Met trots presenteer ik de nieuwe website!

De site gaat al een flinke tijd mee en heeft nu een modern jasje gekregen. Alle nieuwsberichten, Wie Wat Waar's, zwemtesten en overige content zijn meegenomen, maar alles daaromheen is helemaal opnieuw opgebouwd. De site draait nu op een moderne techniek en hosting waarin ik me helemaal thuis voel. Daardoor kan ik de site de komende jaren makkelijk actueel houden en uitbreiden met nieuwe functies.

Nieuwe functies die nu live zijn:

• Trainingsschema's downloaden, direct vanaf de homepage
• Eenvoudiger een Wie Wat Waar aanmaken
• Een pagina met clubkampioenen (de historie volgt binnenkort)

De komende tijd werk ik aan het volgende:

• Een digitaal inschrijfformulier voor nieuwe leden
• Een fotocarrousel met fullscreen-weergave, met ruimte voor meerdere foto's en video's per nieuwsbericht

Neem gerust een kijkje en laat het me weten als je iets opvalt of ideeën hebt!

Groeten,
Simon

Op internet kwamen we een leuke fietsuitdaging tegen, het Pieterpad in vier dagen rijden op de racefiets. De verzorging onderweg en het onderdak werden geregeld door Velotours. We zouden elk van de vier dagen ongeveer 130 km rijden.

Tijdens onze vakantie in juli in Zevenaar zijn we serieus gaan trainen op meerdere dagen meer dan 100 km rijden. In die anderhalve week hebben we meer dan 700 km getraind. Zelfs bijna geen zadelpijn meer !!!

Vol zelfvertrouwen kwamen we dan ook met de trein op woensdag 26 augustus met de trein in Baflo aan, om de laatste 7 km naar Pieterburen te fietsen, de startplaats van onze uitdaging.

Na een korte kennismaking met de rest van de groep op donderdag (totaal 15 personen) gingen we enthousiast van start, in de “langzame groep”. Wat een verrassing, dat er elke ongeveer 40 km een tafel voor ons klaar stond, gedekt met allerlei heerlijkheden, waar fietsers dol op zijn: Brood, krentenbollen, stroopwafels, gummibeertjes, drop, water, sinaasappelsap, kortom te veel om op te noemen. Prima verzorging dus onderweg door Stefan, die een verhoogde VW-bus had om hiervoor te zorgen. Hij verzorgde overigens ook de fietsakkefietjes onderweg, zoals een gebroken zadelpen, lekke banden, benodigde paracetamol en dat soort problemen. 

’s Morgens vertrokken wij tweeën als eerste en ’s middags kwamen we niet als eerste bij het hotel ;-). Maar het bleek niet altijd heel veel tijd te schelen. Wij reden beduidend minder vaak verkeerd, dat scheelde best wat tijd.

De eerste dag reden we vanuit Pieterburen via Groningen en Drenthe, o.a. via de VAM-berg naar Hoogeveen. De tweede dag ging de route van Hoogeveen via Berg en dal en Nijmegen naar Zeddam, door een prachtig heidegebied. Na deze tweede dag hield Aad uit Zoetermeer, die op zijn e-bike meefietste, het voor gezien. Zijn fiets kon niet harder dan 25 km/uur en dat leidde tot een te laag gemiddelde. Ook moet hij nog wat meer oefenen met navigeren. Jammer dat we zijn gezelligheid moesten missen.
De derde dag ging de route van Zeddam naar Grubbenvorst, waarbij Marian onderweg een klapband had en aan de rechterkant van het fietspad in de braamstruiken terechtkwam. De vierde dag leidde ons van Grubbenvorst naar de Sint-Pietersberg in Maastricht.

Op de Sint-Pietersberg hebben we natuurlijk de nodige foto’s gemaakt (zie onze Strava-accounts). De reis werd door de organisatie afgesloten met een buffet op het Botel (een 100 jaar oud binnenvaartschip in de Maas) in Maastricht.
’s Nachts sliepen we op het Botel, een bijzondere ervaring op zich ;-).

Op maandag 29 augustus zijn we met de trein vanuit Maastricht weer naar Dordt gereden. 
Het was een bijzonder leuke vakantie. Het fietsen zelf is ons goed bevallen, het was een heel gezellige groep en de begeleiding was echt goed !!
We moeten nu op zoek naar een nieuwe uitdaging voor volgend jaar.

 

Marian en Joke

 

Op 23 Augustus was onze Teamwedstrijd (Olympische afstand) van de 2e Divisie Zuid in Epe. Ons Team werd vertegenwoordig door Jiska, Madeline, Annemiek en ikzelf (Hannie).

De start was erg vroeg, dat was voor ons (Marcel en ik) een reden om daar een RB&B te boeken. Gelijk dan maar een lang weekend omdat we er toch zijn 😊.

Zondag  om 8:00 uur bij T2 verzamelen, schoenen neerzetten. Vervolgens fietsen (6 km) naar T1. We hadden ruim de tijd dus dat was prima ingeschat.

Het woord wat volstaat bij T1: CHAOS!!!

Korte uitleg: Een verkeersinfarct van deelnemers op de fiets en in auto’s. Het stond helemaal vast. Mannen stonden achterin de rij terwijl die een half uur eerder moesten starten. Sjonge, da’s geen goed begin van zo’n wedstrijd.

Eindelijk T1 in. Slechts 15 minuten de tijd om spullen klaar te zetten en wetsuit aan te doen. En dan de start.

Zwemmen: 1 korte ronde, landlap, 1 lange ronde (totaal 1500 meter). Heerlijk zwemwater. Wel met wetsuit omdat dat gewoon sneller is, en zeker voor een 1500 meter helpt dat.

Fietsen: 1 ronde van 40 km, erg mooi parcours. Het is natuurlijk een prachtige omgeving om te fietsen. Zelf had ik het gevoel dat het vooral “vals plat” was. Ik kan het mishebben, misschien te lang op mijn benen gestaan in de rij. Dit ging niet vanzelf.

Hardlopen: 2 rondes van 5 km. Een groot gedeelte onverhard wat ook nog een stuk scheef lag. Heel veel publiek en je komt elkaar steeds tegen dus dat motiveert om te blijven rennen.

Bij de Finish de calorieen weer aangevuld met fruit, snoep, cola, water, iso. En natuurlijk de finishfoto van ons Team mag niet ontbreken.

Het was weer een mooie sportdag zo met zijn allen 😊. Op naar de volgende in Apeldoorn!!

 

Hellevoetsluis stond zaterdag 11 juli weer op het programma in de derde divisie Zuid.

Om 9.00 de start voor de sprint (750/20/5), uiteraard zonder wetsuit. Voor Rick Waalwijk zijn eerste Teamwedstrijd, voor Marcel Bezemer zijn 100e triathlon. In een individuele teamsport kan dit samengaan.

De voorbereiding van de mannen was divers. Rick in het weekend ervoor alvast op parcoursverkenning, Mario pakte zijn rust door de woensdagavondtraining een keer over te slaan, Marcel werd doordeweeks door Hannie ’s avonds aan het trainen gezet en Richel had een uitnodiging verstuurd voor de vrijdagavond van Big Rivers.

Rick had 1 juli alvast zorgvuldig zijn tas ingepakt met de checklist van onze site in de hand. Helaas waren er de afgelopen weken te weinig aanmeldingen voor de koppeltraining, waardoor vriend Dennis in Papendrecht een parcours had moeten uitzetten met wat wisselplekken en enkele haarspeldbochten.

Nadat Marcel om 7.02 in de ochtend zijn tas had ingepakt, stond het viertal rond 7.45 in de kerk. Denkbeeldig brandden we allen een kaarsje en na de gebruikelijke bestickering op naar de transitiezone.

Onder de vuurtoren vier verschillende rituelen van vier verschillende mannen. Het streven naar perfectie van Richel, het richten op comfort van Marcel, het omgevingsbewustzijn van Mario en de zoekende blik van debutant Rick. Hoe mooi dat hij bij zijn eerste triathlon de kunst kan afkijken bij deze mannen?

Na de toeter van de wethouder werd om 9.00 de borstcrawl ingezet. Mario als tempobeul voorop, zodat Richel en Marcel zijn bordje leeg konden eten. Marcel pakte de kop bij het fietsen, op 15 meter gevolgd door Richel. 15 meter?, de jury had een ander meetlint, waardoor beide heren een waarschuwing kregen. Nu de beelden teruggekeken zijn, zat er 27 meter tussen het achterwiel van de achterste fiets en het voorwiel van de voorste fiets. Dit in een verhouding van 3:30:3:15:3. Oftewel, het bleef bij een waarschuwing.

Het rennen over de wallen van de vesting was prachtig om naar te kijken, en vrij intensief om zelf te doen. Marcel kwam in zijn honderdste in de Top-10 als eerste teamlid binnen, en Rick werd in zijn eerste opgenomen in de geschiedenisboeken van de Teamcompetitie met een zevende plek als teamresultaat. (7/26) 

We hebben aangezet en doorgezet, geleerd en genoten. Volgend jaar hopelijk weer.

Voor de uitslagen klik hier. 

Waarom ik de Marathon des Sables ging lopen en wat het mij bracht

“270 kilometer door de woestijn… ben je nu helemaal gek geworden?”
Dat was zonder twijfel de meest gehoorde reactie toen ik vertelde dat ik meedeed aan de Marathon des Sables.

Misschien is het antwoord wel: een beetje 😉
Maar wie mij kent, weet ook dat ik uitdagingen niet uit de weg ga. Integendeel. Ik zoek ze op. Niet om de extremiteit, maar om wat eronder ligt.

Na de Triple Dutch: wat nu?

In september liep ik mijn laatste van de drie Triple Dutch-triatlons tijdens Challenge Almere. En het voelde na afloop niet als ‘klaar’. Eerder als een nieuw begin.

Ultra lopen? Daar had ik op dat moment nul ervaring mee.

