Van onze lokale reporter:

1. Sander,  Hoe ging de wedstrijd?

Nou best lekker hoor! Gecombineerd met een prachtige omgeving en trouwe support (Liv en Aaf!) had een prima dagje! Bij het zwemmen was de prio navigeren gezien mijn eerdere escapades leek mij dat verstandig. De snelheid was uiteindelijk iets minder het navigeren goed. Nu nog combineren die twee.. T1 was echt een eind rennen met een kop die toch een beetje groggy was van het zwemmen maar geen vreemde fratsen dus best ok nu nog die 10 sec extra pakken (toch Albert?). Het fietsen ging vervolgens erg lekker. Schuin windje mee in het begin om vervolgens te draaien en langzaam aan de klim te gaan beginnen. In de klim toch terug naar het binnenblad want die 10% hakte er toch in. In de afdaling een beetje mopperend erachter komen dat ik niet terug kan naar het grote blad. Dus met de 44/11 dan maar de afdaling in en lekker hoog tempo draaien! Materiaal zoek ik later wel uit.. Door naar het lopen ging goed, snelle wissel en door naar de kopgroep.. Maar dat lopen viel nog best tegen continue omhoog of omlaag betekende pittig aanpoten. Samen met de kopgroep werden we toen voor de loopronde nog tegen de klok in gestuurd. Beetje vreemd, maar eenmaal bezig gewoon de rond afgemaakt en terug naar de finish. Iedereen liep toch dezelfde afstand en de voorfietser zag er ook niet zo'n issue in.. 
Al met al zeer tevreden met het teamresultaat!

2.  André, Ben je blij met de 2e plaats?

Van te voren werd de druk door de clubgenoten aardig opgevoerd.... Bedankt Bjorn en Albert! Maar vond het erg leuk dat ik een plek kreeg om mijn debuut voor TVD te maken in de teamcompetitie. Vooraf grondig het parcours verkend met Google maps.... 😉

Er waren mogelijkheden voor een top 10 plaats en zo het team te helpen naar een goed resultaat! Na een voor mij goed zwemonderdeel, een solide rondje fietsen en een pittig looprondje een mooie 8e plaats behaald!
Na de finish een lichte twijfel, podium of niet?
Maar na het verlossende woord van de speaker, een tweede plaats!!!
Gaaf! Super blij mee!

3. Richel, Wat ging er door je heen toen je over de finish kwam?

Ik was echt kapot. Kon bijna niet meer op mijn benen staan. Het lopen in de heuvels van Stein was echt ongelofelijk zwaar. Ik had een goede uitgangspositie na het fietsen en zwemmen. Hardlopen verdient nog wat aandacht en wilde voorkomen dat er veel concurrenten mij in zouden halen. Dus echt alles gegeven!

4. Emiel, je debuut op het podium, wat is jouw verhaal?

Zondag 7 Juli, de dag van de waarheid. De triathlon van Stein is een mooi affiche. Een competitiewedstrijd heeft iets speciaals en ik wilde voor mezelf een goed resultaat wegzetten. Het zwemmen ging redelijk voor mijn doen, de transitiezone was de langste die ik tot nu toe heb meegemaakt, er kwam geen eind aan. Het fietsen was mijn beste onderdeel van de dag, soepeltjes over de fameuze Slingerberg (een passerende deelnemer gaf nog een compliment voor mijn fiets...) en er een flinke snok aan gegeven op de rechte stukken, de dood of de gladiolen. Uiteindelijk moest ik de focus zoveel mogelijk bij mezelf houden en alles uit de kast halen. Ik zette mijn beste gemiddelde looptijd neer dit jaar op het geaccidenteerde loopparcours. En door mijn teamgenoten sta ik in de boeken! Mooie podiumplaats met alles erop en eraan. Bloemen, spuitende champagne en medailles. Voor herhaling vatbaar, topdag!

De één na laatste 2e divisie wedstrijd is afgelopen zaterdag in Nuenen alweer geweest. Ditmaal stond er een non-stayer sprint op het programma voor mij, Nick, Ben en Bjorn. De wedstijd begon jammer genoeg om 9:30 s ’ochtends wat betekende dat we allemaal vroeg ons bed uit moesten om nog op tijd onze spullen klaar te kunnen zetten.

Bij het zwemmen zijn wij naast elkaar van start gegaan met het idee om zo samen een gat te slaan bij het zwemonderdeel. Vlak voor de start kwam er een jongen bij ons liggen die graag met ons mee wilde zwemmen, Nick had andere plannen. Toen het fluitsignaal klonk was Nick binnen 100m los van de groep vervolgens ging Ben achter Nick aan en de jongen die erbij kwam liggen ging achter ben aan. Bjorn en ik waren met zijn tweeën over bij het zwemmen en we hebben samen het gat dicht gezwommen naar de 3e man.

Na snelle wissels waren we de eerste vier mannen op de fiets. Nick heeft zijn voorsprong nog iets uitgebreid bij het fietsen. Ben kwam als 2e van de fiets af gevolgd door een sterke fietser die mij iets eerder had gepasseerd. Gelukkig kwam ik nog als 4e man van de fiets af met Bjorn in een groepje vlak achter me.

Bij het lopen hebben Nick, Ben en ik onze positie kunnen behouden wat betekend dat we op de 1e, 2e en 4e plek over de finish kwamen. We hebben de één na laatste divisie wedstrijd ook met overmacht gewonnen en promotie komt nu wel heel dichtbij.

Afgelopen zaterdag vond op de Willem-Alexander Roeibaan te Rotterdam (of eigenlijk Zevenhuizen) de 3e wedstrijd in de teamcompetities plaats. Voor zowel de TVD heren van de 4e en 2e divisie was het wedstrijd-format een teamrelay (een estafette, waarbij je een korte supersprint aflegt en dan de volgende van je team aantikt) waarbij er gestayered mag worden. De afstanden die iedere atleet vandaag moest afleggen, waren 300m Z - 5,3 km F (1 rondje om de roeibaan) - 1,5 km L.

Wat het extra speciaal maakte was dat er voor het eerst een "Noord vs Zuid- battle" plaats vond in de teamcompetities (historie! en zo'n feitje om te onthouden voor een sportquiz 😉) . De teamcompetities zijn vanaf de 2e divisie verdeeld in een Noord en Zuid subdivisie om rij-afstanden voor teams en wedstrijdseries bij wedstrijd-organisaties beter behapbaar te maken. Dit was eindelijk de kans om ons te meten met teams uit het noordelijke deel van ons land !

De 4e divisie mannen (Erik, Dennis, Sander en Albert) mochten om 10:10uur het spits afbijten. Erik is de snelste zwemmer van dit 4-tal en de kans was dan groter dat we meteen voor in de wedstrijd mee zouden doen. Dit was ook het feit, echter er waren meerdere teams die het niet zo strikt namen met het volgen van de vooraf geinstrueerde zwemroute. Helaas was er geen jury aanwezig bij het zwemonderdeel en protesten hierover werden daarom door de jury naast zich neergelegd. Kortom Erik zat in een goede fietsgroep en had op het lopen voldoende atleten voor zich om naar toe lopen ("hengelen") en de achterstand op de teams voor ons te verkleinen.

Erik gaf na het lopen het figuurlijk stokje over aan Dennis. Dennis liet zien dat als je traint voor een hele triathlon (en je doet dit kwalitatief en structureel goed) je ook op kortere afstanden een stuk sneller wordt. Na Dennis (wat ging die gast hard !) zijn inhaalslag was het de beurt aan Sander, die ons steeds verder naar voren in de wedstrijd bracht. Sander zwom, fietste en liep dusdanig hard, dat hij Albert aantikte, in leidende positie t.o.v. de overige 4e divisie Zuid teams. Enige teams die voor ons zaten waren er 5 van 4e divisie Noord. Deze voorsprong werd niet meer uit handen gegeven en de finishpassage (en winst in 4e divisie zuid) werd door Albert in "Jan Frodeno"- stijl, als kers op de taart, gevierd 😉 !

Voor Ben, Björn, Max en Nick stond hun strijd tegen de teams uit de 2e divisie Noord en Zuid om 13uur gepland. De nodige motivatie hadden de jongens al vooraf, maar wellicht het laatste stukje werd cadeau gedaan door een 2e divisie Noord team bij de voorbereiding in de wisselzone. 1 van hun atleten gaf aan dat er in Zuid alleen hard wordt gezwommen, maar in Noord wordt er harder gefietst en gelopen..... Het antwoord op deze vraag zou tijdens de wedstrijd al door onze mannen worden gegeven 😉 !

