25-9-2021 Hoorn

Wat gaaf dat het idee van onze zwager Paul werkelijkheid is geworden.

Een IRONMAN in Hoorn !!

Dus stond tante Hannie zaterdag aan de start op de IM 4:18:4 en ik op zondag de IM 70.3

Eindelijk niet absurd vroeg op voor n grote wedstrijd

Gister Hannies aangemoedigd, en de loop- en fiets-tasjes al ingecheckt.

Dus vanmorgen alleen ff naar de start toe wandelen rubberpakske aan en een beetje aftellen met overige 1200 atleten

Lekkere muziek en het speaker duo Ruud de Haan en Wim vd Broek zorgde voor de juiste sfeer bij de start.

Zwemmen de haven uit ging goed. Wel jammer dat het zo’n laffe rolling start was ;-)   Langs de indrukwekkende Hoofdtoren met nog veel publiek aan de kant het beruchte Hoornsche Hop op, de korte venijnige golven maakte het zwemmen naar de top boei wat lastig. Rustige slag aangehouden tot de wissel. Tot mijn verbazing stonden er mensen met paraplu’s aan de kant het laatste deel. Regen???

Inderdaad, ondanks de goede voorspellingen regende het toch.  In T1 memoreert Wim vd Broek dat de TVD de oudste Tri Vereniging is van NL

Het 1e deel op de fiets Hoorn uit was behoorlijk bochtig. Het natte wegdek maakte de eerste km’s niet makkelijk. Het volgende deel richting Hoogwoud ging beduidend sneller. Vanaf daar lekker doortrappen naar het pittoreske Medemblik.

Door de havens, lusje om kasteel Radboud  en dan via een zigzagweg richting Enkhuizen. Tempo en moraal zijn nog goed ik haal zowaar wat fietsers in die mij de eerste km’s voorbij vlogen.

Door Enkhuizen is het draaien en keren, dat gaat helaas niet anders, Wel jammer voor t gemiddelde...  En zoals het hoort op de dijk richting Hoorn, 15km pal wind tegen :-)

Gelukkig nog wat energie over om een goed tempo te kunnen blijven draaien.

Ondertussen is de zon doorgebroken en de interactie met het publiek in Hoorn zorgen ervoor dat ik met een brede glimlach de giagantische wisselzone in kom.

Ruud de Haan memoreert dat de TVD de oudste Tri Vereniging is van NL, sterker nog van Europa!  Schoenen en droge sokken aan, en 21km hardlopen

Hier zag ik behoorlijk tegenop. Door een blessure aan de hiel nauwelijks kunnen trainen.

Rustig vier rondjes aftellen en genieten van de mooie loopronde door de stad en het stadspark aan het water.

De voorlaatste ronde gaat al best zwaar. Nu al stijve benen en wat blaren.. In mijn laatste ronde loop ik gelukkig TVD maatje Andre Stappers en zwager Pauli achterop, dat had ik net ff nodig.

Blij met mijn prestatie , maar vooral super trots op zwager Paul dat hij dit voor elkaar heeft gekregen, jog ik het laatste stukje richting de finish

Wat een voorrecht om dit soort activiteiten te kunnen doen!

Zondag 19 September: 

Teamrelay bij Palm Beach in Roermond in de opstelling 1) Isabel, 2) Rosalie, 3) Hannie en tot slot 4) Natasja :-)

Isabel:

Dit was onze tweede en laatste wedstrijd van dit jaar, als team. Dit keer bestond ons team uit Rosalie, Hannie, Natasja en ikzelf. Het was een hele korte afstand, namelijk 300 meter zwemmen, 7 km fietsen en 2 km hardlopen.

Als starter van ons team, begon ik aan de wedstijd. De andere teams werden voorafgaand aan de wedstrijd al een beetje zenuwachtig, door al het gejuich en het aanmoedigen van mijn mede teamleden.

Het zwemmen, mijn beste onderdeel, ging heel goed. Ik moest heel hard weg sprinten, om uit de mensen massa te komen. Na hard gezwommen te hebben, kwam ik als eerste uit het water. Hier werd ik aangemoedigd en kon ik door naar de wisselzone. Doordat ik geen wetsuit aan had, net als mijn teamleden, had ik een hele snelle wissel en kon ik snel beginnen aan het fietsonderdeel.

Het was een kort fietsonderdeel, maar de eerste plek kon ik helaas niet behouden. In de laatste kilometer werd ik ingehaald door veel snelle dames. Na weer een snelle wissel, kon ik beginnen aan het looponderdeel. Weer werd ik aangemoedigd door verschillende toeschouwers en uiteindelijk zag ik mijn zus in de verte klaarstaan. Nadat ik haar had aangetikt, kon zij beginnen aan haar race.

Rosalie:

Wat was dit een mooie ervaring met elkaar!

Nadat Isabel mij had aangetikt mocht ik gaan zwemmen. Dat was voor mij het makkelijkste onderdeel.

Daarna snel wisselen en de fiets op. Gelukkig werd ik best snel ingehaald en kon ik veel stayeren. Daardoor echt een lekker tempo gefietst!

Bij het lopen hoorde ik dat we 4e stonden! 4e! Ik kon het niet geloven. Dat hadden we dus kans op een podiumplek!

Ik was helemaal bek af toen ik Hannie aantikte. 

Het teamgevoel bij deze wedstrijd was super!

Hannie:

Na handjeklap met Rosalie snelde ik naar het water. Dolfijnend het 1e stuk afgelegd en toen het te diep was overgegaan in zwemmen. Voor het keerpunt 1 dame ingehaald. Dat scheelt toch weer een plaatsje. Toegejuicht door mijn team door naar het fietsonderdeel. Handig met loopschoenen op de fiets. Een dikke 6km kon ik niet stayeren. De laatste 500 meter wel gelukkig. Even uitrusten voor de 2km hardlopen. Een snelle wissel (dankzij mijn loopschoenen) en 2km geprobeerd tempo te houden. Moe en tevreden tikte ik Natasja aan.