Maar ergens begon het te kriebelen. Hardlopen is eigenlijk mijn minste onderdeel van de trialton, maar het is wel een makkelijke en mooie manier om als uitlaatklep te gebruiken tijdens de drukke werkweek. De plek waar gedachten landen, vragen ontstaan en antwoorden zich langzaam vormen. De Marathon des Sables; rauw, simpel, alles zelf dragen, dagenlang onderweg voelde als een compleet andere wereld. En juist daarom als een logische volgende stap.

Eerste ultra, laatste weekend

Het contrast kon bijna niet groter:
Half september nog een lange triathlon.
En het laatste weekend van diezelfde maand liep ik mijn allereerste ultra; als voorbereiding op de Sahara.

Geen illusie van controle.
Gewoon ervaren: hoe reageert mijn lijf, hoe blijft mijn hoofd werken, wat gebeurt er als vermoeidheid echt binnenkomt?

Dat weekend bevestigde vooral één ding: ik heb hulp nodig om mij voor te bereiden op de Marathon des Sables. Een ultra is weer iets heel anders dan een triatlon.

Strak regime, warme kamers en nachtelijke rondjes

Daarna begon het echte werk.
Onder begeleiding van Rory Coleman ging ik vol in training; gestructureerd, consequent en zonder ruimte voor excuses.

Elke week saunatrainingen (al ga ik eerlijk zijn: die opgietingen ga ik niet missen… absoluut niet mijn ding), lange runs, en vaak extreem vroege óf juist nachtelijke trainingen. Rondjes maken, combineren, weer door. Soms gewoon om opnieuw een marathonafstand bij elkaar te lopen.

Dat alles terwijl er ondertussen nóg iets groots speelde: ik werd mede‑eigenaar van De Haan. Twee intensieve trajecten tegelijk. Fysiek en mentaal.
En ergens onderweg moesten er keuzes gemaakt worden.

Loslaten hoort erbij

Op een gegeven moment werd duidelijk: het ging niet allemaal meer samen. In het schema van Rory stonden ze al niet; de zwemtrainingen en de fietstrainingen. Ik wilde die er zelf proberen bij te blijven doen.
De zwemtrainingen stopten vrijwel geheel.
Het fietsen werd nihil.

Niet leuk, maar noodzakelijk.

De focus verschoof volledig naar lopen, hitte, zelfredzaamheid. Alles met dat ene doel: optimaal voorbereid aan de start staan.

Leven in eenvoud: woestijn, ritme en couscous

Het breekpunt dat ik zocht en het moment dat anders kwam

Ik ging naar de Marathon des Sables op zoek naar een breekpunt.
Dat ene moment waarvan je hoort dat alles samenvalt. Waarin je breekt, stilvalt en antwoorden vindt.

Eerlijk? Ik had gehoopt dat ik dat punt ooit al zou voelen. Tijdens een lange triathlon. Tijdens een extreme training. Tijdens die momenten waarop je alleen bent met vermoeidheid en jezelf. Maar het kwam niet. Niet toen. En ook in de eerste dagen in de woestijn niet.

Sterker nog: ik zag het om me heen gebeuren.
Ik zag mensen breken. Over levensvragen, over keuzes, over wat echt belangrijk is.
Dat breken vond ik ergens zelfs mooi om te zien. 

Maar de vragen waar zij op vastliepen?
Die stel ik mezelf al onderweg. Tijdens trainingen, tijdens het leven. En ik probeer er niet alleen over na te denken, maar er ook direct naar te handelen.

Dat besef werd op een gegeven moment ook van buitenaf benoemd:
misschien had ik mijn grootste breekpunt allang gehad.

Na mijn gezondheidskwestie heb ik mezelf opnieuw moeten herpakken. Sindsdien leef ik anders. Ik geniet bewuster. Ik leef niet in uitgestelde doelen, maar in het nu. Ik vier trainingen. Mooie fietstochten. Koffiemomentjes. Kleine dingen die groot blijken te zijn. Als geluksmomenten. Soms wel drie, vier keer per dag.

Toch was er ook teleurstelling.
Omdat dat moment waar ik naar zocht, dat pelgrimsmoment, maar niet kwam.

Tot die laatste nacht.

Liggend onder een eindeloze sterrenhemel, in mijn eigen zandengel, viel alles samen.
Niet met drama. Niet met tranen. Maar met helderheid.

Het moment dat ik zocht, had ik al lang. Die opmerking van mijn tentgenoot Tanya eerder die dag kwam ineens binnen. 
Ik bén al sterker dan ooit. Niet omdat alles perfect is, maar juist omdat dat niet zo is. Omdat ik blijf leren, feedback omarm en onderweg blijf bijsturen. Dus ja. ik heb gedanst en gesprongen bij elke checkpoint en bij elke finish. En dat blijf ik zo doen!

En nu?

De komende periode ga ik weer bouwen aan zwemmen en fietsen, en rustig kijken hoe de triathlon weer een plek krijgt.

Betekent dit dat ik klaar ben met ultra’s? Absoluut niet.

In het najaar start de volgende grote uitdaging: de Legends Trail.
350 kilometer door de Ardennen, in vier dagen.

En ja, dit keer verdiep ik me alvast in koude‑training 😉

Want één ding weet ik zeker:
blijven bewegen, blijven ontdekken en blijven dansen, dat is voor mij de essentie.

Keep on dancing. 💃

Met veel waardering kijken we terug op het enthousiasme en de betrokkenheid van alle deelnemers, vrijwilligers en supporters tijdens de afgelopen edities van de Dordtse Biesbosch Triathlon. Jullie energie en sportiviteit hebben het evenement gemaakt tot wat het is.

Helaas moeten we mededelen dat er in 2026 geen 4e editie van de Dordtse Biesbosch Triathlon zal plaatsvinden.
De belangrijkste reden hiervoor is een tekort aan beschikbare vrijwilligers om het evenement op een veilige en verantwoorde manier te kunnen organiseren.

We hopen in 2027 weer een mooie editie van de triathlon te kunnen realiseren.
Blijf op de hoogte via deze website en onze Facebook-pagina. Tip: abonneer je op onze Facebook-pagina om automatisch updates te ontvangen.

Dank voor jullie begrip, en hopelijk tot in 2027!

Op 7 September was ie dan eindelijk. De SGRAIL78 in Silvaplana!! Maanden naar toegeleefd en voor je het weet ben je in St Moritz (Zwitserland).

Jef, Natasja, Marcel en ik hadden ons ingeschreven voor dit evenement. Helaas was Jef niet fit genoeg om deel te nemen maar ging wel mee voor de gezelligheid en support.

Marcel had een warmtepack besteld omdat het water best fris kan zijn in september. Dit bestaat uit een neopreen cap, handschoenen en sokken. Zelf had ik nog zo’n set. Gelukkig maar want het water was 14 graden.

Zo gezegd, zo gedaan. Alles gekocht, startnummers opgehaald en een ochtend later kwam de melding dat als je niet wilde zwemmen dit ook oké was i.v.m. de kou (de verkopende partij had zijn geld binnen, je zou bijna denken dat dit bewust is gedaan😉). Warmtepack weer onderin de tas. Wie weet, ooit nog een keer nodig. Je kan het maar in huis hebben.

Aangezien we vooral wilden genieten en geen professionals zijn, was het geen moeilijke keuze. Niet zwemmen en gewoon starten op de fiets. Lekker comfortabel, geen gekleum. Het is immers een zomersport met de daarbij behorende temperaturen.

De start was voor ons om 09:30 uur. 3 MTB’s van ons op het parcours en alle overige atleten op gravelbikes. We werden al heel snel voorbij gereden door fanatiekelingen in de veronderstelling dat het een wedstrijd was. Maar wij zijn er anders ingegaan. Lekker een dag sporten, bij de stops de tijd genomen om te ontspannen en voeding aan te vullen en dan weer verder. Geleerd tijdens de SGRAIL100 dat je vooral moest genieten.

Fietsen ging goed (dankzij de lange duurritten op de Veluwe) alhoewel de 2 laatste klimmen echt wel overbodig waren. We hadden al best wat hoogtemeters in de benen en de organisatie had ook wel heel erg gezocht naar nog meer meters. Maar aan alles komt een eind dus vol goede moed gestart met hardlopen. Begon heel mooi langs het meer. Wel veel stenen uiteraard want het is onverhard. Hoorde ik toch een enorme klap en geschokt keek in om. Natasja lag languit op de grond. Ze kwam moeizaam overeind. Nog even in het koude water proberen te koelen (toch handig zo’n koud meer) maar het was niet genoeg om door te gaan. Helaas moest zij toch echt uitstappen.

Marcel en ik samen door. Veel gewandeld omhoog en naar beneden en natuurlijk ook gerend als het niet te steil was. Nog even bij de waterval gekeken die aan het parcours lag en toen weer naar beneden richting het meer. Finish aan de andere kant van het meer in zicht (is toch altijd verder dan het lijkt). En natuurlijk handen in de lucht voor op de finishfoto. Natasja en Jef vingen ons op bij de finish zodat we toch gezamenlijk dit evenement konden afsluiten.

Wat een prachtige omgeving. OberEngadin als gebied en de SGRAIL als evenement is echt een aanrader 😊.

 

 

In Vroomshoop was de laatste wedstrijd van het seizoen 2025 voor de 3e divisie Zuid Mannen.

Voor veel divisieteams was Klazienaveen het slotstuk van de teamwedstrijden van 2025.

Dat hield voor mij persoonlijk in dat het de laatste triathlon zou worden, waarbij ik voor een team zou uitkomen. Meer dan 40 jaar geleden startte mijn vader met triathlonnen. Hij is ook een van de grondleggers van de TVD. Door mijn vader ben ik ook aan triathlon gaan doen, ongeveer 39 jaar geleden. Maar nu is voor mij de tijd aangebroken, om te stoppen met de teamtriathlons.

Er moest nog 1 keer gevlamd worden. Mijn vader ging mee als supporter naar Klazienaveen. Dit vond ik wel mooi. Het cirkeltje was nu rond.

