijwel tegelijk uit het water. Ik wellicht met een wat hogere hartslag dan de 2 heren voor mij, maar herstellen doen we na de finish wel. Snel naar T1 en de fietsen pakken. Gaat heel soepel en binnen de kortste keren razen we met kleine 40 km/u over het fietsparcours. Ik laat het eerste kopwerk even aan Marcel en Bjorn over om toch de hartslag wat naar beneden te krijgen. Dat lukt al snel en ik kan daarna (volgens mij) goed mijn steentje bijdragen. 5 ronden asfalt vreten en dan vlug naar T2. Deze keer een snellere wissel dan in de ochtend sessie. De hardloop schoenen gaan nu eenvoudig aan. Dit is mijn ding, 5 km knallen als een malle. De eerste km even de verzuring van het fietsen er uit lopen en dan gestaag het tempo opvoeren. We passen het tempo aan elkaar aan en in de tweede loop ronde (4 in totaal) ontdoen we ons van een ronde achterstand op de koplopers. Gesteund door de aanmoedigingen van het dames team (die inmiddels al gefinisht zijn) blijven we zo hard en constant mogelijk lopen om onze 3e plaats te verdedigen, de nummers 2 zijn op dat moment helaas al wel buiten bereik. Geen gekke dingen meer doen dus nu en gewoon de buit binnen halen. Met een looptijd van 17:32 komen we als 3e over de finish. Heel even uit hijgen en dan snel het 2e TVD heren team (bestaande uit Sander, Albert en Marco) aanmoedigen die uiteindelijk als 5e de finishlijn passeren.

Tot slot volgt nog de podium ceremonie en mogen we onze prijs in ontvangst nemen. Al met al dus een zeer geslaagde dag. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.

Richard den Hollander

iets na 17:00uur was het de beurt aan de TVD heren in de 4e divisie ( dat is een fijnere tijd dan al die "zeer" vroege starttijden van vorig seizoen 😉 👍 )
Ook hun seizoen barstte los met een Team Time Trial over dezelfde afstanden als in de 2e divisie.

Marcel, René, Dennis en Edgar waren geselecteerd om deze wedstrijd aan te treden. In de voorafgaande weken hebben ze een paar keer geoefend om gegroepeerd te fietsen en te zwemmen.
Dat oefenen zorgde ervoor dat ze goed op elkaar ingespeeld waren en vol vertrouwen aan de start stonden. 
Als 1 van de laatste teams gingen wij van start in de 4e divisie. De buitentemperatuur was aangenaam en er was een matige wind. Helaas was het water ( het Gooimeer ) erg koud, maar de mannen waren daar op voorbereid omdat ze een paar dagen ervoor al in het Waaltje hadden gezwommen. Gelukkig konden ze nog even kort inzwemmen om te wennen aan het koude water. 
Toen was het zover. Zoals afgesproken zwommen Marcel en René voorop en Dennis en Edgar erachter. Marcel en René hielden zich goed in en hadden een zodanig tempo dat Dennis en Edgar kort achter hun konden volgen zodat ze - althans in theorie - mee werden gezogen. Edgar had echter moeite om zijn lijn te houden want hij lag regelmatig uit koers. Na 12 minuten en 48 seconden kwamen de heren het water uit (4e zwemtijd). Marcel en René nog vol energie en Dennis en Edgar hadden al veel energie gegeven. Dennis had nog moeite om zijn wetsuit uit te trekken ( naar verluid zag het eruit als een worstelpartij ). Desondanks hadden ze een zeer snelle wissel en kon het fietsen beginnen. 2 ronden van 10 km moesten worden afgelegd op een snel parcours in een P-vorm. Zoals geoefend, werd er om en om op kop gereden. Al snel bleek dat Edgar moeite had om het hoge tempo ( het grootste deel > 40 km per uur ) bij te houden. Hij kon de 1e fietsronde, waarin al een aantal teams werden ingehaald nog met moeite meekomen, maar het kopwerk moest hij al snel aan de anderen overlaten. Net voor het ingaan van de 2e fietsronde moest hij afhaken ( mogelijk te veel energie verloren bij het zwemmen en/of te weinig fietskilometers in de benen ). Marcel, René en Dennis maakten een goede inschatting om met zijn 3-en door te gaan. De 2e fietsronde reden ze nog iets sneller dan de 1e fietsronde. Met de snelste fietstijd van de 4e divisie ( en zelfs een fractie sneller dan het 2e divisie TVD team 😉 ) in de benen en wederom een snelle wissel, gingen de 3 heren het smalle loopparcours op om nog 2 rondes van cq 4,5 km af te leggen. Iets minder dan 3 minuten later begon Edgar aan het lopen. 
Marcel, René met Dennis bleven bij elkaar. Marcel had - wederom - de meeste energie en hielp Dennis het laatste stuk vooruit. Dennis en René renden de longen uit hun lijf en Dennis hield de laatste 100 meter zelfs zijn ogen dicht. Zo zwaar had hij het. Aangemoedigd door het 2e divisie team, Albert, Hannie, Erica en haar man kwamen ze uItgeput over de finish ( 2e looptijd ). Dennis en René moesten op de grond liggen om bij te komen van deze extreme inspanning. Maar het was het waard.

