"Oh, nee, hè, wat ga je nou weer doen ?" Dat zei mijn zoon toen ik vertelde dat ik lid geworden was van de TVD.
Hij kent me inmiddels een beetje. Hoe ouder, hoe gekker. Op mijn 24e begonnen met hardlopen, op mijn 46e de eerste marathon, samen met Marian. Op mijn 60e verjaardag de hele Berenloop op Terschelling, samen met mijn zoon overigens. Een maand daarna wederom samen met hem de halve West Coast Challenge (67 km met z'n tweeën over het strand met één fiets). En dan nu weer het plan om aan een 1/8 triathlon mee te gaan doen.
Maar het was een weloverwogen keuze. Na de marathon van Rotterdam in april wilde het herstel niet zo snel vlotten. De spiertjes blijven langer stijf dan voorheen. Tijd om het hardlopen niet alleen af te wisselen met fietsen maar ook met zwemmen, om het herstel te bevorderen.

En na een aantal zwemlessen van Marcel en Albert, looptraining van Ivo, koppeltraining van Irvin en niet te vergeten de buitenwatertrainingen met een aantal enthousiaste diehards van de club, was het dan vandaag zover. De 1/8 triathlon van Cuijk !

Natuurlijk van te voren 173 keer mijn tas in- en uitgepakt, slecht geslapen, veel te vroeg wakker, voor de zoveelste keer de site bezocht om de info te bestuderen, nog een keertje extra de weerapp gecheckt, nóg maar weer een keer de route naar Cuijk bekeken, véél te vroeg vertrokken en dus als één van de eersten in het parc fermé. Zenuwachtig ? Nauwelijks, toch ?
Vlak voor de start nog goede raad van Laura en Irvin gekregen, Joyce controleerde nog even samen met mij of alles goed klaar lag bij de fiets, en samen met Marian lekker zenuwachtig staan wachten op de start.

Met zwemmen ben ik lekker een beetje achteraan gaan staan. En, niet verbazend, ook een beetje achteraan het water weer uitgekomen. Bijna de hele route schoolslag gezwommen. Ik voel me nog niet rustig genoeg om vrije slag te zwemmen. Hier ligt dus nog een uitdaging voor de trainer en mij.
De wissel ging lekker snel. Gauw ook mijn gelletje naar binnen gewerkt in de eerste fietskilometer. Het fietsen ging goed, hoewel ik wel door heeeeeel veeeeeel mensen werd ingehaald. Maar gelukkig heb ik er ook nog 2 ingehaald. Het viel me wel op dat ik de hele weg wind tegen had. Dat moesten ze verbieden.
Keurig zoals Irvin het me geleerd had, de laatste kilometer wat lichter fietsritme, om de beentjes op het lopen voor te bereiden.
Nu zou je denken, bijna veertig jaar hardloopervaring, dus dat lopen is een eitje. Nou, forget it, dames en heren, het ging allerbelabberdst ! Wat een zware 5 kilometer, zeg. De zon begon meedogenloos te schijnen en ik liep in het begin veel te hard (zelfs even bijna 12 km per uur) dus dat moest ik bezuren. Maar gelukkig waren er ook lichtpuntjes. Bijvoorbeeld dat ik toch nog lopers inhaalde, waaronder mijn buurvrouw van het parc fermé, die er onverwacht snel vandoor was gegaan met zwemmen en fietsen. En dat alle TVD-ers me aan stonden te moedigen bij de finish ! Dat geeft net dat laatste stukje nog vleugels !
Zeer voldaan kwam ik over de finish, blij dat ik mijn eerste triathlon heb uitgezwommen, -gefietst en -gelopen in een tijd van maar liefst 1:33:00 uur. Er is ruimte voor verbetering, zou ik zo zeggen.
Alle TVD-ers bedankt voor de support !! En voor de foto's !
En mijn zoon is blij dat ik nu weer even gewoon achter mijn laptop zit.

226km over een waanzinnig mooi parcours door de alpen, op vertrouwen, wilskracht en emotie.

Nooit gedacht dat na het oplopen van een gescheurde nier acht weken voor dit evenement ik aan de start zou staan, en dat het zo ontzettend goed zou gaan.

Fenna, Erik, Hannie en natuurlijk mijn running mate Pauli bedankt voor jullie support gedurende het hele weekend!

Afgelopen zaterdag was het dan zover, mijn eerste ¼ triathlon. Wanneer ik mij zo enthousiast heb ingeschreven voor deze uitdaging in Oud-Gastel weet ik niet, maar dat zal ongetwijfeld op een moment zijn geweest dat ik dacht de hele wereld aan te kunnen.

Enige tijd geleden ontving ik een leuke mail van Irvin met de vraag of hij mij voor zijn trainerscursus mocht begeleiden tijdens mijn wedstrijd. Natuurlijk kon ik daar als groentje geen nee op zeggen en welke amateur triatleet heeft er nu een persoonlijke begeleider, nou ik dus!

Die begeleiding pakte Irvin vrij serieus aan moet ik zeggen. Ik werd geïnterviewd, moest doelen benoemen en tips en trucs werden gedeeld. Hoewel ik mij altijd vrij relaxt voel voor wedstrijden (ik zie 't immers altijd als een goed georganiseerde training) wilde ik Irvin niet teleurstellen om als laatste binnen te komen. Van tevoren toch maar de door Irvin toegezonden checklist afgewerkt en de site van Oud-Gastel goed doorgenomen. Iets wat ik normaal gesproken nooit doe. En ik weet nu waarom. Ik zag tijden van vorige edities voorbijkomen en het lood zonk mij enigszins in de schoenen. Toen ik het tijdschema voor de ¼ triathlon bekeek voelde ik voor het eerst de zenuwen in mijn buik, 13.45 uur (2 uur en 45 minuten na de start!) binnenhalen laatste deelnemer…slik.

Aangezien mentale begeleiding ook hoort bij de service die Irvin biedt, gelijk een mail gestuurd met al mijn angsten. Zo enorm fijn om dan terug te krijgen, dat ik mij vooral geen zorgen hoef te maken om de eindtijd en dat ik bij de finish met open armen wordt opgewacht. Bam, in 1 klap alle zenuwen weg. Afgelopen donderdagavond na de zwemtraining nog even samen de laatste puntjes doorgenomen en beloofd, dat wanneer ik rond de door mij gedroomde 2 uur 50 zou halen, ik trakteer op appeltaart. Met mezelf heb ik afgesproken dat ik probeer om binnen de 3 uur binnen te komen.

Zaterdag met Irvin afgesproken en samen zijn we naar de zwemstart gefietst. Fiets werd goedgekeurd en ik kwam André tegen, die al klaarstond in zijn wetsuit. Misschien voor jullie heel normaal om een wetsuit te dragen, maar ik doe alles net ietsje anders dan anders. Voor mij geen wetsuit, maar het prachtige trisuit van de TVD. Alle fietsspulletjes volgens de instructies van Irvin klaargelegd en na een high-five het water in. Watertemperatuur was heerlijk en ik heb geprobeerd in een flow te komen met het zwemmen. Na een klein omweggetje, lees vreemde afwijking in het water, kwam ik 26 minuten na de start uit het water. Ik ben geen snelle zwemmer, dat weet ik, maar ik verzuip niet en dat is t belangrijkste. Onderweg wel ingehaald door andere kleuren badmutsen (de mannen van de 2e divisie waarschijnlijk), maar goed.