Voor de laatste wedstrijd was de startopstelling :

Edgar, Remi, Albert en als laatste ikzelf. Het doel was om minimaal 5e te worden in de dagafsluiting, want als ploeg stonden we eerste in het eindklassement. Minimaal 5e betekende ook kampioen worden van seizoen 2025.

Edgar draaide een goede wedstrijd. Hij zorgde dat Remi goed voor in het veld het stokje kon overnemen. Nadat Remi alles had gegeven en een zeer goede tactische race had gedraaid, moest Albert er voor zorgen dat wij zover mogelijk voor in het veld zouden blijven, zodat ik nog wat ruimte had op onze directe concurrenten 😊

Nou Albert zorgde daar zeker voor. Ik ging als 3e te water. Het zwemmen ging goed en  ik was als eerste op de kant. Op de fiets werd ik door 1 concurrent ingehaald. Vol gas ging ik op het laatste onderdeel af; het hardlopen. Op de fiets was ik erg gefocust om een snelle wissel te doen van het fietsen naar het lopen, want ik wist dat Albert hier op zou letten 😊. De wissel ging best wel goed. Ik had snel mijn schoenen aan. Alleen moet je dan wel je helm af doen. Dit werd ook duidelijk naar mij geschreeuwd (gecommuniceerd), dus nog net op tijd helm af en gaan. Voor mijn laatste 1.500m hardlopen. Tijdens het hardlopen kwamen er nog 2 teams over mij heen zetten, maar door alle aanmoedigingen van mijn team- en clubgenoten, kon ik toch goed door blijven lopen. Net voordat ik zou gaan finishen stonden ze klaar met confettikanonnen, die ze naar mij afschoten. Dus ik liep door mooi dwarrelende confetti naar de finish. Dit was echt heel gaaf en bijzonder. Met als resultaat een mooie 4e plaats in de dagafsluiting. Kampioen dus.

Wat een dag voor de TVD. De Dames zijn 3de geworden in de dagafsluiting.

De 1e divisie is 3de geworden in het eindklassement en het divisieteam is 6de geworden in de dagafsluiting.

Wat  een geweldig seizoen en wat een leuke clubgenoten. Echt een feest om dit mee te maken.

Ben nog niet klaar met triathlonnen en zeker niet met de vereniging. Want ik blijf zeker sporten en ook training geven.

 

Groetjes Redmer

Een tijdje geleden bedacht ik me dat de SGRAIL78 best wel snel is (over een maand om precies te zijn). Om toch een duurtraining te doen vond ik de OD in Eupen wel een prima idee. Veel hoogtemeters en 10km langer fietsen dan de oorspronkelijke Olympische afstand. 

3 Augustus was de wedstijd. Heel handig een appartement geboekt op 4km afstand van de wedstrijdlocatie. Konden we toch nog redelijk uitslapen en op de fiets erheen :-)

Tip 1: Wel de briefing lezen: “In der Wechselzone benötigen Sie eine Kiste (Hartplastik max. 45 x 35 x 25 cm) zum Verstauen der Sachen (Tüten und Taschen sind verboten!!!)”. Tja, laten we die briefing nu niet gelezen hebben dus geen boxen bij ons. Dus dat was gehannes. Ook geen cash bij ons :-(

Dus:

Tip 2: Altijd cash geld meenemen want je kan die boxen huren maar alleen afrekenen met cash geld. Gelukkig had Marcel geregeld dat voor ons een uitzondering gemaakt werd. 2 Boxen kunnen lenen dankzij een glimlach.

De start om 11:05 begon met Bombastische muziek van VANGELIS-Conquest of Paradise

• 1500 meter zwemmen. Ging goed. Ook leuk om in het stuwmeer te zwemmen. Mag 1x per jaar en dat is met deze triatlon dus best bijzonder.

• 50 km fietsen (2 ronden). 1 Bidon met siroop en 1 met water. Ook mijn favoriete snoepies mee als vast voedsel in mijn achterzakje. Dat was prutswerk. Normaal geeft Marcel deze aan als we fietsen of we stoppen maar nu, tijdens de wedstrijd, probeerde ik al fietsend een zak snoep ondersteboven boven mijn mond leeg te schudden. Ik leek wel een kat smullend aan een plastic zak. Kreeg zo’n 10 snoepies tegelijk binnen. Aan suikers geen gebrek in ieder geval. Mooi ronde. Hadden deze 2 dagen eerder al gefietst dus ik wist wat er komen ging en kon daarvan 2 ronden genieten.

• ​10km hardlopen (2 ronden). Vanuit Parc Fermee de dam over en dan linksaf naar boven. Naar boven rennen is niet zo mijn ding maar naar beneden gaat prima. 2 Verzorgingsposten met cola, water en sportdrank. Elke keer cola en water gemixt. Ook een erg mooie ronde. 

De finishlocatie was goed verzorgd door enthousiaste vrijwilligers. Voor de finishers waren er bananen, meloenen, snoep, zoutjes, water, sportdrank, alcohol vrij bier om aan te vullen. Banken en tafels stonden op het terrein waar je kon bijkomen van dit evenement, zelfs een hele zijde was met tenten opgezet zodat je in de schaduw kon zitten (of droog zitten als het zou regenen). Alle deelnemers ontvingen ook een mooi shirt.

Tevreden over mijn eindtijd 03:34:01 uur en vertrouwen voor het evenement in Zwitserland volgende maand :-)

Maw, mooie triatlon op een mooie locatie. Het is een aanrader!!

 

 

Lekker sporten op een unieke plek 

 

Al jaren fiets ik een paar keer per jaar over De Donk en omgeving, met de gedachte dat we hier eens wat kunnen organiseren.

 

Afgelopen woensdag was het zover. Een Zwemloop bij De Donk op een heerlijke zomeravond.

Na een uitvoerige uitleg over het parcours en de mededeling dat je echt met je schoenen aan moet zwemmen stond een mooie groep atleten klaar voor 4km rennen over De Donk en door het natuurgebied Donkse Laagten.

Daarna mocht er 800m gezwommen worden over de Boezem. De zwemexit vinden bleek een uitdaging ;-)

De laatste 2km lopen richting De Donk werd met een lach afgesloten.

 

Zoals gebruikelijk bij de zomeractivicteiten werd de avond afgesloten met lekkernijen uit de kofferbak van Emiel.

 

Tot het volgende evenement Emiel & Marcel 

Op 12 juli stond de TVD damesformatie aan de start van de sprinttriathlon in Hellevoetsluis, onderdeel van de landelijke damesdivisie. Een race met korte afstanden, maar allesbehalve eenvoudig: hoge tempo’s, scherpe bochten én onverwachte obstakels zorgden voor een wedstrijd vol verrassingen.

De sfeer bij de start was uitstekend. Zon, lichte spanning en veel bekende gezichten aan de waterkant. Na het startschot doken de dames vol overtuiging het water in voor de 750 meter zwemmen. De stroming zat wat tegen, maar alle dames kwamen goed uit het water en wisten zich snel richting de wisselzone te verplaatsen.

Op het fietsparcours, bestaande uit meerdere rondes door en rondom Hellevoetsluis, had Fenna pech... Tijdens het fietsen blokkeerde plotseling een auto de weg, waardoor ze vaart moest minderen en kostbare seconden verloor. Gelukkig bleef het bij tijdverlies en kon de race zonder letsel vervolgd worden. Ondanks deze pech bleef de teamspirit onverminderd sterk.

Tijdens het afsluitende looponderdeel van 5 kilometer over de stadswallen gaven de Heroes alles wat ze nog in zich hadden. Zichtbaar vermoeid, maar gedreven tot op de streep, kwam iedereen over de finish. De prestaties waren solide, met mooie individuele tijden en een goede teamprestatie in het klassement.

De sprint in Hellevoetsluis was er één om niet snel te vergeten: sportief uitdagend, soms frustrerend, maar vooral een bewijs van veerkracht, samenwerking en doorzettingsvermogen. Onze dank gaat uit naar de organisatie, vrijwilligers en supporters langs de kant!

Op naar de volgende race !

Namens het team,
Fenna de Boer

Alweer de 4e wedstrijd in de 2e divisie zuid 2025.

Bij het binnenrijden van Hellevoetsluis op zaterdagmorgen zie je duidelijk dat dit plaatsje een maritieme geschiedenis heeft.

Wij mogen de dag aftrappen, na eerst de wisselzone verkend te hebben met de bijbehorende Dixies.

Gelukkig had de organisatie voor de 250 atleten deze morgen wel twee van deze poepstapeldozen neergezet, wat voor gespannen gezichtjes zorgde in de wachtrij.

 

Terug naar onze wedstrijd.

Zwemparcours in de mooie haven was 750m met al een keerboei op 150m, daarna 600m richting de vuurtoren.

Ons plan was duidelijk….. geen plan, doe maar wat.

Dat bleek al bij de zwemstart. Twee van ons helemaal links, en het andere duo helemaal rechts.

Bij de zwemexit zaten Eddepet, Appie en Marcel vlak bij elkaar.  Ed had wat klappen gehad maar de schade viel mee.

Op de fiets was Edgar niet bij te houden en reed langzaam weg bij Appie en Marcel.

Bij het ingaan van de tweede ronde was Edgar waarschijnlijk op zoek naar zijn lunchpakket met Roti  ;-) en zakte wat terug.

Na wat energie getankt te hebben kwam Edgar, Marcel voorbij kort gevolgd door Appie. 

Maar goed dat we bij Emiel Ratelband een cursus gedaan hebben, hoe over glas te wandelen, want de wisselzone lag er vol mee.

Edgar en Appie vlogen weg, op afstand gevolgd door Redmer en Marcel die nog ff sokjes had aan getrokken. 

Na 2,5 rondjes over de prachtige vestiging had ons voorste duo zoveel punten verzameld, dat een een plek in de middenmoot van onze 3e man voldoende was voor een mooie 2e plek in de dag uitslag en 1e in de tussenstand 💪🏻

 

Na de finish nog genoten van onze clubgenoten op diverse afstanden voor het TVD kampioenschap.

De dag afgesloten met een hele gezellige TVD BBQ in het Wantijbad.

