Irvin en Erik hadden zich al ingeschreven en ik dacht. Das een mooie afsluiter van het 2016 seizoen. Niet wetende dat ik na het ongeluk op trainingsstage in Nice dit voorjaar  voortdurend op het randje heb gezeten qua (over)belasting.  Deelname was lang onzeker. Erik is 5 weken voor dit evenement van zijn fiets gereden. Gevolg een zware schouderblessure die normaal gezien niet op tijd hersteld zou zijn.

Gelukkig was Irvin wel fit. Konden we die in ieder geval gaan aanmoedigen. Blijkt dat Hans de man van onze Marian en zwager van Irvin dusdanig verzwakt is door kanker, dat hij komt te overlijden een week voor de wedstrijd. Begrijpelijk dat Irvin en Laura niet afreizen en Marian ondersteunen in deze zware tijd.

Mallorca,  De schouder van Erik is zowaar voldoende genezen om te starten, en met mijn bilblessure moet het ook lukken. Om 7:30u staan we met 2000 andere atleten aan de start. Het zwemmen is heerlijk, in het heldere zeewater zie je zelfs vissen zwemmen. Het fietsparcours is fantastisch de eerste 110k glooiend en daarna een leuke klim met dito afdaling. In de loop van de middag begint het te onweren en hard te regenen,  geen droge draad meer aan ons lijf! De marathon blijft een eind en ik kan me niet voorstellen ooit nog eens een marathon te lopen.

Maar ook aan deze dag komt een eind en we halen alle twee de finish! Dat is fijn natuurlijk maar gezond en vrolijk door het leven stappen is veel belangrijker.

Marcel

De laatste wedstrijd van 2016 in een serie van 5 was in en rond het mooie 50m openluchtbad in Apeldoorn, tegenover de Apenheul. De baviaantjes wisten niet wat ze zagen! Het was super triathlon weer, 26gr en geen wolkje aan de lucht. Ook leuk voor de supporters Hannie, Coen en Marcel.

Redmer was de eerste alteet die de 300m zwemmen, 8km fietsen en 2km lopen mocht afleggen. Tactisch slim gezwommen en sterk afgemaakt. De volgende was Leo die op valreep kon invallen voor, Marcel (jlo blessure), Thomas, (Dippie), Michael (Hond in voorwiel) Dennis (Huisarrest). bedankt Leo! Met een mooie duik het water in en na een sterke wedstrijd Appie aangetikt. Lekker knallen over het fiestparcours, 2 rondes met ieder 50m hoogte verschil. Sander mocht op geheel eigen wijze afronden...volle bak dus. Jammer van het ketting probleem.

Nog lekker genoten van het weer en dik tevereden met een mooie 6e plek van de 18 teams naar huis.

Nu even chillen, en laat 2017 maar komen!

Op donderdagmiddag konden we ons registreren; dat hebben we gelijk gedaan. In de Expo alle spullen opgehaald, bandje om, en dat was het dan; nu was het echt serieus. Ik was best wel gespannen en ook wel emotioneel even, omdat het echt zover was na al die maanden! Vrijdagmiddag met Wim samen naar de briefing, duurde een heel uur maar was weer de moeite waard om toch even alle belangrijke details te horen, er waren zo’n, 1000 mensen aanwezig en de spanning onder de collega-atleten was duidelijk zichtbaar en voelbaar ;)

Zaterdagochtend gelukkig geen last van ‘tasjesstress’; ik heb alles vooraf op een lijst gezet en daardoor ging het verzamelen en inpakken van de tassen vlot en makkelijk. Om 17 uur kwam Wim ons ophalen en zijn we onze tassen en fiets gaan inchecken. We hebben even alles rustig bekeken, route vanuit water door tent en tasjesrekken en de routing en plek van de fietsen even goed bekeken en daarna weer naar huis. Na het inchecken voelde ik me heel ontspannen; ik was er echt klaar voor! S’Avonds lekker pasta gegeten en om 22.00 gaan slapen en gelijk in slaap gevallen…

De 3 dagen voor de Ironman heb ik bewust veel High5 electrolyten (zonder calorieën) gedronken, 1-2 bidons va 750 ml per dag.

Zondag om 5 uur ging de wekker, en ik werd helemaal happy wakker na een nachtje goed doorslapen. Heb 2 boterhammetjes met duo penotti naar binnen kunnen werken met een grote mok thee. Daarna trisuit aan, warme kleren en witte tas mee en met de taxi naar Amager Strand (T1). 

Aldaar Erik dag gezegd en gelijk naar mn fiets gegaan om een laatste check te doen (bidons er op, banden op spanning, alle spullen er op enz). Daar kwam Wim gelijk al naar me toelopen en vervolgens hebben we onze wetsuits aangedaan. Toen nog even een Energygel naar binnen gegooid. Vooraf hadden Wim en ik al afgesproken dat we in het startvak van 1.10-1.20 zouden gaan staan vanwege onze zwemtijd, en Wim wilde t liefst bij mij blijven in het water vanwege de snelheid. Dus toen werd t tijd om in de lange wachtrij per vak te gaan staan, wat best lang duurde (prostart was om 7 uur) en rolling start was: per 5 telt het systeem 3 seconden af en mogen 5 atleten starten. De sfeer was super; ASDC Thunderstruck/ Welcometo the Jungle enz door de boxen en nog even alle supporters kunnen zien tijdens het wandelen in de rij. Daarnaast was het vrij nevelig en kwam de zon op, waardoor het best mysterieus was qua sfeer.

En toen was het zover; naast elkaar tussen de hekken staan, hartslag ging toch even flink omhoog, en daar gingen we: 3,2,1 en GO! Dankzij deze methode heb je alle ruimte om rustig je plek in het water te vinden en naar de eerste boei te zwemmen, zonder wasmachine-perikelen. Wim en ik waren vlot weg en zijn de hele tijd naast elkaar blijven zwemmen, uiteraard heb ik wel m’n eigen tempo aangehouden. Het zwemmen ging lekker en soepel, het water was wel zout (zeewater) maar niet te, het was ongeveer 18 graden maar niet koud en het was geen chaos in het water op een paar dwaallichten en kwalletjes na. Na het zwemmen kon ik makkelijk het water uitrennen, snel de Bike tas gepakt en n bankje opgezocht in de omkleedtent; sokken en fietsschoenen aan, helm en handschoenen aan, shirt over met alle reepjes achterin en tas weer droppen. Na een wissel ben ik richting fiets gerend, Wim even gepasseerd die een krentenbol aan t eten was, fiets gepakt en opgestapt. Na 500 m stonden Erik, familie en vrienden me aan te moedigen; gaaf!

Het fietsparcours bestond uit 2 rondes van 90 km met in het begin een beetje technisch parcours dwars door Kopenhagen, kustweg en heuvels. Ik had helaas geen tijd meer om t parcours vooraf te verkennen, maar dankzij de briefing en een Youtube-film ging het prima. 

Het eerste stuk was even draaien en keren door de stad, daarna 35 km mooi recht asfalt strandweg, met uitzicht op zee, kastelen en mooie dorpjes en.. wind in de rug! Ik vloog dan ook met zo/n 30 gemiddeld het eerste stuk. Na 20 km was de eerste verzorgingspost en heb ik m’n eerste bidon High5 omgewisseld en daarna een Energybar gegeten. Na ongeveer 35 km kwam Wim me voorbij; even gekletst en toen gauw weer verder! Na 40 km gingen we de heuvels in en begon het klimmen en dalen, gelukkig niet zwaar en goed te doen. Dit was dwars door het platteland, erg mooi en leuk omdat bij alle boerderijen een dorpjes publiek ons stond aan te moedigen! Daarna was het laatste stuk via een N weg dwars door de bossen weer terug richting Kopenhagen, over breed asfalt en glooiende heuvels. De laatste heuvel “Geels Bakke” was bezaaid met duizenden mensen publiek, DJ, speakers en een AID Station om ons aan te moedigen, echt supergaaf! Tijdens de eerste en tweede ronde heb ik ongeveer ieder uur een reep gegeten en bij iedere AID station een bidon met High 5 gepakt en dat ging prima. Ook heb ik t niet koud of warm gehad en kon soepel blijven draaien, heb ongeveer 3x geplast. De laatste km waren best zwaar; m’n benen werden wat zwaarder en ik had een schuurplek op m/n bi, dus zat ook niet echt lekker meer. Wat was ik blij toen ik in T2 kwam en mijn fiets werd aangepakt; eindelijk lopen! Totaal heb ik 5,5 bidons leeg gedronken en 6 energybars op tijdens het fietsen.