Natasja:

Na de andere meiden het goede voorbeeld te hebben zien geven, mocht ik dan eindelijk starten. De zenuwen waren flink aanwezig maar de drive om te knallen ook. Het duurde bij het zwemmen even voordat ik mijn slag had gevonden maar daar toch 2 dames kunnen inhalen. Bij het fietsen het gat naar de andere 2 dames kunnen verkleinen en een strijdplan voor het lopen gemaakt. De eerstvolgende dame moest snel worden ingehaald en dat lukte al direct na de wisselzone. Daarna door naar de andere dame en die kon ik voor het keerpunt al inhalen. Onder de aanmoedigingen van de supporters en de TVD heren zo snel mogelijk door naar de finish om onze eerste plaats veilig te stellen! Met luid gejuich en medaille werd ik door de meiden ontvangen!

Na de race werd er nog flink genoten met de meiden, deden we ons tegoed aan massages (waardoor we nog een sprintje moesten doen naar de prijsuitreiking) en werd er gefeest op het hoogste podium!

Zondag 19 september. 3e Divisie zuid.

Mooi gevecht aan de Maas

Sander

Aangetikt door Albert stond het vizier op 1 ding: koppositie pakken.. het zwemmen ging goed waardoor we helemaal vooraan meededen voor de overwinning. Na de wissel de fiets op en direct een klein klimmetje, hoort niet zo'n issue te zijn, maar shit ketting eraf... Wat is dit nou en rustig blijven spookt door je hoofd.. koppie erbij blijven houden en ketting er weer opleggen, weer inklikken en schade herstellen was op dat moment de nieuwe missie. 2 posities verloren, dus volle bak door. 1e persoon snel opgepikt, maar dan begint het spel.. wil hij meedraaien of blijft hij in het wiel hangen.. het bleek het laatste, proberen weg te springen lukte ook niet.. dan maar door buffelen en na het keerpunt hem in de koppositie dwingen.. gelukkig ging hij meedraaien en geraakte we bij de koploper het parc -fermé in. Een snelle wissel zorgde ervoor dat we als eerste aan het lopen konden beginnen. Het harde fietsen begon echter nu toch wel zijn tol te eisen.. Tot het keerpunt nog bij elkaar, maar te ver over de kook om nog een versnelling te plaatsen om de wedstrijd definitief naar ons toe te trekken. Een 3e plaats bleek het hoogst haalbare.

Met een voldaan gevoel en nog plakkerig van de champagnedouche de auto in, op naar volgend jaar, met hopelijk een volledige triathlon kalender.

De zwemloop van vorig jaar was een succes en dus werd ook dit jaar, met het afgelasten van triathlon Hoeksche Waard (voorheen: Binnenmaas), de strijd om het TVD clubkampioenschap uitgevochten in en rondom het Wantijbad. De uitslagen kun je op onze site terugkijken.

Bijna werden 2 van de 4 clubkampioenbokalen al voorafgaand aan de wedstrijd gegraveerd, maar zoals ook in het dagelijks leven is de triathlonsport niet voorspelbaar en dus werd die gok niet genomen.

Het weer zag er zaterdagmiddag fantastisch uit en met de nodige vrijwilligers konden we binnen no time van start.

De zogenaamde 'jachtstart' gaf de nodige wedstrijdspanning. In het water zag het er vanaf de kant dan ook uit als een 'echte' wedstrijd waarbij de atleten alles op alles zetten om de winst te pakken. Er werd gestreden en ontzettend hard gelopen op het parcours op de dijk langs het Wantijpark. 

Het is dan ook geen verrassing dat de gebroeders Muller (Max en Ben) er met de winst vandoor gingen op respectievelijk de korte (300m zwemmen / 2,5 km hardlopen) en lange (600m zwemmen / 5 km hardlopen) afstand.

Bij de dames hebben we ook weer twee nieuwe clubkampioenen:

Rosalie op de korte afstand en Natasja op de lange afstand. 

Gefeliciteerd met het behalen van jullie titel! Heerlijk om iedereen te zien 'genieten' van het racegevoel.

De vrijwilligers waren ook weer op hun best. Bedankt iedereen voor zijn of haar inzet en aanmoedigingen op het parcours.

Na afloop hebben we met elkaar nog gezellig genoten van de doe-het-zelf barbeque. Onze speciale dank voor diegenen die zich opwierpen als grillmaster. 

Na bijna een jaar geen wedstrijden was het eindelijk zover. We mochten weer racen. Dit keer voor mij voor het eerst in het team. André haalde mij al vroeg op en Jef kon met Richard mee rijden. Richard had gelijk de rol als captain op zich genomen omdat Edgar nog op vakantie was. In Almere was het al gezellig druk. Na een flinke wandeling op de wedstrijd locatie aangekomen. Om 10.05 was de start waar we begonnen met 750 meter zwemmen. Was weer wennen zo druk in het buitenwater. Kon gelukkig mijn rust goed bewaren en vond mooi mijn plek in het water. Mijn andere teamgenoten kwamen meer in het gedrang. Richard had moeite om het juiste ritme te vinden en viel wat terug in de wedstrijd. Bij het fietsen eerst wind mee en terug een stevige bries tegen. Ik werd door veel fietsers ingehaald. Bedacht dat ik toch beter mijn tijdritfiets niet had kunnen verkopen. Op mijn gewone racefiets ging het echt minder hard op zo'n lange rechte dijk. Na de wissel kreeg ik André in het vizier die mij net als vele anderen voorbij gefietst was. Tijdens het lopen was het aardig warm geworden maar had gelukkig nog genoeg over om net André voorbij te lopen. Toch leuk een stukje rivaliteit. Na de wedstrijd was iedereen dol enthousiast en hoorde je van je teamgenoten wat wel en minder goed ging. Na een foto moment en gezelligheid voldaan naar huis gereden. Gelukkig weer het besef dat we een geweldige sport beoefenen. Niet in de prijzen maar een mooie middenmoot als resultaat. 