Om 13u ging Ben, als 1e atleet in teamrelay voor TVD, van start om vervolgens als 1e uit het water te komen. Na het fietsen kwam hij als1e van een kopgroep de wisselzone in om vervolgens supersnel te lopen en Björn aan te tikken in leidende positie overall. Bjorn bouwde deze voorsprong bij zwemmen en fietsen (tactisch gewacht op andere atleet en gezamelijk kop-over-kop) verder uit om na het lopen het stokje over te geven aan Max. Max behield bij zwemmen de voorsprong; bij fietsen moest hij op de laatste 300 meter, voor de wisselzone, 1 atleet uit Noord voor laten gaan om deze vervolgens op de 1,5 km lopen voorbij te razen en Nick aan te tikken. Als 1e van alle teams, zowel uit Noord als Zuid, begon Nick als 4e en laatste atleet aan zijn heat van de teamrelay. Bij zwemmen, fietsen en lopen heeft Nick geen enkele andere atleet in de wedstrijd dichterbij zien komen en kwam ook in zijn beste "Jan Frodeno"-imitatie over de finish. 

Ben, Björn, Max en Nick waren een minuut sneller dan het volgende team en wonnen de wedstrijd overall (snelste team in de hele 2e divisie) en hebben deze teamrelay gedomineerd van start tot finish (a la Flora Duffy of Katie Zaferes) ! 

Volgende afspraak in de teamcompetities voor onze mannen van het 2e en 4e divisie team is:

- zondag 30 juni te Nuenen voor de 2e divisie Zuid en zondag 7 juli te Stein voor de 4e divisie Zuid

Wordt vervolgt !

Podiumplekken voor TVD’ers.

Een kort verslag  ...  en leermomentje …!

Vorig jaar mijn eerste drie 1/8 triathlons gedaan, Terheijden, Oud-Gastel en Binnenmaas. Met daarbij een 1e, 3e en 4e plaats in de categorie 60+. Dat was natuurlijk een bijzonder leuke ervaring, al was het zwemmen wel een dingetje. De eerste keer 500 m zwemmen in Terheijden ging in 14 minuten en Binnenmaas al onder de 13 minuten! Voor mij een hele vooruitgang. Veel van jullie zwemmen dus (bijna) twee keer zo hard.

Ook kijk ik mijn ogen uit naar die geweldig mooie fietsen die klaarstaan. Dat moet toch een aardig kapitaaltje zijn zo bij elkaar. Mijn oude instapmodel Gazelle, nog gekocht bij Cees Boelaart in 2006, wordt binnenkort vervangen! Hardloopervaring heb ik wel. Fietsen veel bijgeleerd bij de koppeltrainingen en het trainingsweekend. Ook dat je bij de koppeltraining jezelf niet gek moet laten maken door anderen (Mark …) met een hamstringblessure tot gevolg. 

Nu na ruim een jaar zwemles had ik toch de hoop dat 500 m zwemmen inmiddels goed zou moeten gaan. Ook kreeg ik door de zwemtraining (flinke duurtraining) afgelopen donderdag wat meer zelfvertrouwen. Fietsen en hardlopen gaan best redelijk, maar dat zwemmen is voor mij blijkbaar een kriem. Het wil maar niet lukken om de rust te bewaren en gewoon netjes de slagen te maken. Halverwege, kort voor het keerpunt vraag ik mij af waarom ik dit eigenlijk doe? Na 200 meter borstcrawl dan een stukje schoolslag, dan weer wat borstcrawl en zelfs even rugslag om op adem te komen. Is dit leuk ……? Soms vind ik dat dus niet. Maar ja als je dan de kant op klimt en min of meer naar je fiets rent krijg ik wel een heerlijk sportief gevoel. Dan snel die wetsuit uit. Nou ja snel? Helm op, of was het in omgekeerde volgorde? Fietsschoenen aan, bril (op sterkte) op, fiets pakken en vertrekken. Leek allemaal best snel te gaan. Maar dan ben je 100 meter onderweg met fietsen en realiseer ik me dat je ook nog een startnummer heb. Beetje mopperen, fiets tegen een muurtje, terugrennen de PF in naar mijn plek, startnummer om, rennend naar mijn fiets, erop springen, geleerd van Marcel en Albert bij de koppeltrainingen en eindelijk op weg! Een wisseltijd van ruim 5 minuten bleek achteraf! Gelukkig ging het fietsen (best nog veel wind) en hardlopen (2 ronden waarbij je steeds andere TVD’ers tegenkomt en ook dat is leuk) prima, met aanmoedigingen van enkele TVD’ers en finishte ik toch nog sneller dan vorig jaar. Het was uiteindelijk een leuke ochtend in het gezelschap van enkele toppers van de TVD. Zoë werd 1e bij de dames 18+, Hannie 1e 40+, Willem 1e 60+, Paul 3e 60+, Ron 2e 50+, Dick 5e 50+, Erik 2e 40+.

TVD weer goed vertegenwoordigd! En ‘s middags ook mooie prestaties bij de kwart en halve. Maar toen zij finishten was ik thuis bezig mijn wetsuit schoon te maken voor de volgende 1/8 in Oud-Gastel, toch maar weer proberen …

Paul

08-06-2019 om kwart over 1 was het zo ver. De tweede wedstrijd in de tweede divisie (gelukkig een stuk later dan 4e divisie 😊). Het plan was simpel hard zwemmen met z’n drieën uit het water en de voorsprong proberen vast te houden op de fiets.

Na de eerste 200m zwemmen lag Nick samen met een onbekende op kop, ik erachter en Max weer achter mij. Mooi moment om ons even los te zwemmen dacht ik…. Iets te enthousiast over genomen, even ingehouden en vervolgens met z’n drieën op kop van de race T1 in.

Met z’n drieën begonnen aan het fietsen met een kleine voorsprong.  Fietsen was een aanloop stuk van ongeveer 4 km en 2,5 rondje rijden. Gelukkig voor ons stond de wind erg gunstig (aanloop stuk wind mee en 3x een halve ronde mee). Eerste stuk wind tegen waren we jammer genoeg Max kwijt op de fiets en moesten we met z’n tweeën verder. Eerste ronde had ik het al erg zwaar en mijn kop beurten werden verder in de race ook steeds korter. Gelukkig was Nick erg sterk op de fiets en konden we met z’n tweeën op kop beginnen aan het lopen. Max samen met een kleine groep niet ver achter ons T2 in. Richard had ook goed gezwommen en kwam met de eerste grote groep van de fiets.

Met z’n tweeën als eerste T2 in Nick met erg goeie wissel gelijk een gat van 20 à 30 meter. Na een aanloop stuk naar het loop parcours van bijna 500meter beginnen aan het lopen. Met twee ronden te gaan, een gat van 20 à 30 meter en de zwaarste benen die ik ooit heb gehad wist ik al bijna zeker dat Nick deze wedstrijd makkelijk ging winnen. Proberen die tweede plaats vast te houden was het plan dan maar. Eerste ronden kwam ik nog als tweede door maar halverwege kwam er iemand van EDOsport toch erg dichtbij. Ik heb nog geprobeerd te versnellen maar het zat er niet meer in.

Nick 1e over de finish, ik 3e, Max 6e, Richard 15e, eerste met het team en weer een stap dichter bij promotie toch een geslaagde dag geweest.

Eindelijk was het zo ver. Mijn eerste triathlon! En wat heb ik genoten. Zondag 26 mei heb ik meegedaan aan de UT Enschede. En wat was het geweldig.

'S ochtends om 06:00 uur vertrokken we vanuit Dordrecht richting Enschede. We waren ruim op tijd aanwezig voor de wedstrijd. Maar toch heb je dan even een stressmomentje voordat je gaat beginnen. Gelukkig stond alles op tijd klaar en stond iedereen op tijd bij de start.

We begonnen individueel aan een zestiende triathlon. Het zwemmen was voor mij een makkie. Het was maar 175 meter. Daarna kwam de eerste wissel. Op zich ging dat wel soepel voor mijn gevoel. Daarna kwam het fietsen, nog een wissel en het lopen. Ik kon het prima volhouden en had een tevreden gevoel. Toch vond ik het een beetje saai, want je doet het alleen.

Gelukkig hadden we 's middags een achtste triathlon in teamverband. Dit vond ik ge-wel-dig! Het was echt genieten. Het teamgevoel was onbeschrijfelijk mooi. Het zwemmen hadden we tactisch aangepakt. Zoë zwom voorop, Hannie volgde, daarna kwam Madeline en ik lag achteraan.

Nu denken jullie misschien, hè waarom lag Rosalie achteraan? Dat is toch super makkelijk. Nou het zwemmen was voor mij het zwaarst. Elke baan heb ik Madeline minimaal één keer geduwd. Eerst haalde ik haar in. Door mijn schouder vast te pakken, kon ze zich vooruit duwen. Vervolgens duwde ik haar bij haar been nog verder. Dat was best vermoeiend, maar ik vond het prachtig.