 

Marcel 

Afgelopen zondag 29 juni vond, in een druk weekend met meerdere teamcompetities wedstrijden, ook de 3e wedstrijd van de Eredivisie plaats in Rotterdam. Tevens was dit ook het NK Olympic Distance of zoals we dat tegenwoordig noemen de standaard afstand.

Net alsof je dat even doet 1500m zwemmen-40km fietsen en 10km hardlopen, want dat suggereert de naam standaard namelijk wel. Zo standaard was dit weer niet met de warme weeromstandigheden op het bekende "bakoven"terrein van de Willem Alexander Roeibaan, waar het enige beetje schaduw dat er is, alleen is te vinden rondom de roei-jurytoren of binnen in het gebouw.  

De Dordtse wit-rood-blauwe armada van TV Dordrecht werd vertegenwoordigd door Jeroen, Thomas, Ben en Lennard. Voor die laatste zijn debuut in de Eredivisie.

Om 14:15uur klonk het startschot en zwommen de mannen weg. Jeroen kon mooi mee in de eerste grote zwemgroep. Ben merkte dat met 1x zwemmen in de week je net iets tekort kom om hierin mee te kunnen, maar zwom mooi mee in de voeten van Thomas. Lennard merkte dat bij NL'se wedstrijden er schijnbaar toch meer chaos is dan bij Duitse wedstrijden op het zwemonderdeel en zwom iets achter Thomas en Ben.

Na het zwemmen, de lange weg door de wisselzone heen voor de 1e wissel. Jeroen miste helaas net de aansluiting met 1e fietsgroep, omdat hij net niet snel genoeg in zijn schoenen zat en vervolgens ook nog een andere triahtleet, die zichzelf in de hekken reed, moest ontwijken. Hij vond zijn positie in de 2e fietsgroep. Thomas en Ben kwamen na de wissel snel gezamenlijk bij elkaar te fietsen ergens in een klein groepje daarachter. Lennard kwam daar weer achteraan en vond 5 andere atleten om mee samen te fietsen. Het ging hard op de fiets, maar ook wisselend in intensiteit: dan weer hard en soms iets rustiger, dus geheel lekker comfortabel in je ritme komen doe je toch niet helemaal, maar dat is ook wel 1 van de eigenschappen van non-stayer wedstrijden.

Thomas was op een gegeven moment ergens in ronde 5 of 6 een "slepende" fietsgroepgenoot (nam niet over, bleef in het wiel hangen) van Trimates 2 zat en besloot deze eens uit de zijn tent te lokken. Voor de ogen van alle supporters speelde zich een "ik laat een gat vallen-rij jij het maar dicht-ik ga niet overnemen, je hebt alleen jezelf hiermee-de groep rijdt langzaam steeds iets verder weg-wie houdt dit het langste vol"-potje blufpoker plaats, waarbij in een "sprint-a-deux" van links naar rechts en weer terug naar links werd geslalomd over de breedte van de weg. Thomas slingerde op een gegeven moment de benen weer aan, de wattages werden door het crankstel geduwd en hij kwam weer terug bij de groep van Ben, maar helaas kreeg hij net niet die Trimates 2-atleet er niet af. Dit deed wel wat pijn aan de benen, maar het plezier in dit spelletje maakte toch veel goed. Daarna was het sparen voor het looponderdeel.

Bij binnenkomen in T2 kon je al zien dat er behoorlijk wat atleten "choco" waren van de warmte en het hoge tempo op de fiets, dus dat beloofde nog een pittig looponderdeel te worden met genoeg wisselingen in positie. Gelukkig mochten alle supporters water blijven aanreiken tijdens het looponderdeel en waren de ouders van Ben en de moeder van Thomas door teamcaptain Albert tactisch gepositioneerd op het looponderdeel. Met een vol geladen koelbox met water, en door Erica bemachtigde waterbekers, konden we onze mannen blijven voorzien van voldoende koeling tijdens het lopen. 

Jeroen begon in 16e positie te lopen en liep naar positie 10 (NK OD 9e). Thomas begon in 28e positie en liep met de 10e looptijd naar positie 15 (NK OD 14e). Ben kwam er achter dat lopen na fietsen, met niet zo veel triathlonwedstrijden in de benen, echt totaal iets anders is en stapte helaas uit. Wel nadat hij door had dat Lennard ook aardig aan het lopen was. Lennard sloot zijn debuut in Eredivisie af met een looponderdeel wat hem bracht naar de 32e plaats aan de finishstreep. 

Na afloop direct na de finish kon jezelf koelen onder douches en/of in het opblaasbadje, wat de teamcompetities fotograaf niet ongemerkt voorbij liet gaan😉.

De warme dag sloten we gezamenlijk af bij de plaatselijke Italiaan (aanrader) midden in het centrum van het pittoreske lintdorp Zevenhuizen. Tevreden terugkijkend op de behaalde 5e plaats, zitten we vanaf het begin van het seizoen in een stijgende lijn (Arnhem 8e, Stein met 3 atleten 6e en nu 5e) en gaan we eind augustus en in september voor de laatste 2 wedstrijden kijken wat er nog meer mogelijk is. 

Op naar de volgende wedstrijd !

Uitslagen: https://drive.google.com/file/d/10Mlzx-gJFJTWTMmis1Ee6kFuNXdFhPdj/edit

Foto's: https://triathlonbond.smugmug.com/Teamcompetities-Triathlon/2025/29062025-Rotterdam-Eredivisie

De mannen startten afgelopen zondag in Wychen, althans… Het zwemparcours is in de rivier De Maas tussen Gelderland en Noord-Brabant, het fietsen racet over de provinciale weg N845 richting Nederasselt en het vernieuwde loopparcours gaat door het dorpje Niftrik tegenover Ravenstein en Neerloon.

Gelukkig zijn de meesten van ons team op bekend terrein. Je stapt daar een café binnen en je vriendin wordt aangesproken met: “Ik zie dat je van TVDordrecht bent, mijn collega Niels doet hier elk jaar mee met de triathlon, ken je hem?” Teamleider Edgar werd vorig jaar argwanend bevraagd over André: “Zo, die fietser van jullie start zeker meestal in de eredivisie?” Deze twee local legends dus samen met de wereldberoemde waterpoloërs Driessen en Klein Hesseling, die ook zonder wetsuit best aardig kunnen zwemmen. Handig, want met de huidige watertemperaturen kan de wetsuit voorlopig achterin de kast blijven liggen. Daarnaast werd met deze stijgende buitentemperaturen geadviseerd het hoofd koel te houden. Altijd beter dan dat een complete competitiedag wordt afgelast.

750 meter zwemmen betekent op voorhand een top-5 notering voor onze waterpoloërs. Samenwerken richting eerste boei, Richel in de benen van Mario. Even op de rug omkijkend hoe iedereen ligt, en daarna de vaart erin houden. Hoe moeilijk kan het zijn? Als nummer 4 en 5 kwamen Richel en Mario uit het water. (Volgens de klassering op site als 4 en 6, maar dat was vooral omdat Mario zich als een gentleman gedroeg bij de mat.) Heel knap trouwens van Geert Lantink (Panthera Amersfoort) die ver voor iedereen in 10.54 uit het water kwam.

Met het non-stayeren was iedereen per definitie op zichzelf aangewezen. Drie “ronden” rechtdoor over de provinciale weg met twee keerpunten van 180 graden gaf André de gelegenheid om zijn reputatie waar te maken. Met een 7e fietstijd zal hij best tevreden zijn geweest. Het fietsonderdeel is lastig te monitoren, maar op de teamcompetitie-site zijn mooie foto’s terug te vinden. Ondertussen pakte supporter Ellen deze vrije tijd aan om even de boeien te ronden in het Maaswater.

Wat wij als supporters toen pas doorkregen was dat deze teamwedstrijd een voorbode bleek van het aankomend clubkampioenschap. Het duo Driessen-Klein Hesseling -op de fiets ook zeker geen koekenbakkers-, bleek uit handen gebleven van onze “Stalen Stappers”, en zij wisselden alsof hun levens ervan afhingen. Richel racete met enige voorsprong weg en hij had volledige focus. ‘Die heeft plannen!” meldde de teamleider van PAC x Kwiek mij. En toen hadden we het door: hier staat prestige op het spel… 

Deze mannen zitten in de voorbereiding op Hellevoet. Mooie Mario verloor vrij vlot terrein op Racing Richel en André’s witte petje kwam al achterop. Met de rust van een Klagenfurtse sfinx wisselde Niels zijn helm en fietsschoenen in voor snelle patta’s en een verkoelend petje. De strijd om het clubkampioenschap was van start gegaan bij een zonnetje van 27 graden.

Aangemoedigd door zo’n 400 inwoners van Niftrik snelde Niels naderbij. Mario gaf zich als eerste gewonnen aan de man die zijn plaats in de top-10 van het lopen aan het verdienen was. De aanmoedigingen waren er ook voor André en Richel. Eenmaal uit het dorp, een eind min-of-meer rechtdoor de dijk op richting finish werd het podium gevormd. Met de verrekijker vanaf de finishboog zagen we het Dordtse rood-wit-blauw van André en Niels dicht bij elkaar. Ver daarvoor liep Richel in naam van TVD4 het vuur uit de sloffen. In deze laatste kilometer werden mooie punten verdiend op de concurrentie. Net iets boven de 17 minuten kwamen Richel en Niels (in die volgorde) over de finish. Met het volharden van André en Mario werden nog heel wat plaatsingspunten verdiend: respectievelijk 31 en 22 punten.

Voor ons een mooie dag in “Wychen”. Voor Richel de woorden, vrij naar Mart Smeets: “Richel, dit Niftrik is vanavond van jou!”

 

In alles een top-10 wedstrijddag. Op 12 juli wacht Hellevoet, u bent gewaarschuwd!

 

Uitslagen:

https://drive.google.com/file/d/1BMYzC-djiBV7BwT6lxtpYMJJy3KqRwN1/edit

Foto's Triathlonbond:

https://triathlonbond.smugmug.com/Teamcompetities-Triathlon/2025/29062025-Wijchen-3e-Divisie

In Weert was de 2e wedstrijd van de 2e Divisie Triathlon.