Na in de omkleedtent m’n loopschoenen en petje op gezet en snel een plas gedaan, vlot begonnen aan de marathon. Ik had eerst niet in de gaten dat ik iets te snel liep.. maar na een blik op de Garmin (liep ongeveer 5.45/km) tempo laten zakken naar 6.20 en dat best lang vol kunnen houden. Het loopparcours was een heen en weer parcours langs het water, en om de 2 km stond een drankpost. Bij de eerste post een gel en water gedronken en dat om en om blijven doen. 

Het was echt superleuk om de eigen fans steeds zien, die zich goed verspreidt hadden langs het rondje. Daarnaast stonden echt overal mensen te klappen, triathlonclubs met tenten en muziek, dj’s, bandjes enzo, echt top! Ook kwam elk rondje rond de 11, 22 en 32 km met een lus langs de finish, waar je echt kippenvel van kreeg, wat een sfeer. En elk rondje uiteraard het armbandje, dat werkt wel motiverend (wat een gekleurd elastiekbandje wel niet kan doen he)..

Het eerste en tweede rondje gingen snel en soepel voor het gevoel. In het derde rondje begonnen m’n hamstrings pijn te doen en bilspieren wat te protesteren, en kreeg ik last van m’n maag en had last van braakneigingen maar dat lukte niet. Daarom snel overgestapt op cola en en geen gels en water meer, gelukkig was het maagprobleem snel opgelost. Bij 25 km kwam ik langs een groot scherm en verscheen er ineens een filmpje van Hannie, Marcel, Paul en Ingrid die me keihard toeschreeuwen en dat was echt even slikken, wat gaaf!! Na 30km kon ik de hellinkjes bij de fontein en cruiseterminal niet meer oprennen en moest even wandelen (hamstrings, kuiten en billen protesteerden dan) maar verder kon ik gewoon door blijven rennen, bizar. Jammer was dat Wim en ik elkaar steeds precies hebben misgelopen in de looprondjes, gelukkig werden we goed geïnformeerd over hoe het ging door de fans ;)

Nou en daarna weer langs het keerpunt voor het laatste rondje waar je een laatste armbandje kreeg, alleen maar stralende gezichten om je heen van de mede-atleten (die blikken in hun ogen, super), nog even een stuk met een Amerikaans meisje meegelopen en toen eindelijk; de finishlijn! Ik liep de bocht om en kwam op de rode loper, het was net donker geworden dus ik zag alleen maar de finishboog, een hoop spotlights, en hoorde mijn fans niet eens want ik was in een soort roes.. en toen eindelijk die woorden; “Fenna de Boer, you are an IRONMAN!!”, de tijd leek eventjes stil te staan. Wat een bijzonder, onbeschrijflijk, emotioneel moment, wat er dan door je heen gaat is zoooo mooi. Daarna kreeg ik gelijk de medaille, een isolatiedeken en water, hoorde Erik ineens roepen en ben naar hem toegelopen en werd door hem en de rest gefeliciteerd, wat waren ze trots en blij, aandoenlijk. Vervolgens gauw naar Atlete’s Garden gegaan op zoek naar Wim (niet gevonden) en heb daar lekker m’n spullen opgehaald, droge en schone kleding en sokken aangedaan. Erg geschrokken van de enorme blaren, waarvan ik weinig heb gemerkt tijdens het lopen (…). Daarna lekker verse houtovenpizza en n paar cola’s gedronken aan tafel met een paar Belgen, en toen Erik, Laura en Irvin opgezocht, fiets uitgecheckt en lekker naar huis gegaan. 

De volgende dag wel wat stijve kuiten en hamstrings, blaren doorgeprikt en veel gedronken en bewogen, iedereen nog even gezien en lekker gerelaxed. Rest van de week veel gewandeld (op strand) en in en rond Kopenhagen rondgehobbeld, het weer was super. De eerste week toch op adrenaline geleefd denk ik; week 2 ineens snipverkouden en moe ;).

https://www.dropbox.com/sh/11tid1qgp9qd5rz/AAAAk-Y0EATtRk7Zoar1gH4Ma?dl=0

Het weekend van 23 en 24 juli was een echt triathlonweekend in hartje Rotterdam, waar veel verschillende series waren met ook veel TVD deelnemers. Maar in mijn geval was ik als official werkzaam bij de spint en OD in de ochtend (NTB), maar heel bijzonder werd t pas s'middags; met een internationaal team officials voor het WK van de paratriatleten.

Zelf mocht ik assisteren bij de finish, wat o.a. bestond uit het finishlint bij de WK winnaars per serie omhoog houden en onzichtbaar blijven voor de camera's (een sport op zich ook voor ons),  en de atleten opvangen en voorzien een natte handdoek en water. Maar dat was nog maar een deel: de uren daarvoor hebben we hard gewerkt om de blauwe loper schoon te maken voor de TV opnames (zelfs met geleende stofzuiger van de kroeg op de hoek), alles goed klaarzetten enz.

Dit was echt ontzettend leuk om eens mee te maken, omdat het internationaal is, met officials uit Singapore, de VS, Rusland, Griekenland, Luxemburg en nog veel meer om op te noemen. Mensen met hart voor de sport en die hun hele weekend (deels) vrijwillig komen helpen om onze sport veilig en eerlijk te maken.

Dat is waarom ik ook NTB official ben geworden; het is echt niet alleen maar het fluiten en corrigeren van atleten, maar juist het deelnemers op weg helpen, waar nodig assisteren en zorgen dat alles eerlijk en sportief verloopt. En dat 'kost' maar een paar dagen per jaar, naast een drukke baan en eigen trainingsprogramma, of wat dan ook.

Onze prachtige sport is ontzettend snel aan het groeien, steeds meer wedstrijden, meer atleten maar helaas te weinig officials. Daarom bij deze mijn vraag aan een ieder: denk er eens over na, is het wat voor jou? Aarzel niet en kom even naar mij toe als je vragen hebt! Aanmelden voor de jury R cursus van 1 middag ( R staat voor 'regionaal, 3 dagen per jaar) kan ook direct via officials@triathlonbond.nl . Hopelijk komen er meer mensen bij die een handje willen bijdragen en onze sport eens van een andere kant willen meemaken ;)

Kukelekuu, de Friese wekker staat buiten te kraaien en vindt het tijd voor de Frysman. Het is 4:30 en na even snoozen springt team Van der Waal uit bed & aan het breakfast. Na een week lang obsessief weerbericht volgen, prikkelbaarheid en desinteresse in alles (behalve die ene zaterdag) is het dan zover. Het eerste hoogtepunt van dit nog jonge triathlonseizoen, de Frysman.

Vorig jaar was de eerste editie van dit evenement. Wat toen al opviel was de originaliteit en nuchterheid waarmee de organisatie een kleinschalig maar toch groots evenement weet neer te zetten. Een voorbeeld van die nuchterheid is het verzoek om gelverpakkingen toch vooral niet op de weg te gooien, want “koeien houden niet van verpakkingsmateriaal” (het gemaaide bermgras wordt aan de koeien gevoerd). Verder is de betrokkenheid van de organisatoren bij de 60 deelnemende atleten oprecht en hartverwarmend, klasse!