Bij het fietsen lag Madeline op kop. Dit deed ze super goed. Hannie, Zoë en ik volgde. Ik was toen al zo trots op onze prestatie. We fietsten 31 km/uur gemiddeld, wat ik echt wel goed vond!

Bij het lopen vielen we helaas uit elkaar. Hannie liep vooral op kop. Uiteindelijk kwamen met zijn drieën over de finish. Daar hebben we gewacht op ons vierde teamlid.

Er was niet veel publiek, maar gelukkig hadden we 1 trouwe supporter. Marcel dank je wel! Je gaf ons energie. Dat was super tof! Hij kwam ons aanmoedigen en daarna stond hij zelf aan de start. Hij en zijn team hebben het super gedaan. Ze zijn derde geworden! Gefeliciteerd mannen. 

Maar wat fantastisch was dit! De dag erna had ik wel erg veel spierpijn in mijn kuiten. Maar het was het allemaal waard! 

Ik kan iedereen aanraden om mee te doen aan een team triathlon. Ik vind het zo veel leuker dan een individuele wedstrijd. 

Mijn ervaring:

-Het is veel leuker dan in je eentje, omdat je elkaar steunt en je af en toe kan kletsen ;)

-En het is veel minder zwaar, omdat je het niet alleen hoeft te doen.

Dus probeer het ook een keer en hopelijk kan je er net zo veel van genieten als ik heb gedaan. 

Groetjes,

Rosalie 

Enschede 26 mei

Al sinds ik lid ben van de TVD wordt er met veel lof gesproken over dit evenement aan de oostgrens van ons land. Daar moet je echt bij zijn Rich, kreeg ik al meerdere malen te horen. Echt een gezellig en goed georganiseerd evenement op de campus van Universiteit Twente. Een sterk deelnemers veld en een heel leuk wedstrijd format. Na een aantal keren verstek te hebben laten gaan ben ik dit jaar toch overstag en heb ik me ook ingeschreven.

05:45 de wekker gaat. Een korte nacht achter de rug. Was pas 01:00 terug van een feestje. 2 vrienden vierden hun 40e verjaardag en het heugelijke feit dat ze ook al 40 jaar vrienden zijn. Zoiets mag je natuurlijk niet missen. Triathlon of geen triathlon. De alcoholische versnaperingen vloeiden de hele middag en avond rijkelijk maar die heb ik (hoe verleidelijk soms ook) toch maar aan me voorbij laten gaan. Op dit moment ben ik daar echter heel blij om.

06:30 in de auto richting Enschede. Een kleine 2 uur rijden. Gelukkig nog lekker rustig op Nederlandse snelwegen.

08:30 gearriveerd op de campus van Universiteit Twente. Snel alles uitpakken en voorbereidingen treffen voor de kwalificatie ronde. Een soort van super sprint. 175 m zwemmen, 8 km fietsen en 2.2 km lopen. Iets met gierende hartkleppen.

09:30 als eerste gaan de dames van start. TVD wordt vertegenwoordigd door Zoë, Hannie, Rosalie en Madeline. 10 minuten later starten de heren. De kwalificatie is, in tegenstelling tot de hoofdrace, individueel en er wordt gestart om de 10 sec. Ik zelf start als 4e. 7 banen zigzagend (zoals op de training) tot aan de overzijde van t bad. De start is goed, alleen omdat ik de kantelkeerpunten nog niet zo goed beheers (neem me gelijk voor daar meer op te gaan trainen) verlies ik kostbare seconden. In baan 5 word ik daardoor ingehaald door een snellere zwemmer. Hij probeert bijna over me heen te zwemmen, maar dat laten we natuurlijk niet gebeuren. Met een beetje ellebogenwerk zorg ik dat ik voldoende ruimte creëer zodat ik op eigen tempo door kan zwemmen. Eenmaal uit het water gas er op naar het wisselpunt. 8 km fietsen lijkt dan misschien niet zo veel maar door de wind is het best intensief. Enschede heeft een bochtig fietsparcours en veel bochten betekend ook veel accelereren. Een echte aanslag op de benen, maar die houden het prima. Binnen no time denderen we wisselzone 2 binnen. Even wat last om de schoenen goed aan te krijgen, maar dan hard op weg naar de finish. Aangezien het lopen mijn sterkste onderdeel is hoop ik hier nog wat seconden te kunnen pakken. Eigenlijk net te kort rondje om in een mooi ritme te komen maar met gemiddelde van 3:25 min/km mag ik niet klagen. Uiteindelijk kom ik als 13e overall binnen. Alle 3 de TVD-ers finishen qua eindtijd binnen 30 sec (Bjorn 7e en Marcel 12e). Dat zou in principe voldoende moeten zijn voor een finale plaats. Nu lekker even uitrusten en wachten op de definitieve uitslag.

11:30 de uitslag is binnen. Het gemiddelde van onze 3 tijden levert een 4e startplaats voor de finale op. Slechts 15 sec van de nummers 3. Dat biedt perspectieven.

13:45 tijd voor het echte werk. Samen met Marcel & Bjorn starten we in baan 4. Zoals gezegd een kleine 15 seconden na de nummer 3. Er wordt in de finale gebruik gemaakt van een zgn jachtstart en met ons startschot is de jacht op eremetaal dus geopend. Aangezien Bjorn de beste zwemmer van ons team is start hij op kop, gevolgd door Marcel en mij. Bjorn houdt zich goed in zodat wij mooi in z’n kielzog mee kunnen zwemmen. Kost wat moeite maar al snel halen we de nummers 3 in en uiteindelijk komen we na 475 m met een comfortabele voorsprong vrijwel tegelijk uit het water. Ik wellicht met een wat hogere hartslag dan de 2 heren voor mij, maar herstellen doen we na de finish wel. Snel naar T1 en de fietsen pakken. Gaat heel soepel en binnen de kortste keren razen we met kleine 40 km/u over het fietsparcours. Ik laat het eerste kopwerk even aan Marcel en Bjorn over om toch de hartslag wat naar beneden te krijgen. Dat lukt al snel en ik kan daarna (volgens mij) goed mijn steentje bijdragen. 5 ronden asfalt vreten en dan vlug naar T2. Deze keer een snellere wissel dan in de ochtend sessie. De hardloop schoenen gaan nu eenvoudig aan. Dit is mijn ding, 5 km knallen als een malle. De eerste km even de verzuring van het fietsen er uit lopen en dan gestaag het tempo opvoeren. We passen het tempo aan elkaar aan en in de tweede loop ronde (4 in totaal) ontdoen we ons van een ronde achterstand op de koplopers. Gesteund door de aanmoedigingen van het dames team (die inmiddels al gefinisht zijn) blijven we zo hard en constant mogelijk lopen om onze 3e plaats te verdedigen, de nummers 2 zijn op dat moment helaas al wel buiten bereik. Geen gekke dingen meer doen dus nu en gewoon de buit binnen halen. Met een looptijd van 17:32 komen we als 3e over de finish. Heel even uit hijgen en dan snel het 2e TVD heren team (bestaande uit Sander, Albert en Marco) aanmoedigen die uiteindelijk als 5e de finishlijn passeren.

Tot slot volgt nog de podium ceremonie en mogen we onze prijs in ontvangst nemen. Al met al dus een zeer geslaagde dag. Iedereen bedankt voor jullie bijdrage.

Richard den Hollander

iets na 17:00uur was het de beurt aan de TVD heren in de 4e divisie ( dat is een fijnere tijd dan al die "zeer" vroege starttijden van vorig seizoen 😉 👍 )
Ook hun seizoen barstte los met een Team Time Trial over dezelfde afstanden als in de 2e divisie.