Dit keer waren Rosalie, Jiska, Renske en ik “de Gelukkigen” om deel te nemen. Er waren tropische temperaturen voorspeld wat voor een Olympische Afstand verre van ideaal was.

Gelukkig was de organisatie zo verstandig om de afstand in te korten. De afstanden: zwemmen 1500 meter, fietsen 30km en hardlopen 6 km.

Zwemmen zonder wetsuit. Qua temperatuur was het heerlijk water (22 graden). Er leek geen eind aan te komen. Twijfelde nog of de boeien goed lagen maar mijn horloge gaf toch echt 1500 meter aan. Maar prima, er stonden nog veel fietsen in de rekken dus zo langzaam was het toch niet 😊.

Fietsen, 3 ronden van 10 km. De organisatie had veel werk gedaan om aan die 10 km te komen. Veel bochten, stoepen op en af, verkeersdrempels maar ook een langer stuk asfalt waardoor je weer op snelheid kon komen. Begon trouwens al best warm te worden. Zelfs de rijwind bracht geen verkoeling. 

Hardlopen, 2 ronden van 3 km. Valt niet veel over te melden alleen dat het heel heet was. Veel atleten zien wandelen waaronder ikzelf. Eigenlijk had 1 ronde van 3km wel voldoende geweest. Hadden ze overigens wel voor de 3e Divisie aangepast naar 3km (de Mazzelaars).

Aan alles komt een eind. De finish in zicht. Volgens mij hoorde ik Edgar nog roepen….EINDSPRINT!! En als oorspronkelijk sprinter kon ik dat niet laten, wil natuurlijk niet ingehaald worden de laatste 30 meter.

Eenmaal gefinisht werd ik opgevangen door mijn reeds gefinishte TVD vrienden. Resoluut werd ik door Bryan naar het verkoelende bad gebracht. Denk dat ik 20 minuten erin gelegen heb. Vervolgens een uitgebreide massage gehad👍🏼. Daarna me tegoed gedaan aan watermeloen, bananen & sportdrank. Natuurlijk met het team gewacht op de prijsuitreiking van de mannen die podium hadden.

Leuk om met zo’n enthousiast team een wedstrijd te doen. Op naar de volgende wedstrijd in Oud Gastel!

 

Wat kan ik over deze wedstrijd en deze editie zeggen...Eigenlijk word dit het beste samengevat in de "bedank-mail" van de wedstrijdorganisatie:

Was für ein Fest mit euch! Der RYZON Bonn Triathlon ist Geschichte und wir haben schon jetzt Bock auf nächstes Jahr. Aber heute möchten wir euch für den unvergesslichen Pfingstsonntag 2025 danken. Auch wenn sich die Sonne immer mal wieder für euch durchgekämpft habt: Ihr habt den Wellen im Rhein (und das kommt nicht oft vor), dem Wind, dem Regen und der zwischendurch aufkommenden Kälte getrotzt und einfach wahnsinnige Ergebnisse in den Asphalt gebrannt. Jede und jeder von euch kann und sollte stolz auf das sein, was sie und er da geleistet hat – grandios! , 

Dit klopt allemaal als een bus. Met Björn en Redmer sinds vrijdagavond in Bonn, op zaterdag, super strak georganiseerd, het ophalen van je startnummer (QR-code in je mail, wordt gescand, krijg je tasje met o.a. startnummers, juiste maat sokken), loop je door naar volgende station en wordt QR-code gescand en gekoppeld aan een chip en krijg je chip en enkelbandje mee👍. 

Zondagochtend rond 07:00 richting wisselzone, inchecken, je wisselzone plaats krijg je toebedeeld, spullen klaar zetten voor T1 en T2 wissel, tas mee en naar de shuttle die ons naar de zwemstart brengt. Daar nog een tijdje gewacht met 1500 andere deelnemers voor we vanaf 09:15u in verschillende startgroepen de "Rijn" in mochten springen/duiken voor 3,8km zwemmen. 

Zwemmen in de Rijn, stroomafwaarts, is wel een bijzondere ervaring: het blijft nog steeds een lang stuk, maar je gaat toch snel, terwijl je dat niet doorhebt: 3500m in ongeveer 30min afleggen is een ervaring "an sich"😉, maar deze x helemaal, want door de wind "aus dem Westen" hadden we flinke golven. Voor Redmer was dit niet genoeg avontuur, die vond dat daar ook nog "knuffelen met een water steiger" bij kon🫢.

Water uitkomen van te voren gaf enige spanning: je moet op tijd bij de kant zijn om niet voorbij de zwem-exit te zwemmen (het stroomt snel), maar gelukkig ging dat goed en met de vele (gezekerde) vrijwilligers en brandweer die je een helpende hand geven, loop je de steiger op en begint de 800 meter aanloop om en door de wisselzone. 

Daarna de fiets op voor 62 kilometer met meer dan 800 hoogtemeters en met uitdagende afdalingen, langere klimmen waar je alle tandwielen van je casette nodig hebt en hier en daar niet al te best asfalt, kwamen Björn en ik na afloop tot de conclusie dat een racefiets met opzetstuur een prima optie is om mee te rijden op dit fietsparcours. 

Naast deze uitdadingen verloren Björn en Redmer ook nog hun voedingsbidon tijdens het fietsen, maar konden gelukkig bij de verzorgingspost een isostar bidon nemen. Doordat we in verschillende startgroepen met x tijdsinterval verschil waren gestart, had Redmer nog de pech om tijdens het fietsen een plaatselijke regenbui op zijn hoofd te krijgen, maar Björn en Albert hebben geen regen gezien🤞. Wel overal publiek op het fietsparcours, in de dorpen die je doorkruist en zelfs in het bosrijke gebied op verste deel van het parcours, die iedereen enthousiast aan bleven moedigen👏.

Na ongeveer 2uur fietsen was je weer terug in T2 en gingen de hardloopschoenen aan voor 15km hardlopen verdeeld over 3 rondjes op de boulevard. Tot keerpunt achterin wind mee, op terugweg wind tegen, die af & toe nog aantrok ook: kortom Nieuwkoop-omstandigheden😉, maar ook hier weer over de gehele lengte van loopparcours overal publiek, wat zorgt voor een super sfeer en waardoor je elke ronde kan genieten en blijft doorlopen👍.

Alle 3 de finish gehaald, de een had op voorhand verwacht wat sneller te zijn, de ander niet verwacht dat 15km hardlopen haalbaar was en de ander zijn laatste langere triathlonwedstrijd gefinisht, maar alle drie super genoten van deze wedstrijd en het weekend. We kunnen het niet beter afsluiten met de woorden van de wedstrijdorganisatie:

DANKE für dieses Comeback, DANKE, dass ihr am Start wart und DANKE, dass ihr den Tag zu dem gemacht hat, der er war. Wir hoffen, ihr seid nächstes Jahr wieder dabei.

Het was even puzzelen om genoeg atleten aan de start te krijgen voor het NK Sprint (tevens 2e wedstrijd Eredivisie) in Stein op zondag 1 juni, maar een dag of 6 van te voren was dit toch gelukt.

Echter tegen ziek worden kan je helaas niets doen en zodoende kon Sam niet starten en stonden we met 3 man: Thomas, Jeroen en "supersub" René aan de start.

Een groot en sterk deelnemersveld van 93 man werd vanaf 15.00 in de haven van Stein weggeschoten en zwommen daar een driehoek van 750m om daarna de fiets te nemen voor 2 hele snellle ronden fietsen door de polder over smalle wegen met open stukken waar de wind zijn gang kon gaan en een vals plat klim richting het centrum van Stein. Daarna begon de echte uitdaging, venijnigheid zit hem in het slot: 2x 2,5km over het meest pittige loopparcours van Nederland (heuvel af/op, trapje op, etc...)

Hoe deden onze mannen het? Heel goed, Jeroen en Thomas waren uiteindelijk in de 2e fietsgroep beland en konden op die manier met lopen plekken goed maken. Thomas kwam T2 uit in 31e positie en liep naar 16e plek met de 8e looptijd van de dag💪. Jeroen kwam T2 uit in 33e positie en liep naar 24e plek👍. René kwam T2 uit in 57e positie en was bij de finish als 64e in het NK Sprint geeindigd (93 deelnemers totaal)👏.

Voor de Eredivisie uitslag moet er dan nog wat worden gerekend, want er deden ook veel individuele deelnemers (NK) mee en die worden dan niet mee gerekend: tot iedereen zijn aangename verbazing waren we met deze 3 toppers 6e geworden en schuiven met dat resultaat in de tussenstand mooi op van 8e naar 6e🙌.

Na het heerlijk genieten van brownies (ongeacht de prestatie was deze beloofd of was dat misschien toch onbewust een stukje extra motivatie🤔) en voor het begeleidingsteam nog een patatje bij de lokale frietkar, ging iedereen naar huis.Echter René had nog niet genoeg gedaan en ging nog even 1,5uur hardlopen in het kader van zijn Swissman-training😉...

Op naar NK OD en de 3e wedstrijd in de Eredivisie op zondag 29 juni te Rotterdam.

Allereerst even nog een update m.b.t. de teamcompetities, want het seizoen is op 27 april gestart in Arnhem bij en rondom zwembad Klarenbeek met o.a. de Eredivisie en de 1e divisie Zuid.

Dennis, Bryan en René gingen voor het 1e divisieteam in Arnhem met z'n drieën van start en lagen na het fietsonderdeel virtueel 2e, maar werden op het looponderdeel nog bijgehaald door 2 teams en finishte op een mooie 4e plek (17 teams). Winst was hier voor TOGA uit Oud-Gastel met o.a. ons oud-TVD lid Gerbert van den Biggelaar.