De eerste wissel ging goed en binnen no-time zat ik met hardloopschoenen, ja je leest het goed, op mijn racefiets met gewone pedalen (ja ik zie je denken….). Het fietsen ging over 40 km in 2 rondes over een parcours van 20 km. Onderweg aardige wind tegen en opzij, maar ik genoot (tip van Laura!) en heb alle vrijwilligers eet smakelijk gewenst, het was tenslotte lunchtijd. Op de fiets mijn appelsap gedronken, maar mijn banaan vergeten (dom). Ik fiets meestal alleen op 't kleine blad, maar onderweg tijdens een afdaling ben ik toch overgegaan op het grote blad en dat ging me een partijtje lekker. Toen ik in het dorp arriveerde, wilde een vrijwilliger mij dirigeren naar 't parc ferme, maar ik was nog scherp en zei nee ik moet nog een tweede rondje! Je had de angst in Irvin zijn ogen moeten zien….Ik had geen idee hoe hard ik ging, maar ook hier bedacht gewoon je eigen race rijden en de rest laten voor wat 't is. Onderweg bij het tweede fietsrondje nog de toppers van de 2e divisie bij de heren aangemoedigd. Man, wat zag dat er goed uit! Bij binnenkomst in het parc ferme riep Irvin mijn tussentijd, 1 uur 50. Mijn tweede wissel kon sneller (helm netjes ophangen moet ik volgens Irvin volgende keer maar achterwege laten), maar omdat ik mijn loopschoenen al aanhad kon ik beginnen aan het laatste onderdeel.

Die banaan had wellicht een snellere looptijd kunnen opleveren, dus tijdens 't lopen beetje uitgerekend dat ik ongeveer 1 uur over deze 10 km zou doen. Lopen voelde aan als thuiskomen, heerlijk, eindelijk iets waarvan ik weet hoe 't moet aanvoelen. Psychisch is 't overigens wel een dingetje om twee keer hetzelfde stuk af te leggen, zeker als iedereen om je heen al gefinisht is. Ik heb om de tijd te doden maar een spelletje gespeeld onderweg, bekers water halen en brengen. Niet alleen omdat t lekker is om iets in de hand te houden tijdens het lopen (meestal speel ik piano, maar dit werkte ook prima), maar vooral ook om het parcours schoon te houden. Ik hoop overigens dat alle lege gelletje die ik onderweg ben tegengekomen niet van onze vereniging waren.

Mijn finishmoment was geweldig, ik heb genoten van een echte Ironman finish (ik weet dat dit niet zo is, maar laat mij lekker in die droom). Met een tijd van 2 uur 44 minuten en 29 seconden (niet als laatste!) betekent dat trakteren! Dus APPELTAART uiteraard met slagroom na de zwemtraining komende donderdag.

Ironman Luxemburg 70.3

18 juni 2016.

Vorig jaar voor mezelf een doel gesteld voor 2016, dat moest de Ironman Luxemburg gaan worden!

Vele mooie verhalen gehoord over deze wedstrijd, dus had ik besloten om deze ook te gaan doen en ook wilde ik een keer een wedstrijd doen onder een Ironman organisatie.

Super uitdaging, zeker gezien mijn mindere loopkwaliteiten nu op het moment en de vele blessures de laatste jaren. 1991 was mijn laatste halve die ik had uitgelopen en dat was die van Stein, toen nog 2,5 -80 -20 en de tijd was toen 4.20 uur en de laatste 5 km veel gewandeld……..dus dat moet anders gaan nu.

Woensdag 15 juni slecht nieuws vanuit Luxemburg, het word een duathlon i.v.m. slechte condities van de moezel, te veel stroming, eerst dus 5  km lopen. Wat had ik er de ziekte in, gaan ze mijn goede onderdeel eruit halen, ik was er echt ziek van. Word nu een hele andere wedstrijd! Ok knop om en accepteren, weer een uitdaging extra.

Donderdag 16 juni de reis richting Luxemburg, hoe dichter we bij Luxemburg komen hoe slechter het weer word, regen regen en nog eens regen, 10 graden gaf de meter aan in de auto!

Gelukkig in de middag werd het droog en konden we zoals gepland het rondje fietsen door het heuvel deel ( alla limburg/ardennen), gelukkig dat ik dit heb gedaan want het is een pittig rondje met gevaarlijke bochten.

Vrijdag 17 juni, s ’morgens 1 uurtje uit gefietst, in de middag alle spullen ophalen bij de Ironman organisatie, meeting met bas diederen en andere van Team4Talent ( TVspijkenisse had deze gekregen van de Ironman organisatie). Weer terug snel naar verblijf om de tassen te voorzien van fietsspullen en loopspullen, s ’middags fiets wegbrengen in parc ferme en tassen op juiste plaats ophangen, parc ferme doornemen. Snel naar briefing in de ironman tent en aangeschoven bij Fenna, eric en dennis.  In de avond naar de Ironman pasta party, leuk hoor een hele tent vol triatleten aan de pasta en een bidon water/sportdrank.

21:00 in bed en rusten en lezen, 23:00 geprobeerd te gaan slapen.

Zaterdag 18 juni raceday!!!!

Ik was vroeg in parc ferme, het had weer geregend die nacht, ketting schoonmaken en insprayen, banden oppompen.  Shit! Lekke voorband, rustig blijven en binnenband vervangen.

10 uur gaan de profs van start, daarna gaan ze op tijdsvakken starten. Ik zet in op 4.30 per km en start in vak van 22.30 minuten. Eerst effe goed inlopen en dat voelde goed.

Start, rustig weg en concentreren, HS niet boven 155. Gaat goed en loop parc ferme binnen bij 25 minuten……….rondje bleek 5,8 km te zijn, ok rustig blijven en goed wisselen. Eenmaal op de fiets,  hoe voelen de benen, niet gewend om eerst te rennen voor het fietsen. Wooowh de benen voelen goed. De eerste 20 km zijn vlak tot een keerpunt, deze gaan goed met 40,5 gemiddeld. Na keerpunt draaien en weer terug blijkt er een hele groep in mijn wiel te zitten van a 15 man……..oke zit het zo hier. Op naar de eerste beklimming bij a 36 km. Deze had ik verkend en wist dus hoe lang die was en de stijgingspercentage. En nu kijken wie er in de groep over blijven, staan en aanzetten, gaat goed.

Boven aangekomen, mooi we zijn nog met z’n drieën over, dalen en nu doortrappen.

Het parcours gaat omhoog en omlaag, dus binnenblad en buitenblad, continu schakelen.

Bij 60 km moet ik mijn medevluchter even laten gaan, eenmaal terug op het vlakke rijd ik hem weer voorbij, laatste stuk van a 15 km is weer vlak en dus weer 40-42 km per uur. Laatste km even de druk van de benen af en voorbereiden voor het lopen. Effe snel op de teller kijken, mooi 36,5 gemiddeld op dit mooie en lastige parcours.

Concentreren in de wisselzone, fiets neer zetten en tas pakken en de tent in. Lekker effe zitten geeft toch een ontspanning. Tas afgeven in de dropzone en lopen.