Top dag gehad en zeker voor herhaling vatbaar.
Groet Laurens

TV Dordrecht eindigde op de 12e plaats in Almere. 

Na 2 wedstrijden staat het 3e team op  de 12e plek van de totaal 27 teams.

Duin verwijst naar de wijk, die in dit deel van Almere al weer enkele jaren wordt gebouwd en steeds verder vorm krijgt. Een mooie locatie waarvan het zwem en fietsparcours al een aantal jaren bekend en duidelijk is, maar waar het loopparcours geregeld veranderd en dit jaar een uitdagend stukje afdaling bezat.

Iedereen die wel eens heeft deelgenomen aan de teamtriathlon te Enschede kent dit format: eerst leg je per individuele atleet van het team een mini-triathlon af. Vervolgens worden de tijden van de eerste 3 atleten opgeteld en met 2/3 vermenigvuldigt. Hieruit vloeit een startvolgorde voor de TTT uit, waarbij de teams volgens een jachtstart starten (het snelste team eerst en dan met de x tijd achterstand team 2, etc...)

Gebruikmakend van de Wattbikes van de Dolfijn voor een intensieve, goede w-up beten eerst Bryan en Marijn het spits af. Een paar minuten later volgde Max en Ben. De mannen knalde door de 175m Z - 5km F - 1,5 km L heen en haalde zoveel mogelijk atleten voor hun in. Nadat alle atleten waren gefinisht kwam de uitslag: 1e Ben, 4e Max, 7e Bryan en 11e Marijn. Daarmee hadden de mannen de pole position voor de TTT later op de dag bemachtigt.

Na wat uitfietsen/lopen was het tijd om even te chillen, hapje te eten, bij te praten, de hond uit te laten om bij Eredivisie te kijken hoe die het zwemonderdeel bij de TTT aanpakken. Niet onverstandig, want de wind nam steeds meer toe en de golfslag op het IJmeer ook. 

om 17:15 mochten Ben, Max, Marijn en Bryan van start. De golfslag zorgde er meteen voor dat in een  4-tal bij elkaar blijven zwemmen niet lukte. Ben en Max namen respectievelijk Marijn en Bryan op sleeptouw, want die verloren enigszins de oriëntatie met al die golven. de 2-tallen lagen wat uit elkaar en Max kwam met Bryan als eerste uit het water. Die 2 hadden voldoende tijd om hun wetsuit uit te doen, Max had alle tijd om zijn timingchip om te doen (was hij vergeten voor de zwemstart en dat realiseerde hij zich 1 minuut voor de start) en om daarna helm op, fiets uit rek te pakken en te starten met het fiets onderdeel. Marijn en Ben kwamen aangestormd toen Bryan en Max net de wisselzone uit liepen en op hun fiets sprongen. Met een snelle wissel had Marijn snel aansluiting gevonden en later volgde Ben ook.

Tijdens het fietsen werd het een mooie strijd voor de 1e plek, want Hellas was met 40 seconden achterstand begonnen aan de jachtstart, maar had dit al goed gemaakt met zwemmen op Ben en Marijn en na de wisselzone ook bij begin van het fietsen op Bryan en Max. Vervolgens verloren deze 2 teams bij het fietsonderdeel elkaar niet meer uit het oog. Op de heenweg knallen met de wind in de rug en op de terugweg werd het beulswerk door Bryan gedaan. Na 2 fietsronden keerde de mannen terug in de wisselzone met de 1e fietstijd van de dag (1e divisie).

Bij start van het lopen werd meteen een eerste mentale tik uitgedeeld, want Ben, Max en Marijn liepen op kop van de wedstrijd met een paar seconden daarachter 3 man van Hellas en TVD waakhond Bryan in hun kielzog. Al na de eerste loopronde was de voorsprong gegroeid naar 15 seconden. Daar waar de TVD mannen mooi door liepen, moest bij Hellas al een 3de loper geduwd worden. Na de 2e loopronde was het met een ruim voldoende voorsprong op weg, over het aanloopstuk terug, naar de finish om daar de dagwinst te pakken voor de TVD. (historisch moment, 1e overwinning in de 1e divisie)

Daarna snel de tent inpakken, de boel opruimen en op weg naar de prijsuitreiking. Zoals het winnaar behoort kwamen we precies op tijd en konden we meteen het hoogste schavot van het dagpodium betreden. Gejuich, fotomoment, nog even wat oefenen met ontkurken van de champagnefles en daarna de champagne douche.

De dag werd afgesloten in Brandwijk met een heerlijke, verzorgde borrelhap maaltijd verzorgt door de vriendin van Marijn.

Volgende (en laatste) wedstrijd is zondag 5 september te Eindhoven op de High Tech Campus. Daar gaan we tijdens een teamrelay strijden voor het kampioenschap (2de in de tussenstand o.b.v. plaatsingcijfer) en de definitieve promotie naar de Eredvisie.

Op weg naar Eindhoven !

Een aantal TVD'ers doet in Eindhoven om 14:30 op dezelfde locatie een 1/8e triathlon om vervolgens de 1e divisie mannen aan te moedigen vanaf 16:30. Je kan ook een 1/4 doen, dus wellicht zien we nog meerdere TVD'ers in Eindhoven.

Met ingang van vandaag is het verplicht aanmelden NIET meer nodig!

Het emailadres aanmeldentvdordrecht@gmail.com blijft bestaan, maar wordt niet meer gebruikt en gelezen.

Heb je vragen of andere zaken die de trainersstaf aangaan dan kun je mailen naar trainers@tvdordrecht.nl.

Een tijdrit van 58km was de uitdaging in mei voor onze TVD leden. Het vele weken slecht weer met veel regen en wind. Tot afgelopen weekeinde de blauwe lucht tevoorschijn kwam met een heerlijk zonnetje.

Er moesten 6 ronden gereden op een parcours in de Noorwaardpolder in het Nationaal Park De Biesbosch. Aan de “overkant” dus van ons wekelijks trainingsparcours in de Elzen.