Dit verslagje zou niet compleet zijn zonder een hele grote dankjewel aan mijn trouwe supporter, gecertificeerd bidon- en banaanwerper en echtgenoot Laura. Het was weer een bijzondere belevenis, fantastisch om deze triathlon samen te beleven. Bedankt! Ook alle andere volgers van harte bedankt voor jullie belangstelling vooraf, tijdens en na afloop, dat geeft mij echt energie!

De weerberichten van de voorgaande week toonden (akelig consequent) dat het wel een beetje zou waaien op zaterdag, westenwind kracht 3 a 4 Beaufort. Bij een proefrondje in het voorgaande weekend is al gebleken dat flinke golfslag kan ontstaan. En inderdaad, geen van de 60 deelnemers raakt teleurgesteld, er staat een flinke golfslag.

Het zwemparcours bestaat uit een driehoek die 2 maal wordt gezwommen. Het eerste rak (een zeilterm, we zijn tenslotte in Friesland) is pal tegenwind, waanzinnige golven, serieus buitenwaterzwemmen, na 100 meter vraag ik mij af of dit goed komt, na 200 meter stel ik mijn dagambities bij, na 300 meter vind ik een ritme (1 op 2 ademen, 1 op 10 een slok IJsselmeer). Dit gaat goed, ik voel me dol-fijn. Na 2 makkelijker, maar o zo lange rakken, is de driehoek af en vraag ik mij af of er echt 2 ronden gezwommen moet worden, het lijkt wat ver. Aangezien er meer atleten terug het IJsselmeer in zwemmen, doe ik dat ook maar. Met een kwartier vertraging op de gedroomde zwemtijd (zoals iedereen), spoel ik aan op het eindpunt. Verfrist en met een duidelijk overwinningsgevoel (en ook wel een beetje opluchting) klim ik voor de eerste keer vandaag het Reaklif op naar de fiets.

Het fietsparcours begint, na een korte aanloop, lekker met de wind mee, maar ja, je moet ook een keer terug. 4 fietsrondes. Aan het einde van de eerste fietsronde staat Laura klaar op de coachpost met een assortiment verversingsproducten. Voor de gelegenheid (en de herkenbaarheid) gaat zij gekleed in een roze finishershirt met bijpassende donkere driekwart broek, met daaroverheen een fleurig pastelkleurig windjack. In de 4e fietsronde moet ik een dipje overwinnen en met een acceptabele fietstijd van pakweg 5:40 zitten de 179km erop (normaal 180, maar die ontbrekende km had ik al gezwommen).

Lopen, 6 rondjes, elke ronde krijg je een polsbandje. Het loopje gaat tot 19 km goed, aangenaam warm weer en gelukkig zijn er sponzen om te koelen. Dan valt er een bui en door de plotse afkoeling sta ik na 20 km geparkeerd met overal kramp. Gebeurt wel vaker, alleen komt het niet echt meer goed. De rest van de marathon gaat speedmarsend (2 minuten poging tot hardlopen met een minuut wandelen als beloning). Niet echt wat ik mij ervan had voorgesteld, maar finishen is heilig. Onbetaalbaar: de lachende gezichten van mensen met 6 polsbandjes, te zien bij tegenliggers op een kort heen-en-weer deel van het parcours. Uiteindelijk gefinished na 11 uur en 45 minuten en de finish maakt het allemaal weer de moeite waard.

De organisatie heeft voor een hottub gezorgd en die spoelt alle ontberingen weg. Conclusie: In fantastysk dei, ik bin in Frysman!

Mijn eerste 1/8 Triatlon in Cuijk.

Na toch wel 15 jaren alleen maar hardgelopen, ben ik ook besmet geraakt met een fijn virus, namelijk triatlon. Paar keer meegetraind en lid geworden van de TVD. Zo vaak als ik kon getraind. En jawel, ook ik op een racefiets! Ook al zei ik tegen mijn zus Laura “dat ga ik echt niet doen”.Maar alles went en ik geniet volop als ik aan het trainen ben, want het is geen straf om met zo’n groep gezellige en lieve mensen te sporten.

Maar dan komt de dag dat je ook een keer een triatlon gaat doen, 3 juli 2016 te Cuijk.Zaterdagmiddag rond half drie alvast begonnen met mijn tas inpakken want de zenuwen zijn er al.Ook de checklist van Irvin gehad dus dat is makkelijk: gewoon de lijst afstrepen.Maar wat doe ik aan morgen na het zwemmen? Neem gewoon van alles mee en zie het dan wel.

Drinken voor bij het rennen, staat al klaar. Flesje dode cola (geen prik), zo noem ik het altijd. Ik gebruikte het ook tijdens mijn marathons, dus dat moet goed komen. Vanavond nog meer rusten, goed eten en hopelijk lekker slapen.Wekker gezet op half 7 om alles op mijn gemak te kunnen doen. Goed geslapen. Sta om 8 uur buiten, want Ron komt me ophalen. Bedankt Ron!

Startnummer halen, fiets wegzetten, en ja wat dan nog, wat eten, luisteren naar tips en dan wetsuit aan en richting water. Tegen me zelf gezegd: niet piepen, gelijk door. Zo gezegd zo gedaan. Paar slagen borstcrawl gedaan in het zgn. oefenstuk en naar de kant voor het startschot (landstart).

Het zwemmen ging fantastisch en ik heb volgens mij geen meter te veel gezwommen. Kwam ontspannen uit het water. Zus Laura stond al in het parc ferme en kreeg te horen: “zo jij hebt goed gezwommen”. Heerlijk! Op naar mijn fiets, sokken aan, bril en helm op en gaan. Ook dat ging geweldig. Zelfs enkele dames ingehaald. Ik werd ingehaald door de dames en heren van de TVD maar dat was geen ramp. Zeker niet door de vele aanmoedigingen die ik kreeg toen ze me inhaalden. Nu nog het laatste onderdeel, fiets ophangen, flesje drinken mee en lopen maar. Ik ging de verkeerde kant op maar een aardige meneer stuurde me gelukkig terug en heb het parc fermee verlaten via de juiste uitgang.

Lopen na het fietsen is nog wel een aandachtspuntje, maar ook hier heb ik van genoten. De finish kwam in zicht, wat een zalig gevoel om binnen gehaald te worden door de al gefinishte TVD-ers. Zij waren geweldig, en wat een fantastische ervaring.

Bedankt trainers! En ook een dank je wel aan iedereen die mij heeft bijgestaan, zodat ik mijn eerst 1/8 triatlon heb kunnen volbrengen. Dit is zeker niet mijn laatste triatlon.

Marian

"Oh, nee, hè, wat ga je nou weer doen ?" Dat zei mijn zoon toen ik vertelde dat ik lid geworden was van de TVD.
Hij kent me inmiddels een beetje. Hoe ouder, hoe gekker. Op mijn 24e begonnen met hardlopen, op mijn 46e de eerste marathon, samen met Marian. Op mijn 60e verjaardag de hele Berenloop op Terschelling, samen met mijn zoon overigens. Een maand daarna wederom samen met hem de halve West Coast Challenge (67 km met z'n tweeën over het strand met één fiets). En dan nu weer het plan om aan een 1/8 triathlon mee te gaan doen.
Maar het was een weloverwogen keuze. Na de marathon van Rotterdam in april wilde het herstel niet zo snel vlotten. De spiertjes blijven langer stijf dan voorheen. Tijd om het hardlopen niet alleen af te wisselen met fietsen maar ook met zwemmen, om het herstel te bevorderen.

En na een aantal zwemlessen van Marcel en Albert, looptraining van Ivo, koppeltraining van Irvin en niet te vergeten de buitenwatertrainingen met een aantal enthousiaste diehards van de club, was het dan vandaag zover. De 1/8 triathlon van Cuijk !