De fietsbenen moeten nu loopbenen worden, 1e km gaat lekker en proberen niet te hard te gaan. Planning was tussen de 4.30 en 5:00 te blijven. Oeps de 1e 2 km gaan te hard ( 4.18 per km ), ok effe goed in ritme komen.

Concentreren en blijven lopen, het word zwaar bij 12 km en krijg een vreemd gevoel en begin zweterig te worden aaiiii en zit nu boven de 5 min. per km, 2e gel naar binnen werken en water aanpakken. Voel me weer beter en loop weer onder de 5 min. per km. Laatste rondje van de 4 begint, ok blijven lopen is de opdracht, 1e post in het rondje COLA aanpakken, doorlopen als je het nog lopen kan noemen, 2e post COLA. Nu nog 2 km langs het vele publiek en krijg een super blij gevoel.

Finish Yes! In 4.41 uur, 1e run 5,8 km in 25 minuten, Fietsen 90 km in 2.28 minuten, 2e run 21.1 km in 1.43 uur en zeer tevreden, onder de 5 min per km, missie geslaagd.

Zeer tevreden en ontroerd, van chronisch ziek 2000 tot 2009 en vele blessures naar een Halve Ironman. ER hing een shirt in de ironman store met een tekst  “anything is possible”

een dikke minuut na 13:00uur kom ik over de finish. Achter mij komt Sander binnen gerend en zoekt het tapijt op om zijn blaar en lichaam de broodnodige rust te geven. Redmer staat bij het hek uit te hijgen, nadat hij de einsprint om plek 17 heeft gewonnen. Daarnaast zie ik Emil staan, die al redelijk bij zijn positieven is. Vervolgens kijk ik om ons heen in het finishterrein en zie dat er minimaal 2 andere teams met 3 atleten binnen zijn.

Na wat uithijgen, op adem komen, elkaar verzorgen met drinken, fruit en zoute snackstengels, lopen we richting de wisselzone. Het plan is simpel en als volgt: spullen pakken, naar de massagetafel, douchen en dan op de terugweg naar Dordrecht ergens bij de “M’ een hapje eten.

13.27uur: ik zeg tegen Emil, Redmer en Sander dat we wel even moeten wachten op de prijsuitreiking, want dat is wel netjes en wie weet hebben we wellicht prijs. De overige nemen me niet helemaal serieus, er wordt enigszins lacherig op gereageerd. Redmer: “ik ga alvast naar de massage”.

13.29uur: de omroeper deelt mede: Willen de volgende teams naar de prijsuitreiking komen: Edo Sports, Ferro Mosae en TV Dordrecht.  Aafke, die als top-supporter mee is, rent achter Redmer aan, die al bijna uit de wisselzone is gecheckt en stuurt hem naar het podium op het finish-terrein.

13.39uur: Daar staan we dan te stralen op het podium met een bloemetje voor het thuisfront! Zie de foto’s voor het bewijs. Verrast, superblij, maar bovenal dik verdiend, want in de breedte als team super sterk gepresteerd. Een stabiele, soepel werkende ketting waar een ieder vandaag zijn aandeel in had !

Nadat we als helden zijn ontvangen bij de massage, al waar een enkele dame een bloemetje krijgt voor bewezen massage-diensten, gaan we richting de douche. Uiteraard werd ook deze dag in TVD divisie-triathlon-stijl afgesloten met een herstelmaaltijd bij de “M”!

Tot de volgende “TV Dordrecht 2e divisie triathlon on the road”

Maanden voorbereiding, geleefd als een olympische sporter, geslapen in een zuurstoftentje en vandaag was daar eindelijk Het Debuut op de 1/8 triatlon in Terheijden. 

Vanuit mijn tentje eerst goed ontbeten en een laatste check op de checklist. Heb ik echt alles ingepakt? Eenmaal ter plaatse goed opgevangen door Ronald, mijn begeleider, die nog wat laatste tips gaf. Alles netjes klaargelegd voor de wissels en als laatste mijn wetsuit aangetrokken (zit de rits achter..ja gelukkig wel) en op naar de start. Aangemoedigd door mijn familie gleed ik soepeltjes de Mark in en om 10:15 klonk het startschot. Rustig van start gegaan en met mijn blik op de boei gericht gingen de 1e 250 meter lekker ontspannen. Met fietsen hadden wij op bochten geoefend maar niet met het zwemmen en ik vloog dus bijna de bocht uit zo het riet in. Coördinatie is voor verbetering vatbaar zullen we maar zeggen. Mijn fiets stond aan het begin van de wisselzone dus ik kon hem makkelijk vinden. Het was een mooi fietsparcours met brede wegen en een ruime u-bocht ;). Af en toe een lichtend zoemend geluid van een tijdritfietsje die voorbij kwam waarbij aanhaken van hele korte duur was. Aan het begin van de loopronde gaf Irvin nog wat wijze woorden door vooral ontspannen te lopen en dat zorgde ervoor dat het afsluitende onderdeel goed werd afgesloten. Met een vooraf ingeschatte eindtijd van 1:15 / 1:30 was ik erg blij met de eindtijd van 1:22:23.

Ik heb mijzelf In de 1e week van 2016 aangesloten bij TVD zonder enige zwem- en fietservaring. Doel was om mijn algehele conditie te verbeteren en meer afwisseling in de sportdisciplines. De opbouw van de trainingen en het enthousiasme van de teamleden en trainers bevalt mij zeer goed en ik ga weer volle bak om de volgende uitdaging aan te gaan. Op naar Hawaii !

Een superleuke ervaring!

Emiel

Heeft ze recent de marathon van Rotterdam en een eerste triatlon op haar palmares laten schrijven, nu kan ze daar ook een podiumplek aan toevoegen. Tijdens een zonnige Lenteloop in Papendrecht wist Ellen Zaal zich in 00:46:51 naar een derde plaats V45 te lopen. Het geheim: "Een stroopwafel van tevoren en haar 83-jarige vader enthousiast langs het parcours".

Proficiat Ellen! 

We kunnen weer een goed gevuld triathlonweekeinde tegemoet zien. Het triatleren begint voor TVD'ers al op vrijdagavond, de midzomeravondtriatlon Leidschendam op de langste vrijdag van het jaar. Op zaterdag trekt de Lenteloop in Papendrecht ook weer de nodige TVD'ers aan.

Op zondag zijn we weer landelijk goed vertegenwoordigd, bij voorbeeld in Terheijden. Altijd bijzonder als iemand zijn eerste trathlon gaat doen, in dit geval Emiel. Heel veel succes daarbij! Ons 2e divisie team gaat in Weert vanaf een achtste plaats in de ranglijst strijden voor meer.  En niet te vergeten onze man in triathlon Huizen timmert na lang blessureleed weer goed aan de weg, succes Leo!

Allemaal veel succes dit weekend, geniet ervan!

Afgelopen woensdag was er een aangename variatie op het thema looptraining, in de vorm van een heuveltraining in de Gorzen. De opkomst was goed, de sfeer super en de training pittig. Menig zweetdruppeltje werd achtergelaten op het gevarieerde loopparcours. Precies de bedoeling.

Een eervolle vermelding voor Ellen, gekroond tot Queen of the Mountain, na een geslaagde afsluitende achtervolgingsloop.