Marcel, René, Dennis en Edgar waren geselecteerd om deze wedstrijd aan te treden. In de voorafgaande weken hebben ze een paar keer geoefend om gegroepeerd te fietsen en te zwemmen.
Dat oefenen zorgde ervoor dat ze goed op elkaar ingespeeld waren en vol vertrouwen aan de start stonden. 
Als 1 van de laatste teams gingen wij van start in de 4e divisie. De buitentemperatuur was aangenaam en er was een matige wind. Helaas was het water ( het Gooimeer ) erg koud, maar de mannen waren daar op voorbereid omdat ze een paar dagen ervoor al in het Waaltje hadden gezwommen. Gelukkig konden ze nog even kort inzwemmen om te wennen aan het koude water. 
Toen was het zover. Zoals afgesproken zwommen Marcel en René voorop en Dennis en Edgar erachter. Marcel en René hielden zich goed in en hadden een zodanig tempo dat Dennis en Edgar kort achter hun konden volgen zodat ze - althans in theorie - mee werden gezogen. Edgar had echter moeite om zijn lijn te houden want hij lag regelmatig uit koers. Na 12 minuten en 48 seconden kwamen de heren het water uit (4e zwemtijd). Marcel en René nog vol energie en Dennis en Edgar hadden al veel energie gegeven. Dennis had nog moeite om zijn wetsuit uit te trekken ( naar verluid zag het eruit als een worstelpartij ). Desondanks hadden ze een zeer snelle wissel en kon het fietsen beginnen. 2 ronden van 10 km moesten worden afgelegd op een snel parcours in een P-vorm. Zoals geoefend, werd er om en om op kop gereden. Al snel bleek dat Edgar moeite had om het hoge tempo ( het grootste deel > 40 km per uur ) bij te houden. Hij kon de 1e fietsronde, waarin al een aantal teams werden ingehaald nog met moeite meekomen, maar het kopwerk moest hij al snel aan de anderen overlaten. Net voor het ingaan van de 2e fietsronde moest hij afhaken ( mogelijk te veel energie verloren bij het zwemmen en/of te weinig fietskilometers in de benen ). Marcel, René en Dennis maakten een goede inschatting om met zijn 3-en door te gaan. De 2e fietsronde reden ze nog iets sneller dan de 1e fietsronde. Met de snelste fietstijd van de 4e divisie ( en zelfs een fractie sneller dan het 2e divisie TVD team 😉 ) in de benen en wederom een snelle wissel, gingen de 3 heren het smalle loopparcours op om nog 2 rondes van cq 4,5 km af te leggen. Iets minder dan 3 minuten later begon Edgar aan het lopen. 
Marcel, René met Dennis bleven bij elkaar. Marcel had - wederom - de meeste energie en hielp Dennis het laatste stuk vooruit. Dennis en René renden de longen uit hun lijf en Dennis hield de laatste 100 meter zelfs zijn ogen dicht. Zo zwaar had hij het. Aangemoedigd door het 2e divisie team, Albert, Hannie, Erica en haar man kwamen ze uItgeput over de finish ( 2e looptijd ). Dennis en René moesten op de grond liggen om bij te komen van deze extreme inspanning. Maar het was het waard.

Ze hadden de 1e plek in handen met een toptijd van 1:05:39. Edgar kwam exact 3 minuten later ook over de finish in een tijd van 1:08:39. Nog een paar spannende minuten volgden aangezien er nog een paar teams na hun waren gestart. Deze teams haalden de zeer snelle tijd van het TVD team echter bij lange na niet. De nummer 2 ( Tiel ) had 58 seconden achterstand en de nummer 3 ( Breda ) zelfs 4 minuten en 20 seconden. Edgar had uiteindelijk nog de 8e tijd overall ( achter de 3 TVD-ers en de 4 heren uit Tiel en dus nog vóór het team uit Breda ).
De lat is hiermee hoog gelegd voor de overige vier wedstrijden van het seizoen. De volgende wedstrijd, op 8 juni in Weert, start het team in een iets andere samenstelling. 

Om de 2e plek van de 2e Divisie team en de 1e plek van het 4e Divisie team te vieren en de hongerige magen te vullen werd de succesvolle dag gezamenlijk op een gezellige en bourgondische wijze afgesloten in het Griekse restaurant aan de haven. 

groet,

Edgar Taale

Op een donderdagavond na de TVD-zwemtraining, waar de chocomel weer eens rijkelijk vloeide, ontstond het idee voor een fietsvakantie waar de nodige klimmeters gemaakt konden worden. Dit paste mooi in de voorbereiding op onze doelen van dit jaar (van 1/8 Binnenmaas, Luxemburg 70.3 tot de Celtman en nog veel meer). We vonden een zeer mooi verblijf, speciaal voor wielerliefhebbers, in de Vogezen (www.libelloup.nl).

Afgelopen woensdag was het zover en stroomde iedereen binnen. Direct werden de eerste fietstochten al gemaakt met kilometervreters René en Marcel voorop. Het weer was nogal wisselvallig deze week. De gastheer annex weerman sprak tijdens het uitgebreide ontbijt zijn verwachtingen uit. Op donderdag konden we zonder paraplu op pad en vertrokken we voor onze eerste groepsrit van95km met ruim 1600 hoogtemeters, Croix de moinats Sapois via Plainfaing. Het was direct genieten in dit schitterende gebied met pittige klimmetjes. Bij thuiskomst onder het genot van een eiwit shake even ontspannen en bijpraten. Na een opfrisbeurt splitste de groep zich. De ene groep ging boodschappen halen voor de BBQ en de wijnvoorraad aanvullen (die ging toch erg snel op). Een aantal gingen nog even hiken rondom ons verblijf en andere gingen chillen op de bank. Mirko was een ware grillmaster en maakte overheerlijke gerechten. Denk niet dat er een restaurant in de buurt was die dit kon overtreffen. De avond werd afgesloten met een potje risk, de uitslag doet er verder niet aan toe (vraag dat maar na aan Richel, Edgar of Mario...).

Vrijdag stond de koninginnenrit op het programma althans dat was het plan totdat onze weerman vertelde dat het wel eens heel de dag kon blijven regenen. We besloten de gok te wagen en we gingen op pad om het hoogste punt van de Vogezen te beklimmen, de “Grand Ballon”. De top ligt op 1424 meter en de klim vanuit Willer-sur-Thur is 16 km lang met stijgingspercentages tot 9%. Dennis werd gekroond bergkampioen. Het was een pittige klim die beloond werd met een crêpe op de top en een lange glooiende afdaling. De omgeving was werkelijk prachtig met mooie vergezichten, besneeuwde toppen en natuur in vele kleuren. Eenmaal op het verblijf ging Edgar aan de slag met zijn pannenkoekmix wat als voorafje op het diner diende. Triatleten eten veel en heel de dag door maar koken kunnen ze ook. Marcel verzorgde een smakelijk pastagerecht. Op zaterdag vetrokken Jef en ik weer naar Nederland om het einde van de meivakantie thuis te vieren. Zaterdag was slecht fietsweer maar er werd getrailrund en gezwommen in het nabijgelegen Aquanova America. Het ging zowaar ook nog sneeuwen en daar werd creatief gebruik van gemaakt. Een levensgrote sneeuwpop als resultaat die niet voor publicatie geschikt is. Op zondag werd op de terugweg een gedeelte van het IM 70.3 Luxembourg parcours per fiets verkend. Een mooie actieve afsluiter van deze trainingsvakantie.

Het was genieten!

Zoals op de ALV reeds vermeld zijn we recentelijk de grens van 100 leden gepasseerd. Een mijlpaal. Nooit eerder had de TVD zoveel leden.

Veel medewerkers van het Havenbedrijf maken zich in hun vrije tijd verdienstelijk als vrijwilliger in het verenigingsleven. Anderen doen dat als bestuurder van een vereniging of stichting, allen met zelfde doel, namelijk zich inzetten voor hun omgeving en/of hobby. Het Havenbedrijf is een maatschappelijk betrokken onderneming en waardeert het als medewerkers zich actief opstellen in de samenleving. Om dit te onderstrepen heeft het Havenbedrijf 'de Hoge Hoed' bedacht.

Ik ben werkzaam bij het havenbedrijf en heb onze vereniging al een paar keer opgegeven sinds ik in de wedstrijdcommissie actief ben. Dit jaar werden we uit de hoed getrokken. Dat betekend dat we 1000 euro krijgen om te investeren in de vereniging. Misschien hebben enkele van  jullie een goed idee om dit geld ergens voor te besteden.( geen feestje. ;) ) we kunnen dit bespreken tijdens de ALV op 5 Maart.

Hans

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u allemaal een gelukkig, gezond en sportief 2019.

8 september was voor de Swissman en de Alpenmeisjes een mooie dag; als team finishen op de halve van Almere was superleuk om te doen! Door de val met mijn fiets en daardoor gekneusde ribben viel deze wedstrijd bijna in het water, maar als je niet alleen kan; doe het dan samen werd mijn motto.

Daarom heb ik Swissman Andre en Alpenmeisje Aafke zover gekregen om samen mee te doen. En uiteraard in passende outfit finishen hoort daar ook bij ;)

En dat was erg leuk; Aafke was snel terug van het zwemmen in de rolling start; het fietsen ging soepel en snel en Andre liep vervolgens nog even een dubbele PR (10 km en 21 km)! Met een eindtijd van 5.22 iets om zeer trots op te zijn.  

10 vragen van Embrunmanfinishers Annegreet en Irvin aan elkaar…

I: Waarom een hele en waarom deze (als eerste)?