Natuurlijk van te voren 173 keer mijn tas in- en uitgepakt, slecht geslapen, veel te vroeg wakker, voor de zoveelste keer de site bezocht om de info te bestuderen, nog een keertje extra de weerapp gecheckt, nóg maar weer een keer de route naar Cuijk bekeken, véél te vroeg vertrokken en dus als één van de eersten in het parc fermé. Zenuwachtig ? Nauwelijks, toch ?
Vlak voor de start nog goede raad van Laura en Irvin gekregen, Joyce controleerde nog even samen met mij of alles goed klaar lag bij de fiets, en samen met Marian lekker zenuwachtig staan wachten op de start.

Met zwemmen ben ik lekker een beetje achteraan gaan staan. En, niet verbazend, ook een beetje achteraan het water weer uitgekomen. Bijna de hele route schoolslag gezwommen. Ik voel me nog niet rustig genoeg om vrije slag te zwemmen. Hier ligt dus nog een uitdaging voor de trainer en mij.
De wissel ging lekker snel. Gauw ook mijn gelletje naar binnen gewerkt in de eerste fietskilometer. Het fietsen ging goed, hoewel ik wel door heeeeeel veeeeeel mensen werd ingehaald. Maar gelukkig heb ik er ook nog 2 ingehaald. Het viel me wel op dat ik de hele weg wind tegen had. Dat moesten ze verbieden.
Keurig zoals Irvin het me geleerd had, de laatste kilometer wat lichter fietsritme, om de beentjes op het lopen voor te bereiden.
Nu zou je denken, bijna veertig jaar hardloopervaring, dus dat lopen is een eitje. Nou, forget it, dames en heren, het ging allerbelabberdst ! Wat een zware 5 kilometer, zeg. De zon begon meedogenloos te schijnen en ik liep in het begin veel te hard (zelfs even bijna 12 km per uur) dus dat moest ik bezuren. Maar gelukkig waren er ook lichtpuntjes. Bijvoorbeeld dat ik toch nog lopers inhaalde, waaronder mijn buurvrouw van het parc fermé, die er onverwacht snel vandoor was gegaan met zwemmen en fietsen. En dat alle TVD-ers me aan stonden te moedigen bij de finish ! Dat geeft net dat laatste stukje nog vleugels !
Zeer voldaan kwam ik over de finish, blij dat ik mijn eerste triathlon heb uitgezwommen, -gefietst en -gelopen in een tijd van maar liefst 1:33:00 uur. Er is ruimte voor verbetering, zou ik zo zeggen.
Alle TVD-ers bedankt voor de support !! En voor de foto's !
En mijn zoon is blij dat ik nu weer even gewoon achter mijn laptop zit.

226km over een waanzinnig mooi parcours door de alpen, op vertrouwen, wilskracht en emotie.

Nooit gedacht dat na het oplopen van een gescheurde nier acht weken voor dit evenement ik aan de start zou staan, en dat het zo ontzettend goed zou gaan.

Fenna, Erik, Hannie en natuurlijk mijn running mate Pauli bedankt voor jullie support gedurende het hele weekend!

Afgelopen zaterdag was het dan zover, mijn eerste ¼ triathlon. Wanneer ik mij zo enthousiast heb ingeschreven voor deze uitdaging in Oud-Gastel weet ik niet, maar dat zal ongetwijfeld op een moment zijn geweest dat ik dacht de hele wereld aan te kunnen.

Enige tijd geleden ontving ik een leuke mail van Irvin met de vraag of hij mij voor zijn trainerscursus mocht begeleiden tijdens mijn wedstrijd. Natuurlijk kon ik daar als groentje geen nee op zeggen en welke amateur triatleet heeft er nu een persoonlijke begeleider, nou ik dus!

Die begeleiding pakte Irvin vrij serieus aan moet ik zeggen. Ik werd geïnterviewd, moest doelen benoemen en tips en trucs werden gedeeld. Hoewel ik mij altijd vrij relaxt voel voor wedstrijden (ik zie 't immers altijd als een goed georganiseerde training) wilde ik Irvin niet teleurstellen om als laatste binnen te komen. Van tevoren toch maar de door Irvin toegezonden checklist afgewerkt en de site van Oud-Gastel goed doorgenomen. Iets wat ik normaal gesproken nooit doe. En ik weet nu waarom. Ik zag tijden van vorige edities voorbijkomen en het lood zonk mij enigszins in de schoenen. Toen ik het tijdschema voor de ¼ triathlon bekeek voelde ik voor het eerst de zenuwen in mijn buik, 13.45 uur (2 uur en 45 minuten na de start!) binnenhalen laatste deelnemer…slik.

Aangezien mentale begeleiding ook hoort bij de service die Irvin biedt, gelijk een mail gestuurd met al mijn angsten. Zo enorm fijn om dan terug te krijgen, dat ik mij vooral geen zorgen hoef te maken om de eindtijd en dat ik bij de finish met open armen wordt opgewacht. Bam, in 1 klap alle zenuwen weg. Afgelopen donderdagavond na de zwemtraining nog even samen de laatste puntjes doorgenomen en beloofd, dat wanneer ik rond de door mij gedroomde 2 uur 50 zou halen, ik trakteer op appeltaart. Met mezelf heb ik afgesproken dat ik probeer om binnen de 3 uur binnen te komen.

Zaterdag met Irvin afgesproken en samen zijn we naar de zwemstart gefietst. Fiets werd goedgekeurd en ik kwam André tegen, die al klaarstond in zijn wetsuit. Misschien voor jullie heel normaal om een wetsuit te dragen, maar ik doe alles net ietsje anders dan anders. Voor mij geen wetsuit, maar het prachtige trisuit van de TVD. Alle fietsspulletjes volgens de instructies van Irvin klaargelegd en na een high-five het water in. Watertemperatuur was heerlijk en ik heb geprobeerd in een flow te komen met het zwemmen. Na een klein omweggetje, lees vreemde afwijking in het water, kwam ik 26 minuten na de start uit het water. Ik ben geen snelle zwemmer, dat weet ik, maar ik verzuip niet en dat is t belangrijkste. Onderweg wel ingehaald door andere kleuren badmutsen (de mannen van de 2e divisie waarschijnlijk), maar goed.

De eerste wissel ging goed en binnen no-time zat ik met hardloopschoenen, ja je leest het goed, op mijn racefiets met gewone pedalen (ja ik zie je denken….). Het fietsen ging over 40 km in 2 rondes over een parcours van 20 km. Onderweg aardige wind tegen en opzij, maar ik genoot (tip van Laura!) en heb alle vrijwilligers eet smakelijk gewenst, het was tenslotte lunchtijd. Op de fiets mijn appelsap gedronken, maar mijn banaan vergeten (dom). Ik fiets meestal alleen op 't kleine blad, maar onderweg tijdens een afdaling ben ik toch overgegaan op het grote blad en dat ging me een partijtje lekker. Toen ik in het dorp arriveerde, wilde een vrijwilliger mij dirigeren naar 't parc ferme, maar ik was nog scherp en zei nee ik moet nog een tweede rondje! Je had de angst in Irvin zijn ogen moeten zien….Ik had geen idee hoe hard ik ging, maar ook hier bedacht gewoon je eigen race rijden en de rest laten voor wat 't is. Onderweg bij het tweede fietsrondje nog de toppers van de 2e divisie bij de heren aangemoedigd. Man, wat zag dat er goed uit! Bij binnenkomst in het parc ferme riep Irvin mijn tussentijd, 1 uur 50. Mijn tweede wissel kon sneller (helm netjes ophangen moet ik volgens Irvin volgende keer maar achterwege laten), maar omdat ik mijn loopschoenen al aanhad kon ik beginnen aan het laatste onderdeel.