Ook dit weekend kun je weer TVD'ers spotten bij diverse wedstrijden. Op zaterdag is er een goede opkomst in Krimpen en op zondag staat een mooi gezelschap aan de start in Ter Aar. Jullie steun is daarbij van harte welkom> Doe je niet mee, kom dan als supporter gezellig kijken en aanmoedigen!

Bijzonder om te vermelden is dat diverse leden in deze wedstrijden opgaan voor hun eerste triathlon bij TVD. Richard (den Hollander) staat als "dark horse" aan de start in Krimpen,  Brenda gaat in Krimpen het asfalt laten schroeien en Marian zwemt in Ter Aar de tegels uit het bad. Een andere vermeldenswaardige prestatie is dat Willem dit jaar al voor de 17e keer aan de start van een wedstrijd staat. We wensen ze veel plezier en succes!

Vorig jaar zomer had ik ze al eens gezien. Bij de zwemtraining. Een hippe trend in tatoeages? Een telefoonnummer van een nieuwe café-kennis? Nee hoor: souvenir van een wedstrijdweekend.

Vandaag heb ik er zelf één, zo'n startnummer op m'n bovenarm. 
Dank je wel teamgenoten, voor alle support! 12e van de 24, dat is -samengevat- toch maar mooi in het linker rijtje.

Nu maar hopen dat 'ie blijft zitten tot de volgende zwemtraining.

In een zonovergoten Smulbos wisten de dames mooie tijden neer te zetten. De wedstrijdorganisatie mag terugkijken op een geslaagd evenement.

De uitslagen:

In een zonverlicht Smulbos is, op de warmste dag van het jaar tot nu toe, een mooi evenement neergezet. Ondanks de vakantietijd was er een goede opkomst met deelnemers van alle niveau's. Deelnemers en organisatie kunnen terugkijken op een geslaagde dag.

De uitslagen:

Zondag 10 april 

Hoestend en proestend tik ik de kant aan na een zwemtest op de vroege zondagochtend. Niet veel later krijg ik de vraag van Albert: "Heb je de 24e wat te doen?" 

Zondag 24 april

Om een lang verhaal kort te maken, het is iets na 1300 uur en ik sta in Arnhem mezelf in het geleende wetsuit van Marcel te heisen. Weersvoorspelling: buien met hagel, gevoelstemperatuur van -1. Luik-Bastenaken-Luik krijgt een aangepaste route ivm het slechte weer. En Fenna vermeldt me dat het op het randje is van doorgaan.

Resumé, de ideale omstandigheden voor mijn eerste triathlon! 

We starten weg. Ik moet de voeten van Redmer in de buurt houden en in zijn kielzog mee liften. Na baan 15/16 kom ik erachter dat het makkelijker ademt boven water dan onder water. Het resultaat is dat ik een gaatje moet laten vallen en een paar goede teugen zuurstof moet pakken... Het seintje van het laatste baantje komt gelukkig snel en ik kan me bezig gaan houden met een andere hobby: fietsen!

Over een tapijtje met hagelstenen rennen we naar de fietsen en nadat Redmer zijn kledingkeuze heeft gemaakt, hoor ik "Go" en we beginnen direct volle bak aan het glooiende fietsparcour van Arnhem. Kop over kop rossen we over de Arnhemse heuvels. Na twee rondes kunnen we ons klaar maken voor de wissel naar het hardlopen.

Ritme pakken met het hardlopen, dat was pittiger dan ik dacht. Het parcour heeft behoorlijk wat klim- en daalmeters en terwijl ik de goede versnelling aan het zoeken ben denk ik: "pff, hadden ze niet een vlakker stukje kunnen uitzoeken". Gelukkig krijg ik in de laatste ronde een duwtje in de rug van Marcel en Redmer en ik kan je vertellen, dat voelt erg goed!

Ik pers het laatste beetje nog uit mijn lijf en kom uitgeput maar voldaan over de finish. Uitslag 8e van de 19 teams in de 2e divisie. Onderweg naar huis crossen we nog langs een gele M. En wederom wordt de vraag gesteld: "Heb je 15 mei wat te doen?"

Wordt vervolgd....    

Ik wist het niet: volgens niet verder vastgelegde huisregels zorgen de newbies van het trainingsweekend voor een kort verslag. Of er sancties zijn weet ik niet en hoef ik ook niet te weten. Hier mijn geheel vrijwillig relaas van het gezellige en sportieve weekend van de TV Dordrecht.

Volgens buienradar zou het een nat weekend worden maar dat houdt de echte buitensporter natuurlijk niet tegen. Dus geen last minute afmeldingen en alle huisjes vol bezet. Vrijdagochtend was er een hartelijk ontvangst en onder het genot van een heerlijk stukje Limburgse vlaai (niet het laatste stukje vlaai dat weekend) werden wat praktische en veiligheidsdingetjes doorgenomen. Veiligheid is zo belangrijk dat het dragen van een helm tijdens de autorit al werd gewhatsappd. Veel rust was er niet in de benen. Daarom snel omkleden en beginnen met een koppeltraining.

Het weer was ons goed gezind (buienradar?). Het zonnetje scheen lekker. Voor de koppeltraining was er een heerlijk rondje voor het fietsen uitgezocht en een paar looppaden met verschillende stijgingspercentages. Een geweldige opwarming voor het weekend. Niet alleen het fietsen en lopen, maar uiteraard om weer lekker bij te praten.

Bij terugkomst op het park konden we de huisjes in. Uiteraard werden de fietsen schoon gemaakt. Oké niet door iedereen, maar de echte zorgzame weten dat goed onderhouden materiaal belangrijk is. Na een verkwikkende douche en een paar biertjes/thee/sap/chips/nootjes heerlijk in het zonnetje gingen we eten. Het was (zoals ons newbies was verteld) een vertrouwd adres: De Buitenlust. We hadden een aparte ruimte van de andere bezoekers. Of dit was door eerdere ervaringen van uitbater met TVD is mij niet bekend. Ik houd het er maar op dat dit het beste was voor alle partijen. De maaltijd was gezellig en lekker. Ik denk dat iedereen zich had ingehouden tijdens de koppeltraining, want er was nog voldoende energie over om flink wat leven te maken. Dirk was net op tijd voor het voorgerecht, Sander voor het dessert en Coen voor de laatste borrel. Het was vrijdagmiddag erg druk op de Brabantse wegen. Jammer.

Na het diner was het in sommige huisjes nog lang licht.

Voor de zaterdag stond een fietstocht op het programma. Door de regen werd er wel wat geïmproviseerd.  Althans zo moest het lijken. De tot 2x  ‘toevallig’  overstekende koeien (voor de maximale Limburg beleving) konden geen toeval zijn. Dit was minutieus voorbereid. De lekke band vlak voor de koeien was gewoon in scene gezet omdat we anders te vroeg bij de koeien zouden zijn.
Droog hebben we het helaas niet gehouden en het aantal doelkilometers werd niet gehaald. Uiteraard mede door de een iets langere stop onder het genot van een cup-a-soup, vlaai, stokbrood gezond, kippenbouillon, koffie. Jammer dat de fanatieke dames onze aanmoedigingen vanuit het café niet opgemerkt hadden. Sta je daar toch voor niks achter het raam je best te doen.
Zoals gezegd hebben we niet heel veel kilometers gemaakt. Ze waren wel intensief. Na de aanloopkilometers met kleinere beklimmingen was de Camerig de eerste echte serieuze klim die we op volle snelheid deden. Daarna flink doortrappend de Vaalserberg op. Flink betekend: op maximaal vermogen. Nadenken is niet nodig, al het bloed moet naar de benen. Tijdens die klim vroeg ik me stiekem wel af wat met trainingsweekend nu eigenlijk echt bedoeld wordt. Is het een weekend waarin getraind wordt of is het een weekend waarvoor getraind moet worden? Ik weet het nog steeds niet. Tijdens het fietsen ook nog wat Amstel Gold rijders aangemoedigd. 240 km fietsen met dat weer dwingt toch zeker respect af.