A: Op een mooie lente dag op de fiets in een vlaag van verstandsverbijstering dacht ik bij mijzelf “Waarom ook niet” en deze triatlon omdat ik mezelf geen druk op wilde leggen qua tijd. Daarnaast is de omgeving veel mooier dan het vlakke polderland met tegenwind.

A:Hoe heb ik je over kunnen halen om de Embrunman nog een keer te doen?

I: Het was meer een kwestie van opofferen, ik dacht dat je geen buddy zou kunnen vinden die dat met je zou willen doen MAAR ik had hem altijd nog wel een keer willen doen.

I: Hoe verliep jouw voorbereiding en welke hobbels ben je daar in tegengekomen?

A: Niet geheel vlekkeloos, maar dat is dan ook zelden het geval. Kinderen die in bed plassen in de nacht, kinderen die ziek zijn in de nacht en besmettelijk zijn, Johan die een fysieke challenge voor zichzelf bedenkt waar mijn trainingsschema onder lijdt/leidt en oh ja... ook nog 2 studies en werk.

A: Was jouw voorbereiding psychisch of fysiek zwaarder?

I: Fysiek, want er is geen training geweest waar ik geen plezier aan heb gehad, geen trainingsweek die niet leuk was en geen wedstrijd die me tegen stond. Het was vooral een fysieke uitdaging vanwege de blessures en een zeer stevige griep. Maar na  generale repetitie in (Challenge) Roth was alles over.

I: Wat was jouw beste (wauw) moment in de wedstrijd en wat het slechtste (wow)?

A: De zonsopkomst tijdens het zwemmen en het fietsen en de laatste ronde van de marathon waren wauw momenten. Tijdens de eerste afdalingen maakten mijn remmen een verontrustend geluid, voorheen hoorde ik ze nooit. Hierdoor durfde ik niet goed te dalen tijdens de eerste 40 km, dit was wel een wow momentje.

A: Wanneer had je last van de relativiteit ofwel wanneer duurde de tijd langer dan eigenlijk het geval was?

I: De laatste twee klimmen voelden aan als een eeuwigheid, de eerste kilometer lopen doordat de kramp in de hamstring en quadriceps schoot, ik ondersteund moest worden door een jurylid én bij toeschouwers moest bedelen om water. Na een gel en een halve liter water heb ik nimmer meer last gehad van deze krampen.

A: Wanneer heb je de tijd sneller ervaren?

I: Ik voelde me tijdens het fietsen zodanig fit dat het voelde alsof het sneller was dan de werkelijkheid deed vermoeden. Eigenlijk gingen de laatste 41 kilometers van de marathon gevoelsmatig ook best snel voorbij ;-). De snelheid was tijdens de race helaas niet snel genoeg om de relativiteitstheorie van Einstein te bewijzen…

I: Hoe heb je de dag voor de wedstrijd beleefd?

Een beetje schizofreen, de ene helft van de dag bezig zijn met moedertje spelen en de andere helft met je hoofd proberen te zijn bij je spullen en de wedstrijd van morgen in de hoop dat je alles in het snotje hebt…Ik lag veel later op bed dan gepland, de wens was rond 21:30 op bed maar ik stond om 23:00 nog pannekoeken te bakken voor mijn supplybag op de Izoard en oh ja de melk was op….

A: Wat is het gevoel wat je hebt als je de voorbereiding van mij vergelijkt met die van jou?

I: Jouw chaostheorie tegenover mijn veld met zonnepanelen, loslaten tegenover overmatige structuur, flexibiliteit in het omgaan met externe omstandigheden tegenover beheerst afwijken van een vooropgesteld plan. Deze overmatige gestructuurde voorbereiding werkt voor mij heel goed en maakt dat ik kan reageren op onverwachte omstandigheden.

A: Ben je diep gegaan en hoe heb je je herpakt?

I: Mijn kramp momentje bij 1 kilometer. Je weet dat als je de goeie dingen doet dat je van kramp kan herstellen maar ook de gedachte dat ik genoeg tijd zou hebben voor de marathon en “ik ben er nou toch dus waarom niet doorgaan”.

I: Droom je wel eens over triathlon en waar gaat dat dan over?
A: In de week voor de triathlon heb ik er over gedroomd en dat was een hele gekke droom maar heb geen idee meer….

I: Heb je nog wat leuks gehoord (of gezien) tijdens de wedstrijd?

A: Ja, er waren enkele toeschouwers die van plek naar plek reden en een borat kostuum aan hadden. Op de muur van Pallon vroeg ik deze heren zich om te draaien zodat ik kon genieten van het billenuitzicht… die in het roze kostuum had lekkerdere billen dan die in het groene kostuum.

A: Wat was het grappigste wat je hebt gezien?

I: Ik kom niet gelijk op iets, maar wel op iets wat ik totaal niet leuk vond… twee mannen in borat kostuums waarvan er één vervelend goed gebouwd was.

oh ja ik weet het antwoord… ik vond het grappig dat jij me bij 39 km hard voorbij rende maar dat je door 5min tijdstraf toch niet van me kon winnen…

I: Waar ben je uitzonderlijk tevreden over en wat kon er beter?

A: Over het zwemmen ondanks verkeerd zwemmen en over het lopen. Het eten tijdens het fietsen kon beter, ik kon maar weinig vast voedsel verdragen, op m’n pannekoekjes na dan.

A: Tijdens het zwemmen heb ik kunnen genieten van de geur van verse koffie en afgebakken zoete broodjes, helaas zwommen er ook mannen met slechte eau de toilet voorbij. Heb jij ook een zintuigelijke sensatie gehad tijdens de triatlon?

I: Bij gebrek aan zintuigelijke sensatie zwom ik bijna tegen een boei aan en het grindpad naast het plan d’eau heeft een hele specifieke, prettige geur. De geur van dixies in het parc fermee, iedere triatlon ruikt zo….

I: Heb je wel eens twijfels gehad in de voorbereiding en/of in de wedstrijd en hoe heb je daarmee gedeald?

A: Ja ik had twijfels in de voorbereiding. Door alle externe omstandigheden die mijn schema in war schopten (alsof ik een schema had) had ik voor mijn gevoel te weinig gefietst. Door het vertrouwen wat Johan had in mijn kunnen en ook het gevoel van dat ik er toch niet meer van kan maken ben ik met een goed gevoel aan de race begonnen. Wel had ik tijdens het fietsen een ietwat langdurig moment (lees 90m km lang) dat ik geen vast voedsel kon hebben, weg eetschema. Heb ik er een keer één, loopt ie in de de soep. Ik was bang dat ik hierdoor tijdens het lopen in de problemen zou komen maar heb het genomen voor wat het was en ben me gaan focussen op de pijn die ik voelde. Met dank aan maurten, water, wat gels en tomaten met zout was het prima te doen.
 

A: Wat neem je mee uit deze triathlon naar de volgende en wat “ditch” je?

I: Afwisseling van repen en gels om gelverzadiging tegen te gaan tijdens het lopen want iedere gel is tijdens het lopen een mentaal momentje. Voedingsplan na de race: patat, bier, likeur, Macdonalds, frambozenbeignets, chocoladetaart en nog veel ook.

Ik kan zo niets bedenken wat ik wil “ditchen” want overall is dit de beste triatlon tot nog toe, alhoewel, het beeld van mannen in borat kostuum wil ik graag wel kwijt…

I: Had je nou wel of geen string aan bij het lopen?

A: Ja

A: Eén zin voor deze belevenis.

I: Af en nu de volgende…

A & I: Waar wil je verder nog iets over kwijt?

I: Dat het fijn is om een buddy te hebben in aanloop naar de wedstrijd ondanks dat je er geen km mee samen traint, meer om het idee dat je het samendoet en vooral dat je elkaar de ruimte laat om je eigen ding te doen. Het geeft een positieve prikkel tijdens de wedstrijd en in de voorbereiding om je scherp te houden. Het publiek en de toeschouwers die langs de kant stonden maakten het echt af en was echt de kers op taart. De positief kritische en relativerende houding van mijn familie t.o.v. mijn naar het abnormale neigende sportambities zorgden voor een goede balans in het geheel.

A: Ik sluit mij volledig aan in het buddy verhaal, had het niet beter kunnen verwoorden; jij was mijn spreekwoordelijke stok achter de deur…Ik heb me verbaasd over mijzelf en ben blij met jou als buddy en blij met alle mensen van TVD en aanhang en familie en vrienden die langs het parcours stonden en bovenal blij met Johan, mijn rots in de branding (en ik de chaos in zijn leven).

De ervaringen van de finishers CAA 2018 op een rijtje:

Gevochten van start tot finish, wat was het zwaar. – Tijmen Smit

Wat een prachtig evenement, hele weg genoten! Oh nee toch niet....het fietsen was een flink gevecht tegen de wind in, maar de 3 looprondes met de vele (TVD) supporters en de geweldige finish maakte alles weer goed ! -  Annemiek Nusteling

Wat een wedstrijd zeg. De sfeer, de organisatie, de supporters en deelnemers.