Die banaan had wellicht een snellere looptijd kunnen opleveren, dus tijdens 't lopen beetje uitgerekend dat ik ongeveer 1 uur over deze 10 km zou doen. Lopen voelde aan als thuiskomen, heerlijk, eindelijk iets waarvan ik weet hoe 't moet aanvoelen. Psychisch is 't overigens wel een dingetje om twee keer hetzelfde stuk af te leggen, zeker als iedereen om je heen al gefinisht is. Ik heb om de tijd te doden maar een spelletje gespeeld onderweg, bekers water halen en brengen. Niet alleen omdat t lekker is om iets in de hand te houden tijdens het lopen (meestal speel ik piano, maar dit werkte ook prima), maar vooral ook om het parcours schoon te houden. Ik hoop overigens dat alle lege gelletje die ik onderweg ben tegengekomen niet van onze vereniging waren.

Mijn finishmoment was geweldig, ik heb genoten van een echte Ironman finish (ik weet dat dit niet zo is, maar laat mij lekker in die droom). Met een tijd van 2 uur 44 minuten en 29 seconden (niet als laatste!) betekent dat trakteren! Dus APPELTAART uiteraard met slagroom na de zwemtraining komende donderdag.

Ironman Luxemburg 70.3

18 juni 2016.

Vorig jaar voor mezelf een doel gesteld voor 2016, dat moest de Ironman Luxemburg gaan worden!

Vele mooie verhalen gehoord over deze wedstrijd, dus had ik besloten om deze ook te gaan doen en ook wilde ik een keer een wedstrijd doen onder een Ironman organisatie.

Super uitdaging, zeker gezien mijn mindere loopkwaliteiten nu op het moment en de vele blessures de laatste jaren. 1991 was mijn laatste halve die ik had uitgelopen en dat was die van Stein, toen nog 2,5 -80 -20 en de tijd was toen 4.20 uur en de laatste 5 km veel gewandeld……..dus dat moet anders gaan nu.

Woensdag 15 juni slecht nieuws vanuit Luxemburg, het word een duathlon i.v.m. slechte condities van de moezel, te veel stroming, eerst dus 5  km lopen. Wat had ik er de ziekte in, gaan ze mijn goede onderdeel eruit halen, ik was er echt ziek van. Word nu een hele andere wedstrijd! Ok knop om en accepteren, weer een uitdaging extra.

Donderdag 16 juni de reis richting Luxemburg, hoe dichter we bij Luxemburg komen hoe slechter het weer word, regen regen en nog eens regen, 10 graden gaf de meter aan in de auto!

Gelukkig in de middag werd het droog en konden we zoals gepland het rondje fietsen door het heuvel deel ( alla limburg/ardennen), gelukkig dat ik dit heb gedaan want het is een pittig rondje met gevaarlijke bochten.

Vrijdag 17 juni, s ’morgens 1 uurtje uit gefietst, in de middag alle spullen ophalen bij de Ironman organisatie, meeting met bas diederen en andere van Team4Talent ( TVspijkenisse had deze gekregen van de Ironman organisatie). Weer terug snel naar verblijf om de tassen te voorzien van fietsspullen en loopspullen, s ’middags fiets wegbrengen in parc ferme en tassen op juiste plaats ophangen, parc ferme doornemen. Snel naar briefing in de ironman tent en aangeschoven bij Fenna, eric en dennis.  In de avond naar de Ironman pasta party, leuk hoor een hele tent vol triatleten aan de pasta en een bidon water/sportdrank.

21:00 in bed en rusten en lezen, 23:00 geprobeerd te gaan slapen.

Zaterdag 18 juni raceday!!!!

Ik was vroeg in parc ferme, het had weer geregend die nacht, ketting schoonmaken en insprayen, banden oppompen.  Shit! Lekke voorband, rustig blijven en binnenband vervangen.

10 uur gaan de profs van start, daarna gaan ze op tijdsvakken starten. Ik zet in op 4.30 per km en start in vak van 22.30 minuten. Eerst effe goed inlopen en dat voelde goed.

Start, rustig weg en concentreren, HS niet boven 155. Gaat goed en loop parc ferme binnen bij 25 minuten……….rondje bleek 5,8 km te zijn, ok rustig blijven en goed wisselen. Eenmaal op de fiets,  hoe voelen de benen, niet gewend om eerst te rennen voor het fietsen. Wooowh de benen voelen goed. De eerste 20 km zijn vlak tot een keerpunt, deze gaan goed met 40,5 gemiddeld. Na keerpunt draaien en weer terug blijkt er een hele groep in mijn wiel te zitten van a 15 man……..oke zit het zo hier. Op naar de eerste beklimming bij a 36 km. Deze had ik verkend en wist dus hoe lang die was en de stijgingspercentage. En nu kijken wie er in de groep over blijven, staan en aanzetten, gaat goed.

Boven aangekomen, mooi we zijn nog met z’n drieën over, dalen en nu doortrappen.

Het parcours gaat omhoog en omlaag, dus binnenblad en buitenblad, continu schakelen.

Bij 60 km moet ik mijn medevluchter even laten gaan, eenmaal terug op het vlakke rijd ik hem weer voorbij, laatste stuk van a 15 km is weer vlak en dus weer 40-42 km per uur. Laatste km even de druk van de benen af en voorbereiden voor het lopen. Effe snel op de teller kijken, mooi 36,5 gemiddeld op dit mooie en lastige parcours.

Concentreren in de wisselzone, fiets neer zetten en tas pakken en de tent in. Lekker effe zitten geeft toch een ontspanning. Tas afgeven in de dropzone en lopen.

De fietsbenen moeten nu loopbenen worden, 1e km gaat lekker en proberen niet te hard te gaan. Planning was tussen de 4.30 en 5:00 te blijven. Oeps de 1e 2 km gaan te hard ( 4.18 per km ), ok effe goed in ritme komen.

Concentreren en blijven lopen, het word zwaar bij 12 km en krijg een vreemd gevoel en begin zweterig te worden aaiiii en zit nu boven de 5 min. per km, 2e gel naar binnen werken en water aanpakken. Voel me weer beter en loop weer onder de 5 min. per km. Laatste rondje van de 4 begint, ok blijven lopen is de opdracht, 1e post in het rondje COLA aanpakken, doorlopen als je het nog lopen kan noemen, 2e post COLA. Nu nog 2 km langs het vele publiek en krijg een super blij gevoel.

Finish Yes! In 4.41 uur, 1e run 5,8 km in 25 minuten, Fietsen 90 km in 2.28 minuten, 2e run 21.1 km in 1.43 uur en zeer tevreden, onder de 5 min per km, missie geslaagd.

Zeer tevreden en ontroerd, van chronisch ziek 2000 tot 2009 en vele blessures naar een Halve Ironman. ER hing een shirt in de ironman store met een tekst  “anything is possible”

een dikke minuut na 13:00uur kom ik over de finish. Achter mij komt Sander binnen gerend en zoekt het tapijt op om zijn blaar en lichaam de broodnodige rust te geven. Redmer staat bij het hek uit te hijgen, nadat hij de einsprint om plek 17 heeft gewonnen. Daarnaast zie ik Emil staan, die al redelijk bij zijn positieven is. Vervolgens kijk ik om ons heen in het finishterrein en zie dat er minimaal 2 andere teams met 3 atleten binnen zijn.

Na wat uithijgen, op adem komen, elkaar verzorgen met drinken, fruit en zoute snackstengels, lopen we richting de wisselzone. Het plan is simpel en als volgt: spullen pakken, naar de massagetafel, douchen en dan op de terugweg naar Dordrecht ergens bij de “M’ een hapje eten.

13.27uur: ik zeg tegen Emil, Redmer en Sander dat we wel even moeten wachten op de prijsuitreiking, want dat is wel netjes en wie weet hebben we wellicht prijs. De overige nemen me niet helemaal serieus, er wordt enigszins lacherig op gereageerd. Redmer: “ik ga alvast naar de massage”.