’s Avonds een nieuw adres voor het diner geprobeerd: de Zwarte Madonna. Het bleek een goede keuze te zijn. Op loopafstand en een lekker eenvoudig keuken. De inrichting was wel even wennen. Een koorknaapje wat vanuit de biechtstoel toezicht houdt kom je niet vaak tegen. Omdat wij ook wat privacy wilde, hebben we het biechtstoel gordijntje toch maar dicht gedaan.

Op zondagochtend stond een zwemtraining op het programma. Helaas heb ik daar door een blessure niet aan meegedaan. Volgens betrouwbare bron werd er zeer serieus en intensief getraind. Voor een vereniging als de onze heel logisch. Ikzelf vond het wel jammer dat de glijbaan en het bubbelbad niet gebruikt werden, een beetje plezier tijdens zo’n weekend lijkt me toch ook niet verkeerd. Maar ja, een triathlon doe je niet zomaar, dat is serious business.

Na het ontbijt kwam de verassing. Het had het thema ‘rondje om de kerk’. Het principe was simpel: men fietst naar de kerk, doet de wissel en rent 2 rondjes om de kerk, daarna weer op de fiets en op naar de volgende kerk. Plezier verzekerd. Er zijn heel veel kerken in Limburg en gelukkig hebben we ze niet allemaal gedaan. Dit fiets festijn werd verder gelardeerd met het toeschouwen en aanmoedigen van de profs die de Amstel Gold Race aan het rijden waren.

Het weekend werd vervolgens afgesloten zoals het begonnen was: met een vlaai en veel gezelligheid.

Activiteitencommissie, heel erg bedankt voor het organiseren van een geweldig weekend. Ik heb het heel erg naar mijn zin gehad. Of zoals anderen het o.a. zeiden: “Het waren 3 fantastische dagen” en “Mooi cluppie bij elkaar”.

Donderdag 28 april zal TVK de zwemloop organiseren in en rond het zwembad Ons Polderbad te Stolwijk. Deze zwemloop is de 2de wedstrijd van in de Interclubcompetitie, een samenwerking tussen de triathlon verenigingen TVHW, TVD, TVR, TVS en TVK.

Bezoekadres:

Ons Polderbad
Kievitslaan 49
2821 XL Stolwijk

De zwemloop zal gaan over 500 meter zwemmen en 5km hardlopen. Starttijd zal om 20.00 zijn en je kunt ter plekke aanmelden of vooraf via mail aan:
Dimitri Pennings (ddjp17@hotmail.com ).

Na de looptraining afgelopen woensdag was er nog een "apres run bakkie thee" met de club deelnemers van de Marathon Rotterdam. Een mooie opkomst. Leuk om zo'n grote groep tvd-ers bij elkaar te zien. En gezelligheid ten top!

Aan alle lopers: gefeliciteerd met jullie prestaties. Aan alle supporters: bedankt voor jullie aanwezigheid langs het parcours, die steun was zeer welkom.

UITNODIGING VAN DE ORGANISATIE VAN DE ITU TRIATHLON CHAMPIONSHIPS ROTTERDAM

Met het WK Paratriathlon in 2016 en de Grand Final van de World Triathlon Series in 2017 zijn Rotterdam en de Nederlandse Triathlon Bond gastheer van twee van de belangrijkste topsport triathlon evenementen van het jaar. Op 23 en 24 juli 2016 vindt de ITU Triathlon Championships Rotterdam plaats. Dit topsportevenement is een combinatie van het WK Paratriathlon, de European Sprint Cup, het NK Dutch Masters en wedstrijden voor agegroupers. Twee dagen lang is de binnenstad van Rotterdam deze zomer het domein van triatleten. Op zondag 24 juli komen agegroupers in actie in het centrum van Rotterdam, met de Erasmusbrug, Hotel New York en de Euromast als iconische landmarks op het parcours.

VRIJWILLIGERS

Grote evenementen als deze kunnen niet worden georganiseerd zonder de inzet van vrijwilligers. Wij zijn daarom op zoek naar 500 enthousiaste sportliefhebbers die willen helpen om van de wedstrijden in de binnenstad va Rotterdam een daverend succes te maken. Alle 125 aangesloten verenigingen willen wij hierin graag betrekken. U, als vereniging, kunt ons namelijk helpen om triathlon in Nederland aan een groter publiek te laten zien en Nederland verder op de kaart te zetten als triathlon land.

VERENIGINGSACTIE

Wij zijn ontzettend blij met uw inzet en daarom hebben wij een mooie beloning voor de verenigingen die de meeste vrijwilligers aanleveren:

1st prijs: 10x startbewijs voor Age Group Open race in 2017

2e prijs: VIP arrangement voor twee personen op een dag naar keuze tijdens de Grand Final in 2017

Daarnaast zal de vrijwilligersbriefing plaatsvinden tijdens het EK Atletiek in Amsterdam. Na de briefing, waarin verder wordt ingegaan op taken en verantwoordelijkheden tijdens de ITU Triathlon Championships Rotterdam, bezoeken we gezamenlijk de wedstrijden in het Olympisch Stadion. Nog een reden om hier een mooi clubuitje van te maken!

De leden of vrijwilligers die zich aanmelden als vrijwilliger kunnen op het aanmeldingsformulier aangeven via welke vereniging zij zich aanmelden.

Er is een breed aanbod aan taken, zodat iedereen datgene kan doen wat hij of zij het liefst doet. Hierbij kunt u denken aan registratie, wedstrijdorganisatie, communicatie en media, transport en logistiek, opbouw en afbouw. In de bijlage is een digitale flyer bijgevoegd met daarin meer informatie voor vrijwilligers. Wij willen u vragen of u deze flyer onder uw leden en vrijwilligers wilt promoten met de vraag of zij zich in willen zetten als vrijwilliger tijdens de ITU Triathlon Championships Rotterdam 2016.

Mocht u behoefte hebben aan een aantal hardcopy posters of flyers dan sturen wij u die graag toe.

Wij hopen u en uw leden en vrijwilligers te verwelkomen in Rotterdam. Vrijwilligers kunnen zich aanmelden via de volgende link: http://rotterdam.triathlon.org/nl/vrijwilligers/aanmelden/

Voor vragen of opmerkingen kunt u contact opnemen met de vrijwilligerscoördinator, Christiaan de Jong via christiaan@tigsports.nl of 020 570 9060.

Voor de flyer van deze vrijwilligersactie, klik hier.

Op 10 april is het weer zover, het jaarlijkse loopfestijn in Rotterdam. Met als hoogtepunt de marathon. Dit jaar met opvallend veel TVD atleten aan de start! 11stuks in totaal, volgens mij een record deelname. Ieder met een eigen verhaal doel en motivatie.