Deze staat voor mij met stip op 1. – Richard den Hollander

Wat een fantastische dag! De “D-DAY” begint erg vroeg en eindigt laat. Daar tussenin was een trommel van allerlei dingen: spanning, blijdschap, plezier, afzien, pijn, verdriet, frustratie, vreugde en……. uiteindelijk de “Big-Smile”, de finish line. “I did it again”! Met dank aan de vrijwilligers, supporters, organisatie, trainers en nog veel meer! THANKS. – Gerard Verheij

Organisatie, supporters, beleving, trots, goed gevoel in lichaam en geest, ........... alles TOP.

Na het gevoel de praktijk: na een rollende start met ca 1400 zwemmers naar de 1e boei; veel golven en eindeloze stukken tussen de boeien; na de laatste boei kreeg ik kramp in beide benen tegelijk, geen paniek,  maar wel wat zorgen; na wat ontspanning van de benen en diverse overzwemmers toch nog  zwemmend op tijd de zwemfinish bereikt;   daarna bij het fietsen de wind ca 40km  achter, 50km tegen en 2,5 km achter; goed ritme en tempo kunnen rijden; het lopen ging niet makkelijk maar door constant goed op de techniek te letten kwam ik na 21km zeer blij over de finish met de begeleidende verrassende mededeling uit de speaker:" en daar hebben we Wietse Ritskes, 3e bij de klasse 65-70! – Wietse Ritskes

Het slotakkoord van de Triple Dutch: Almere!! Na een wat tegenvallende zwemtijd wat harder gepusht met het fietsen. Daarna een heerlijk machtige marathon gelopen, waarbij ik niet hebt gewandeld. Om te finishen met een tijd waarvan ik (nog) niet durfde te dromen: 10:41:10 #keeppushing #TD18 #trots – René Verheij

Wat een luxe triathlon hebben we in Almere.

Voor het eerst in mijn leven een halve Triathlon op een mooie dag met een zonnetje en wat wind. Op het gemakkie een stukje zwemmen, met aanmoedigingen van een heerlijke groep supporters.

Gelukkig mocht ik na het zwemmen door met fietsen. Ingehaald worden door de toppers van de hele, wat een ervaring is dat.

Het lopen van een halve marathon is in Almere zoiets als bezig zijn met de tafel van 7. Dat loopt best lekker. Dat het op het laatst dan toch 3x7 blijkt te zijn, ach ja.

Toen ik even wandelde kreeg werd ik aangespoord door een voorbijsnellende Tijmen.  Tja, dan moet je wel.

Samen met de nummer 1 van de hele richting finish. Direct na zijn huldiging mocht ik ook. Heerlijk!

Dat Jef mij na de finish nog heeft begeleid terwijl ik enigszins voorovergebogen in een emmertje zat te kijken... Daarvoor dank, maar dat blijft onder ons. 😂 Alle supporters heel erg dankjewel!!! – John van de Laar

Wat leek op een lange lijdensweg bleek gewoon een feestje met allemaal gelijkgestemde tri-malloten, fantastisch publiek en een hele grote snackbar bij de finish: Dagje Almere in een notendop. – Jef Ruijtenbeek

Hans Michels kon vroeger tijdens het lopen honderuit praten over de triathlon. Over het fietsen naar Willemstad. Ik ging er niet vanuit dat dit voor mij weggelegd was. Een paar jaar terug probeerde ik het toch. Eerlijk ik was meteen verkocht. Toen Laura, Diantha, Joyce, Ellen en Brenda  vorig jaar meededen, voelde alles meteen als een avontuur. Ondanks mijn nogal beperkte ervaring schreef ik mezelf meteen in. Terug naar afgelopen weekend. De briefing, de drie tassen, ik vond het nogal overweldigend. Morgen is het gewoon gaan hield ik mezelf voor.  Dat was ook zo. Het zwemmen vond ik heerlijk. De golven maakte alles net even echter. Daarna het fietsen. Echt super, mijn favoriete routes zijn langs het water. Ik zat dus op rozen. De zeilschepen links. Het natuurgebied rechts. Kon niet beter. Mijn man gaf aan, dat ik toch wel een tandje bij moest. Vooruit dan maar. Ik kreeg wel last van mijn schouder. Die ging ik toch niet meer gebruiken deze race. In het stuur hangen maar. Daarna het lopen. Helaas werkte de gels een beetje te goed. Lang leve de Dixies. De mensen aan de kant waren zo tof. Ik kon niet anders dan lopen met een extreme glimlach. Het doet echt zoveel om je teamgenoten en mijn man aan de kant te zien. Dit was een droom die uitkwam. Een prachtgeschenk. – Wanda Groffen – Heijboer

Wat een belevenis. Goede voorbereiding is halve werk. Almere doet de rest. Heerlijk. Genieten. Denken dat er geen eind aan komt. Dat je er klaar mee bent. Maar stug doorgaan en gewoon finishen. Geweldig weekend. Kon mij niet lang genoeg duren.  Maar ga volgend jaar toch weer proberen sneller te zijn. – Wim Derks

Het was maximaal compleet. Een geweldig parcours met water, wind (veeel 😀), dijken, mooie natuur. Heerlijk gezwommen en gefietst. Het lopen ging wat moeizamer maar de geweldige aanmoedigingen van al die tvd-ers waren super! – Richard Nusteling

De weg naar mijn eerste hele tri was geweldig. Geen zorgen want het trainingsschema werkt!  Thanks lieverd! De dag zelf: Twijfel. Spanning. Actie. Emotie. Let’s go do this: 2 ronden zwemmen, 2 ronden fietsen, 6 rondjes hardlopen. Zwemmen: waar liggen die boeien? Best druk op de fiets – drinken- eten – bidons/gels aanpakken - genieten. Nog nooit zo relaxed een marathon gelopen, van verzorgingspost tot een van de vele ‘cheer’punten. Niet nadenken over de km’s. Heerlijk! Van de eerste minuut tot de laatste minuut genoten. Het besef groeit: ik ga het halen! Supporterscrew, jullie maakten mijn finish onvergetelijk. – Laura van der Waal

Dat was weer een mooie zonnige en gezellige sportdag. Met meer dan 30 TVD deelnemers op de kwart, achtste en de trio's waren we goed vertegenwoordigd.

De achtste triathlon was zeer in trek, daar hadden we dan ook de meeste podium plekken. Iedereen gefeliciteerd met het neer zetten van een mooie prestatie, in het bijzonder de Clupkampioenen natuurlijk.

Clubkampioen Kwart:  Zoë G & Michel D

Clubkampioen Achtste: Ellen & Ben

7-8 Dinsdag       20km       Tijdrit

8-8 Woensdag   5km         Lopen

9-8 Donderdag   1km        Zwemmen

Een paar weken geleden al was de Swissman Xtreme. Voor de zesde keer al weer waagden 239 triatleten uit 41 (!) landen zich aan de loodzware opgave: Lago Maggiore van Isole di Brissago naar Ascona met 20 graden gaat nog, daarna gaat het op de fiets over de Alpenpassen Gotthard, Furka en Grimsel en dan de marathon van Brienz via Grindewald tot de beruchte Kleine Scheidegg, totale hoogteverschillen tot 5500 meter. Ijzige wind, maar gelukkig ook zonneschijn en temperaturen tussen de 5 en 20 graden.Ga er maar aan staan.

Nieuwe winnaars in de vorm van de Pool Michal Rajca, klaar met de klus na 11.23 uur en de Britse Flora Colledge die er 13.22 uur over doet. Vier Nederlanders zijn bereid tot dezelfde pittige koers. Van hen komt TVD-man Marcel Bezemer als snelste binnen. De langharige Dordtenaar, merkwaardig genoeg in ons land specialist op de 1/8e afstanden, eindigt 26e in 14.28 uur. Dat was overigens 16 minuten langzamer dan twee jaar terug toen Marcel ook mee deed. Toen echter met 5km lopen ipv het zwemonderdeel (ivm onweer). De uitdaging werkt kennelijk verslavend. We noemen met veel respect ook de overige drie Nederlanders: Sander Palm (17.17 uur), André Stappers (18.55 uur) en Joop Schwalbach (19.04 uur). De laatste twee komen even na middernacht binnen nadat ze dus om 5 uur zaterdagochtend gestart zijn. 

Wim van den Broek, Trikipedia

Almere Duin divisie wedstrijden

Dit weekend stond de 2e ronde van de divisie wedstrijden op het programma. Ditmaal was er in Almere een heuse super sunday. Alle divisies van Nederland komend samen op 1 dag.  