13.29uur: de omroeper deelt mede: Willen de volgende teams naar de prijsuitreiking komen: Edo Sports, Ferro Mosae en TV Dordrecht.  Aafke, die als top-supporter mee is, rent achter Redmer aan, die al bijna uit de wisselzone is gecheckt en stuurt hem naar het podium op het finish-terrein.

13.39uur: Daar staan we dan te stralen op het podium met een bloemetje voor het thuisfront! Zie de foto’s voor het bewijs. Verrast, superblij, maar bovenal dik verdiend, want in de breedte als team super sterk gepresteerd. Een stabiele, soepel werkende ketting waar een ieder vandaag zijn aandeel in had !

Nadat we als helden zijn ontvangen bij de massage, al waar een enkele dame een bloemetje krijgt voor bewezen massage-diensten, gaan we richting de douche. Uiteraard werd ook deze dag in TVD divisie-triathlon-stijl afgesloten met een herstelmaaltijd bij de “M”!

Tot de volgende “TV Dordrecht 2e divisie triathlon on the road”

Maanden voorbereiding, geleefd als een olympische sporter, geslapen in een zuurstoftentje en vandaag was daar eindelijk Het Debuut op de 1/8 triatlon in Terheijden. 

Vanuit mijn tentje eerst goed ontbeten en een laatste check op de checklist. Heb ik echt alles ingepakt? Eenmaal ter plaatse goed opgevangen door Ronald, mijn begeleider, die nog wat laatste tips gaf. Alles netjes klaargelegd voor de wissels en als laatste mijn wetsuit aangetrokken (zit de rits achter..ja gelukkig wel) en op naar de start. Aangemoedigd door mijn familie gleed ik soepeltjes de Mark in en om 10:15 klonk het startschot. Rustig van start gegaan en met mijn blik op de boei gericht gingen de 1e 250 meter lekker ontspannen. Met fietsen hadden wij op bochten geoefend maar niet met het zwemmen en ik vloog dus bijna de bocht uit zo het riet in. Coördinatie is voor verbetering vatbaar zullen we maar zeggen. Mijn fiets stond aan het begin van de wisselzone dus ik kon hem makkelijk vinden. Het was een mooi fietsparcours met brede wegen en een ruime u-bocht ;). Af en toe een lichtend zoemend geluid van een tijdritfietsje die voorbij kwam waarbij aanhaken van hele korte duur was. Aan het begin van de loopronde gaf Irvin nog wat wijze woorden door vooral ontspannen te lopen en dat zorgde ervoor dat het afsluitende onderdeel goed werd afgesloten. Met een vooraf ingeschatte eindtijd van 1:15 / 1:30 was ik erg blij met de eindtijd van 1:22:23.

Ik heb mijzelf In de 1e week van 2016 aangesloten bij TVD zonder enige zwem- en fietservaring. Doel was om mijn algehele conditie te verbeteren en meer afwisseling in de sportdisciplines. De opbouw van de trainingen en het enthousiasme van de teamleden en trainers bevalt mij zeer goed en ik ga weer volle bak om de volgende uitdaging aan te gaan. Op naar Hawaii !

Een superleuke ervaring!

Emiel

Heeft ze recent de marathon van Rotterdam en een eerste triatlon op haar palmares laten schrijven, nu kan ze daar ook een podiumplek aan toevoegen. Tijdens een zonnige Lenteloop in Papendrecht wist Ellen Zaal zich in 00:46:51 naar een derde plaats V45 te lopen. Het geheim: "Een stroopwafel van tevoren en haar 83-jarige vader enthousiast langs het parcours".

Proficiat Ellen! 

We kunnen weer een goed gevuld triathlonweekeinde tegemoet zien. Het triatleren begint voor TVD'ers al op vrijdagavond, de midzomeravondtriatlon Leidschendam op de langste vrijdag van het jaar. Op zaterdag trekt de Lenteloop in Papendrecht ook weer de nodige TVD'ers aan.

Op zondag zijn we weer landelijk goed vertegenwoordigd, bij voorbeeld in Terheijden. Altijd bijzonder als iemand zijn eerste trathlon gaat doen, in dit geval Emiel. Heel veel succes daarbij! Ons 2e divisie team gaat in Weert vanaf een achtste plaats in de ranglijst strijden voor meer.  En niet te vergeten onze man in triathlon Huizen timmert na lang blessureleed weer goed aan de weg, succes Leo!

Allemaal veel succes dit weekend, geniet ervan!

Afgelopen woensdag was er een aangename variatie op het thema looptraining, in de vorm van een heuveltraining in de Gorzen. De opkomst was goed, de sfeer super en de training pittig. Menig zweetdruppeltje werd achtergelaten op het gevarieerde loopparcours. Precies de bedoeling.

Een eervolle vermelding voor Ellen, gekroond tot Queen of the Mountain, na een geslaagde afsluitende achtervolgingsloop.

Ook dit weekend kun je weer TVD'ers spotten bij diverse wedstrijden. Op zaterdag is er een goede opkomst in Krimpen en op zondag staat een mooi gezelschap aan de start in Ter Aar. Jullie steun is daarbij van harte welkom> Doe je niet mee, kom dan als supporter gezellig kijken en aanmoedigen!

Bijzonder om te vermelden is dat diverse leden in deze wedstrijden opgaan voor hun eerste triathlon bij TVD. Richard (den Hollander) staat als "dark horse" aan de start in Krimpen,  Brenda gaat in Krimpen het asfalt laten schroeien en Marian zwemt in Ter Aar de tegels uit het bad. Een andere vermeldenswaardige prestatie is dat Willem dit jaar al voor de 17e keer aan de start van een wedstrijd staat. We wensen ze veel plezier en succes!

Vorig jaar zomer had ik ze al eens gezien. Bij de zwemtraining. Een hippe trend in tatoeages? Een telefoonnummer van een nieuwe café-kennis? Nee hoor: souvenir van een wedstrijdweekend.

Vandaag heb ik er zelf één, zo'n startnummer op m'n bovenarm. 
Dank je wel teamgenoten, voor alle support! 12e van de 24, dat is -samengevat- toch maar mooi in het linker rijtje.

Nu maar hopen dat 'ie blijft zitten tot de volgende zwemtraining.

In een zonovergoten Smulbos wisten de dames mooie tijden neer te zetten. De wedstrijdorganisatie mag terugkijken op een geslaagd evenement.

De uitslagen:

In een zonverlicht Smulbos is, op de warmste dag van het jaar tot nu toe, een mooi evenement neergezet. Ondanks de vakantietijd was er een goede opkomst met deelnemers van alle niveau's. Deelnemers en organisatie kunnen terugkijken op een geslaagde dag.

De uitslagen:

Zondag 10 april 

Hoestend en proestend tik ik de kant aan na een zwemtest op de vroege zondagochtend. Niet veel later krijg ik de vraag van Albert: "Heb je de 24e wat te doen?" 

Zondag 24 april

Om een lang verhaal kort te maken, het is iets na 1300 uur en ik sta in Arnhem mezelf in het geleende wetsuit van Marcel te heisen. Weersvoorspelling: buien met hagel, gevoelstemperatuur van -1. Luik-Bastenaken-Luik krijgt een aangepaste route ivm het slechte weer. En Fenna vermeldt me dat het op het randje is van doorgaan.

Resumé, de ideale omstandigheden voor mijn eerste triathlon! 

We starten weg. Ik moet de voeten van Redmer in de buurt houden en in zijn kielzog mee liften. Na baan 15/16 kom ik erachter dat het makkelijker ademt boven water dan onder water. Het resultaat is dat ik een gaatje moet laten vallen en een paar goede teugen zuurstof moet pakken... Het seintje van het laatste baantje komt gelukkig snel en ik kan me bezig gaan houden met een andere hobby: fietsen!