Ellen, Joyce, Johan, Richard, Dirk, Irvin, Remi, Dennis, Jef, Erik & Willem, heel veel succes en geniet van ieder moment.

En vergeet niet: Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen.

Wedstrijd # 1

Datum                                        : 5 maart 2016

Locatie                                       : Schuringse Dijk, Numansdorp

Afstand                                      : 5 en 10 km over autoluw parcours

                                                    (5km 1 ronde /10km 2 rondes)

Start wedstrijd                            : 11:00 uur

Melden                                       : tussen 10:00 en 10:45 uur

Bekendmaking aanmoediging prijs         : bij de finish na laatste finisher

Parkeergelegenheid:

                                Schuringse havenkade Oostzijde, hier inrijden tot aan de silo aan

                                de rechterhand, hier kan op de betonplaat geparkeerd worden.

                                De weg zelf dient vrijgehouden te blijven.

                                Volg de wegbewijzering.  Let op, er is ook een ingang aan de

                                Westzijde, een vriendelijk verzoek hier NIET te parkeren i.v.m.

                                overlast.

Routebeschrijving:

                                komend vanaf Rotterdam, over A29 richting Zierikzee, neem afslag

                                22 Numansdorp. Sla bovenaan links af (Provinciale weg),volg deze

                                tot aan de rotonde. Neem op de rotonde de eerste afslag rechts

                                (Rijksstraatweg, let op snelheid!), volg deze vervolgens rechtdoor

                                op de Burg.de Zeeuwstraat. Blijf volgen, rechtdoor over

                                Voorstraat. Einde Voorstraat linksaf Schuringse Dijk, na ca. 3 km

                                passeer je rechts eerst Schuringse Havenkade Westzijde, na ca. 

                                100 meter sla rechts de Schuringse Havenkade Oostzijde in,

                                volg de weg tot T splitsing, daar rechtsaf en 1e weg(voor de brug)

                                 linksaf, men kan daar parkeren (gedeeltelijk in berm).

                                (ca. 1 km)

                                Via het bruggetje aan de rechterzijde naar overkant water,

                                loopt men  richting de start.

                                Vanaf de Schuringse Dijk zal er wegbewijzering staan.

Geen kleed- douche gelegenheid.

Voor het volledige bericht, inclusief plattegronden, klik hier.

Iets waarover ikzelf lyrisch ben is het feit dat in 2017 het wereldkampioenschap triathlon in Rotterdam plaats vindt. Zo ongeveer in de achtertuin alle toppers van de wereld. Als voorloper daarop vindt op 23 en 24 juli dit jaar een ITU-wedstrijd in Rotterdam plaats op, je raadt het al, het parcours van het WK 2017. De wedstrijd van dit jaar geldt ook als kwalificatiemoment voor het WK. SInds vandaag is de inschrijving open. Ik heb mezelf meteen ingeschreven (sprint-afstand). Niet dat ik in de veronderstelling leef dat ik me kwalificeer, maar wel omdat het me ontzettend gaaf lijkt om daar mee te doen. Wellicht zijn er meer leden die dit erg leuk vinden. Bij het inschrijven kon je aangeven wanneer je het leuk zou vinden om met een bepaalde groep mensen in eenzelfde startwave te starten. Hiervoor moest je een naam opgeven. Indien je dus in dezelfde startwave wilt zitten als ik (en wellicht andere TVD-ers) kun je de naam GoTVD invoeren. Je moet de naam wel met de juiste hoofdletters typen.

Remi Boon

Tijdens de nieuwjaarsreceptie zijn ook de clubkampioenen van 2015 gehuldigd.

Dames:

Achtste: Lorette van Leuven

Kwart: Hannie Soeters

Heren:

Achtste: Irvin van der Waal

Kwart: Marcel Bezemer

Van harte gefeliciteerd!

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u allemaal een gelukkig, gezond en sportief 2016. Tot ziens op de nieuwjaarsbijeenkomst op 7 januari.

Zondag 13 december meegedaan aan de Giathlon in Dordrecht. 

Eerst 10 minuten zwemmen, vervolgens 30 minuten spinnen en tenslotte 20 minuten op de loopband. Hierbij worden punten verzameld en wordt een totaalklassement opgesteld. 

Een mooi evenement voor een goed doel, te weten de gehandicaptensport. 

Uiteindelijk mijn dochters Rosalie en Isabel net voor kunnen blijven. Isabel is wel eerste geworden bij de dames zonder NTB licentie! 

Afgelopen maand heeft Albert de Vries zijn welverdiende Triathlon Trainer Nivo 3 diploma in ontvangst genomen. De TTN-3 kan binnen een vereniging zelfstandig functioneren bij het geven van lessen, trainingen, wedstrijden, testen en andere sportieve evenementen .  De TTN-3 beschikt over basiskennis en -kunde van alle betreffende secties van de triathlonsport (zwemmen, fietsen, lopen) .

Heel veel plezier en voldoening van al je activiteiten!

Zoals zoveel begint ook dit gezamenlijke gezinsavontuur aan de eettafel. Het is ergens eind mei en de plannen voor de vakantie moeten worden gemaakt. Dit keer is het anders dan andere jaren. We hadden al een mooie mei-vakantie gehad dus een tweede uitgebreide vakantie gaat het niet worden. Maar wat dan wel? Een van-alles-wat vakantie in Nederland met voor ieders wat wils. Annemiek had iets voorbij zien komen van een triathlon in Rotterdam. Misschien wat voor mij. Daar was ik het uiteraard wel mee eens, maar zo midden in de vakantie leek het me leuker om iets met z’n allen te doen. De oplossing was simpel: Annemiek, Lieke en Frank doen als team mee en ik alleen. Kijken wie er sneller zou zijn. Lieke was een paar duizend kilometers weg, maar met de Whatsapp was alles heel snel afgesproken. Iedereen enthousiast! Annemiek claimde meteen het fietsen en Frank wilde wel rennen. Zonder de keuzes van Annemiek en Frank te weten zei Lieke dat ze wilde gaan zwemmen. Zo ontstaat dus een optimaal team.

Binnen een uur was team ALF geboren en waren we ingeschreven. De organisatie vond onze wedstrijd in een wedstrijd erg leuk en zou er voor gaan zorgen dat we tegelijkertijd zouden starten.
Geweldig. De voorbereidingen konden beginnen.

Ik moest het op gaan nemen tegen een zeer sportief team. Annemiek spint, yogaat en bodypumpt vele uren in de week, Frank is een bikkel in het handballen en zeker geen mietje tijdens de schoolgym en Lieke heeft het afgelopen schooljaar gevolleybald, gebasketbald en aan atletiek gedaan.  Dat is een basis waar je verder op kan bouwen. En deden ze dat?

Frank wist dat hij 5 km kon lopen dus meer voorbereiding was niet nodig. Het was immers vakantie. Lieke was benieuwd hoeveel 500 meter zwemmen was en omdat na 1x zwemmen dat wel duidelijk was, was ook zij klaar met de voorbereidingen. Annemiek bleef zeer fanatiek fietsen. Misschien zelfs nog wel meer. Wat moest ik nu van mijn tegenstanders denken? Waren Lieke en Frank toch niet stiekem keihard aan het trainen. Ik besloot gewoon lekker te blijven trainen.