Thomas, Jeroen, Ben en Max gingen in Arnhem van start voor het Eredivisieteam. De Eredivisie mocht eerst een individuele mini-sprint triathlon doen en later in de middag een TeamTimeTrial. Van te voren wisten we al dat we hier niet ons beste resultaat gingen neerzetten, want Ben had nog de marathon van Rotterdam en de bijbehorende pijntjes in de benen en Max was laatste maanden druk bezig geweest met zijn thesis aan de universiteit. Arnhem liegt nooit en om hier een goede prestatie neer te zetten moet je fit en getraind zijn. 

Na de ochtendserie lagen ze 8e (16 teams), maar absoluut met zicht op een hogere klassering, want het lag dicht bij elkaar. Tijdens de middagserie (TTT), moest Max helaas al snel lossen op het fietsonderdeel, maar desondanks lagen de mannen na het fietsen virtueel 6e, maar helaas kon het loopniveau van andere teams niet worden geëvenaard en eindigden de mannen als 8e in Arnhem.

 

Voor zover de update en in navolging van de dames van de 2e divisie Zuid: Hoe verging het Marcel, Redmer, Remi en Albert in Enschede?

Zonder geoefend te hebben met elkaar (agenda's kregen we helaas niet afgestemd op elkaar), maar vertrouwend op onze ervaring met elkaar en dit format, mochten we om 16:18 uur starten in het zwembad voor 475m zwemmen.

De voorafgesproken strategie (Marcel op kop, Remi, Albert en Redmer) werkte goed en toen we uit het zwembad klauterden, riep de omroeper dat we een zwemtijd van 07:30 hadden gerealiseerd. Daarna snel naar de wisselzone rennen (was nog een behoorlijke afstand) en snel wisselen.

Op de fiets duurde het even voor we geheel compleet waren (later bleek dat Redmer meer moeite had met uit het zwembad klauteren dan de rest). Hier hadden we afgesproken dat Marcel langere beurten zou doen, want die kon niet harder lopen dan 5min/km, dus de strategie was dat Redmer, Remi en Albert gingen lopen. Het parcours heeft inderdaad behoorlijk wat bochten, maar bijna allemaal kan je ze met snelheid nemen als je ze goed instuurt. Dit lukte niet altijd, maar gelukkig mag je dit 5 ronden blijven oefenen😜.

Dit mastersteam (gemiddelde leeftijd 48 jaar😉) kwam de fiets af in T2 virtueel in 2e positie met 30 seconden achterstand op het 1e team en een mooie voorsprong op de teams achter ons.

Snel wisselen in T2, daarna starten met lopen. Redmer heeft het met lopen lastig en meteen is duidelijk dat Remi en Albert Redmer het beste kunnen gaan duwen om de 4,8km zo snel mogelijk af te leggen. Dit hebben we vervolgens 3,5 ronden gedaan met een soepele "duw" samenwerking tussen Remi en Albert: als de ene had geduwd en los liet, ging meteen de ander duwen👍.

Uiteindelijk kwamen we in 00:59:39 over de finish en helaas was er na ons 1 team dat net 1 seconde sneller was bij de finish en eindigen we als 5e team (20 teams, met 2 teams DNS, dus 22 teams).

De dag werd afgesloten met een auto-rit terug naar Dordrecht en omstreken met halverwege een t ussenstop bij "pannekoekhuis Schaarsbergen" om verhalen te delen en te genieten van heerlijke pannekoeken!

 

PS: voor wie het leuk vind, uitslagen om door te pluizen (zwem, fiets, loop, wisseltijden als teams en individueel) https://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2025/may/18/enschede/index.html

Zondag 18 mei was de 1e wedstrijd van de Teamcompetitie. Leuk format omdat het een stayerwedstrijd is (in je eigen team, dus niet met andere teams).
 

Carola, Natasja, Ellen en ik waren de gelukkigen om hieraan deel te nemen. Gezamenlijke trainingen schoten er wel een beetje bij in. Slechts 1x gezwommen en 1x gefietst met elkaar en daar de afspraken gemaakt.
 

Zwemmen: voorop was ik de 1e, daarna Carola, Ellen, Natasja. Natasja zou voor Ellen zwemmen als er een gat zou ontstaan. Carola zou mij helpen met het uit het zwembad komen (hoge wand, lastig om erop te komen).
 

Fietsen: het Circuit van Enschede noem ik het maar even. Heel veel scherpe bochten per ronde en totaal 5 ronden. Dus de stembanden werden ook op de proef gesteld. Heel hard werd er geroepen. BOCHT RECHTS! BOCHT LINKS! HO! (als er iemand af waaide) en JA! (om weer op snelheid te komen als iedereen erbij was).
 

Hardlopen: De 3e tijd telt, dus al op voorhand afgestemd dat ik mijn eigen tempo zou rennen. Mijn teamgenoten zijn de snellere dames. Wel finishen voor het geval er iemand uitvalt om welke reden dan ook.

Gelukkig is iedereen op de been gebleven en telt de snelle tijd van  01:11:24 waarmee we op de 4e plaats zijn geëindigd in de Teamcompetitie. Een goed begin is het halve werk 😊.
 

Het was weer een fantastisch mooie sportieve dag. We hebben ervan genoten!!

 

De rest van Nederland was jaloers op ons zonnetje vrijdag en ik moet zeggen, ik had hem zelf ook niet verwacht. Hoe dichter je in de buurt kwam van Limburg, hoe meer zon. Dat zorgde, samen met een warme ontvangst van de andere TVD leden, voor een mooie start van het trainingsweekend: vlaai met thee (of koffie) in 't zonnetje met daarna nog een lekker ritje op de fiets. De eerste klimmetjes zitten weer in de benen.

‘s avonds gezellig met zijn allen richting Maastricht om daar een hapje te eten, waarbij sommigen genoten en sommigen schrokken van het kippetje dat we voorgeschoteld kregen. Ook het voorgerecht en het toetje smaakte goed. Met een volle buik nog even een avond wandeling en daarna terug naar de huisjes op de Cauberg.

Zaterdagochtend stond er een nuchter loopje op het programma, 6 of 10 km. Prima begin van de dag, op 't gemakje hobbelen in ‘t zonnetje en de natuur waarbij de klimmetjes toch wel voor wat gehijg en gepuf zorgden. Ik kon daarna gelijk aanschuiven aan het ontbijt, bij niet iedereen stond het loopje op het programma. Daarna was het tijd om de fiets er weer bij te pakken. Dit was letterlijk een feestje op de fiets. Helaas moesten praalwagens toch echt door toen onze lunchtent in zicht kwam. Met een gevulde buik weer door richting de volgende stop, die vlaai kon ook zaterdag niet ontbreken.

Een culinair hoogstandje van onze hobbykok zorgde in ons huisje voor een mooi einde van deze sportieve en zonnige zaterdag. In een ander huisjes werden de klassementen van de tijdrit al voorspeld. Of er nu mensen blut naar huis moesten zondag, durf ik niet te zeggen.

Zondag was het een iets minder zonnige (soms koude) dag en stond de al veelbesproken tijdrit de Cauberg op, op het programma. Ook daar werden we vergezeld door een fanfare en bovenop ontvangen met stroopwafels.

Al met al een gezellig, zonnig en lekker trainingsweekend. Op naar volgend jaar!

Jiska Rietveld
 

Na de successen van de 1e en 2e editie van de Dordtse Biesbosch Triathlon van afgelopen jaren, zijn we enthousiast om dit jaar de 3e editie te gaan organiseren. Deze editie zal weer gaan plaatsvinden op de welbekende Hemelvaartsdag, dit jaar dus op donderdag 29 mei 2025. Zeg het voort!
Er zullen weer 2 series van de 1/8ste afstand gehouden worden. Serie 1 om 10.00 en serie 2 om 12.00. Inschrijvingingen zijn open.

Vakantiepark De Rimboe-Woeste Hoogte in Hoenderloo was afgelopen weekend de plek voor het mtb/gravel weekend. Heel mooi gelegen in het bos, goeie keus van Dennis en Richel. 👍 Het weer zag er ook goed uit, koud maar droog. We mochten pas om 3 uur in de huisjes, maar om 1 uur stonden we al met een aantal te trappelen bij de receptie. Een heel aardige dame vertelde dat de 3 huisjes al gereed waren en legde ons alles uit over slagbomen, pincodes, afval etc., wij wilden alleen maar fietsen.😀 Emiel had al een Vos gespot; supersnel in Jumbo Visma tenue maar Natasja wist haar te tekkelen voor een fotomoment! Om 2 uur gingen we in 3 groepen lekker crossen door nationaal park Veluwezoom. Prachtige rit op dit moment van het jaar, wat een mooie kleuren en alles lekker droog, we kwamen schoon weer terug.😁 Douchen en omkleden en op naar Brasserie Delicat in Hoenderloo. Was gezellig met elkaar en lekker gegeten. Er moest nog wel aardig wat friet extra bij komen voor deze hongerige groep tri-atleten. Na een goede nachtrust, heerlijk ontbijt om 10 uur verzamelen (of was het 10.15?) om weer een lekkere rit te gaan maken. Routes waren gedeeld en dit keer naar het noorden met een lunchstop bij bakker Piet in Elspeet. Goede tip van Mirko! De 1e groep mocht bij Piet lekker in de zithoek opwarmen, de 2e groep had boven nog een plekje. Heerlijk genoten van hamburgers, friet, kroketten, erwtensoep en bosche bollen. Daarna via een mooie route 30 km terug naar het park. Wederom een prachtige rit! In de huisjes aangekomen, ging iedereen aan de slag voor het gezamenlijke avondeten. Huisje 342 het voorgerecht, huisje 325 het hoofdgerecht en huisje 347 het toetje, rekening houdend met vegan, noten en gluten. Om half 7 kon iedereen in 325 aanschuiven, allemaal eigen borden, bestek en drinken mee. Pompoen soep vooraf, een geweldig Aziatisch gevarieerd hoofdgerecht (applaus voor Mirko en Edgar) en een heerlijk gebakken appeltaart door Niels. Was een gezellige drukke avond, met z'n 15-en in een 6-persoons huisje. Zondag weer om 10 uur verzamelen en weer op pad. Op dag 3 is het ook nog wat mistig, maar minder koud en af en toe een klein beetje zon. Geen klagen, we zijn buitensporters. Dit keer gingen de routes naar het zuiden. De groep met John, Ellen, Natasja, Richard en Annemiek hadden een koffiestop met heerlijke honingwalnoottaart. Deze rit was ook weer mooi en gevarieerd. Na terugkomst op het park nog met elkaar nagepraat en pannenkoeken gegeten. De meesten gingen nu naar huis, nog met een paar de restjes van de vorige dag gegeten en alles opgeruimd. Ik vond het een erg geslaagd weekend met een leuke sportieve gezellige groep en mooie omgeving om te fietsen! Zo mooi in de herfst, je fietst van het ene schilderij in het andere, en dat 3 dagen lang. Afwisselend rustig fietsen maar uiteraard ook sportief uitdagend met elkaar over gravel, asfalt en soms pakte we een single track mee. Voor herhaling vatbaar!👌🏼 Dennis en Richel heel erg bedankt voor het regelen!