Het is een bestaand segment in Strava mocht je nog willen meten met de toppers die nu een strakke tijd hebben neergezet. Zorg voor wat extra meters voor en na de start om het segment vast te leggen. https://www.strava.com/segments/28046439. Er is ook een TVD TT segment van 1 ronde.

Zowel op zaterdag als zondag hadden de specialisten zich verzameld om de strijd met de klok aan te gaan. Er heerste gezonde wedstrijdspanning en 60km volle bak gaan was oprecht een uitdaging. Voor sommigen was het een goede test om de voortgang van hun trainingen te meten.

• De Filippo Ganna van deze TVD Challenge is René Verheij geworden met maar liefst een gemiddelde van 39,0 km per legde hij het parcours van 57,8km af in 1 uur 28 minuten en 51 seconden. Hij had ook de snelste ronde met 39,3 km/uur. Een terechte winnaar! Met 50km inrijden en 50km uitrijden was zijn fietsdag compleet. 
• Bij de dames heeft QOM specialiste Ellen Zaal het parcours het snelste afgelegd met een gemiddelde van 33,6 km/uur met een snelste ronde van 35,7 km/u!
• Marcel Bezemer pakt zijn prijs weer mee in de Mannen >45 jaar categorie. Ik zal volgend jaar de categorieën toch nog iets beter moeten indelen om mee te dingen voor de prijzen.
• Prijzenpakster Joke Heijmans mag de hoofdprijs in de Dames >60 jaar categorie op haar palmares bijschrijven. 

Eervolle vermeldingen zijn er voor Michel van Dort en Niels de Bruijn die de tijdrit onder herfstachtige omstandigheden met veel wind hebben gereden.

De winnaars ontvangen een verrassing die in het voordeel is van hun concurrenten om ze van de troon te stoten bij de volgende wedstrijd.

Emiel

* tijd is omgerekend naar de afstand van 6 ronden 57,8 km o.b.v. de gemiddelde

snelheid vastgelegde rit

Op zaterdagavond 6 maart heeft de 1e online TVD pubquiz plaatsgevonden.

Door de corona lockdown dateert de laatste training in groepsverband alweer van begin December. Dit was een goede reden om een online pubquiz te organiseren om elkaar weer te zien in groter groepsverband.

Uiteindelijk deden 23 teams mee die werden uitgedaagd in de categorieen: De Slimste TVD'er ter wereld, Tussen de oren (muziek 2x), Sport en Varia. Michel van Dort had zich uitgeleefd op de muziekvragen en zoals bekend hoort hij heel veel tussen de oren. Dit waren uitdagende vragen voor onze fanatieke sporters.

Na dik een uur was de winnaar bekend met een fenomenale eindscore van 55 punten (87% goed ; gemiddelde score overall was 50%).

Joyce en haar partner zijn de winnaars van een drankpakket naar keuze. 

Eervolle vermeldingen waren er voor: André, Bas, Sander, Aafke, Hans, John, Ellen, Mark, Henk-Jan Richard, Annemieke, Laura, Irvin, Redmer, Paul, Remi, Niels, Dennis, Marcel Bl. , Albert, Edgar, Joke, Jarid, Wesley, Martin en Mark.

Het bestuur wenst al haar leden een gezond en sportief 2021!

We hopen jullie snel in goede gezondheid weer te zien.

Sportieve groeten,

Remi, Albert, René en Joyce

Een historisch moment op dinsdag 10 November 2020 20.00uur. 

Voor het eerst werd er een 'TVD wedstrijd' op Zwift gereden. Sommige deelnemers stonden al ruim een uur voor de start klaar om te vertrekken. Echt heel realistisch dat Zwift (later meer)

In deze tijden waarin groepstrainingen voorlopig niet aan de orde zijn is Zwift een leuk alternatief om toch samen te trainen of wedstrijden te rijden. De opkomst voor de 1e Zwift wedstrijd was erg goed. Er waren 17 deelnemers. Een aantal durfden de confrontatie uiteindelijk toch niet aan.

De wedstrijd was 31 kilometer lang over een glooiend parcours met een paar stevige klimmetjes waarvoor men wel even uit het zadel moest. Het parcours bevond zich in de wereld Watopia. Vergelijkbaar met de Elzen maar dan net iets anders.

Zwift is erg realistisch qua fietservaring. Klimmen, sprinten, kopwerk en draften (en zorg dat je de groep niet verliest) het werkt echt. Het grote voordeel van Zwift is, naast dat je niet kunt verdwalen, dat er geen lekke banden zijn. Bandenplaksets en Edgars punaises konden opgeborgen blijven

Vergis je niet, ook het uiterlijk is erg belangrijk in Zwift. De mooist tenues kwamen tevoorschijn en over de keuze van de kleur sokken werd lang getwijfeld. Het moet natuurlijk wel passen bij de rest van het wielertenue en de fiets.

Tactische overwegingen werden achteraf pas gedeeld. "Ik ga mee met de eersten en laat me dan afzakken naar het achtervolgende groepje" 

"Moet je eigenlijk zelf sturen?" 

De start nadert, nog 2 minuten te gaan. In de chatbox wordt er nog lekker gekeuveld of er wordt gevraagd "we gaan toch zeker wel volle bak?" 

Ik noem geen namen, Dreez, maar één minuut voor de start word ik nog gebeld "waar moet ik eigenlijk zijn?". 

Pang..we zijn vertrokken en de ervaren zwifters proberen vanaf de start direct een gat te slaan. Er ontstaat een grote kopgroep tot de 1e klim waar de 1e splitsingen ontstaan. Nick trekt door tot het einde en laat merken dat hij ook deze wedstrijd wil winnen. Marijn is degene die het langste kan aanhaken maar geeft toe dat klimmen niet zijn ding is. Het jagende peloton valt bij de laatste klim uit elkaar en kleine groepjes zijn het gevolg. Het wordt geen massasprint deze keer. Dat is wel duidelijk. Nick wint onbedreigd deze 1e TVD Zwift wedstrijd. Marijn (2e) en Martin (3e) complementeren het podium. 