Een week voor de wedstrijd gaan we als voorbereiding naar de Roeibaan. Het was een gure zaterdag en het zag er totaal niet vriendelijk of vrolijk uit. Veel wind in een open vlakte. Gelukkig zou het weer in de loop van de week beter worden.

Zaterdagochtend 1 augustus: de dag van de wedstrijd. Het is nog een uur voor vertrek, maar van enige nervositeit is bij mijn tegenstanders geen sprake. Als doorgewinterde pokerspelers laten ze de ochtend aan zich voorbij trekken. Ik ben druk bezig mijn TVD-rugzak te vullen met alles wat ik nodig heb, maar Frank zit nog zeer relaxed een computerspelletje te spelen en Lieke is een backup aan het maken van haar iPhone. Ze heeft nog geen idee wat ze aan gaat trekken.  Vreemd, want ze heeft geen wetsuit of badpak.

Het is kwart voor 12. Het moment dat we zouden vertrekken en ze hebben alles keurig op tijd geregeld. Ongelooflijk. Zouden ze tijdens de triathlon ook zo snel zijn?

Aangekomen op de roeibaan ziet het er al een heel stuk gezelliger uit dan een week eerder. We krijgen er steeds meer zin in. We zijn keurig op tijd en kunnen dus goed kijken waar wat moet en zetten alles klaar. De organisatie heeft alles goed voor elkaar.

10 minuten voor de start. Lieke en ik gaan naar het water. Er is nog even tijd voor een foto en op het ponton krijgen we de laatste instructies en mogen het water in. Ik heb het gevoel vals te spelen met mijn wetsuit. Omdat ik weet dat Lieke snel kan zwemmen praat ik het mezelf goed. En, ik moet me omkleden en team ALF niet. Bescheiden als ze is zegt Lieke dat ze wel achter me zal blijven. Of ik daar snel genoeg voor ga weet ik niet.

De toeter gaat en we gaan er vandoor. Ik vergeet Lieke helemaal een prettige wedstrijd te wensen als mijn verstand op nul en blik op oneindig gaat. In het begin is het lekker druk en zoals altijd heb ik moeite om rechtuit te zwemmen. Hoewel het parcours een halve cirkel is naar rechts helpt mijn afwijking naar rechts me toch niet. Ik ploeter die ruim 500 meter maar door en door.

Met weer vaste grond onder mijn voeten ren ik naar mijn fiets. De enthousiaste aanmoedigingen zorgen ervoor dat ik toch nog een stapje sneller kan.  Als ik het park ferme verlaat zie ik dat Annemiek klaar staat om te gaan fietsen. Lieke is er dus nog niet. Annemiek is zo sportief om me veel succes te wensen. Ik wens haar in het voorbij hijgend ook veel succes en plezier. Lieke vertelde me later dat ze lang dicht achter me zat, maar me toch heeft moeten laten gaan.

Het fietsen gaat lekker. Ook tijdens het fietsen aanmoedigingen van familie en TVD-ers. Ondanks wat scherpe bochten fietst het parcours prima weg. Ik ben blij dat de wind veel minder is dan een week eerder.

Met een ‘Goed bezig’ van Dirk ga ik het 2e park ferme in. Dagelijks trek ik schoenen aan en uit, maar nu lijkt het een lastige klus die ik voor het eerst doe. Wat een getob. Het eerste stuk rennen gaat moeizaam. Die wissel moet ik echt vaker trainen. Treuzelen is niet toegestaan want Annemiek is fanatiek genoeg om maximaal te gaan en dat blijkt later ook wel met haar gemiddelde hartslag van 94%.

Ben ik snel genoeg gegaan om Frank uiteindelijk achter me te laten? Het lopen gaat gelukkig langzaamaan beter. Het laatste rechte stuk is vreselijk lang en lijkt een eeuwigheid te duren. Voor me loopt een man die ik maar niet in kan halen. Doe ik wel goed genoeg mijn best? In de buurt van de finish zijn er weer al die bekenden met aanmoedigingen. Geweldig! Nog een keertje achterom kijken; geen Frank.

Met een gelukkig gevoel ga ik over de finish. Het aankomende jaar hoef ik in ieder geval niet te horen dat ik verloren heb.

Ik slenter (meer lukt echt niet) buitenom terug naar de finish en zie al snel Frank aangesneld. Dit gaat echt snel! Team ALF gaat gezamenlijk juichend over de finish hun geweldige prestatie uitbundig vierend. De speaker in verbazing achterlatend.

Wat was dit een mooi vakantie gezinsuitje. Waarom die niet in de ANWB gids stond snap ik niet. Toch een echte aanrader. Niet alleen voor gezinnen maar voor iedereen die met een leuke laagdrempelige goed georganiseerde triathlon mee willen doen. Er deden hele goede triatleten mee, maar ook sportievelingen die dit duidelijk voor de 1e keer deden. Geweldig!

Dit keer gewonnen, maar of ik volgend jaar weer de uitdaging aandurf weet ik niet.

Richard Nusteling

The week after. Ironman 70.3 Lanzarote gehouden op 19 september.

Dit avontuur startte ergens begin dit jaar samen met clubgenoten en vrienden Robin Fransen en Herman Faas. Na samen al een aantal triatlons succesvol te hebben voltooid zochten wij een nieuwe uitdaging. Een halve Ironman... maar waar? Na getwijfel tussen een aantal races, bijvoorbeeld Luxemburg is toch de keuze gevallen op Lanzarote. Lekker laat in het seizoen en genoeg tijd om te trainen. Daarnaast hebben wij er ook gelijk een leuke vakantie van gemaakt samen met een groep van nog eens 9 vrienden en vriendinnen.

Donderdag 17 september zijn wij vertrokken vanaf Eindhoven airport. Na 4 uurtjes vliegen aangekomen op het eiland valt de temperatuur qua gevoel erg mee. Wat wel gelijk opvalt is de wind. Deze is eigenlijk continu aanwezig en niet misselijk. Een uurtje later aangekomen in onze villa, overigens de perfecte uitvalsbasis voor een vakantie/wedstrijd op dit eiland, beginnen de 1e voorbereidingen voor de dag des oordeels J.

De fietsen weer monteren, spullen voor de wissels klaarleggen, goed eten en drinken. En vooral ook lekker relaxen in en aan het zwembad.

Vrijdag 18 september, de dag voor de wedstrijd. Altijd een hoop gestress en geregel om alles netjes klaar te hangen, leggen en zetten. Wel erg fijn om dit de dag voor de wedstrijd al te doen. ’s Ochtends nog even snel de hoofdklim, de Tabayesco, verkennen met de auto. Ongeveer 600hm gemiddeld rond de 5%, dit zag er prima uit op een paar korte venijnige stukken na. Vervolgens via een supersnelle afdaling (nog steeds in de auto) koers gezet richting La Santa om de wisseltassen te vullen en weg te hangen, de fiets in het rek te plaatsen en de racebriefing bij te wonen. Dit stelde weinig voor behalve dat het zwemmen zonder wetsuit gedaan moest worden, de watertemperatuur was op die ochtend 25 graden en dat is 0,5 te warm. Hier baalde ik wel van, omdat ik nooit 1.9 km zonder wetsuit buiten had gezwommen.