Over een tapijtje met hagelstenen rennen we naar de fietsen en nadat Redmer zijn kledingkeuze heeft gemaakt, hoor ik "Go" en we beginnen direct volle bak aan het glooiende fietsparcour van Arnhem. Kop over kop rossen we over de Arnhemse heuvels. Na twee rondes kunnen we ons klaar maken voor de wissel naar het hardlopen.

Ritme pakken met het hardlopen, dat was pittiger dan ik dacht. Het parcour heeft behoorlijk wat klim- en daalmeters en terwijl ik de goede versnelling aan het zoeken ben denk ik: "pff, hadden ze niet een vlakker stukje kunnen uitzoeken". Gelukkig krijg ik in de laatste ronde een duwtje in de rug van Marcel en Redmer en ik kan je vertellen, dat voelt erg goed!

Ik pers het laatste beetje nog uit mijn lijf en kom uitgeput maar voldaan over de finish. Uitslag 8e van de 19 teams in de 2e divisie. Onderweg naar huis crossen we nog langs een gele M. En wederom wordt de vraag gesteld: "Heb je 15 mei wat te doen?"

Wordt vervolgd....    

Ik wist het niet: volgens niet verder vastgelegde huisregels zorgen de newbies van het trainingsweekend voor een kort verslag. Of er sancties zijn weet ik niet en hoef ik ook niet te weten. Hier mijn geheel vrijwillig relaas van het gezellige en sportieve weekend van de TV Dordrecht.

Volgens buienradar zou het een nat weekend worden maar dat houdt de echte buitensporter natuurlijk niet tegen. Dus geen last minute afmeldingen en alle huisjes vol bezet. Vrijdagochtend was er een hartelijk ontvangst en onder het genot van een heerlijk stukje Limburgse vlaai (niet het laatste stukje vlaai dat weekend) werden wat praktische en veiligheidsdingetjes doorgenomen. Veiligheid is zo belangrijk dat het dragen van een helm tijdens de autorit al werd gewhatsappd. Veel rust was er niet in de benen. Daarom snel omkleden en beginnen met een koppeltraining.

Het weer was ons goed gezind (buienradar?). Het zonnetje scheen lekker. Voor de koppeltraining was er een heerlijk rondje voor het fietsen uitgezocht en een paar looppaden met verschillende stijgingspercentages. Een geweldige opwarming voor het weekend. Niet alleen het fietsen en lopen, maar uiteraard om weer lekker bij te praten.

Bij terugkomst op het park konden we de huisjes in. Uiteraard werden de fietsen schoon gemaakt. Oké niet door iedereen, maar de echte zorgzame weten dat goed onderhouden materiaal belangrijk is. Na een verkwikkende douche en een paar biertjes/thee/sap/chips/nootjes heerlijk in het zonnetje gingen we eten. Het was (zoals ons newbies was verteld) een vertrouwd adres: De Buitenlust. We hadden een aparte ruimte van de andere bezoekers. Of dit was door eerdere ervaringen van uitbater met TVD is mij niet bekend. Ik houd het er maar op dat dit het beste was voor alle partijen. De maaltijd was gezellig en lekker. Ik denk dat iedereen zich had ingehouden tijdens de koppeltraining, want er was nog voldoende energie over om flink wat leven te maken. Dirk was net op tijd voor het voorgerecht, Sander voor het dessert en Coen voor de laatste borrel. Het was vrijdagmiddag erg druk op de Brabantse wegen. Jammer.

Na het diner was het in sommige huisjes nog lang licht.

Voor de zaterdag stond een fietstocht op het programma. Door de regen werd er wel wat geïmproviseerd.  Althans zo moest het lijken. De tot 2x  ‘toevallig’  overstekende koeien (voor de maximale Limburg beleving) konden geen toeval zijn. Dit was minutieus voorbereid. De lekke band vlak voor de koeien was gewoon in scene gezet omdat we anders te vroeg bij de koeien zouden zijn.
Droog hebben we het helaas niet gehouden en het aantal doelkilometers werd niet gehaald. Uiteraard mede door de een iets langere stop onder het genot van een cup-a-soup, vlaai, stokbrood gezond, kippenbouillon, koffie. Jammer dat de fanatieke dames onze aanmoedigingen vanuit het café niet opgemerkt hadden. Sta je daar toch voor niks achter het raam je best te doen.
Zoals gezegd hebben we niet heel veel kilometers gemaakt. Ze waren wel intensief. Na de aanloopkilometers met kleinere beklimmingen was de Camerig de eerste echte serieuze klim die we op volle snelheid deden. Daarna flink doortrappend de Vaalserberg op. Flink betekend: op maximaal vermogen. Nadenken is niet nodig, al het bloed moet naar de benen. Tijdens die klim vroeg ik me stiekem wel af wat met trainingsweekend nu eigenlijk echt bedoeld wordt. Is het een weekend waarin getraind wordt of is het een weekend waarvoor getraind moet worden? Ik weet het nog steeds niet. Tijdens het fietsen ook nog wat Amstel Gold rijders aangemoedigd. 240 km fietsen met dat weer dwingt toch zeker respect af.

’s Avonds een nieuw adres voor het diner geprobeerd: de Zwarte Madonna. Het bleek een goede keuze te zijn. Op loopafstand en een lekker eenvoudig keuken. De inrichting was wel even wennen. Een koorknaapje wat vanuit de biechtstoel toezicht houdt kom je niet vaak tegen. Omdat wij ook wat privacy wilde, hebben we het biechtstoel gordijntje toch maar dicht gedaan.

Op zondagochtend stond een zwemtraining op het programma. Helaas heb ik daar door een blessure niet aan meegedaan. Volgens betrouwbare bron werd er zeer serieus en intensief getraind. Voor een vereniging als de onze heel logisch. Ikzelf vond het wel jammer dat de glijbaan en het bubbelbad niet gebruikt werden, een beetje plezier tijdens zo’n weekend lijkt me toch ook niet verkeerd. Maar ja, een triathlon doe je niet zomaar, dat is serious business.

Na het ontbijt kwam de verassing. Het had het thema ‘rondje om de kerk’. Het principe was simpel: men fietst naar de kerk, doet de wissel en rent 2 rondjes om de kerk, daarna weer op de fiets en op naar de volgende kerk. Plezier verzekerd. Er zijn heel veel kerken in Limburg en gelukkig hebben we ze niet allemaal gedaan. Dit fiets festijn werd verder gelardeerd met het toeschouwen en aanmoedigen van de profs die de Amstel Gold Race aan het rijden waren.

Het weekend werd vervolgens afgesloten zoals het begonnen was: met een vlaai en veel gezelligheid.

Activiteitencommissie, heel erg bedankt voor het organiseren van een geweldig weekend. Ik heb het heel erg naar mijn zin gehad. Of zoals anderen het o.a. zeiden: “Het waren 3 fantastische dagen” en “Mooi cluppie bij elkaar”.

Donderdag 28 april zal TVK de zwemloop organiseren in en rond het zwembad Ons Polderbad te Stolwijk. Deze zwemloop is de 2de wedstrijd van in de Interclubcompetitie, een samenwerking tussen de triathlon verenigingen TVHW, TVD, TVR, TVS en TVK.

Bezoekadres:

Ons Polderbad
Kievitslaan 49
2821 XL Stolwijk

De zwemloop zal gaan over 500 meter zwemmen en 5km hardlopen. Starttijd zal om 20.00 zijn en je kunt ter plekke aanmelden of vooraf via mail aan:
Dimitri Pennings (ddjp17@hotmail.com ).

Na de looptraining afgelopen woensdag was er nog een "apres run bakkie thee" met de club deelnemers van de Marathon Rotterdam. Een mooie opkomst. Leuk om zo'n grote groep tvd-ers bij elkaar te zien. En gezelligheid ten top!