Het was een zeer geslaagde avond en sommigen hebben al een volgende ploegentijdrit op het programma staan. De komende weken zullen nog diverse wedstrijden of groepsritten (zonder uitslag) georganiseerd worden. Voorlopig op dinsdagavond 20.00uur. Meld je aan bij bovengetekende als je wilt aansluiten.

De beelden:

https://www.youtube.com/watch?v=JB-tLWdRtKw

De volledige uitslag:

1. Nick  (ex-TVD ;) )

2. Marijn

3. Martin

4. Dennis

5. Mark

6. Emiel

7. Edgar

8. Mirko

9. Remi

10. Niels

11. Ferdi

12. Vikingsdóttir (Elja)

13. Aafke

14. Joke

15. Richel

16. Gerard

17. Wanda

Na de succesvolle zwemloop van afgelopen maand ook nog een sportieve uitdaging op de fiets.

20,5km Tijdrit Training

Deelname mocht in solo, duo, of team verband.

Met een snel parcours en heerlijk sportweer was dit weer een top TVD avond!

De afgelopen maanden samen heel wat uren gemaakt in het water, op de fiets en met het lopen. Ben, Max en Sam die het komende jaar de trainingen gaat verzorgen bij TVD voor zijn stage. Tot drie weken terug hadden ze allemaal geen idee dat ze aan de start zouden staan bij het NK onder de 23 in Roermond. Omdat Roermond nou niet nou niet echt in de buurt is zijn ze een dag van tevoren ernaartoe gegaan. Met een verkenning van het parcours en de wissel zones gingen ze met goed vertrouwen de wetstrijd dag in.

De wedstrijd is voor Ben eigenlijk gegaan zoals verwacht niet meer niet minder. Ondanks het geweld de eerste 200 meter na de start toch op de vierde plek het water uit kunnen komen. Na een redelijke wissel aansluiting kunnen vinden bij de kop groep en bij de groep kunnen blijven tot het einde. Na de 2e wissel als 5e begonnen aan het lopen. Het lopen was zoals verwacht dit jaar nog niet goed genoeg om echt mee te kunnen doen. Uiteindelijk 7e en tevreden voor nu op naar volgend jaar

Voor Max begon de wedstrijd iets minder dan verwacht. Niet de beste startplek geclaimd en bij de eerste boei wat problemen gehad met andere mannen. Helaas net de kopgroep gemist bij het fietsen, maar wel een goed fietsonderdeel neer kunnen zetten en met iets meer dan 20 seconde achterstand op de kopgroep de 2e wisselzone in kunnen komen. Het lopen ging ook goed, alleen ontbreek net als bij ben de echte snelheid dit jaar nog om met de toppers mee te kunnen.

Sam wist van tevoren dat hij hard moest zwemmen om goed mee te kunnen op de fiets en met het lopen. Hij miste alleen net de grote groep met onder andere Max. Een snelle wissel in T1 en een eerste paar harde kilometers waren net niet genoeg om het gat dicht te rijden naar de groep. Uiteindelijk heeft Sam met 2 andere jongens goed kunnen fietsen. Hij wist dat als het gat niet te groot werd hij nog een aantal jongens zou kunnen oprapen bij het lopen. Na de wissel heeft hij gelijk vol gas gegeven, maar hij had de loopbenen die hij normaal heeft niet. Hij heeft wel nog 4 plekken kunnen pakken en is op een 11e plaats geëindigd.

Voor ons allemaal een mooie ervaring, een leuke wedstrijd, en super support gehad van iedereen die erbij was op het parcours en achter het hek. We weten nu waar we aan moeten werken en het zal volgend jaar ongetwijfeld nog beter gaan.

Team: Doorkachelen (Emiel, Richel, Mario René)

Na een week of 10 was het grote moment vanochtend aangebroken, we mochten weer in het zwembad. Het "nieuwe normaal" is vooral aanwezig als je niet in het water ligt. Verplichte looprichtingen, groene kruisjes, spatschotten, de Corona-toezichthouder (charmant lachend maar met dwingende ogen), even wennen maar over een paar weken weten we niet beter. Stay safe, keep your distance!

zaterdag 1 februari heeft de TV Dordrecht zich weer geprofilieerd. Nu eens niet in een fysieke activiteit, maar de geestelijke vermogens van Michel, Marcel, Björn, Albert en gastspeler Gerbert (oud-TVD lid) werden op de proef gesteld in de jaarlijks "Veerke sport- en popkwis".

Deze superleuke kwis wordt georganiseerd door 'T veerke. Bekend van o.a. de organisatie van de Verwer en Janssen triathlon van Oud Gastel, maar ook de zomertijdloop, de Vlietloop, en in het verleden de Pekkercross.

Om klokslag 20:00 hebben we ons met een aantal korte pauzes door 12 ronden heen geworsteld; af en toe diep in onze hersenpan moeten roeren voor het vinden van de juiste antwoorden, maar met uiteindelijk (rond 23:30) een mooi resultaat en een bijbehorende beloning !

3e prijs Veerke sport- & popquiz 2020

Tip voor volgend jaar: schaaltjes + borrelnootjes, kaasplankje meenemen 😉 

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u allemaal een voorspoedig, gezond en gelukkig nieuwjaar. Veel succes met het bereiken van uw sportieve doelen en geniet van de weg ernaar toe!

Tijdens een mooie, compacte en vlotte avond, in Art & Dining ( naast het Dordrecht Museum )  werden op woensdag 11 december de prijzen voor beste sporter, sportster, sporttalent, sportploeg junioren en senioren en clubbie van het jaar verkozen.

Door de goede prestaties in de teamcompetities van het afgelopen jaar was de TV Dordrecht genomineerd. Onze prestaties zijn op waarde geschat en heeft de jury doen besluiten om TV Dordrecht te verkiezen tot Sportploeg Dordrecht 2019.

het juryrapport luidt als volgt:

"Het eerste team van TV Dordrecht is gepromoveerd naar de eerste divisie, het op éën na hoogste niveau van Nederland waarop teamcompetities plaats vinden.

van april tot september zat dit jaar alles mee. Hard trainen in combinatie met een helder plan bleken de bouwstenen voor een uitstekend seizoen. Natuurlijk is goed presteren ontzettend belangrijk, maar ook plezier en goed samenwerken staan hoog in het vaandel. Het leverde in 2019 dus de kampioenstitel in de tweede divisie zuid op en de titel van Sportploeg van het jaar !