Ze hadden de 1e plek in handen met een toptijd van 1:05:39. Edgar kwam exact 3 minuten later ook over de finish in een tijd van 1:08:39. Nog een paar spannende minuten volgden aangezien er nog een paar teams na hun waren gestart. Deze teams haalden de zeer snelle tijd van het TVD team echter bij lange na niet. De nummer 2 ( Tiel ) had 58 seconden achterstand en de nummer 3 ( Breda ) zelfs 4 minuten en 20 seconden. Edgar had uiteindelijk nog de 8e tijd overall ( achter de 3 TVD-ers en de 4 heren uit Tiel en dus nog vóór het team uit Breda ).
De lat is hiermee hoog gelegd voor de overige vier wedstrijden van het seizoen. De volgende wedstrijd, op 8 juni in Weert, start het team in een iets andere samenstelling. 

Om de 2e plek van de 2e Divisie team en de 1e plek van het 4e Divisie team te vieren en de hongerige magen te vullen werd de succesvolle dag gezamenlijk op een gezellige en bourgondische wijze afgesloten in het Griekse restaurant aan de haven. 

groet,

Edgar Taale

Op een donderdagavond na de TVD-zwemtraining, waar de chocomel weer eens rijkelijk vloeide, ontstond het idee voor een fietsvakantie waar de nodige klimmeters gemaakt konden worden. Dit paste mooi in de voorbereiding op onze doelen van dit jaar (van 1/8 Binnenmaas, Luxemburg 70.3 tot de Celtman en nog veel meer). We vonden een zeer mooi verblijf, speciaal voor wielerliefhebbers, in de Vogezen (www.libelloup.nl).

Afgelopen woensdag was het zover en stroomde iedereen binnen. Direct werden de eerste fietstochten al gemaakt met kilometervreters René en Marcel voorop. Het weer was nogal wisselvallig deze week. De gastheer annex weerman sprak tijdens het uitgebreide ontbijt zijn verwachtingen uit. Op donderdag konden we zonder paraplu op pad en vertrokken we voor onze eerste groepsrit van95km met ruim 1600 hoogtemeters, Croix de moinats Sapois via Plainfaing. Het was direct genieten in dit schitterende gebied met pittige klimmetjes. Bij thuiskomst onder het genot van een eiwit shake even ontspannen en bijpraten. Na een opfrisbeurt splitste de groep zich. De ene groep ging boodschappen halen voor de BBQ en de wijnvoorraad aanvullen (die ging toch erg snel op). Een aantal gingen nog even hiken rondom ons verblijf en andere gingen chillen op de bank. Mirko was een ware grillmaster en maakte overheerlijke gerechten. Denk niet dat er een restaurant in de buurt was die dit kon overtreffen. De avond werd afgesloten met een potje risk, de uitslag doet er verder niet aan toe (vraag dat maar na aan Richel, Edgar of Mario...).

Vrijdag stond de koninginnenrit op het programma althans dat was het plan totdat onze weerman vertelde dat het wel eens heel de dag kon blijven regenen. We besloten de gok te wagen en we gingen op pad om het hoogste punt van de Vogezen te beklimmen, de “Grand Ballon”. De top ligt op 1424 meter en de klim vanuit Willer-sur-Thur is 16 km lang met stijgingspercentages tot 9%. Dennis werd gekroond bergkampioen. Het was een pittige klim die beloond werd met een crêpe op de top en een lange glooiende afdaling. De omgeving was werkelijk prachtig met mooie vergezichten, besneeuwde toppen en natuur in vele kleuren. Eenmaal op het verblijf ging Edgar aan de slag met zijn pannenkoekmix wat als voorafje op het diner diende. Triatleten eten veel en heel de dag door maar koken kunnen ze ook. Marcel verzorgde een smakelijk pastagerecht. Op zaterdag vetrokken Jef en ik weer naar Nederland om het einde van de meivakantie thuis te vieren. Zaterdag was slecht fietsweer maar er werd getrailrund en gezwommen in het nabijgelegen Aquanova America. Het ging zowaar ook nog sneeuwen en daar werd creatief gebruik van gemaakt. Een levensgrote sneeuwpop als resultaat die niet voor publicatie geschikt is. Op zondag werd op de terugweg een gedeelte van het IM 70.3 Luxembourg parcours per fiets verkend. Een mooie actieve afsluiter van deze trainingsvakantie.

Het was genieten!

Zoals op de ALV reeds vermeld zijn we recentelijk de grens van 100 leden gepasseerd. Een mijlpaal. Nooit eerder had de TVD zoveel leden.

Veel medewerkers van het Havenbedrijf maken zich in hun vrije tijd verdienstelijk als vrijwilliger in het verenigingsleven. Anderen doen dat als bestuurder van een vereniging of stichting, allen met zelfde doel, namelijk zich inzetten voor hun omgeving en/of hobby. Het Havenbedrijf is een maatschappelijk betrokken onderneming en waardeert het als medewerkers zich actief opstellen in de samenleving. Om dit te onderstrepen heeft het Havenbedrijf 'de Hoge Hoed' bedacht.

Ik ben werkzaam bij het havenbedrijf en heb onze vereniging al een paar keer opgegeven sinds ik in de wedstrijdcommissie actief ben. Dit jaar werden we uit de hoed getrokken. Dat betekend dat we 1000 euro krijgen om te investeren in de vereniging. Misschien hebben enkele van  jullie een goed idee om dit geld ergens voor te besteden.( geen feestje. ;) ) we kunnen dit bespreken tijdens de ALV op 5 Maart.

Hans

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u allemaal een gelukkig, gezond en sportief 2019.