Alle divisies van Nederland samen op 14 september in Roermond voor een dubbele supersprint. Meer dan 200 teams uit heel Nederland aan of in de Noorderplas in De Weerd nabij de binnenstad. Diezelfde zaterdag “Almere”, oftewel: als je die zaterdag buiten deze twee plaatsen was en geen trisuit aanhad, dan liggen je interesses waarschijnlijk op een ander gebied.

De spanning van een teamwedstrijd vooraf met elkaar delen: “Samen spelen, samen racen.” Een wij-gevoel door samen naar de finish te sprinten. En dat deze keer in een minuut of 40, want de dubbele supersprint stond op het programma.

Het woord “koppeltraining” kreeg in de weken voor Roermond een nieuwe betekenis. Henk-Jan en Amir gaven elkaar voor deze wedstrijd het ja-woord en Annemiek had Richard voor de gelegenheid uitgeleend aan Hans.

Als tweetal 375 meter zwemmen, 10 kilometer alles geven op de fiets en dan samen 2,5 kilometer in het rood rennen, dat is zowaar geen sinecure. Vandaar vooraf op instigatie van trainer/teamleider/atleet Albert een doordeweekse oefensessie bij ‘t Waaltje. Toen Hans en Richard hun zwembrilletje opdeden bleek Amir onverhoopt in een knusse kettingbotsing terecht gekomen te zijn. Verder niets aan de hand, behalve dan, dat zijn wedstrijdfiets achterop de auto zat.

“Komt goed!” stelde optimist Henk-Jan. “Fietsen genoeg bij ons in de schuur en voor nu hang ik wel even in de benen van Dennis of Albert.” De koppels trainden die avond meerdere rondjes met/zonder wetsuit/elastiekjes/sokken en stoomden zichzelf zo klaar voor de wedstrijddag.

Vanuit de voorbereiding stond het team geheel “dindoa” aan de start. De families Vogelaar en Warffemius hadden er een familieweekend van gemaakt: met gezin en aanhang lekker op vrijdag al een stekkie gevonden in de omgeving. Daarom, goedlachs en uitgerust dolfijnde ons eerste koppel het water in. Samen zwemmen, samen fietsen, samen lopen… Het is makkelijker gezegd dan gedaan. Je steunt elkaar op de wat minder sterke onderdelen, je helpt de ander bij je sterkste onderdeel. Dat is wat de supersprint echt een teamaangelegenheid maakt.

Na iets meer dan veertig minuten kon het koppel Nusteling-Willems aan de bak. Zij profiteerden van het “links uitrennen” richting de waterlijn, waarmee zeker een minuut gewonnen werd. Zoals was voorspeld, had onze beste loper moeite met het zwemonderdeel. Met fietsen profiteerden beiden van elkaars werk en steeg Hans in het laatste onderdeel boven zichzelf uit, mede door het soevereine lopen van Richard.  Nog even voor het bochtje naar de finish een puntje afgesnoept van de concurrentie en lekker in het finishgebied de felicitaties ontvangen van teamgenoot Emiel. Alles vrij “dindoa” aangepakt: “Door Inspanning Nuttig, Door Ontspanning Aangenaam.

Volgend jaar zijn we voor de gezamenlijke afsluiting van het teamcompetitieseizoen welkom in Klazienaveen.

Iedereen die dit jaar meegedaan heeft in dit beloftenteam is volgend jaar weer van de partij? Edgar en ik nemen aan van wel Ferdi, Richel, Richard, Amir, Hans, Niels, Emiel, Henk-Jan, Laurens, André en Simon!

En iedereen die wil volgend seizoen wil debuteren, terugkomt van blessureleed of koudwatervrees is uiteraard ook welkom.

Dank voor een mooi top 10-debuut in de 3e divisie-Zuid.

Na 1,5 week alles verwerkt te hebben en kunnen laten bezinken een terugblik op deze schitterende sportdag op zaterdag 14 september j.l..

Het teamcompetitie seizoen 2024 werd afgesloten met alle divisies in Roermond aan de Noorderplas op het terrein van beachclub Palm beach. Voor alle divisies stond het nieuwe format: 2x2 supersprint op het programma. Dit betekent dat je in 2-tallen 375m zwemt, 10km fietst en 2,5km hardloopt voor je het volgende koppel aantikt of als 2e koppel de finish bereikt. Dit alles mochten we doen onder perfecte omstandigheden: graad of 16a17, watertemperatuur van 20,7grd, windkracht 2 uit Noordwestelijke richting. Kortom heerlijk sportweer!

Het dubbelsprint-format hadden een aantal TVD'ers o.a. met hulp van John zijn verkeersregelaars-skills op vrijdagavond 23 augustus bij het Waaltje te Heerjansdam al een x geoefend, dus we waren klaar om nog een keer te knallen in deze laatste teamcompetitie-wedstrijd.

De mannen van TV Dordrecht 4 beten om 14:23:00 het spits af. Henk-Jan en Amir gaven het spreekwoordelijke estafette-stokje door aan Richard en Hans. Dit 4-tal finishte uitendelijk als 17e en behaalde daarmee de 8e plaats in het eindklassement van de 3e divisie zuid. Ik verwacht dat John nog wel komt met een uitgebreider relaas😉

Eaxct om 15:00:00 mochten Redmer en Marcel namens TV Dordrecht 3 beginnen aan hun race. Het zwemonderdeel legden ze als 4e af in de 2e divisie Zuid. T1 uitkomend als 3e, maar Redmer had vervolgens wat langer tijd nodig om goed in zijn fietsschoenen te komen. Echter nadat dit eenmaal was gelukt, fietsten de mannen gezamenlijk de 10km en kwamen ze als 4e weer terug in T2. Snel wisselen en door naar het lopen. Deze twee TVD-50'ers liepen gezamenlijk zo hard als ze konden en tikten Albert en Remi als 6e aan. Albert en Remi renden zo lang mogelijk langs het strand en met een paar dolfijnslagen begonnen ze te zwemmen. Remi had wat moeite om de benen te volgen van Albert, maar desondanks hadden ze weer een team ingehaald en kwamen ze als 5e in T1 aan. Met een snelle wissel stormden ze het fietsparcours op. Tactiek daar was makkelijk: Albert zoveel mogelijk op kop, Remi volgt en geeft tijdig aan of sneller/iets rustiger moet. Terug in T2 lagen ze op positie 4 en gingen snel de loopschoenen aan om de achterstand van 1min20sec op TV Arnhem in te halen. 1e loopronde gaf Albert het tempo aan en in 2e loopronde was het in de laatste kilometer de beurt aan Remi. Met een strakke looptijd van 09:25 (2,5km) behaalden de mannen met een voorsprong van 15sec op TV Arnhem een 3e plaats in de daguitslag. Dit was de 4e podiumplaats dit seizoen en resulteerde in de 2e plaats in het eindklassement van 2e divisie Zuid! 👊

Ondertussen waren de dames van TV Dordrecht ook aan het racen in de 2e divisie Zuid. Annemiek en Hannie vormden het 1e koppel en gaven na het zwemmen-fietsen-lopen als 8e over aan Natasja en Carola. Deze dames zwommen meteen richting 6e positie voor ze T1 in kwamen. Wissels gingen iets trager (volgend jaar toch vaker aanwezig zijn op de koppeltraining en de lessen van de wisselkoning toepassen😉) en ze gingen fietsen als 7e. Terug van het fietsen in T2 als 5e en op die postie ook gestart met lopen. Tijdens het lopen snelde er nog 1 team sneller naar de finish en finishten de dames als 6e in de daguitslag. Met dit resultaat erbij, eindigde het damesteam als 7e in het eindklassement. 