Iedereen bedankt voor de inzet, support en begeleiding in 2019 !

Op naar een gezond, sportief 2020; maak er een mooi uiteinde van in 2019 !

TV Dordrecht is genomineerd voor sportploeg van het jaar 2019. Dankzij de behaalde resultaten in de 2e en 4e divisieZuid en de promotie naar respectievelijk de 1e divisie en de 3e divisieZuid. 

Woensdag 11 december zal tijdens het sportgala o.a. de sportman, sportvrouw, sporttalent, sportploeg, sportploeg junioren en cluppie van Dordrecht 2019 bekend worden gemaakt.

https://www.destemvandordt.nl/nieuws/algemeen/863040/genomineerden-dordt-sportverkiezing-2019-zijn-bekend

Wil je hierbij aanwezig zijn, dan kan via onderstaande link tot 2 december jezelf  aanmelden:

https://www.dordtsport.nl/sportverkiezing/

Ironman Italy op 21 september... wat een spektakel was dat! Met knikkende knietjes stond ik s’ochtends rond 7 uur in het startvak.. Voor het eerst helemaal in mn uppie een Ironman zonder maatjes was toch ineens erg spannend. 

Maar toen we eenmaal met de rolling start het water in gingen en zwemmen 🏊🏻‍♀️ was de focus en rust teruggekeerd. Ondanks de golven en kwallen ging het zwemmen super. In 1.18 (PR) kwam ik t water uit en hup snel de wisselzone door en fietsen! Deze was ca 500 m lang dus een end rennen maar gelukkig zat ik toch vlot op de fiets.

Het parcours bestond uit 2 rondes van 90 km afwisselend langs boerenwegen, zoutpannen met flamingo’s, grotendeels snelweg en als toetje een mooie klim door de wijnvelden.
Ook het fietsen ging soepel en snel; weinig wind en gedoe en lekker genieten! Heel leuk was dat mijn supporters Erik, Karin en Alrik voor en na de klim lamgs de weg stonden; top!

Na een fijn fietsonderdeel door na t zwaarste deel; de marathon... Helaas ging die minder makkelijk door een pijnlijke peesplaat onder mijn voet. Maar dankzij wat rekken kon ik toch blijven hardlopen en ondanks t lagere tempo heb ik genoten. 
En dan eindelijk; de magische rode loper en die woorden waar je zo hard voor hebt getraind en gewerkt; ‘Fenna, you’re an Ironman’! 

Zaterdag 1 september Triathlon Hoeksche Waard! Deze dag werd er door een groot aantal TVD-ers gestreden om de titel TVD clubkampioen. Zowel op de 1/8 als op de 1/4 afstand kleurde het deelnemersveld rood. En bij een clubkampioenschap horen mooie prijzen!

Dit jaar zijn er nieuwe wisselbokalen aangeschaft en zijn deze door Björn van Bouman Sportprijzen (nogmaals dank) voorzien van de namen van alle oud-strijders. Gisteravond voorafgaand aan de zwemtraining hebben we geheel in TVDstijl een foto genomen en onze 4 clubkampioenen 2019 op de plaat vastgelegd.

Leo, Ellen, Redmer en Hannie nogmaals gefeliciteerd!

Almere 2018, we stonden langs het loopparcours aan te moedigen. De onvermijdelijke vraag kwam bij ons op: Zouden wij dit ook kunnen?

Heel voorzichtig hebben we de vraag voorgelegd aan Laura en Irvin. Het antwoord was: Als je een marathon kan lopen, kun je dit ook. Fact: we hadden allebei al meerdere marathons gelopen. Dus heel vriendelijk aan Irvin gevraagd een schema voor ons te maken. Dat deed hij. 

En wat voor een schema! In één jaar een marathon, 2 kwart triathlons, twee OD’s, waarvan één in Embrun (!), een 1/8 triathlon en de Challenge Almere Middle Distance ! Tel daarbij nog bij het trainingsweekend in Valkenburg, een trainingsweek in Frankrijk, drie weken trainingsvakantie in Embrun! Kortom, we hebben gebuffeld!!! Maar het bleek een gouden schema! Geen enkele blessure en niet overtraind, al was het af en toe best moeilijk om tussen werk, familie en trainingsschema te schakelen. Gedurende het jaar merkten we dat we sterker werden.

Naarmate Almere dichterbij kwam, werd het vertrouwen in ons bij anderen ook groter, maar bij ons sloeg de twijfel juist toe! Waar we allemaal niet aan moesten denken: Fiets op vrijdag inleveren, maar waar laat je nou je helm, wat moet er in het rode tasje, wat in het blauwe, is het water niet te koud, doen we één of twee badmutsen, weet ik nou zeker dat ik genoeg voeding bij me heb, wat trek ik aan op de fiets? En elke dag nieuwe mailtjes en nieuwe berichten van CAA2019 op Facebook. Het was om gek van te worden. Gelukkig hadden we de night before een zeer ontspannend, gezellig en langdurig diner met liefhebbende TVD-ers bij een Almeerse pizzeria, waar al die facetten nog eens even fijntjes de revue passeerden;-)

Zaterdagmorgen gierden de zenuwen door ons lijf. Het was fijn dat we met Johan in het startvak stonden en dat er veel te zien was, dat gaf ons nog wat afleiding.