Aan alle lopers: gefeliciteerd met jullie prestaties. Aan alle supporters: bedankt voor jullie aanwezigheid langs het parcours, die steun was zeer welkom.

UITNODIGING VAN DE ORGANISATIE VAN DE ITU TRIATHLON CHAMPIONSHIPS ROTTERDAM

Met het WK Paratriathlon in 2016 en de Grand Final van de World Triathlon Series in 2017 zijn Rotterdam en de Nederlandse Triathlon Bond gastheer van twee van de belangrijkste topsport triathlon evenementen van het jaar. Op 23 en 24 juli 2016 vindt de ITU Triathlon Championships Rotterdam plaats. Dit topsportevenement is een combinatie van het WK Paratriathlon, de European Sprint Cup, het NK Dutch Masters en wedstrijden voor agegroupers. Twee dagen lang is de binnenstad van Rotterdam deze zomer het domein van triatleten. Op zondag 24 juli komen agegroupers in actie in het centrum van Rotterdam, met de Erasmusbrug, Hotel New York en de Euromast als iconische landmarks op het parcours.

VRIJWILLIGERS

Grote evenementen als deze kunnen niet worden georganiseerd zonder de inzet van vrijwilligers. Wij zijn daarom op zoek naar 500 enthousiaste sportliefhebbers die willen helpen om van de wedstrijden in de binnenstad va Rotterdam een daverend succes te maken. Alle 125 aangesloten verenigingen willen wij hierin graag betrekken. U, als vereniging, kunt ons namelijk helpen om triathlon in Nederland aan een groter publiek te laten zien en Nederland verder op de kaart te zetten als triathlon land.

VERENIGINGSACTIE

Wij zijn ontzettend blij met uw inzet en daarom hebben wij een mooie beloning voor de verenigingen die de meeste vrijwilligers aanleveren:

1st prijs: 10x startbewijs voor Age Group Open race in 2017

2e prijs: VIP arrangement voor twee personen op een dag naar keuze tijdens de Grand Final in 2017

Daarnaast zal de vrijwilligersbriefing plaatsvinden tijdens het EK Atletiek in Amsterdam. Na de briefing, waarin verder wordt ingegaan op taken en verantwoordelijkheden tijdens de ITU Triathlon Championships Rotterdam, bezoeken we gezamenlijk de wedstrijden in het Olympisch Stadion. Nog een reden om hier een mooi clubuitje van te maken!

De leden of vrijwilligers die zich aanmelden als vrijwilliger kunnen op het aanmeldingsformulier aangeven via welke vereniging zij zich aanmelden.

Er is een breed aanbod aan taken, zodat iedereen datgene kan doen wat hij of zij het liefst doet. Hierbij kunt u denken aan registratie, wedstrijdorganisatie, communicatie en media, transport en logistiek, opbouw en afbouw. In de bijlage is een digitale flyer bijgevoegd met daarin meer informatie voor vrijwilligers. Wij willen u vragen of u deze flyer onder uw leden en vrijwilligers wilt promoten met de vraag of zij zich in willen zetten als vrijwilliger tijdens de ITU Triathlon Championships Rotterdam 2016.

Mocht u behoefte hebben aan een aantal hardcopy posters of flyers dan sturen wij u die graag toe.

Wij hopen u en uw leden en vrijwilligers te verwelkomen in Rotterdam. Vrijwilligers kunnen zich aanmelden via de volgende link: http://rotterdam.triathlon.org/nl/vrijwilligers/aanmelden/

Voor vragen of opmerkingen kunt u contact opnemen met de vrijwilligerscoördinator, Christiaan de Jong via christiaan@tigsports.nl of 020 570 9060.

Voor de flyer van deze vrijwilligersactie, klik hier.

Op 10 april is het weer zover, het jaarlijkse loopfestijn in Rotterdam. Met als hoogtepunt de marathon. Dit jaar met opvallend veel TVD atleten aan de start! 11stuks in totaal, volgens mij een record deelname. Ieder met een eigen verhaal doel en motivatie.

Ellen, Joyce, Johan, Richard, Dirk, Irvin, Remi, Dennis, Jef, Erik & Willem, heel veel succes en geniet van ieder moment.

En vergeet niet: Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen.

Wedstrijd # 1

Datum                                        : 5 maart 2016

Locatie                                       : Schuringse Dijk, Numansdorp

Afstand                                      : 5 en 10 km over autoluw parcours

                                                    (5km 1 ronde /10km 2 rondes)

Start wedstrijd                            : 11:00 uur

Melden                                       : tussen 10:00 en 10:45 uur

Bekendmaking aanmoediging prijs         : bij de finish na laatste finisher

Parkeergelegenheid:

                                Schuringse havenkade Oostzijde, hier inrijden tot aan de silo aan

                                de rechterhand, hier kan op de betonplaat geparkeerd worden.

                                De weg zelf dient vrijgehouden te blijven.

                                Volg de wegbewijzering.  Let op, er is ook een ingang aan de

                                Westzijde, een vriendelijk verzoek hier NIET te parkeren i.v.m.

                                overlast.

Routebeschrijving:

                                komend vanaf Rotterdam, over A29 richting Zierikzee, neem afslag

                                22 Numansdorp. Sla bovenaan links af (Provinciale weg),volg deze

                                tot aan de rotonde. Neem op de rotonde de eerste afslag rechts

                                (Rijksstraatweg, let op snelheid!), volg deze vervolgens rechtdoor

                                op de Burg.de Zeeuwstraat. Blijf volgen, rechtdoor over

                                Voorstraat. Einde Voorstraat linksaf Schuringse Dijk, na ca. 3 km

                                passeer je rechts eerst Schuringse Havenkade Westzijde, na ca. 

                                100 meter sla rechts de Schuringse Havenkade Oostzijde in,

                                volg de weg tot T splitsing, daar rechtsaf en 1e weg(voor de brug)

                                 linksaf, men kan daar parkeren (gedeeltelijk in berm).

                                (ca. 1 km)

                                Via het bruggetje aan de rechterzijde naar overkant water,

                                loopt men  richting de start.

                                Vanaf de Schuringse Dijk zal er wegbewijzering staan.

Geen kleed- douche gelegenheid.

Voor het volledige bericht, inclusief plattegronden, klik hier.

Iets waarover ikzelf lyrisch ben is het feit dat in 2017 het wereldkampioenschap triathlon in Rotterdam plaats vindt. Zo ongeveer in de achtertuin alle toppers van de wereld. Als voorloper daarop vindt op 23 en 24 juli dit jaar een ITU-wedstrijd in Rotterdam plaats op, je raadt het al, het parcours van het WK 2017. De wedstrijd van dit jaar geldt ook als kwalificatiemoment voor het WK. SInds vandaag is de inschrijving open. Ik heb mezelf meteen ingeschreven (sprint-afstand). Niet dat ik in de veronderstelling leef dat ik me kwalificeer, maar wel omdat het me ontzettend gaaf lijkt om daar mee te doen. Wellicht zijn er meer leden die dit erg leuk vinden. Bij het inschrijven kon je aangeven wanneer je het leuk zou vinden om met een bepaalde groep mensen in eenzelfde startwave te starten. Hiervoor moest je een naam opgeven. Indien je dus in dezelfde startwave wilt zitten als ik (en wellicht andere TVD-ers) kun je de naam GoTVD invoeren. Je moet de naam wel met de juiste hoofdletters typen.

Remi Boon

Tijdens de nieuwjaarsreceptie zijn ook de clubkampioenen van 2015 gehuldigd.

Dames:

Achtste: Lorette van Leuven

Kwart: Hannie Soeters

Heren:

Achtste: Irvin van der Waal

Kwart: Marcel Bezemer

Van harte gefeliciteerd!