Als eerste zijn de heren van het 4e divisie team aan de beurt. Met aan de startstreep René, Bas, André en Dennis.

Het zwemonderdeel van 750m lag er mooi bij, en was met ochtend temperaturen van 27 graden een verademing! Vooral René voelde zich als een vis in het water en kwam met de 1e concurrenten het water uit.

Op de fiets kwam het weer meer in de rol van een tegenstander, warmte en wind (voornamelijk van opzij) zorgt voor waaiers in deze stayer wedstrijd. Dit tactische spelletje zorgt voor een zwaar fietsonderdeel waar grote verschillen zijn gemaakt. André was dusdanig sterk op de fiets dat hij aan waaiers geen boodschap had. Hij heeft de volledige 20km nagenoeg alleen afgelegd en veel concurrentie ingehaald.

Vervolgens lopen, 3 korte rondes maken gezamenlijk 5km. De warmte speelt hier een nog grotere rol maar gelukkig stond er een verzorgingspost klaar voor wat verkoeling. Onlangs dat René de aangevers van sponsen en drank te snel af was heeft hij het hoofd koel kunnen houden en passeerde hij de finish als eerste TVDer, en als 4e atleet overall! Dennis, André en Bas volgde snel en zorgde gezamenlijk wederom voor een podium plek (3e team). In de divisie tussenstand staat het team zelfs op de 1e plek en kan er voorzichtig gedroomd worden over promotie. Al duurt het seizoen nog lang…

____________________________________________________

De afgelopen dagen waren warm, lekker warm. Op Hemelvaartsdag was het iets minder warm en daarmee heerlijk sportweer. De dag begon een beetje nat maar dat was gelukkig snel over. Voordat de eerste vrijwilligers bij Paviljoen de Viersprong aankwamen was het al droog. Al snel was het een drukte van belang. Met man en macht werden er tenten opgebouwd, een loop- en fietsparkoers uitgezet, wisselzone ingericht en lagen in het Paviljoen de startnummers klaar. Wat een dynamiek. Heerlijk om te zien en om mee te doen. Dat winnen komt wel weer een andere keer.

De parkeerbegeleiders Niels, Edgar en John zorgden ervoor dat de sporters en supporters hun auto prima konden parkeren. Zo soepel!

De start- finishbanners hangen. De begeleiders nemen hun positie op het loopparkoers in. Tijdwaarneming klaar. Het kan nu beginnen!

Om 10 uur de start van 5 km Smulbosloop. Er werd hard gelopen en maximale inzet van iedere loper.  Gezichten spraken boekdelen. Na de finish blijde gezichten en de heerlijke eierkoeken van Bakkerij de Man. Wat was er eerder? Hetzelfde voor de 10 km. Er stond op open plaatsen een harde koude wind wat voor een weggewaaide tent en bij Corine en Hannie bij de waterpost voor koude handen zorgde. Harry zorgde voor het vrolijke commentaar en onze BN-er Marian deed de medailles om. Na afloop was er voor de nummers 1, 2 & 3 een mooie prijs in onze huisstijl aangevuld met een tegoedbon van Runnersworld Dordrecht.

Tussen de Smulbosloop en de RBRBR even pauze. Niet lang. Een flink team van 12 verkeersregelaars (waaronder de jarige Frank) gaat op pad om het parkoers zo vrij mogelijk te houden voor de sporters. Er is gelukkig ook wel tijd voor een dolletje. Mario was het echt zo rustig op het kruispunt? Ook de NTB is er weer met een geweldig team officials en er zijn de motorrijders Piet, Frank en Gerrit. Uiteraard ook een team van begeleiders op het loopparkoers zodat er niet fout gelopen wordt en een verzorgingspost met verse banaan en sinaasappel. Op het aller allerlaatste moment een ontredderde wielrenster met een lekke band. Geen probleem. Redmer helpt haar en ze kan toch meedoen. Of wilde ze als duo toch alleen lopen?

De start verliep weer soepel en enthousiast begon iedereen aan zijn loop/ren uitdaging. Onder aanmoediging van vrienden, familie en vrijwilligers komt iedereen weer tot ultieme prestaties. Of het de 100ste of 1ste keer was maakte niet uit. Na een explosie van sportiviteit komt om iets over half vier de laatste deelneemster gevolgd door onze bezemfietser Marcel over de finish. Geweldig gedaan!

De hele dag is vastgelegd door onze eigen creatieve clubfotograaf Marcel. Door de verrassende foto’s zie je het soms toch weer even anders.

Nog sneller dan opgebouwd is alles weer opgeruimd en ligt het weer in de bus. Dan is het tijd voor een afsluitende maaltijd. Het is er gezellig, erg gezellig. Met zijn allen kijken we met een voldaan gevoel terug op een dag waarin we als vereniging voor bijna 400 sporters een mooi sportmoment mogelijk hebben gemaakt. Wat een geweldige groep sporters die hun vrije tijd even opofferen voor andere sporters. Dat is sportief! Ik ben trots om bij dat cluppie te horen.

Na veel voorbereiding was daar dan eindelijk de start van het divisie seizoen. Al vroeg onderweg, maar dat mocht de pret niet drukken. 

De dag zou pas echt beginnen wanneer net iets over half 10 het startschot zou worden gegeven. Het 4e divisie team was goed voorbereid en zeker met torpedo Richel op kop in het zwembad zou het zwemonderdeel een peulenschil zijn.

Het uitdagende fietsparcours met aardig wat klimwerk werd zorgvuldig afgewerkt door goed kop over kop te rijden. Zeker in de afdaling waarnaar verluid (maar niet bevestigd) snelheden van 60km p/h zijn gemeten. Hier zat de vaart er dan ook lekker in.

Al snel werden de fietsen ingewisseld voor de hardloopschoenen, toen bleek dat ook het loopparcours een zeer uitdagend hoogte profiel had. Na T2 was daar direct een klim waar geen einde aan leek te komen. De mannen gaven alles, en iedereen kwam leeg over de finish. Na ongeveer een half uur spanning bleek zelf een podiumplek gehaald te zijn, en dat voor de 1e wedstrijd! Een beter begin van het seizoen was dan ook niet mogelijk.

Daarna waren de mannen van het 2e divisie aan de beurt. Om 12:58:45 gingen ze van start met zwemmen. Het tempo werd mooi bepaald en geleidelijk aan opgevoerd door Marcel. Na iets minder dan 7 minuten klauterde de mannen het bad uit en rennen ze naar de wisselzone. Wetsuit droppen, helmpje op, fiets pakken en richting op/afstap-balk om te beginnen aan het fietsparcours met de nodige hoogtemeters rondom het zwembad Klarenbeek te Arnhem.

De samenwerking op de fiets ging soepel (in deze opstelling 2 weken geleden alhier nog geoefend), maar op het moment dat Sander net goed opgewarmd was en zijn energie voluit wilde ontbolsteren voor het team, was daar dat geluid wat je niet wil horen: ..... "pang" ..... (klapband achter en einde race voor Sander).

Op dat moment wisten Marcel, Redmer en Albert waar ze aan toe waren: met deze 3 gaan we onze uiterste best doen om deze race zo snel als het gaat te finishen. 

De wisselzone instormen zat er vandaag voor geen enkel team in, want je moest klimmen om deze te bereiken, maar je adem en adrenaline zat zeker daar waar die normaal gesproken ook zit als je deze bereikt in de teamcompetities. Afstappen, lopen met de fiets, goed blijven uitblazen om die ademhaling iets te controleren, fiets in het rek, schoenen aan, helm af, eventueel hoofddeksel mee en door naar het loopparcours.

De "hippie, de hoofdwond en de pet" liepen de 1e ronde zo veel mogelijk in hun eigen ritme en bleven bij elkaar in de buurt, vanaf de 2e ronde had "de hoofdwond" de duwkracht van de "hippie" en de "pet" nodig om de stijgende meters te overwinnen. Met dit mooie staaltje teamwork finishte we in een tijd van 00:58:50 en eindigde daarmee op een 9e plaats (23 teams). 

Goed in de middenmoot (7 seconden verschil tussen 6 en 9), wellicht op hogere klassering gehoopt, maar nergens fouten gemaakt, het volle pond gegeven en ondanks de pech van Sander het maximale eruit gehaald.

Het seizoen is begonnen en we gaan ook dit seizoen weer KNALLE ALS EEN MALLE met de mannen/vrouwen in de 2e en 4e divisie Zuid!

When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark

At the end of a storm
There's a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind
Walk on through the rain
Though your dreams be tossed and blown

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone

You'll never walk alone

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone

You'll never walk alone

Dat was weer een mooi triathlon feest! Bijna 4000 deelnemers van over heel de wereld zijn afgelopen zomer gestart in een van de vele startseries in de Grand Final in Rotterdam.