Met dit in het achterhoofd aangeschoven bij de pasta party, nog even de energievoorraad aanvullen en snel naar huis. Nog even lekker relaxen en vroeg naar bed. De wekker staat immers om 5 uur…

Raceday 19 september, eindelijk is het zover! Ontbijten, klaarmaken en richting La Santa. Rond half 7 aangekomen om de puntjes op de i te zetten, bandjes op spanning, spieren opwarmen, en (gelukkig) toch het wetsuit aantrekken. Het water was afgekoeld en voor amateurs was het toegestaan om een wetsuit te dragen. 08:00 starten de profs, 08:03 een groep van rond de 500 age groupers. Wij wensen elkaar voor de laatste keer succes om aan het zwemmen te beginnen. Zoals altijd is het erg chaotisch na het startschot. Ik kon vanaf het begin gelukkig wel mijn eigen tempo zwemmen iets naast de grote meute, je maakt iets meer meters maar een lekker vlak tempo zwemmen is ook wat waard. Ik voelde me erg goed en dacht aan al die meters die nog voor ons lagen. Na dik 36 minuten zwemmen kwam ik lekker fit het water uit, de weg naar T1 was een aardig eindje en ging gelijk al flink omhoog. Snel wisselen en op de fiets springen, ik zat naast Robin in de wisselzone en we wensten elkaar nogmaals succes.

Na een aantal meters trappen merkte ik gelijk dat de wind een dingetje zou worden deze dag. Kracht 5 tegen met de 1e heuvels voor mij maakte het direct erg zwaar. Ik kwam lekker in mijn tempo maar kon niet de snelheid halen die ik in gedachte had. Na 15 km fietsen start de 1e echte klim naar Teguise +/- 300 hm, deze is niet stijl en gaat lekker, windje even in de rug en zo boven! Vervolgens een lekkere afdaling met prachtige vergezichten. Een mooi eiland is het zeker. Direct na de afdaling volgt de hoofdklim, de Tabayesco, ik kwam lekker in mijn ritje en trapte hem lekker door omhoog. De steile stukjes gingen prima en ik kwam redelijk fit boven aan. Ik merkte wel dat al het klimmen en dalen tot nu toe aardig wat tijd had afgesnoept van mijn streeftijd, dit moest ik maar gaan goedmaken in het 2e stuk en dat is redelijk gelukt, met pieksnelheden van 75kmpu raasde ik over het prachtige asfalt door de dorpjes en lavavelden, de halve marathon kwam steeds dichterbij. Uiteindelijk een fietstijd van 3:10:46 neergezet. Door de zware omstandigheden was ik hier tevreden mee.

Het hardlopen begon lekker, na een relatief rustige wissel (even insmeren, het was rond de 34 graden en lekker zonnig…) kwam ik de 1e heuvel tegen, dit had ik niet verwacht en was dan ook bijzonder zwaar. Ik was voor mijn gevoel voorzichtig begonnen met lopen maar merkte snel dat er weinig versnellingen over waren. Het was bijzonder warm en het omhooglopen was goed voelbaar in de benen. Gelukkig was er een groep vrienden van 9 man aanwezig om mij, Robin en Herman er doorheen de slepen. Dit was erg fijn en zorgt er voor dat je door blijft bijten. Na een halve van 1:48:03 en een totaaltijd van 5 uur, 41 minuten en 35 seconden kwam ik de finish over. Helemaal leeg, maar heel erg voldaan. Van te voren had ik qua tijd iets snellers in gedachten, achteraf heb ik alles uit mijn lichaam geperst en ben ik super tevreden met mijn tijd en 9e plek in mijn leeftijdscategorie en uiteraard ook super trots op Herman en Robin die deze strijd samen met mij zijn aangegaan en hebben afgerond.

Voor clubleden die ooit een keer aan deze wedstrijd willen meedoen, zeker een aanrader! Bijzonder zwaar, maar fantastisch mooi!

Dennis

PS. Voor de geïnteresseerden een aftermovie met in de hoofdrol Herman op 4:10 J: https://www.youtube.com/watch?v=IbQPqpe6Amg

IJzer smeden als het heet is!

De vorm na de TransAlp etapperace begin juli was zo goed dat ik het gevoel had daar wat mee te moeten. De Aronamen die voor eind juli in de agenda stond in Italië is door een sleutelbeenbreuk van zwager en triatleet Paul uitgesteld naar volgend jaar. En geïnspireerd door eerdere TVD prestaties en de goede organisatie, bleef de zoektocht al snel steken bij de LD Almere.  Best kort dag met nog 5 weken te gaan.

4k Zwemmen, geen punt. 180k Fietsen, uitdaging, maar moet lukken. 42k lopen, das wel even een dingetje. Om blessures te voorkomen loop ik namelijk niet zoveel. Gemiddeld 5km per week is niet echt veel. Eerst thuis een rondje van 13k zonder problemen gelopen. En op de valreep in kunnen schrijven voor de halve in Klazienaveen. Perfect.. 3 weken voor Almere een halve triathlon als training, pik ik gelijk een halve marathon mee. Hele leuke wedstrijd trouwens!

Na Klazienaveen gelukkig geen last van blessures, dan toch maar inschrijven voor de hele! Met een tijd uit 2007 van 10:45u altijd het idee gehad dat het sneller moet kunnen. Na wat natte vinger rekenwerk kom ik uit op 9:45u. Mooi streven toch!

D Day. Zwemmen ging zoals verwacht zonder problemen. Na een goed uur de fiets op. Alles onder controle, eten(vloeibare voeding), hartslag, cadans & moraal zijn goed in orde. 2e ronde van 90k valt wel wat zwaarder maar nog mooi op schema. De overgang naar het lopen is moeizamer dan verwacht. De stijfheid van de fietsspieren gaat langzaam weg, net als de mooie snelheid die ik loop. Gelukkig een tempootje lager wel heel lang vast kunnen houden.

Blijkt op 14k voor de finish dat ik 1e loop in de 45+ cat. Of ik even harder wil gaan lopen want de nummer 2 komt er aan. Dat ging dus even niet…. Bovenlijf niks aan het handje, eten en drinken gaat volgens strak regime, alleen die benen he! Of ze zijn gevoelloos, en als er dan gevoel in zit zijn ze heel zwaar en de gewrichten en voeten doen pijn. Maar… aan iedere dag komt een eind!

Na 9:45u draai ik de laatste bocht door en jog genietend richting de finish. Met de 2e plek op het NK H45 als bonus!

Team en trainingsmaatjes bedankt voor jullie support en inspiratie!

Marcel

Onder zware omstandigheden hebben veel TVD atleten deelgenomen aan de Triathlon Binnenmaas. In diverse categorieën zijn ereplaatsen binnengesleept met als hoogtepunt een volledige TVD podium H50 1/8.

Hieronder de podiumplaatsen. 

1/8 Triathlon

Dames 40

2e Lorette van Leuven ( TVD Clubkampioen)

Heren 40

2e Erik Voskuil

Heren 50

1e Irvin van der Waal (TVD Clubkampioen)

2e Ron Schop

3e Willem Derks

1/4 Triathlon H40

Marcel Bezemer (Clubkampioen)

Overige uitslagen. Op de TVD site of Mylaps.