Na de rolling start bleek het water toch echt behoorlijk koud. Maar na de eerste meters besloten we toch maar door te zwemmen. Het zwemmen, fietsen en lopen ging bij ons allebei boven verwachting goed. En wat was het heerlijk om bij het lopen langs onze kinderen en onze trouwe supporters te lopen! Voor we er erg in hadden, waren we al bij de finish, Marian in 6:38:04 en Joke in 7:00:17. En dat terwijl we vooraf hoopten op een tijd binnen de 8 uur! We hebben de hele weg genoten! We hebben niet één keer stuk gezeten! En natuurlijk dachten we na de finish: Dit nooit meer! Maar ja, hoe gaat dat? Volgend jaar toch maar weer een keer! Met het superschema van Irvin! Bedankt Lau en Irv voor jullie hulp en steun bij ons avontuur! En alle TVD-supporters bedankt!!! Het was een schitterende dag.

En nu op weg naar de marathon van Malaga in december.

Het is al weer bijna 2 weken geleden, maar beter laat dan nooit:

zondag 8 september te Westzaan (triathlonzaanstad) was de laatste wedstrijd van de teamcompetities van onze mannen in de 2e divisie Zuid. Nick, Ben, Björn en Redmer gingen vandaag weer hun beste armen en benen in zetten om weer een mooi teamresultaat te boeken.

Na een flinke wandeling van de parkeerplaats (dit was meteen de w-up voor de meeste deelnemers) kwamen we aan op het evenemententerrein/wisselzone. De ondergrond bracht af en toe herinneringen op aan elk willekeurig muziekfestival waar het een aantal dagen van te voren heeft geregend. 😉

Om 12:00uur was de start; Echter ter verassing werd deze vrij plotseling, voor zowel atleet als publiek, 3 minuten eerder gegeven. Gelukkig waren onze mannen alert en net als het hele jaar kwamen zij naar een heen-en-weertje te hebben gezwommen vooraan in het deelnemersveld uit het water.

Björn maakte een snelle wissel en daardoor zag de meegekomen TVD supporterschare: Nick, Ben en Björn als 1, 2 en 3 het fietsparcours betreden. Redmer deed zeker ook niet onverdienstelijk mee en fietste rond plek 11. Die had sowieso die dag al extra vleugels, want vierde zijn 19e trouwdag !

Terugkomend van het fietsonderdeel was het in de ietwat nauw opgezette wisselzone zo snel mogelijk je fiets stallen, loopschoenen aan en 5 km hardlopen. Nick ging als 1e het loopparcours op, met kort daarachter Ben. Bjorn en Redmer kwamen wat later op het loopparcours, maar ook nog steeds goed vooraan in de wedstrijd. Bij aanvang van het lopen, liepen alle 4 de TVD-boys in de top 15.

Uiteindelijk kwamen alle deelnemers "lopend over het water" riching de finish; Al daar werd als snel duidelijk dat de dagwinst wederom naar de TVD ging met o.a. Nick als 1e, Ben als 2e, Björn als 7e en Redmer als 25e.

na een behoorlijk lange tijd wachten (er was wat rekenwerk nodig om de nr 2 en 3 in het eindklassement te bepalen) mochten onze jongens dit schitterende seizoen vieren in stijl met extra meegebrachte champagne voor eindklassement huldiging.

Een exclusief interview bij 3athlon.nl liet daarna niet lang op zich wachten: https://www.youtube.com/watch?v=o_bPmEok3iA&t=4s

Dit succes is dit jaar mede mogelijk gemaakt door de actieve deelname van :

Nick van Ingen, Ben Muller, Bjorn van Vliet, Max Muller, Richard den Hollander en Redmer Bultema.

Verder dank aan de supperterscrew (o.a. de ouders en oom van Ben en Max en alle overige TVD'ers die aanwezig waren) en de teamcaptain.

Op naar 2020 in de 1e divisie om ook daar de strijd aan te gaan voor promotie naar de Eredivisie !

De donderdag voor de wedstrijd heb ik nog het zwemwater getest, want vooraf werd aangekondigd dat het water tussen de 15 en de 18 graden zou zijn. Werkelijkheid was dat het water 20 graden was, dus alle extra kleding voor het zwemmen konden in de tas blijven. Na deze verfrissing hebben we het gehele fietsparcours gereden met de auto om deze te verkennen. Want niet alleen ik moest deze in het donker kunnen fietsen, maar Annegreet moest het dus ook in het donker met de auto rijden. Deze verkenning bleek erg nuttig, want hier en daar was de weg toch wel erg slecht met zelfs kuilen en gaten.

Op vrijdagochtend was de briefing en registratie. Deze zijn zo heerlijk rustig en familiair dat ik me daar ook gelijk thuis voel. De briefing was in het Slovaaks en (gebrekkig) Engels, gelukkig geen andere dingen dan vermeld in de race manual.

De start van de Jánošík is om 12 uur 's nachts. Ook hier werd er alleen in het Slovaaks gespeakerd en enkele zinnen in het gebrekkige Engels. Nadat het parcours was ingekort vanwege de mist, moest er 4 rondes gezwommen worden ipv 3. Na 55 minuten klom ik weer op de kant, helaas was het totale afstand ook iets ingekort, want ik zag maar 3,3 km op m'n klokje staan. Wel een mooie top 10.

Dan het fietsen, de eerste 70 km een glooiend terrein met de nodig dingetjes: eenmaal een aflopende ketting, voorlamp die het begaf (kon gelukkig een hoofdlampje lenen) en het rijden in dikke duisternis met mist. Na het 70 km punt in een afdaling even een bochtje gemist, maar gelukkig wel kunnen blijven zitten. Verder was het met name veel alleen zijn op de fiets in het donker en werd het ook echt een mentaal gevecht tegen mezelf. Klimmen in het donker is prima te doen, maar de afdalingen deed ik toch wel wat voorzichtig. Vanaf het moment dat het licht werd, kon ik pas een beetje relaxen en genieten van de omgeving. Af en toe in de mist, dan er weer boven, kijkend over een dal met opkomende zon. Fantastisch! Na 186 km, 2.600 hoogtemeters en 6:47 uur stap ik toch wel fris van de fiets. Althans dat dacht ik, de foto doet anders vermoeden.....