Waar ik dacht dat het een verkapt NK zou worden, bleek dat het “age group” WK in andere landen beduidend meer leeft dan in Nederland nog het geval is. Landen die opvielen door hun aanwezigheid waren vooral de USA, Team GB, Australië, Canada, Brasilie en onze favoriet Mexico! Leo gefeliciteerd met je mooie geswopte Mexico polo! Ben je ook gelijk van je NL shirt af....

Was het weer bij de Elite nog koud en druilerig op zaterdag, scheen de zon volop op de masters zondag.

’s Morgens is Leo gestart op de OD, en boven verwachting is hij ondanks een zware blessure (dit blijkt nu een hernia te zijn) nog gefinisht ook. Verstandig? Dat niet, maar wel heel gaaf!

Bjorn en ik zijn gestart op de Sprint in een van de middag series. Bjorn had de week er voor behoorlijk last van zijn longen, maar ondanks dat toch een degelijke wedstrijd gehad. Logistiek was het wel ff een dingetje. Of je 3uur voor de start even je schoenen en je fiets wil stallen in de wisselzones, gelukkig lagen die lekker dicht bij elkaar :-(   bijna 3km. Daarna toch best gespannen de start afgewacht op een zonnig terras bij de zwemstart.

Het zwemmen in de Rijnhaven was al indrukwekkend laat staan het fantastische en technische fietsparcours. Met Col du.. Erasmusbrug, Willemsbrug en Van Brienenoordbrug. Met als afsluiter het bochtige loopparcours in het Euromastpark en natuurlijk de blauwe loper naar de finish.

Support crew, bedankt voor jullie aanmoedigingen!

Helemaal geweldig!

Marcel

Triathlonvereniging Dordrecht wenst u een gelukkig, gezond en sportief 2018!

Na vorig jaar in Kopenhagen had ik de smaak te pakken, en me in 2016 nog ingeschreven voor Ironman Kalmar.

Maar niet alleen... maar met Erik (Voskuil), Wim Derks, Ron Schop, Johan Moree en Tim (vriend van ons).

Op 19 augustus was het zover en gingen we los in Kalmar, een historische stad gelegen aan de zuidoost-kust van Zweden.

Met 2700 deelnemers begonnen we in een lange sliert aan de 3860 meter zwemmen, in een havendeel van de stad. Dit was best pittig in het open zeewater, vooral door de harde wind waren er pittige golven.

Dit deel ging vlot en na 1.22 was ik het water uit, om aan het fietsdeel te beginnen; een ronde van 181 km. Bestaande uit 2 lussen; 1 op het prachtige eiland Öland en het platteland boven Kalmar.

Het waaide flink (wk 5-6 ) en dat maakte het fietsen soms zwaar, volle bak tegen maar ook deels wind in de rug. Overal waren er mensen langs het parcours om ons aan te moedigen, zelfs bij de meest afgelegen boerderijen zaten gezinnen langs de kant met pollepels op emmers te slaan enz, fantastisch!

Na het fietsen begon ik aan de marathon; het laatste en zwaarste onderdeel van een Ironman. Helaas kreeg ik al in de eerste km's last van een oude blessure en had veel pijn.  Even er aan gedacht om zelfs uit te stappen, maar al snel besloten dit niet te doen; now way! Het is en blijft een mentaal spel, in dit deel moet je echt sterk zijn en blijven.

Na wat afwisselend wandelen en hardlopen en een paar paracetamols, ging het gelukkig deels weg en kon ik redelijk hardlopend verder. Het loopparcours bestond uit 3 rondes van 14 km door en rond Kalmar, en weer overal bewoners en toeschouwers die je het gevoel gaven dat je een popster was; dit heeft mij onwijs geholpen om door te gaan! 

De finish was op een groot plein, waar een paar duizend mensen op tribunes en achter dranghekken stonden te juichen; wat een feest was dat.  Ik heb de laatste paar honderd meter niks gevoeld, op zo'n moment loop je op rozen.

Misschien is het jammer dat mijn plan (snellere tijd) niet is geslaagd, maar ondanks alles ben ik extra trots blij dat ik kon doorzetten en gefinished ben. 

http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/johan.moree

Zaterdag 9 september was een dag om niet snel te vergeten. Het TVD heren team maakte zich op voor hun laatste wedstrijd in de 2e divisie triathlon. De wedstrijd vond plaats te Spijkenisse op en rondom de wielerbaan.

Helaas waren de weergoden al de gehele week en op de dag zelf ons niet echt gunstig gezind. Voor de start was er nog een flinke plensbui, waardoor de wisselzone veranderd was in een nog grotere modderpoel. Je kon de wedstrijd het beste omschrijven als een sprinttriathlon in teamverband met een wisselzone in "veldrijden/cross-triathlon"-stijl.

Om iets na 11:00 gingen Marcel, Redmer, Sander en Richard van start. Er werd een mooi tempo gezwommen en de kudde bleef mooi bij elkaar. Daarna zo snel mogelijk naar de wisselzone en deze zo goed als mogelijk op de been blijvend trotserend naar de fiets om snel te wisselen. Om de wisselzone uit te gaan, mochten de mannen nog eens 100meter door de "modderpoel" lopen met de fiets aan de hand. Een enkele triathleet zag ik dat die ochtend zelfs in veldrijden-stijl doen (fiets over de schouder). Nog even een stukje over het asfalt, de dijk op, op de fiets springen en weg waren de mannen voor 20km fietsen. Van het fietsparcours was weinig te zien, dus we moeten het hier doen met wat ooggetuige-verslagen. Richard had het hier en daar wat lastig om bij de kudde op hol geslagen TVD te blijven, maar onze ervaren mannen hadden dit op tijd door en hielden hem erbij. Richard moest een x zijn stalen (of carbon?) ros in toom houden, want die dreigde op/na een wildrooster enigszins uit koers te geraken. Redmer reed helaas op het laatste stuk lek en moest de kudde laten gaan, waardoor Marcel, Sander en Richard gedrieën terug kwamen om weer de "modderpoel" te trotseren en te beginnen aan het looponderdeel. Redmer zette dapper door en kwam rijdend op een lekke band een 2-tal minuten later de wisselzone in. 

Het looponderdeel was idem aan het fietsen. Als supporter/coach zie je de kudde vertrekken en ongeveer 18a19minuten later zie je ze weer aan de horizon verschijnen. Ook hier moeten we het doen met ooggetuigen-verslagen: Sander was eerder in de week al wat verkouden en merkte bij het lopen dat dit nog niet uit zijn lichaam was en had de hulp van Richard en Marcel nodig. Een duwtje in de rug is dan zo lekker op dat soort momenten! Gebroederlijk en het volle pond gevend, naar de mogelijkheden en de vorm die er op dat moment, was sprinten de mannen naar de finish. Het was jammer dat Redmer zijn lekke band had gehad, want hij liep als een malle en kwam niet veel later ook binnen (in het zog van het team van Björn - de Hoekse Waard).

Na afloop was er enige verwarring ontstaan. Blijkbaar waren de eerste 12 teams in de wedstrijd verkeerd gestuurd op het loopparcours en hadden ongeveer 3,8km afgelegd. De laatste 6 teams, waaronder TVD, waren wel goed gestuurd en hadden 5,2km afgelegd. Aangezien de triathlon van Spijkenisse als 1 van de weinige triathlons met een tijdswaarneming werkt die je nergens meer in Nederland of omstreken ziet, werd na beraad van de NTBjury besloten om de teams die te kort hebben gelopen op basis van hun tijd te rangschikken op de plaatsen 7 t/m 18  en de eerste 6 teams op de plaatsen 1 t/m 6 in de daguitslag.

De TVD heren werden uiteindelijk 4e in de daguitslag. Er waren uiteindelijk nog verrassende ontwikkelingen gebeurd in de tussenstand, waardoor het eindklassement en de strijd om promotie helemaal op zijn kop werd gezet. Door het tegenvallende presteren van de Bollenstreek en het sublieme optreden van Vahalis uit Tiel, wipte dat laatste team over de Bollenstreek en de Hoekse Waard en pakte zo de 2e plaats in het eindklassement en de promotie. De TVD heren werden uiteindelijk 5e in het eindklassement.

Onze TVD mannen kunnen terugkijken op een schitterend seizoen in de 2e divisie, waarbij we hebben mee gedaan voor promotie en het vertrouwen is gegroeid om daar volgend jaar helemaal voor te gaan. Een mooi seizoen wordt het sowieso, want er zijn maar weinig andere dingen zo leuk als een met een bende TVD'ers op pad te zijn en plezier te maken ;-)

Dat was hem weer: Knalle als een Malle 2017 zit er op, We will be back in 2018 !!!