Vervolgens om 16:26:30 startten Lennard en René aan hun race als laatste team en koploper in de tussenstand 1e divisie zuid. Dit was het gevolg van 3x winnen (Arnhem, Weert en Leiderdorp) en een 3e plaats in Zeewolde. De mannen legden in de 1e heat als snelste koppel het 1e zwemonderdeel af. Vervolgens de fiets op. na 10km terug in T2 lagen ze nog steeds 1e. Hun directe tegenstander in deze wedstrijd Trion Nijmegen wisselde sneller en de mannen begonnen als 2e aan het lopen. Aangezien Lennard en René als enigen van hun team aanwezig waren (Bryan was in Almere bezig EK long distance agegroup kampioen aan het worden) gingen zij vandaag nogmaals een x zwemmen-fietsen-lopen, dus werd bij de 1e x lopen het tempo iets gedrukt, zodat ze in de 2e heat nog door konden knallen. Bij de start van heat 2 lagen ze 4e, maar met sterk zwemmen (deze x zonder wetsuit) schoven ze weer op naar positie 3. Met snelle wissels op naar het fietsonderdeel. Terugkomend in T2 was de achterstand op TV Breda terug gebracht van 12 naar 10 seconden. Vervolgens was het alle remmen los en taak aan René om Lennard zijn looptempo te blijven volgen. Dit lukte zo goed dat deze toppers de 2e plaats behaalden in de daguitslag. Moe en voldaan werd hiermee voor de 5e x dit seizoen een podiumplaats behaald. Met trots werd de hoogste trede op het podium van het eindklassement ingenomen en werden ze in het zonnetje gezet als "landskampioen 1e divisie zuid 2024"👏

En komt er dan al een einde aan deze dag. Jazeker, maar voor dat slotstuk mochten Max, Jeroen, Ben en Sam zorgen met de Eredivsie. Om 17:51:30 startten Max en Jeroen aan hun race. Er werd goed/snel gezwommen, als 4e in T1, als 5e uit T2. Fietsen gng rap (wordt toch 45-60sec sneller gefietst als in 1e divisie). Terug in T2 nog steeds als 5e, maar nog steeds dichtbij de teams voor hen. Tijdens het lopen was er een mooi mentaal spel gaande: 1e loopronde dacht Max "kan ik dit tempo van Jeroen blijven bijhouden" en in de 2e loopronde dacht Jeroen "kan ik dit tempo van Max blijven bijhouden"😉. Max en Jeroen haalden met dit tempo weer een team in en tikten Ben en Sam in 4e positie aan. Na zwemmen, en T1 inkomend, kwamen de mannen van VZC Veenendaal (Victor Goene en Gjalt Panjer) al langszij bij Ben en Sam. Wellicht dat hier de wat mindere wissel met wetsuit uittrekken wel wat parten speelde. Vervolgens was de afgesproken tactiek: Sam bij Ben in het wiel en die fietst zoveel mogelijk de 10km op kop. Dat werkte nog goed en ze kwamen nog steeds in 5e positie terug in T2 en verlieten T2 ook in die positie om te gaan lopen. Echter hier bleek het voor Sam erg zwaar te worden om Ben te volgen. Ben schakelde iets terug en ging Sam ook duwen. Aan de finish bleken we als 7e te zijn geeindigd en daardoor onstond er een spannende situatie, want door 2e plaats van Trihalis was hun achterstand van 5 punten op TV Dordrecht bijgehaald en stonden we gelijk in punten. Echter dankzij onze goede individuele dagresultaten in het seizoen hadden we een lager plaatsingscijfer en behielden we onze 3e plaats in het eindklassement😌👍.

Samengevat TV Dordrecht teamcompetitie seizoen 2024     

De gehele dag werd feestelijjk afgesloten met een BBQ en een tombola, zonder prijzen voor TV Dordrecht, maar desondanks hebben we weer genoten van een mooie teamcompetitie-dag en dit prachtige seizoen. Op naar volgend seizoen!

Op 14 september was het zover: de Challenge Almere, waar ik mijn tweede hele triatlon wilde voltooien en blijkbaar meedeed aan het Europees Kampioenschap Long Distance. Twee jaar geleden deed ik hier voor het eerst een hele triatlon, waarbij ik bijna de hele marathon heb gewandeld. Dit keer stond ik gelukkig veel beter voorbereid aan de start. Na maanden van intensieve trainingen, gecombineerd met een drukke baan en veel reizen tussen Antwerpen en Brussel, voelde ik me klaar voor deze uitdaging.

Het was niet altijd makkelijk om te trainen met mijn overvolle schema. Ik werk meer dan fulltime en reis vaak naar Antwerpen en Brussel, dus het was soms een hele puzzel om tijd vrij te maken. Gelukkig hebben de fietstrainingen van Iris en Sjoerd me enorm geholpen. We trainden in alle mogelijke weersomstandigheden: van harde wind tot fikse regenbuien, en af en toe een zonnige dag. Die trainingsuren waren vaak al een feestje op zich en boden een welkome afleiding van de hectische werkweken.

Naast de sportieve voorbereiding was ook de steun van mijn partner Matthew onmisbaar. Hij zorgde dat er altijd eten klaarstond, of ik nu laat thuiskwam van kantoor of snel door moest voor een training. Het was vaak een race tegen de klok om alles te combineren, maar zonder hem had ik dit nooit gered.

Op de wedstrijddag waren de omstandigheden perfect, al begon het zwemmen wat chaotisch. Het was een massastart en de eerste 1000 meter voelde als een wasmachine. Na een paar keer onder water te zijn getrokken, gaf ik iemand zelfs een stomp, omdat ik geen kant op kon. Toen het eenmaal rustiger werd, kon ik lekker doorzwemmen.

Het fietsen verliep ook goed, al was er direct een kleine uitdaging. In de eerste 10 kilometer verloor ik twee van mijn vier Nutrid-bidons op een kasseienstrook. Ik had kunnen stoppen om ze op te rapen, maar besloot om deels op Isostar te gaan. Ondanks dat kleine obstakel voelde het fietsen geweldig. Mijn hoop was een gemiddelde van 30 km/u, misschien zelfs 32 km/u, maar al snel zat ik op 34,5 km/u gemiddeld! Toen begon ik me af te vragen of ik 35 km/u kon halen, maar ik besloot het rustiger aan te doen om geen risico te nemen. Met een gemiddelde van 32,5 km/u stapte ik met frisse benen van de fiets, klaar voor de marathon.

Mijn grootste doel voor de marathon was duidelijk: ik wilde dit keer absoluut niet gaan wandelen. Dat was iets wat me bij mijn eerste hele triatlon erg hoog zat. Na de eerste 2 kilometer besloot mijn horloge ineens een update te doen, dus ik had geen idee hoe snel ik liep. Ik vertrouwde op mijn gevoel en hield een tempo aan waarvan ik wist dat ik het “makkelijk” zou moeten volhouden voor de volle 42,195 km. De kilometers gingen eigenlijk verrassend snel voorbij. Toen ik richting de finish ging, voelde ik me zo sterk dat ik mijn snelheid kon verhogen. Het publiek gaf me vleugels en toen ik de muziek van Jump Around hoorde bij de finish, kon ik het niet laten om te gaan springen.

Voor de finish stond ik bij de commentator, hoog springend van vreugde. Hij riep: ‘Is dit wel verstandig na 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42 km hardlopen? Als ZIJ dit kan, dan kunnen jullie dit ook!’ Het publiek sprong enthousiast mee en ik maakte nog een paar sprongen extra voordat ik mijn medaille in ontvangst nam.

Ik was ontzettend blij dat ik mijn doel had bereikt: finishen zonder te wandelen en een snellere tijd dan de vorige keer. Maar de grootste verrassing kwam de volgende dag. “Ik kreeg een berichtje van een vriend: ‘Zie ik nou goed dat je derde bent geworden in je leeftijdscategorie?’ Hij stuurde een screenshot van de uitslagen, en tot mijn verbazing zag ik een 3 voor mijn naam staan. Dus ik heb maar een duimpje en een smiley gestuurd. Later die dag kreeg ik een bericht van Ellen. Ze vroeg me: "Klopt het dat je een bronzen medaille hebt gewonnen in je age group? Op een Europees Kampioenschap?" Ik keek nog eens naar de resultaten en zag nog eens dat ik als nummer drie was geëindigd. Maar ik had geen idee wat dat eigenlijk betekende, of dat er zelfs een prijs aan verbonden was! Er was ook niets gezegd toen ik de finish overkwam, behalve dat ik heel goed kon springen en totaal niet vermoeid leek. Het drong nog niet helemaal tot me door. Ellen bevestigde dat ik zeker een prijs had gewonnen en dat er een medaille of iets voor mij klaar lag.

Blijkbaar moet ik voortaan ook wat beter op de uitslagen letten, dacht ik nog lachend. Gelukkig heb ik na een mailtje naar de organisatie alsnog mijn beker toegestuurd gekregen. Een mooi aandenken aan deze bijzondere prestatie!

Hoewel ik enorm blij ben met die derde plek, ben ik eigenlijk nog trotser op het feit dat ik niet heb gewandeld tijdens de marathon. Dat zat me blijkbaar hoog! Deze ervaring heeft me het vertrouwen gegeven om grotere doelen te stellen. Volgend jaar ga ik weer meedoen, en dit keer wil ik onder de 11 uur finishen! Op naar de trainingen bij de club – en vooral blijven genieten en gezond blijven!

 

Madeline

Zaterdag 31 augustus j.l. hebben de clubkampioenschappen op de 1/8 en 1/4 triathlon plaats gevonden in en rondom Strijensas.

De organisatie van de Hoekse waard triathlon had de laatste editie van deze triathlon in 2019 (Binnenmaas triathlon) aan de recreatieplas/sportterrein Binnenmaas georganiseerd. In 2024 zijn ze uitgeweken naar deze  nieuwe, mooie, compacte locatie in Strijensas.

Onder heerlijke weersomstandigheden: zon, frisse nacht/ochtend, maar temperatuur die snel steeg naar 20 graden en in de middag erover heen, maar met een stevige wind uit NoordWestelijke richting, die flink stond te blazen: windkracht 3 tot 4, kon de strijd om de meest belangrijke wedstrijd van het seizoen starten.

's Ochtends werd er zowel door de heren als dames gestreden om de titel op de 1/8 triathlon en in de middag om de titel op de 1/4 triathlon. 's Avonds werd deze schitterende dag afgesloten met een heerlijke BBQ in het Wantijbad en werden de TVD'ers die op het podium van het clubkampioenschap waren geeindigd in het zonnetje gezet en werder de clubbokalen uitgereikt aan de nieuwe clubkampioenen. 

1/8 triathlon Heren: (1) René Verheij, (2) Albert de Vries en (3) Dennis Blommendaal

1/8 triathlon Dames: (1) Carola Verheij-Heijden, (2) Madeline van de Rhee en (3) Hannie Soeters

1/4 triathlon Heren: (1) Ben Muller, (2) Thomas Smans en (3) Andre Brouw

1/4 triahtlon Dames: (1) Natasja Langendam, (2) Ellen Zaal en (3) Annemiek Nusteling

 

Tot slot nog een dank aan het TVD-bestuur, de BBQ-master Hans en Edgar, Master of Ceremonies Marcel voor o.a. de organisatie BBQ, klaarzetten/bereiden BBQ en prijsuitreiking aan elkaar praten/presenteren.