Ik begon als 15de aan de marathon, wat me toch wel een beetje verbaasde. Deze positie hield ik vast tot het 25km punt. Het terrein tot aan dat punt was erg afwisselend. Eerste stuk veel trappen omhoog, dalend door het bos naar een plateau met landerijen en boerderijen. Mooi om te zien hoe de lokalen leven. Ook een soort verbindingsstuk over asfalt om dan via een lokaal uitkijkpunt weer de landerijen in te duiken. Na het 25km punt begon het echte werk. Veel klimmen en dalen. Heel veel klimmen en iets minder dalen. Veel via smalle trappetjes, soms gebruikmakend van kettingen, soms op handen en voeten. Hier werd ik dan als laaglander dan ook veel gepasseerd. Dit wist ik van te voren, dus kon me er niet te druk om maken. Er werd nog maar weinig hardgelopen, conditioneel konden het beide prima aan, maar dat klimmen zijn we niet gewend en begon wel z'n tol te eisen. Gelukkig taste het ons moraal niet aan, we konden gelukkig zelf blijven lachen. 3 keer moesten we tot bijna 1.700 meter hoogte klimmen en daar tussendoor dan weer terug naar de 1.000 meter. Op 6 km voor de finish konden we de finish zien, maar vanaf daar deden we er nog ruim 2 uur over. De beklimmingen bleven maar komen. Totaal maakte we 3.200 hoogtemeters in de marathon.

Ik finishte uiteindelijk als 27ste in een tijd van 18:26:22 met een marathon tijd van 10:26 uur. Alleen al over de laatste 17km deden we 7 uur. Wat een avontuur. Jánošík is met recht een Extreme Triathlon.

Na winst in Almere, Weert, Rotterdam en een 2e plek in Stein moest in Amersfoort de titel binnengehaald worden. Alhoewel de voorsprong riant was waren TZC Vahalis 3 (Tiel) en RZC (Renkum) nog geduchte concurrenten.

Marcel, Sander, Richard en Richel stonden aan de start van deze sprint wedstrijd (non-stayer) in het centrum van Amersfoort. Ze werden ondersteund door Albert, Edgar en Emiel.

Het was een massastart waarbij het zwemparcours al snel in een versmalling liep, een goede positie was belangrijk. De mannen kwamen vrijwel gelijk uit het water rondom de 15e positie. Tijdens het fietsen werd orde op zaken gesteld door de mannen en nestelden Marcel en Sander en Richard zich in de top 10. Ondertussen gaven Albert en Edgar de informatie door op welke posities zij zich bevonden. Emiel legde alles vast op de gevoelige plaat.

Tijdens het lopen nestelden Marcel en Sander zich in de top 3 en finishte als resp. 2e en 3e. Richard herstelde zich knap naar positie 7 met een 4e looptijd van de dag in deze 4e divisie. Richel finishte op een gedegen 17e plek. 

De 4e overwinning van het seizoen was een feit en dus ook het kampioenschap!

Een exclusief interview aan 3athlon is via de volgende link te bekijken : https://youtu.be/kaGmUhmiv14  

Enkele spraakmakende quotes ,,Fantastisch. Hartstikke leuk. We zagen het eerlijk gezegd wel een beetje aankomen: we hebben er veel training ingestopt en zijn heel blij met het resultaat. Volgend jaar vijf keer eerste in de 3eDivisie, dat is het doel”

De kampioenen werden nog even feestelijk in het zonnetje gezet tijdens het BBQ feest van de TVD later op die dag.

Dank aan alle supporters die zijn wezen kijken dit seizoen en dank aan de actieve deelnemers dit seizoen:

Dennis Blommendaal, Marcel Bezemer, René Verheij, Edgar Taale , Sander van der Matten, Erik Voskuil, Albert de Vries, André de Geus, Richel Driessen en Emiel van Antwerpen.

Sponsoren voor volgend jaar kunnen zich melden bij de penningmeester

En bij deze succes aan de mannen van TV Dordrecht 1 die het feest compleet kunnen maken dit jaar door Zondag 8 September in de Zaanstad kampioen van de 2e Divisie te worden.

Zondag 18 augustus was het zover, Ironman Kopenhagen raceday! Een wedstrijd over de klassieke afstand: 3.8 km zwemmen in zee, 180 km fietsen en 42.2 km (hard)lopen.

's Morgen vroeg (+/- 5:30 uur) opgestaan en daarna snel een licht ontbijt (wit brood met nutella, thee en koffie) naar binnen gewerkt, aankleden en lekker naar de start gewandeld. Fiets controleren, wisseltasjes controleren, wetsuit aan, afscheid nemen van de supporters en samen met Ron Schop het zwemstartvak in. Mijn zwemstrategie voor dit jaar was anders dan in eerdere wedstrijden over de hele afstand. Dit maal zou ik vooral ontspannen en technisch goed zwemmen. Het zeewater was rustig en frisjes (17°C). Na 1:06 uur stond ik weer weer op de kant, lekker gezwommen en vooral energie gespaard.
Snel gewisseld en volgens plan met 1:10 uur op de fiets om aan de rit van 180km te beginnen. Eerst een km of tien door de stad draaien en keren om vervolgens twee ronden ten noorden van Kopenhagen te rijden. Het fietsen ging zo makkelijk dat ik snel te hard reed. In het tweede deel maar eens een Dixi opgezocht en iets rustiger aan gedaan om niet te veel energie te verspillen. Na 5:12 uur kwam ik aan in de wisselzone waar m'n fiets netjes werd aangepakt en weggezet.
Snel wisselen en ruim onder de 6:30 uur begonnen met de marathon. Uiteraard eerst even voor een high five langs m'n supporters. De marathon was een sight seeing door de stad, langs prachtige gebouwen, de kleine zeemeermin en daarna "even" naar de cruiseterminal en weer terug. Het plan was om de eerste 30 km in ongeveer 3 uur te lopen zodat ik voldoende marge zou hebben om "op tijd" binnen te komen. Dat is gelukt, na 10:57 uur sporten werd ik door een enorme menigte binnengehaald: "You are an Ironman"!